Bloggang.com : weblog for you and your gang
นาทีทองของชีวิต
ความเรียงเชิงทัศนะ...วันแม่ ปี 2552
ปีที่ 5 แล้วสำหรับการบอกเล่าความดีงามของคำว่า "แม่" ด้วยการเรียงร้อยเรื่องราวแห่งความผูกพันจากชีวิตจริงของผมผ่านตัวหนังสือ ซึ่งเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นผมอยากสะท้อนแง่มุมที่ผมคาดว่าน่าจะมีประโยชน์และเกิดกุศลจิตกับทุกท่านที่ได้อ่านและรู้สึกร่วม เพื่อนำไปปฏิบัติ บอกเล่าต่อ เพราะผมเชื่อในเรื่องความกตัญญุตา
นาทีทองของชีวิต
ผมได้รับโอกาสนี้โดยไม่รู้ตัวในวันที่ผมต้องเข้ารับการตรวจคัดเลือกเพื่อเป็นทหารในวัย 21 ปี โดยในครั้งนั้นผมตั้งใจแน่วแน่ว่าจะสมัครเป็นทหารไปเสียเลย เพราะเนื่องจากอยากรับราชการซึ่งเป็นอาชีพที่มั่นคงสามารถดูแลตัวเองและแม่ได้ จึงได้ปรึกษาแม่และได้บอกความต้องการของตนให้แม่เข้าใจ
"แม่ครับ หนูว่าจะสมัครเป็นทหาร นะแม่นะ มันมั่นคงกว่าทำโรงงานนะแม่"
แม่ไม่ตอบอะไรมาก พูดออกมาประโยคสั้นๆ ว่า
"ตามใจเอ็ง"
แม่ผมก็แบบนี้แหละครับ เพราะแกก็รู้ว่า ถึงแม้แกจะบอกจะพูดอย่างไร หากผมคิดจะทำก็คงจะห้ามอะไรไม่ได้
แล้ววันที่ผมต้องไปเข้ารับการตรวจเลือกเป็นทหาร ณ ที่ว่าการอำเภอกระทุ่มแบนก็มาถึง ซึ่งในวันนั้นเป็นวันที่ผมต้องไปสอบรายวิชาสุดท้ายของการสอบจบในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ณ ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน จ.สมุทรสาคร ผมเดินทางไปรายงานตัวเพื่อเข้ารับการตรวจเลือกทหารแล้ว ผมก็รีบเดินทางไปสอบยังสนามสอบทันทีซึ่งอยู่ห่างกันประมาณ 20 กม. ผมจึงไม่สามารถสมัครเป็นทหารดังที่ตั้งใจไว้ได้
ผมไม่ได้รับรู้อะไรมากมายนัก เพราะต้องทำหน้าที่ในวันนั้น 2 หน้าที่ที่สำคัญ
โดยไม่รู้เลยว่า แม่ของผมก็กำลังทำหน้าที่ของแม่ที่รักและห่วงลูกเช่นกัน
เมื่อผมสอบเสร็จ ก็เดินทางมายังที่ว่าการอำเภอ และอยู่ที่นั่นทั้งวันโดยลำพังท่ามกลางคนนับหมื่นที่มาในฐานะเดียวกับผม และในฐานะผู้ให้กำลังใจ ... แต่ผมไม่มี
เมื่อเข้าไปในศาลากลาง เพื่อเข้าคิวจับสลากหรือที่เขาเรียกว่าจับใบดำใบแดง สายตาที่มองดูรอบข้างหอประชุมพบเห็นญาติใครต่อใครมากมายจนรู้สึกว่าตนเองว้าเหว่เดียวดาย
แต่ผมก็ต้องดีใจ เมื่อได้เห็นบุคคลที่ผมคุ้นเคยยืนให้เห็น
แม่และพี่สาว ยืนให้กำลังใจอยู่ข้างศาลากลางนั้น โดยพี่สาวพยายามโบกมือเพื่อให้ผมรู้ว่า เขาและแม่ อยู่ตรงนั้น ในความรู้สึกตอนนั้น ผมเข้าใจได้ดีถึงคำว่า กำลังใจ
เมื่อถึงเวลาที่ผมต้องจับสลาก ในขณะที่ผมยืนรอจับสลากบนด้านหน้าเวทีท่ามกลางเสียงอื้ออึงดังลั่นไม่ขาด ..... ใบแดง ใบแดง ใบแดง .....พร้อมปรบมือเชียรลั่นหอประชุม
แต่แม่ผมกลับมีกิริยาไม่เหมือนคนอื่น
แม่ยกสองมือขึ้นพนมเหนืออกและหลับตา ราวกับว่าแม่กำลังขอพรจากที่ใดสักแห่ง
ในตอนนั้น ผมเข้าใจได้ถึงคำตอบของแม่ที่ตอบผมว่า "ตามใจเอ็ง" นั้นมันตรงกันข้ามกับใจของแม่ โดยสิ้นเชิง
"หนูไม่อยากไปทหารแล้วแม่"
ใจผมคิดเช่นนั้นพร้อมกับเอื้อมมือลงไปจับสลาก
แรงอธิษฐานของแม่สัมฤทธิ์ผล เพราะจิตผมรับรู้ถึงความรักและห่วงใยของแม่ในครั้งนั้น ผมจึงจับได้ใบดำ ผมและแม่ดีใจมาก และเดินจูงมือกันกลับบ้าน ซึ่งอยู่ห่างไป 1 กิโลเมตรด้วยความสุข
ผมได้รับนาทีทองของชีวิตตั้งแต่นั้นมา
รุ่งเช้า ... ผมจึงได้รู้ว่า....
ในขณะที่วันทั้งวันทั้งวัน ผมได้ทำหน้าที่ในฐานะชายไทยและเรื่องการสอบ แม่ของผมก็ทำหน้าที่ในฐานะแม่ที่รักลูก และไม่อยากให้ลูกจากไปทั้งวันเช่นกัน
เพื่อนบ้าน พยามเล่าให้ผมฟัง ด้วยความซึ้งใจในการกระทำของแม่ ซึ่งวิธีการที่แม่ใช้ก็คงเป็นวิธีสุดท้ายที่สามารถทำได้ แม่เพียรพยายามเดินไปที่วัดทั้งวันตั้งแต่เช้าจรดเย็น เพื่อไปขอพรและบนบานหลางพ่อดำแห่งวัดนางสาวเพื่อให้ผมไม่ต้องไปทหาร
ทุกครั้งที่แม่เดินไปและกลับมาจากวัด เพื่อนบ้านจะถามว่าหลวงพ่อดำท่านรับไหม
แม่จะตอบด้วยสีหน้าเศร้าๆ ว่า "ท่านไม่รับ" ทุกครั้ง
เพื่อนบ้านบอกว่า "แม่เอ็งห่วงเอ็งมากนะ ไม่อยากให้ไปทหาร แม่เอ็งบอกว่ามันไปทหารก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไงและเราจะอยู่ยังไง"
แม่เเลยไปบนหลวงพ่อและเสี่ยงทายด้วยการโยนไม้ปวย เดินไปเดินมาหลายรอบ จนเย็น แม่ถึงเดินกลับมาด้วยความดีใจและบอกว่า ...หลวงพ่อดำท่านรับแล้ว
ผมได้ยินเช่นนั้น น้ำตาแห่งความตื้นตันก็เอ่อล้นตาโดยไม่รู้ตัว
ไม้ปวย ที่ใช้สำหรับเสี่ยงทาย
เราเคยหยุดถามตัวเองกันบ้างไหมว่าชีวิตเราทุกวันนี้ เรากำลังตามหาอะไร ต้องการอะไร ทำเพื่อใคร และทำไม
ผมได้รับนาทีทองของชีวิต
นาทีทองของผม คือการได้รับโอกาส โอกาสที่ได้ดูแลแม่ของผม โดยที่ผมไม่เคยรู้ล่วงหน้ามาก่อนเลยว่าผมจะได้รับโอกาส จากวันนั้นวันที่ไม่ต้องไปทหาร และได้ดูแลแม่อีกไม่ถึง 20 ปี ถึงจะอดมื้อกินมื้อไม่มั่นคงอะไร แต่เราก็มีความสุข
26 ธันวาคม 2547 09.00 น. แม่เกิดอาการหมดสติด้วยโรคหลอดเลือดสมองครั้งที่ 3 และจากผมไป เมื่อวันที่ 6 มกราคม 2548 เวลา 19.25 น.
ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่แม่เข้าโรงพยาบาล ผมมีโอกาสรับแม่กลับบ้านด้วยความสุขเพราะแม่หายดี
แต่ครั้งนี้ ผมพาร่างไร้วิญญาณของแม่กลับบ้าน พร้อมกับร้องเรียกแม่ทั้งน้ำตา "แม่กลับบ้านเรานะแม่"ตลอดทาง
หนึ่งชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมเรียกเธอว่า "แม่" ผู้หญิงคนหนึ่งที่อุ้มท้องเลี้ยงดูอุ้มชู และให้ความรักความอบอุ่น ให้การศึกษามากว่า 30 ปีจนผมยืนหยัดอยู่ได้ทุกวันนี้ เธอจากผมไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
นาทีทองของชีวิตผมหมดลงไปแล้ว
แต่...นาทีทองของชีวิตใครหลายๆ คน ยังคงได้รับและคงอยู่
12 สิงหาคม วันแม่นี้ หากจะเป็นวันที่ใครหลายคนจะเริ่มต้นเพื่อใช้นาทีทองของชีวิตให้คุ้มค่า ยังคงดีกว่าไม่คิดจะใช้มันเลย
รูปแม่รูปสุดท้าย ถ่ายไว้ครั้งทำบุญขึ้นบ้านใหม่ก่อนเสียชีวิตไม่กี่เดือน
เสียดายที่วันเมื่อวาน ที่ทำให้เธอ มันยังน้อยไป
เหลืออีกกี่วัน..อีกกี่คืน ที่จะมีเธอ
เหลืออีกกี่ลมหายใจ ที่จะได้เจอ...กับความสดใส
เวลามีน้อย...เหลือเกิน ที่ให้ฉันได้เตรียมหัวใจ
ว่าภาพที่เคยเห็น..ไม่นาน จะเป็นแค่ความหลังไป...
.....ต่อจากนี้...นาทีนี้ จะนับทุกลมหายใจ
เก็บเอาวัน...เวลา แต่ละหยดหยาดไว้...ข้างใน
จากวันนี้...คนๆนี้ จะรักเธอสุดหัวใจ
และจะย้ำซ้ำๆ จากวันนี้..จนถึงวันไกล...ว่ารักเธอ....
.....เสียไปมากมาย..กับเวลา ที่มันเลยผ่าน
เสียดายที่วันเมื่อวาน ที่ทำให้เธอ...มันยังน้อยไป
เวลาที่เหลือ...ทุกนาที จากวันนี้จนวันสุดท้าย
ฉันจะเฝ้าทำ...ทุกทาง ทุ่มเทให้สุดหัวใจ.......
Create Date : 09 สิงหาคม 2552
Last Update : 9 สิงหาคม 2552 11:46:40 น.
13 comments
Counter : 1364 Pageviews.
Share
Tweet
สวัสดียามเช้าค่ะ มีความสุขทั้งวันนะคะ
ปล.ซึ้งมาก ๆ เลยค่ะ อ่านไปแอบเช็ดน้ำตาไปเลยนะคะคุณเทียร
คำเดียวสั้น ๆ แต่มีความหมายเหนือคำบรรยายใด ๆ " แม่ " ยิ่งใหญ่คะ
โดย: watase วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:9:19:56 น.
โดย:
tiensongsang
วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:11:47:55 น.
มีเวลามาบ้านพี่วันนี้ ก็กลับไปด้วยน้ำตาอ่ะค่ะ พี่เขียนได้โดนใจมากๆ
โดย: cojiเองค่ะ IP: 58.147.59.137 วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:10:33:44 น.
โดย:
tiensongsang
วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:11:48:42 น.
สวัสดีค่ะพี่เทียน
เอ็มเข้ามาอ่านเรียงความนี้ตั้งแต่เมื่อคืน
รวมถึงเรียงความเรื่องแม่เรื่องอื่นๆของพี่เทียนด้วยค่ะ
อ่านไป ร้องไห้ไป ...
แบบว่า เป็นคนอ่อนไหวกับเรื่องอย่างนี้น่ะค่ะ
สังเกตดูจากหลายๆบล็อกที่ผ่านมา
เอ็มคิดว่าพี่เทียนเป็นคนที่รักแม่มากๆ
แล้วก็เป็นคนเก่ง สู้ชีวิตสุดๆเลยค่ะ
เขียนเก่งจังเลยค่ะพี่เทียน
และเรื่องราวของพี่ก็น่าสนใจมากนะคะ
สุขสันต์วันอาทิตย์นะจ๊ะคุณพี่
โดย:
discipula
วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:13:22:13 น.
มาตรวจเรียงความเด็กชายเทียนส่องครับ ไม่ได้เขียนเรียงความวันนี้หลายปีมากๆแล้วครับ แอบ
โดย:
endless man
วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:15:05:10 น.
แม่ คือเทวดาของลูกทุกคน.....
ยามที่พ่อ หรือแม่ ได้จากเราไป จริงๆแล้วท่านไม่เคยจากเราไปไหน ท่านคือลมหายใจ เลือดเนื้อ แขนขา ของเรานั่นเอง ท่านไม่เคยห่างไกลหรือจากไปไหนค่ะ
การที่เราคิดดี ทำดี ในทุกวันถึงแม้ท่านจะไม่ได้อยู่บอกว่าท่านเห็น แต่ขอให้เชื่อมั่นว่าท่านรับรู้ได้ค่ะ
โดย:
ดอกไม้หน้าฝน
วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:22:45:11 น.
สวัสดีครับ
วันนี้ผมแค่เข้ามาขอบคุณที่ไปแสดงความยินดีที่บล็อก
เพราะผมอยู่ต่างจังหวัดและรีบเร่งนิดหน่อย
เลยยังไม่ได้อ่านเรื่องที่คุณเขียน
แล้วจะเข้ามาอ่านครับ
ด้วยมิตรภาพ
โดย: พ่อพเยีย IP: 117.47.108.149 วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:18:53:31 น.
สวัสดีทุกท่าน ขอบคุณที่แวะมาเป้นกำลังใจ
ช่วงวันแม่ของทุกปี ผมจะรู้สึกแปลกๆ และสมองจะไม่ค่อยทำงาน
บล็อคนี้เลยดูเศร้าๆไปหน่อยนะครับ
โดย:
tiensongsang
วันที่: 10 สิงหาคม 2552 เวลา:19:39:30 น.
เลือกเพลงได้กินใจจริง ๆ เลยค่ะ
หากมีโอกาสปีหน้าจะเข้ามาเยี่ยมชมอีกนะคะ
โดย: แสงเทียน IP: 112.142.23.57 วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:1:04:09 น.
ผ่านทางมา อดซาบซึ้งกับข้อความคุณไม่ได้ค่ะ
ขอบคุณที่ช่วยส่องทางในจิตใจให้สว่างขึ้นนะคะ
โดย:
หมีสีน้ำ
วันที่: 4 กันยายน 2552 เวลา:23:24:11 น.
ได้พบ ได้ผูกผัน แล้วพลัดพราก...เป็นอย่างนี้เองค่ะทุกชีวิต ทุกคนวันที่เริ่มเกิด....คือวันที่เริ่มต้นก้าวไปวันสุดท้ายของชิวิต (ความตายคือความสมบูรณ์ของชีวิต)ค่ะ
:::ผู้หญิงที่มีค่ามีความหมายที่สุดในโลกใบนี้ของเรา คือ แม่ :::
โดย: iam_saaikaew IP: 210.213.20.186 วันที่: 17 เมษายน 2553 เวลา:17:30:44 น.
คนที่มีแม่อยู่ด้วยตอนนี้บางทีก็ไม่ใส่ใจ เพราะยังไม่รู้ว่่าตอนที่ไม่มีมันเป็นอย่างไร
โดย: นิด (
mamanid
) วันที่: 14 สิงหาคม 2553 เวลา:3:43:11 น.
ถึงอย่างไร ก็ยังมีนาทีทองของชีวิต
นาทีทองมักจะนานๆมาทีค่ะ
.
.
คุณเทียนเทคแคร์นะ...เข้มแข็งหรือยังวันนี้
โดย: แม่ยายมากับตามี IP: 119.31.15.185 วันที่: 21 ตุลาคม 2553 เวลา:14:05:03 น.
นาทีของเราหมดไปแล้วเช่นกัน
โดย:
ฝนโปรย
วันที่: 11 กรกฎาคม 2555 เวลา:3:51:52 น.
ชื่อ :
Comment :
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
tiensongsang
Location :
นนทบุรี Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 28 คน [
?
]
Group Blog
2024 Blog
B-REUNION
R U N
:: ส า ร บั ญ บ ล็ อ ค ::
+ รวมเรื่องราวที่ก้าวผ่าน
ภ า พ ด อ ก ไ ม้
ภ า พ ใ บ ไ ม้
ภ า พ ค น - สั ต ว์ แ ล ะ สิ่ ง ข อ ง
ภ า พ กั บ บ ท ก วี
ภ า พ พุ ท ธ ป ฏิ ม า ก ร
ห้ อ ง ภ า พ
น ม ตำ เ ลี ย
ร้ อ ย เ รื่ อ ง ร า ว ที่ ก้ า ว เ ดิ น
ขี ด เ ขี ย น เ รี ย ง ร้ อ ย ถ้ อ ย คำ
ข อ ง รั ก ข อ ง ส ะ ส ม
: : : Guestbook : : :
เ พ ร า ะ รั ก แ ม่ ผ ม จึ งเ ขี ย น
+ คิดถึงแม่ เขียนถึงแม่
บั น ทึ ก มั น เ รื่ อ ย ไ ป
เ ติ ม ปั ญ ญ า ด้ ว ย ก า ร อ่ า น
บั น ทึ ก ร่ ว ม กิ จ ก ร ร ม
<<
สิงหาคม 2552
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
9 สิงหาคม 2552
นาทีทองของชีวิต
All Blogs
ถนนสายนี้...มีตะพาบ ถนนชีวิตฉันนี้...มีแม่
ก ร ร ม ก ร ต้ น แ บ บ
ช า ย ผ้ า เ ห ลื อ ง
พวงมาลัยมะลิงาม...การส่งต่อสิ่งดีงามของชีวิต
คิดถึงแม่ เขียนถึงแม่ :: ขนมจาก..ขนมแห่งความตั้งใจและผูกพัน
คิดถึงแม่ เขียนถึงแม่ :: เมื่อฉันป่วย
ปราชญ์แห่งชีวิต
ควายดำให้ลูกเผือก
นาทีทองของชีวิต
ตราบาปกับความละเอียดอ่อนของจิตใจ
คำสามคำ
แม่...แพชีวิต
วันนี้ยีงมีเขาให้เราเรียกแม่
Friends' blogs
Webmaster - BlogGang
[Add tiensongsang's blog to your web]
Links
BlogGang.com
Pantip.com
|
PantipMarket.com
|
Pantown.com
| © 2004
BlogGang.com
allrights reserved.
สวัสดียามเช้าค่ะ มีความสุขทั้งวันนะคะ
ปล.ซึ้งมาก ๆ เลยค่ะ อ่านไปแอบเช็ดน้ำตาไปเลยนะคะคุณเทียร
คำเดียวสั้น ๆ แต่มีความหมายเหนือคำบรรยายใด ๆ " แม่ " ยิ่งใหญ่คะ
โดย: watase วันที่: 9 สิงหาคม 2552 เวลา:9:19:56 น.