No matter what,I'll be with you... No matter how, i will be loving you...
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2551
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
25 พฤษภาคม 2551
 
All Blogs
 
แจวมาแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว...

"แจว มาแจวจ้ำจึก น้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว

แจว มาแจวจ้ำจึก น้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว

แจวเรือไปซื้อลองกอง แจวเรือไปซื้อลองกองขอเชิญปี 2 ลุกขึ้นมาแจว ...เอ้า ..."

เมื่อวานเราต้องไปเรียนภาษาจีนที่ ม. เกษตรฯ เสียงเพลงออกไมค์ดังมาแต่ไกล พอลงจากรถปุ๊บเสียงแบบนี้ก็ดังเข้ามากระทบประสาทหูทันที อยากบอกว่าคิดถึงเพลงแบบนี้ บรรยากาศที่ใช้ร้องเพลงแบบนี้ และพอได้ยินท่วงทำนองแบบนี้แสดงว่าเทศกาลรับน้องใหม่กำลังจะเปิดศักราชขึ้นอีกครั้งหนึ่งแล้ว


แต่ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของเราอาจจะจืดสนิทถ้าไม่มีกิจกรรมรับน้องที่ว่านี้
คงไม่มีเรื่องเล่าให้คนรุ่นต่อๆมาฟังว่าครั้งหนึ่งการรับน้องไม่ใช่แค่การนั่งฟังพี่ๆพูด แต่เป็นการทำกิจกรรมเคล้าน้ำตา และเสียงหัวเราะในตอนท้าย

ม. เกษตรเป็นที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องการรับน้องมานาน เรามีระบบ SOTUS ที่เคยเข้มแข็งในอดีต เราเคยเคารพในระบบ seniority แต่กิจกรรมบางอย่างก็อาจจะมีอันตรายแฝงอยู่และอาจไม่ได้เหมาะสมกับเด็กทุกคน ทำให้ต้องมีการเข้มงวดตรวจตรากิจกรรมนี้เป็นพิเศษ จนตอนหลังแทบความโหดและความเข้มงวดจึงเจือจางลงไปมาก


การรับน้องใหม่บรรยากาศจะต่างจากวันแรกที่นัดมาทำกิจกรรมก่อนเปิดเทอมมากมาย วันทำกิจกรรมครั้งแรกเป็นครั้งแรกที่ได้เจอเพื่อนๆซึ่งต้องอยู่ด้วยกัน เรียนด้วยกันไปถึง 4 ปี และอาจมากกว่านั้นสำหรับบางคน กิจกรรมวันแรกมีแต่เสียงหัวเราะ อบอุ่นและเป็นกันเองกับพี่ๆ แต่การรับน้องใหม่ช่างเป็นอะไรที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง สำหรั[ช่วงเวลานั้นการประชุมเชียร์เหมือนฝันร้าย...




เมื่อกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เราก็เคยเป็นนิสิตใหม่ ต้องเข้าพิธีกรรมรับน้องที่แสนจะลำบาก (ในตอนนั้น) ต้องเข้าประชุมเชียร์ มีพี่ๆมายืนล้อมรอบและกดดัน ต้องนิ่ง ต้องฟังที่พี่ๆๆพูดถึงบางครั้งจะขัดแย้งในใจจนไม่อยากทำกิจกรรมนี้เลย ทำไมต้องท่องชื่อเพื่อนให้ได้ทุกคนทั้งชื่อทั้งนามสกุล ไหนจะเรียนยาก ไหนจะกิจกรรมโหด จนชักจะท้อใจ...ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำตามนั้น ทำไมต้องวิ่ง...ทำไมต้องรับโทษทั้งรุ่น

เพื่อนมาสายคนนึง ทุกคนต้องลุกนั่ง
เพื่อนหายไปคนนึง พี่ๆก็มาถามๆอยู่นั่นว่าไปไหน เราจะไปรู้ได้ไง พอไม่รู้ก็โดนทำโทษอีก เอะอะก็ลุก-นั่งเท่าจำนวนรุ่น
เราอยู่รุ่น 51 ก็ลุก-นั่ง 51 ที...ขอบอกว่าโครตเหนื่อยเลย



แต่พอจบกิจกรรมนั้น และยิ่งจบการศึกษาออกมาทำให้ได้รู้ว่าช่วงเวลาที่เราแสนจะทรมานนั้นมีประโยชน์ซ่อนอยู่ มันเป็นการสอนให้เรารู้จักความสามัคคี และมีระเบียบวินัย สอนให้เราเคารพรุ่นพี่ (แบบมีเหตุผล) เป็นการสอนที่โหดไปหน่อยแต่ก็ได้ผลที่คุ้มค่า

และวันนั้นถ้าพี่ๆไม่บังคับให้ท่องชื่อเพื่อนก็มีความเป็นไปได้สูงที่เราจะไม่รู้จักเพื่อนๆเมเจอร์อื่นๆเลย เราไม่ใช่เด็กกิจกรรม ไม่ใช่คนชอบสังสรรค์เฮฮา แล้วจะไปรู้จักคนอื่นๆได้ตอนไหน แต่ทุกวันนี้เรายังได้ติดต่อเพื่อนที่ไม่ค่อยได้เรียนด้วยกัน ยังรู้จักกัน คุยกันก็เพราะตอนรับน้องนั่นแหละ

การนินทารุ่นพี่ตอนรับน้องก็เป็นอะไรอีกอย่างที่มันส์มากๆ ด่ารุ่นพี่แบบใช้ความสามัคคีขั้นสูง ทุกคนอือออห่อหมกกันหมด นึกแล้วก็ขำดี

พอเห็นเด็กๆกำลังจะเข้าสู่ไซเคิลที่เราเคยอยู่ก็อดรู้สึกคิดถึงช่วงเวลาเก่าๆไม่ได้
















Create Date : 25 พฤษภาคม 2551
Last Update : 25 พฤษภาคม 2551 11:19:29 น. 5 comments
Counter : 5604 Pageviews.

 
อืมม...หายไปนานนะเนี่ย ^^

อ่านแล้ว ก็คิดไปถึงตอนนั้นเหมือนกัน
จำได้ว่า เจใหญ่ anti เรื่องรับน้องสุด-สุด
แทบไม่เคยเข้าร่วมอะไรกับเค้าเลย
แต่ว่านะ...มันก็ยังเป็นเพื่องของพวกเราอยู่ดี
แม้ในตอนนั้น พวกรุ่นพี่จะขู่นักขู่หนา ว่าพวกที่ไม่เข้าร่วม
จะเป็นคนที่ไม่มีใครคบ...ก็ตาม

มาถึงตอนนี้ พี่ก็ยังเชื่อเสมอว่า ระบบ SOTUS นั้น...ดีแน่นอน
แต่คนที่ใช้ระบบนั้นต่างหากที่เป็นปัญหา


โดย: aggressive red rabbit วันที่: 29 พฤษภาคม 2551 เวลา:10:18:20 น.  

 
เห็นด้วยเลย น้องแอมก็คิดถึงเหมือนกัน อิจฉาจังพี่ผึ้งยังได้กลับไปเรียนภาษาจีนที่ ม.
คิดถึงพี่ผึ้งจังเลย คิดถึงตอนช่วงที่คุยกันดึกดื่นตอนอยู่ที่หอด้วย คิดถึงเวลาที่แอบเข้าห้องพี่ผึ้งเล่นเนต คิดถึงนิยายเจ๊ด้วย 5555


โดย: น้องแอม IP: 202.57.129.99 วันที่: 30 พฤษภาคม 2551 เวลา:15:47:03 น.  

 
คนแก่เข้ามาย้อนความหลังด้วยคน
คิดถึงตอนออกไปนำร้องเพลง
แหมนี้เราก็นักร้องประจำรุ่นเลยน๊ะเนี่ยะ
จนพี่ๆบอกว่าให้คนอื่นออกมาร้องบ้าง(เบื่อขี้หน้าเมิงว๊ะ)

แต่ถ้าให้ย้อนกลับไปไม่เอาว๊ะ เบื่อ


โดย: น้องจินดง IP: 220.69.237.21 วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:18:50:24 น.  

 
เป็นคนไม่อินกับการรับน้อง


โดย: p_tham วันที่: 25 มิถุนายน 2551 เวลา:8:26:45 น.  

 
อ่านแล้วคิดถึ้ง คิดถึงตอนนั้น แต่ว่าไม่เอาแว้ววววววววววว


โดย: เจนจิรา IP: 101.109.54.37 วันที่: 24 ตุลาคม 2555 เวลา:16:19:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

salami girl
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add salami girl's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.