|
|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
28 | 29 | 30 | 31 | |
|
![space](../template/theme/11/images/spacer.gif) |
|
ผาด พาสิกรณ์ - เสือเพลินกรง (นวนิยาย) |
|
![](https://www.bloggang.com/data/k/kimhanvisuwat/picture/1661562469.jpg)
บนจอ LED ข้างกรง (คำนำฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง)
"ขณะที่ผู้เขียนทำงานของเขามาส่วนหนึ่ง ผู้อ่านก็ต้องนำประสบการณ์ของตนมาอีกส่วนหนึ่งเพื่อใช้ตีความ สองส่วนนี้ เมื่อหลอมรวมกันแล้ว กลายเกิดเป็นความหมายอันเป็นปัจเจกสำหรับบุคคลต่อนวนิยายเรื่องนั้นๆ"
ใจความดังกล่าวของคุณผาด เป็นบรรทัดที่ทำให้ผมได้เข้าใจอะไรสักอย่าง ได้มากขึ้นกว่า...สิ่งที่เป็นอะไรสักอย่าง...
ผมเคยไปหาอ่านรีวิวจากเว็บไซต์ ยิ่งอ่านรีวิว ยิ่งทำให้อยากอ่านยิ่งขึ้นไปอีก
จำได้ครั้งแรกว่าผมเห็นปกเสือโทนดำและขาว วางไว้ใกล้ๆ อินไซต์เพชรพระอุมา ในร้านหนังสือแห่งหนึ่ง กว่าจะมาอ่านก็เข้าปี 65 แล้ว ผมเลือกอ่านนวนิยายของคุณผาดเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก
ประเด็นที่ผมอยากอ่านของเรื่องนี้ เริ่มแรกก็คงเพราะความสัมพันธ์ของตัวละคร อยากจะรู้ว่าจะเติบโตกันไปในรูปแบบไหน
แต่พออ่านไป... มันมีหลายประเด็นที่ตอบโจทย์ที่ค้างคาใจผมมานานแสนนาน
แล้วอยู่ดีๆ ก็มาได้คำตอบจากนวนิยายที่ผมไม่คาดฝันว่าจะได้คำตอบ ซึ่งคำตอบที่ผมประทับใจเป็นการส่วนตัว ล้วนเป็นประเด็นของ "แจ่มใส" ทั้งสิ้น
เรื่องนี้เรามองทุกอย่างผ่านสายตาของ "นาซ่า" นาซ่า ผู้ที่ผมคิดถึงทีไร ก็คงจะเป็นตอนที่โดนล้อเรื่องแม่หอมแก้ม พลันให้คิดถึงภาพขึ้นมาดื้อๆ รวมไปถึงภาพหมอผีหลับตาสวดมนต์แช่ง ภาพกล่องพลอยกับกล่องสังกะสีสมบัติ
เอาจริงๆ ช่วงที่ผมอ่านถึงความเป็นมาวัยเด็กของกลุ่มนาซ่า มันขำมากจนกลั้นขำแทบไม่ไหว ภาพเหล่านี้มันเป็นภาพที่ผมก็เคยพบเห็นผ่านตามาในยามเด็ก ไม่ว่าจะเห็นจากเพื่อนหรือพี่น้องก็ตาม แบบหมอผีนี่ ผมจำได้ว่าน้องผมมันทำประจำ แต่ที่ผมฮาที่สุด คือเรื่องเพื่อนๆ ล้อนาซ่าเรื่องแม่หอมแก้มนั่นแหละครับ
"ให้พวกมันที่ชวนกันมายืนสลอนรอรับการมาถึงของผมได้หัวเราะคิกคัก เก็บไปล้อกันสนุกปากต่อไป... ตกเย็นไอ้ก่องกลับมามุดหัวลงในกล่องสังกะสีใบเดิมให้เราได้ขำกันอีกครั้ง"
ถ้าอีเมล์ที่นาซ่าเขียนถึงชาโรน่านั้นหวานพอดี ความอบอุ่นของบรรทัดเหล่านี้ก็อบอุ่นกำลังดีไม่แพ้กัน
ค่อยๆ อ่านแต่ละบทแต่ละตอน แต่ละบรรทัดไปด้วยความละเมียด (ที่ผมเองก็ไม่ค่อยละเมียด) คำที่ดูลื่นไหลราวถูกทอถักด้วยความประณีต และประณีตขึ้นไปอีกเมื่อย้อนกลับมาอ่าน แม้กระทั่งคำสบถบางคำของผองเพื่อน ก็ยังทำให้เห็นภาพสวยงามบางอย่างขึ้นมาได้อย่างชัดเจน
เป็นนวนิยายที่ผมเดาทางไม่ถูกไปสามรอบ พอผ่านช่วงใจหายใจคว่ำไป กลับเป็นความแฮปปี้ที่แสนละมุนละไมเนิ่นนานในหัวใจ
หลังจากที่ผมอ่านจบแล้ว รู้สึกเหมือนได้รับคำตอบที่ไม่เคยได้คำตอบ ได้แนวความคิด ที่ไม่เคยคิดไปถึง ได้อรรถรสทางภาษาที่เรียบง่าย และได้รับรู้ประสบการณ์ของผู้เขียนที่ผมไม่เคยได้ประสบ
เป็นนวนิยายที่ให้อะไรที่ (ล้ำค่า) เกินคาด และอิ่มเอมใจยามอ่านจบ...มากกว่าที่เคยอ่านจบ...ครับ
หนังสือนวนิยาย เสือเพลินกรง ผู้เขียน คุณ ผาด พาสิกรณ์ สำนักพิมพ์คเณศบุรี : Ganeshbury Publishing ฉบับพิมพ์ครั้งสอง กุมภาพันธ์ 2559
Create Date : 27 สิงหาคม 2565 |
Last Update : 27 สิงหาคม 2565 8:16:58 น. |
|
0 comments
|
Counter : 968 Pageviews. |
![](../images/bg-follower.png) |
|
|
|
|
![space](../template/theme/11/images/spacer.gif) |
|
|
|