นิยาย " ม.ปลาย วุ่นวายรัก " - เหมชาติ ทอง / ตอนที่ 8 .












































.

" ม.ปลาย วุ่นวายรัก "
.
เหมชาติ  ทอง
.....................................................
.
ตอนที่
.
8 .
.
.
.    อานิด หรือปณิศรา
ฟังหลานสาวเล่าเรื่องป้าเกด กับพี่เก่งมาหา
.    และเรื่องโมเดลลิ่ง ที่จะมาติดต่อ
 ทุกอย่าง--ให้ตนฟังอย่างละเอียด
.      เธอก็ให้ความเห็น

.
.       " อาให้เอียดลองคิดเองนะ--
  ไม่ใช่ว่า อาจะกีดกัน
.       แต่วงการบันเทิงสมัยนี้
เป็นเรื่องเสี่ยงมาก
.       เข้าไปแล้ว ถ้ามีอายุในวงการสั้น -แป๊บๆ
ไม่ดังพอ นั่นคือขาดทุน เหมือนเปลืองตัว
.     คิดดูสิ  เมื่อเราพยายามจะเข้าสู่วงการนี้
สิ่งแรกเลยที่เราต้องยอมรับ คือการสูญเสีย
ความเป็นส่วนตัว
.   เพราะ ต่อมา ใครๆ เขาก็สามารถพูดถึงเราได้
 วิจารณ์เราได้ ทั้งที่เราก็อยู่เฉยๆ อะนะ
.   เขาถือว่าเราเป็นบุคคลสาธารณะ 
จะพูดถึงเราเมื่อไหร่ก็ได้ "
.
.         หลานสาวนั่งฟังคุณอาพูด
 ตาแป๋ว
.
.      " คนชอบเราเขาก็พูดดี 
แต่คนที่เกลียดเราก็คงต้องมี
.     ถ้าเขาไม่ใช่ติ่งของเรา เขาก็คอยจิกเรา
ทางสื่อ
.   ว่าเราอย่างเจ็บๆ เพราะถือว่าได้ด่าเล่นฟรีๆ
แบบไม่ต้องให้เห็นตัว
.    เป็นสิ่งที่คนดังสมัยนี้ ต้องอดทนกัน "
.  
.    เห็นหลานสาวคนสวยยังนิ่งฟังอย่างตั้งใจ
คุณอาจึงว่าต่อ
.
       " บางที - วันนึง เราอยากมีชีวิตที่เรียบง่าย
สบายๆ  และอยากเป็นส่วนตัวจริงๆ
.   แต่เราก็ยังต้องเป็นเป้าสนใจของคนทั่วไป
ไม่เลิก ถ้าว่าครั้งหนึ่ง เราเคยมีชื่อเสียง เป็นที่รู้จัก
.   จะไปไหน ทำอะไร ก็มีคนคอยตามมอง
เอียดชอบไหมล่ะ ? - แบบนั้น "
.
.     เอียดอึ้ง -  อานิดอธิบายจนเธอ
เห็นคล้อยตาม
.
.     " แล้วดาราสมัยนี้  ก็เยอะ-แยะไปหมด
ไม่รู้ใครเป็นใคร เกิดใหม่แทบจะทุกวัน
.       คนดูงี้-จำไม่หวัดไม่ไหว
.    เอียดก็ดูละกัน  ว่าพวกเขาเหนื่อยกันหรือเปล่า
ต้องแข่งขัน ทำตัวให้เป็นข่าวตลอด
.    แต่งตัวก็ต้องหวือหวา ล่อแหลม
เอาใจกล้องนักข่าว จะได้รุมถ่าย
เอาไปออกสื่อ
.   แต่งเรียบร้อย ไม่เตะตา จะถูกลืม
.      เงียบ -หายต๋อม
พอไม่ดัง ก็ตกงาน ไม่มีเงิน
ไม่มีใครสนใจเหลียวแล
.      ต้องพาตัวเองออกจากวงการ
ไปดิ้นรนหางานอื่นทำ เลี้ยงตัวเอง "
.
.      บุษบันนึกตาม  มองเห็นภาพดาราซื่อๆ ใสๆ
หลายคน  ที่ต้องปฏิวัติตัวเอง
.     ยอมเปลี่ยนจากแนวแม่ชีคอนแวนต์
คนเรียบร้อย
.      มาเป็นแนวจี๊ดจ๊าด แซบซ่าส์
เพื่อสู้กับกระแสคนอื่นๆ ที่กำลังแซงหน้า
.      ดูแล้ว ชวนน่าสงสาร-ไงไม่รู้
.
.       " จริงค่ะอา  --
เอียดก็รู้สึกอย่างนั้น "
 .
.     " พ่อเอียด กับแม่ คงอยากให้เอียด
ตั้งหน้าตั้งตาเรียนให้จบ
แล้วมีงานการทำ ที่มั่นคง
.    ส่วนเงินทอง ฐานะบ้านเรา เอียดก็รู้นิ
ว่าไม่ได้เดือดร้อนอะไร พอมีพอกิน
.    เงินค่าจ้างถ่ายโฆษณา แลกกับที่เขาเอาหน้าตาเรา
ไปออกสื่อ จนกลายเป็นบุคคลสาธารณะตลอดไป
.      ถ้าเอียดชอบอย่างนั้น ก็ดีไป  
แต่ถ้าว่า จริงๆ แล้ว เอียดไม่ได้ชอบเท่าไหร่--
.      อาว่า - ไม่คุ้มหรอก
ดีไม่ดี ขาดทุนเลยแหละ  "
.
.       เอียดลงจากเก้าอี้ มานั่งพื้น
กราบตักอานิดอย่างขอบคุณ
.
.        ปณิศราลูบศีรษะบุษบันไปมา
อย่างเอ็นดู
.
.     ดีใจ ที่ครอบครัวของเธอยังปลูกฝังความเคารพ
นบนอบระหว่างกัน ของพ่อแม่ พี่น้อง และเครือญาติ
.      ตัวปณิศราเอง โตจนทำงานแล้ว
เวลาเดินผ่านพ่อ หรือแม่ ที่นั่งอยู่ในบ้าน
 .       เธอก็จะย่อตัว ก้มตัวเองต่ำลง
 เพื่อแสดงความเคารพอย่างสูงสุดแก่บุพการีทุกครั้ง
.      จนเป็นนิสัย

.
      *    *  *   *   *  *  *   *   *  *   *
.
.    โยธาร่ำๆ จะไลน์หาเอียด
 อยากจะบอกเธอว่า พ่อกับแม่อนุญาตให้เขา
.       ลองแคสติ้งงานโฆษณานี้

.

.      " ก็เอาสิ ---
ถ้าโยอยากลองดู -ก็ได้นะ
.  เราผู้ชาย ไม่มีอะไรจะเสียหาย
.  ถ้าได้งานจริง แม่จะเป็นคนดูแลโยเอง "
.
.          แต่เอียดอ่า---
ไม่เคยตอบไลน์ของเขาเลย
.    โน่น-เอียดจะโต้ตอบกัน ก็แต่ในไลน์กลุ่ม
ของห้อง
.      ที่เจี๊ยบเป็นคนตั้ง
.
.     ไว้รอบอก ตอนพบกันที่โรงเรียนดีกว่า
อยากรู้มาก ว่าทางบ้านของเอียดจะว่าไงมั่ง
.     เรื่องจะถ่ายโฆษณา
.
           *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
.
.       จริงๆ แล้ว โยธาไม่รู้หรอก
.  ว่าเมื่อบุษบันอ่านข้อความที่เขาส่งให้แล้ว
.      เธอก็กดลบมันทิ้งทั้งหมด
.
.        เอียดรู้ว่า --
.    ปล่อยไว้ในเครื่อง--ไม่ได้เด็ดขาด
.
.   ก็โยธาเล่นพูดจาออดอ้อน-หวานฉ่ำ
มาซะอย่างนั้น
.      เกิดวันไหน- อานิด
.   -ที่รับปากกับพ่อเป็นมั่นเป็นเหมาะ
ว่าจะดูแลหลานสาวอย่างดี  ให้ตั้งใจเรียนจนจบ
และสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้
.   เผอิญมาเห็นข้อความของโยธาในไลน์เข้า
ก็คงจะเข้าใจทันที ว่าเธอกำลังริมีแฟน
.     เป็นแฟนกับเจ้าของไอดีนี้
. -อย่างแน่นอน
.
.    อธิบายอานิดให้เข้าใจ คงจะยากเหลือเกิน
 เอียดจึงต้องเซฟตัวเองไว้ก่อน
.
.    แต่บุษบันก็ไม่ได้เคยเล่าอะไรเกี่ยวกับที่โยธา
สนใจเธอให้อานิดฟัง
.    เธอถือว่า โยธาเป็นเพื่อนปกติ
ที่แค่มาสนใจเธอเป็นพิเศษเท่านั้น
 .  ชีวิตของเธอยังเรื่อยๆ ไม่ได้มีปัญหา
ถึงขั้นที่จะต้องขอปรึกษาอาเหมือนอย่างเรื่อง
. แคสติ้งงานถ่ายโฆษณา
.
       *    *   *  *    *     *     *     *
.
.  รุ่งขึ้น แต่เช้า --
.   กำลังรอรถเดือนมารับไปโรงเรียน
ประลองพลก็โทรมาหาบุษบัน

.   ตามเบอร์ที่เธอให้ไว้กับป้าเกด
.
.       " น้องเอียด--
.     เพื่อนพี่มันอยากทราบว่า
อานิดอนุญาตให้เอียดถ่ายโฆษณา-ปะ ? "
.
.    บุษบันตอบพี่เก่งไป ตามที่เธอตัดสินใจ
ว่าไม่ขอรับงาน
.
.    " คือ อาบอกว่า -
พ่อกับแม่อยากให้เอียดตั้งใจเรียนให้จบ
.    พร้อมเพื่อนๆ อะค่ะ "
.
.    " อ๋อ-ครับ  
.        ...   พี่เก่งเข้าใจ
.    เออ-
.    แล้ว--เพื่อนของเอียดล่ะ
.        พี่จะติดต่อได้ไง "
.
.    " ไว้เอียดถามเพื่อนดูก่อน
ยังไม่ทราบเหมือนกัน ว่าทางบ้านเค้าจะว่าไง
.  แล้วจะให้เขาติดต่อมาทางเบอร์พี่เก่ง
เบอร์นี้นะคะ "
.
.        " โอเคครับ "
.
      *    *   *   *    *   *    *     *
 .
.   โยธาเมมเบอร์ของประลองพลจากเอียด
ไว้  
.      มองสบตาเธออย่างหลงใหล
.
.    " เสียดาย -- เอียดไม่ได้ไปลองทดสอบหน้ากล้อง
ด้วยกันกับโย "
.
.       บุษบันยิ้ม ให้กำลังใจโยธา
.
.     " ทางบ้านเราไม่อยากให้เข้าวงการ
 แต่โยผู้ชาย คงสนุกดีนะ "
.
.      ตอนนี้ เรื่องที่คุยกันเงียบๆ สองคน  
กลายเป็นเพื่อนๆ ทั้งกลุ่มรู้หมดแล้ว
.
.      " ตอนแรก -เราก็ยังไม่แน่ใจไง
.  เลยไม่ได้เล่า "
.
.     เอียดรีบอธิบายให้เพื่อนๆ ฟัง
.
.    "  แค่แคสติ้งเอง---
.   ยังไม่รู้จะได้งานรึป่าว "
.
.        โยธาเสริม
.
 .   " ยังไง ก็ถือว่าสุดยอด-- 
 เฮ้ย ดีใจด้วยว่ะ  เพื่อนเราจะได้เข้าวงการแระ "
.
.     เจี๊ยบเอื้อมจับมือกับโยธา
 เชก แฮนด์ -shake hand เขย่าแรงๆ
.  ... แมงขอเชกต่ออีกคน
.
.         " ย่าเอียด--
.    หล่อนก็น่าไปแคสติ้งด้วยอ่า "
.
.       เดย์มองหน้าสวยเข้ม คิ้วดกๆ
จมูกกระทัดรัด ยิ้มน่ารักคล้ายยาย่า-อุรัสยา
.  ของเอียด
.  - บอกเพื่อนอย่างนึกเสียดายแทน
.
.      เอียดยิ้มหวานให้เดย์
.
.         " พ่อแม่เราไม่ชอบ
.  พ่ออยากให้เราตั้งใจเรียน "
.
.     พงษ์พยักหน้ารับรู้เหตุผล  แต่เดย์ยังบ่นต่อ
ว่าเสียดาย อะ ---
.         เป็นชั้นละก้อ --
.
         *  *   *   *  *  *  *  *   *  *
.
.   โยธารีบโทรหาแม่ ---
.       ให้แม่เป็นคนโทรไปหาประลองพล
เพื่อบอกตอบรับ
.

.      ซึ่งพอพูดจากันได้สักพัก เก่งก็ได้ให้ทางเพื่อน
ที่เป็นโมเดลลิ่งโทรกลับมาคุย
.     มีการนัดหมาย ให้โยธาไปทดสอบหน้ากล้องที่บริษัท
ในตัวเมืองเชียงใหม่ ออฟฟิศก็ตั้งอยู่ในห้างสรรพสินค้าใหญ่
เป็นที่รู้จักกันดี
.
.         " คุณแม่ จะมาพร้อมกับน้องด้วยเลย
  ได้ไหมครับ "
.
.            ทางนั้นว่า
.
.       " ดีค่ะดี  --
.     ถ้าอย่างนี้ คุณแม่ก็สบายใจค่ะ "
.
.     " ผมจะให้เก่งขับรถมารับ และส่งกลับ
 ถึงบ้าน
.      พรุ่งนี้ เก่งจะไปรับ 10 โมงเช้า นะครับ "
.
.           " อุ๊ย-
.       ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ "
.
             *   *   *  *   *   *   *   *  *   *
.
.  แม่โทรส่งข่าวกลับมา  โยธาก็บอก
เพื่อนๆ
.   ว่าพรุ่งนี้-วันเสาร์  จะต้องไปแคสที่บริษัท
กับแม่แล้ว

.
.    "  เอียดไปด้วยกันดิ "
.
 .       โยธาเอ่ยชวนบุษบัน
จ้องมองตาเธอ
.
.        " เราคงไม่ไปนะ "
.
.     สบสายตาอ้อนวอนโยธาแล้ว เอียดต้องเมินหลบ
หนีอารมณ์ที่เริ่มสะเทิ้น
.
.       " เราบอกพี่เก่งไปแล้ว ว่าไม่เอา
 ถ้ายังไปอีก  - เขาจะคิดไง "
.
.      " งั้นฮาไปตวยได้ก่อ ? "
.
.        เจี๊ยบถาม  เธออยากเห็น
การทดสอบหน้ากล้อง
.
.     "  -- ฮาใค่ผ่อขนาด
.        เปิ้นแคสติ้งกันอย่างไย "
.
.          โยธาว่า ได้ --
.   มีเจี๊ยบไปเป็นเพื่อน ก็ดีสิ
.
.     " ฉันไปด้วย--- ".
.
.        เดย์ร้องขอไปบ้าง
 ไม่ได้ถ่าย ก็ขอให้ได้ไปดูเขา-ก็ได้นิ
.
.    " ให้ฉันไปด้วยนะโย  ฉันจะช่วยถ่ายคลิป
ตอนแกแคสติ้ง-
.    หรือจะให้ฉันถ่ายทอดสดทางเฟส ก็ได้นะ  "
.
.    "  ถ่ายทอดสด มันจะรุงรังเปิ้น-ปะอี่เดย์ ?
คิงตึงขอ-นุญาตเปิ้นก่อนเน่อ "
.
.          เจี๊ยบรีบปรามเพื่อน
.      ติงว่า live นั้น อาจดูเอิกเกริกไป 
. จะรบกวนการทำงานของคนเขาที่นั่น
.
.     " ค่า - คุณนายเจี๊ยบขา "
.
.      เดย์ค้อนเจี๊ยบขวับนึง
.
.   " อิฉันรับรอง จะขออนุญาตพี่เขาก่อน -
แน่นอนค่ะ
.     คุณ-อี่-เจี๊ยบ !! "
.
.       พงษ์หัวเราะขำ
คู่นี้-เดี๋ยวก็กัดกัน -แง่งๆ
.     เดี๋ยวก็จู๋จี๋ หวานจ๋อย--
.  สลับกันไปมา ทั้งวัน
.
.      ตกลงว่า มีเจี๊ยบกับเดย์สองคน ที่จะติดรถ
ไปบริษัทกับโยธา และคุณแม่
.    โดยจะขี่มอเตอร์ไซคล์-motorcycle ไปจอด
ไว้ที่บ้านของโยธาแต่เช้า
.
.         แมงนั้น -ไปไม่ได้
บอกว่า ติดธุระ ต้องช่วยงานของที่บ้าน
.
.   " วันพูก เปิ้นต้องไปโจ้ยแม่เก็บใบเมี่ยง
 บนดอย "
.
.   ก้อยนั่งอยู่แถวนั้น ได้ยิน ได้ฟัง
เขาคุยกัน แต่ไม่ได้ออกความเห็น
อะไร
.      คิดเลยว่า  เรื่องนี้น่าเล่าต่อ
 ให้ใครคนนึงได้รู้จัง
.
.       เพราะถ้าแอ้มได้ทราบ-
 ก็คงจะตื่นเต้นมากๆ
.
    *  *  *  *  *  *  *  *  *  * 

.
.    รถเก๋งคันโก้ของเก่งมารับที่หน้าบ้านของโยธา
ตรงเวลา

.      จอดแล้ว  ประลองพลก็ลงมาสวัสดี
ทักทายทุกคน
.    เก่งบ่นนิดหน่อย ว่าเกือบหลงซอย
 ที่มีบ้านหลังนึง หน้าตาคล้ายๆ กัน
.
.        และพอเห็นตัวจริงของโยธาเข้า
ประลองพลก็บอกกับคุณแม่ของโยธา
. อย่างพอใจว่า
.
.    " สงสัยน้องโยจะได้งานนี้แน่ครับ คุณแม่ "
.
.        คุณแม่ของโยธาหัวเราะ
.
.  " ให้ได้ก่อนเถอะค่ะ  แล้วแม่ค่อยแจ้งขออนุญาต
โรงเรียนให้
.       แม่ยังไม่บอกกับทางโรงเรียนเลย กลัวบอกไป
แล้วงานไม่ได้ อายเขาตาย "
.
.        " โรงเรียนคงไม่ว่าไรมังครับ 
สมัยนี้แล้ว เด็กๆ มัธยมทำงานเป็นนักแสดงระหว่างเรียน
.  กันเยอะแยะไป
.          สมัยนู้น---ก็มีนะครับ  ผมเคยทราบ
อย่างแอนดริว เกร็กสัน ตอนนั้น ที่เริ่มดัง
.เขาก็ยังเรียน ม. ปลาย ที่โรงเรียนปทุมคงคา "
.
.          " อ๋อ -
.      โรงเรียนมัธยมของรัฐบาล
แถวๆ เอกมัยน่ะ
.        ครอบครัวของแม่ เมื่อก่อน
เราก็อยู่แถวเอกมัยค่ะ "
.
.       " อ้าว- เหรอครับ
อยู่กรุงเทพฯ  แล้วก็ย้ายมาอยู่เชียงใหม่
.   อีกที "
.
.          " ใช่ค่ะ --
พอดี คุณพ่อของโยอยากมาทำงานที่นี่ "
.
.      เด็กๆ ทั้งสามไม่กล้าพูดสักคำ
ได้แต่ฟังอย่างเดียว
 .        เจี๊ยบกับเดย์ที่นั่งอยู่ตอนหลังของรถ
กับแม่ของเพื่อน ให้รู้สึกตื่นรถคันใหม่เอี่ยม
ที่เบาะยังลื่นๆ จนต้องนั่งเกร็ง ตัวลีบ
.   กลัวไถลตกเบาะ
.    
.       " เอียดไม่มาด้วยล่ะน้องโย "
.
.     ประลองพลขับไป ชำเลืองถามโยธา
ที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ
.
.     " เอียดไม่ได้มาครับ "
.
.          โยธาตอบทื่อๆ ตามที่เห็นกัน
แบบนี้
.   ประลองพลเลยต้องต่อความสนทนาให้เอง
.
.    " คุณพ่อของน้องเอียด ท่านค่อนข้างเข้มงวด
เป็นนายทหารน่ะ ก็เลยไม่ค่อยชอบเรื่องวงการบันเทิง
.    อยากให้ลูกสาวเรียน  จบแล้วก็ทำงาน
รับราชการ "
.
.      " พี่เก่งทราบไงครับ ? "
.
.           โยธาถามทันที
.
.     เก่งจึงเล่าปูมหลังให้ฟัง พอให้ได้ทราบเค้า
ได้ยินกันทุกคน จึงเข้าใจที่มา ว่าทำไม
เอียดจึงได้รู้จักกับเก่ง
.       และจนที่ได้มานั่งรถของประลองพลกัน
ณ ตอนนี้
.
.        " แล้วเพื่อนของเก่ง ที่ชื่อคุณแป๋ง
. ที่เรากำลังจะไปหานี่ล่ะคะ "
.
.         คุณแม่ของโยธาถามบ้าง
.
.    " อ๋อ- แป๋งเป็นเพื่อนของเพื่อนผมอีกทีครับ
รู้จักกันตั้งแต่-สมัยผมยังเรียนปีหนึ่ง
.      ที่บ้านของแป๋ง เขาเปิดบริษัทโมเดลลิ่ง
มาสามปีแระครับ "
.
.     " เรียนที่ มช ด้วยกันเหรอคะ "
.
.       ประลองพลตอบว่าเปล่าครับ
 บอกว่าแป๋งทำงานไป เรียนไป
.     ที่มหาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง
.
.    โยธา เจี๊ยบ และเดย์ ค่อยรู้สึกผ่อนคลาย
เริ่มได้พูดคุยกับประลองพลบ้าง
.     ไม่เคร่งเครียด จนอึดอัดกันอีก
.
.       ไม่นานเท่าไรเลย  รถก็ขับเข้าสู่ตัวเมือง
เชียงใหม่
.     และแล่นตามเส้นทางสู่ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

.
          *  *  *  *  *  *  *  *
.
.       ประลองพลพาทุกคนขึ้นบันไดเลื่อน
ไปชั้นสอง
.      เดินต่อไปทางขวาได้หน่อยนึง
 ก็ถึงออฟฟิศโมเดลลิ่ง
.
.       เป็นห้องคูหาเดียว ส่วนหน้าทำเป็นบู้ธขายกาแฟ เครื่องดื่ม
และพวกเค้ก มีโต๊ะลูกค้าที่จัดเตรียมไว้ให้สามชุด
.       ลักษณะโต๊ะเป็น tea for two -ที่นั่งกันได้แค่โต๊ะละสองคน
ถัดไปด้านใน เป็นโต๊ะทำงานตัวใหญ่ วางตั้งขวางไว้
. เป็นส่วนติดต่องานถ่ายแบบ
.
.      คุณแป๋งเดินยิ้มกว้าง รี่ออกมารับ  ชิงไหว้ก่อน
อย่างนอบน้อม ตามสไตล์นักธุรกิจมืออาชีพ
.
.      " สวัสดีครับคุณแม่  สวัสดีน้องๆ
. เชิญครับ - เชิญครับ  "
.
 .      หันไปสั่งเด็กที่ยืนที่บู้ธ ทำเครื่องดื่ม
ให้กับทุกคน
.
.        แป๋งจ้องมองโยธาหัวจรดเท้า แบบพิจารณา 
แล้วยิ้มถูกใจ
.
.    " เอ้อ- น้องโยนี่
.             -  โอเคเลยนะ "
.
.       แป๋งถามถึงเอียดด้วย
.
.      " ตกลงน้องบุษบันไม่สนใจจริงๆ เหรอ "
.
.     " เอียดบอกว่า ติดที่ทางบ้านอยากให้เรียนครับ "
.
.           โยธาตอบ
.
. " เอ้---
.                 เสียดาย-อะ "
.
.       แป๋งจิ๊จ๊ะที่ปาก ทำหน้าเสียดายจริงๆ
.
.     " หายากซะด้วย   หน้าตาอย่างน้องเค้า "

.       เด็กๆ มองไปรอบๆ สะดุดตาที่มุมสตูดิโอ
เล็กๆ
.       ตื่นตาตื่นใจที่เห็นมีไฟสป็อตไลท์ -spot light
แบบขาตั้งตรงนั้น สองสามตัว
.
.    พอได้น้ำมาดื่มกันครบ เก่งบอกให้แป๋งคุยกับคุณแม่
ของโยธาเรื่องกติกาธุรกิจทันที
.   เพื่อจะได้รับรู้ เข้าใจตรงกัน ไม่มีปัญหาภายหลัง
.
.         " คืองานนี้ ถ้าน้องโยผ่าน-
.   ก็จะถ่ายเป็นหนังโฆษณา และภาพนิ่งนะครับ "
.
.    แป๋งรีบอธิบายดักไว้ก่อนเลย กันผู้ปกครองจะวิตก
.
.     " แป๋งรับรอง ไม่มีโป๊ ไม่มีเซ็กซี่  แบบให้ต้องมีดราม่า
กัน แน่นอนครับ
.     -- จะเน้นถ่ายแบบ วัยรุ่นๆ ใสๆ ฝันๆ "
.
.      ก็เห็นคุณแม่ของโยธาแอบยิ้มแบบโล่งใจ
.
.    " ทางบริษัทของพี่แป๋ง จะทำหน้าที่เป็นตัวกลางติดต่อ
และกำหนดค่าตัวให้
.      และในด้านที่ว่า  ก็ประกอบอาชีพ ธุรกิจนี้- อะนะครับ
ก็จะขอหักค่าตัวน้อง 30 เปอร์เซ็นต์ เป็นรายได้ของบริษัท
.    โดยจะหัก-หลังจากที่น้องโดนหักภาษี ณ ที่จ่าย
ร้อยละ 5 จากทางโน้นแล้วนะครับ "
.
.      " มันยังไงเหรอคะ ?
   -  ต้องหัก ถึง 2 ครั้ง  "
.
.      คุณแม่โยธาที่กำลังอ่านแบบฟอร์มสัญญา
 ที่แป๋งส่งให้พิจารณา เงยหน้าถาม
.
 .    "     อ๋อ --มันยังงี้ครับคุณแม่
สมมุตินะครับ-สมมุติ...
.        สมมุติว่า น้องโยได้ค่าตัวครั้งนี้  3 หมื่น
ถ่ายเสร็จ เวลารับค่าตัวจริง ค่าตัวของน้องโยจะถูกบริษัทถ่ายหนัง
หักภาษี ณ ที่จ่าย ร้อยละ 5 ไว้ทันทีเลย
.       -- ก็จะเป็นเงิน 1500 บาทครับ "
.
.      แป๋งอธิบายอย่างคล่องแคล่ว ประลองพลนั่งยิ้ม
อยู่ข้างๆ
.
.     "  นั่นคือ  จะได้รับค่าตัวจริง 28,500 บาท
แล้ว-จากค่าตัว 28,500 นี้ - บริษัทของแป๋ง ก็จะขอหัก
30 เปอร์เซ็นต์ ครับ
 .         คิดเป็นเงิน ---
.     เอ่อ -- เดี๋ยวนะครับ  "
.
.        แป๋งเอามือถือมาจิ้มคำนวณ
.
.           "  28,500---
.  หักร้อยละ 30 ก็จะเป็นเงิน 8,550
.        ดังนั้น- น้องโยก็จะได้รับค่าแสดงจากบริษัทแป๋ง
เป็นเงินสุทธิ   19,950 ครับ "
.
.       " อ๋อ--
.                - ค่ะ "
.    คุณแม่ของโยธาพยักหน้ารับทราบกติกานี้
.
.      เดย์นั่งเงียบกับเจี๊ยบอย่างสงบเสงี่ยม 
ตั้งใจฟังพี่แป๋งพูดธุรกิจ แบบเก็บสาระความรู้
อย่างเดียวเต็มๆ
.    ไม่กล้าแม้จะพูดอะไรสักคำ เพราะเกรง
จะเป็นเรื่องที่ดูรุ่มร่าม ไม่เข้าที
.
.   " ให้น้องโยมาอยู่สังกัดโมเดลลิ่งของผม
ไหมครับคุณแม่ "
.
.       แป๋งมองโยธาอีกครั้ง ก็พูดออกมา
.
" ผมจะให้คุณแม่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของน้อง
.     มีอำนาจในการคัด สกรีน- screen งาน  
 จะตอบรับ หรือปฏิเสธงานก็ได้เต็มที่
.     และให้คุณแม่เป็นผู้เซ็น รับเงินผลประโยชน์
จากทางบริษัทผมครับ "
.
.      "  ตกลงค่ะ ---
.    คุณแม่เห็นแล้ว ว่าคุณแป๋งตรงๆ ดี
. คุณแม่ก็ยินดีให้โยสังกัดที่นี่ "
.
.    แป๋งดีใจ ที่คุณแม่ยินดีรับทำสัญญาเข้าสังกัด
.
.     "  อ้อ- คุณแม่ และน้องโยครับ
ช่วงที่สังกัดกับทางพี่แป๋งนี่
.    พี่แป๋งห้ามน้องโย ไปสมัครกับโมเดลลิ่งอื่น
นะครับ "
.
.        แป๋งรีบบอกอีกเรื่อง
.
.    "  เพราะธุรกิจเนี้ย-   มันต้องแข่งขัน
ช่วงชิงงานกันตลอด
.       แบบใครมีดี    บริษัทนั้นก็ได้งานไป
 แป๋งต้องขอข้อนี้จากคุณแม่ด้วยนะครับ "
.
.            " ค่ะ ---
.     อันนี้ คุณแม่เข้าใจค่ะ   "
.
.       ขณะที่คุณแม่กำลังเซ็นสัญญากับแป๋ง
ที่โต๊ะใหญ่
.      แป๋งหยิบเอาตลับแป้งขึ้นมา
บอกให้โยธาไปล้างหน้ากับสบู่ ที่ซิงค์
.   หน้าห้องน้ำ
.
.    ประลองพลตรงไปที่มุมสตูดิโอ ดึงฉาก
ลงมากาง
.    และจัดไฟสป็อตไลท์
.    แล้วเรียกโยธาที่โดนแป๋งเอาพัฟ-puff ปัดแป้ง
รองหน้าจนเนียนใสไปถ่ายรูป
.     ทั้งหน้าตาและรูปร่างในมุมต่างๆ 
รวมถึงให้โยธาพูดแนะนำตัวเอง ตามสคริปท์ถาม
.    ถ่ายเป็นวิดิโอไว้ด้วย
.
.       เพื่อทำเป็นโปรไฟล์ของโยธา
 เตรียมไว้ให้ลูกค้าได้ดู ได้ตัดสินใจเลือก
.
. ช่างกล้อง ก็คือ ประลองพล-นั่นเอง
.   ที่พอถ่ายเสร็จ ก็เรียกให้โยธา และทุกคน
เข้ามาดูผลงาน

 .
.       -- พากันร้องฮือ
.  เพราะรูปถ่ายออกมาดีมาก สวยเตะตา
ยังกะโยธาเป็นดารา ซูเปอร์สตาร์ล่วงหน้าไปแล้ว
.  - ไงงั้น
.
.     ทุกคนจึงได้เข้าใจ ว่าทำไมพี่เก่ง-ประลองพล
นักศึกษาปีสาม วิจิตรฯ มช ถึงได้มาเป็นช่างภาพประจำ
 อยู่ที่บริษัทนี้
.       เพราะฝีมือขั้นเทพ -น่ะเอง
.
.       " มา-
.      น้องสองคน - เจี๊ยบ เดย์
.          พี่เก่งจะถ่ายรูปให้ครับ  "
.
.   เก่งเอาใจเจี๊ยบ และเดย์ ที่อุตส่าห์มากะเขา
 ถ่ายรูปแบบจัดแสงสตูฯ ให้ฟรีๆ
.    รูปที่ออกมา-สองคนนี้ -ปลื้มซะ

.
        *  *  *  *  *  *  *  *   *   *   *   *

.
.  เดย์ กับเจี๊ยบ วันนั้น--
. ตอนที่พี่เก่งกำลังจะถ่ายทำโปรไฟล์ให้โยธา

.        ก็รวบรวมความกล้า ถามขออนุญาต
กับคุณแป๋ง

.       ว่าจะขอถ่ายคลิปการทำงานนี้ ส่งไปให้เพื่อนๆ
 ที่โรงเรียนดู -ได้ไหมคะ ?

.
.     คุณแป๋งยิ้มใจดี บอกว่า
.
.         "ด้าย---
.                ได้เลยครับ  -
.        ตามสบาย พี่อนุญาต-- "
.
.         เลยดีใจ รีบยกไหว้ขอบคุณ
.   คุณแป๋งกัน
.
.        เจี๊ยบให้เดย์ถ่ายเป็นคลิป 
. ตัวเองขอถ่ายเป็นภาพนิ่ง ตามถนัด

.
        *   *  *  *   *  *   *  *   *   *
.
.   พอถ่ายทำเสร็จ
จึงรีบส่งไลน์ไปให้ดูในกลุ่ม
.      เดย์พิมพ์อธิบายว่า

.
.        " รายงานสด
.จากเจี๊ยบคนหล่อ  และเดย์คนงาม นะคะ ---
.    ทางบริษัทโมเดลลิ่ง กำลังถ่ายทำโปรไฟล์
ให้คุณโยธา ว่าที่ดาราคนใหม่ ค่า หนูๆ -- "
.
.       ก็มีข้อความวิจารณ์เข้ามา -ตึ๊ง ตั๊ง
 ว่าโยธาหล่อ น่ารัก
.          ทันสมัย
.
.              พงษ์ว่า
.
.     "   จ๊าบมาก--
เหมือน k-pop เลยว่ะ เพื่อนเรา "
.
.       โยธาส่งสติ๊กเกอร์ " เย่ ! " ตอบรับ
 กับข้อความ
.       " ยังไม่รู้ ทางโน้นเขาจะเอาหรือป่าว  "
.
.     แมงส่งสติ๊กเกอร์ " กรี๊ดดดดด "ปลื้มปริ่ม
มาจากไร่เมี่ยง บนดอย
.       กับข้อความ
.
.             " ว้าว---
.      หล่อ ๆ ๆ ๆ -- กิ๊กฉัน "
.
.    ก้อยก็ส่งสติ๊กเกอร์ยกนิ้วให้
และรีบแชร์ภาพ และคลิปต่อไปที่ไลน์ของแอ้ม
.  ในทันที 

.
            *  *  *  *  *  *  *  *
.
.    เอียดส่งเป็นสติ๊กเกอร์รูปชื่นชมให้
 ในไลน์กลุ่ม
.      ไม่มีข้อความใดๆ เสริม

.
.      ส่วนในไลน์ส่วนตัวของเธอเอง  ที่ไอดี
 Yo-Yo-Tha ส่งรูป และคลิปมาให้เองนั้น
 .       เอียดก็ได้แต่เปิดดู ไม่ตอบอะไรอีก
  และดูแล้ว ก็จำต้องลบทิ้งทั้งหมด เช่นเคย
.
.      ไม่เป็นไร--
ก็ยังมีรูปเหล่านี้ ค้างให้เธอไว้ดู
.   ในไลน์กลุ่มแล้ว

.
        *  *   *   *   *  *  *   *   *
.
.
.    ( จบตอนที่ 8 . )

.
.

ขอบคุณทุกท่าน
ที่กรุณาแวะมาเยี่ยมเยือนบล็อก
.
........................................................................

.
ผู้เขียนขอเล่านิด-
.
 ผู้เขียนเอาประสบการณ์ตรงของตัวเอง ตอนสมัยสอนมัธยมฯ
ที่กรุงเทพมหานคร  (ช่วง  2526-5-2536 )
      มาแทรกในตอนที่ 8 นี้ครับ--
 ที่อาจอ่านแล้ว อาจรู้สึก ไม-ออกแนววินเทจ ๆ แฮะ
     อิ อิ- ก็เล่าตามจริง ตามตอนนั้นครับ -55
.
  คือว่า-
-1. ผู้เขียนเคยออกรายการโทรทัศน์ท้าพิสูจน์-
ถ่ายทำกับ คุณน้อง พรสุดา ต่ายเนาว์คง
แล้วนั่งรถเมล์ ไปรับค่าตัวที่กันตนา -ตอนนั้นจำว่า สตูดิโออยู่ที่แยก อสมท
โดนหักภาษี ณ ที่จ่าย 5 % ครับ
.
-2. ผู้เขียนเคยไปที่สตูดิโอ  JSL กับเพื่อน-
เพื่อนไปแคสติ้งครับ เลยจำเหตุการณ์แคสติ้งมา
.
-3. ผู้เขียนเคยโค-co กับทีมโมเดลลิ่ง
ให้เป็นผู้ควบคุมดูแล พานักเรียนม.ปลาย (น่าจะ 80- 100 คน )
    ไปเข้าฉากถ่ายโฆษณา ที่สนามกีฬา ไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง
.
    ตอนนั้น- คุณนัท มีเรีย ถ่ายเป็นหนังโฆษณาโลชั่น-อะไรสักอย่าง
 คู่กับ คุณเอกชัย พงษ์ดี
       คุณนัทแต่งเป็นดรัมเมเยอร์ -drum major
       คุณเอกชัยแต่งเป็นอะไรก็จำไม่ได้ละครับ ( ก็คงจะดรัมฯ เหมือนกัน )
และยังให้ลายเซ็นแก่ผู้เขียนด้่วย
.
     ส่วนเด็กๆ นักเรียน ม.ปลาย-โรงเรียนของผู้เขียน เขาจัดให้นั่งอัฒจันทร์
กลางแจ้ง ร้อนมากๆ
        แล้วมีคนสั่งให้โบกธงเชียร์ ไปมา
เขาถ่ายเป็นแบ็คกราวนด์ ไกลๆ- หนังออกมา เห็นนายแว่น-นักเรียนตี๋ๆ
       ชัดอยู่คนเดียว
   นอกนั้น เห็นไหวๆ ธงสบัด บังมิด -555
.
     ขนาดงานง่ายๆ ไปรอสแตนด์บายตั้งแต่ 6 โมงเช้า- ( มีเลี้ยงข้าวกล่อง) ได้กลับเกือบ
5 โมงเย็น
              ช้าตรงที่รอดาราแต่งตัว แต่งหน้าครับ

.
.....................................................................................








Create Date : 07 ธันวาคม 2559
Last Update : 11 เมษายน 2560 11:10:54 น.
Counter : 754 Pageviews.

0 comments

เปียงดิน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



ข้าราชการบำนาญ
ธันวาคม 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog