บันทึกการเดินทาง จากนักอนุรักษ์



เป็นอีกหนึ่งเดือนที่ผ่านพ้น หลังจาก
วันเกิดของตัวเอง ที่ผ่านมาอีก 1 ปี
กับหลายสิ่งหลายอย่าง บางอย่างเหมือนเดิม
ชีวิตบางช่วงเปลี่ยนไป ความฝันบางตอนก็พลิกแพลง
และชีวิตวันนี้ก็ยังคงหมุนตามวันเวลา

ได้รับจดหมายจากคนๆหนึ่งเป็นฉบับที่สอง กับการจัดรายการ
และการทำหน้าที่ตรงนี้ อักษรที่บรรจงจรด ด้วยปลายดินสอ อย่างตั้งใจ
จากใจนักอนุรักษ์ที่รอนแรม เดินทางสานต่องานที่ตัวเองรัก

.....พี่เมฆา(ขออนุญาตเอ่ยชื่อ) พี่คนหนึ่งที่เคยผ่านมาฟังรายการได้
ระยะช่วงเวลาหนึ่ง แต่ยังคงติดต่อ เพื่อให้กำลังใจเสมอมา

ทุกๆถ้อยคำ ที่กลั่นจากประสบการณ์การทำงาน และงานอนุรักษ์
จากพี่ชายคนนี้ ดูอบอุ่น และมั่นคงด้วยอุดมการณ์

วันนี้จึงเก็บทุกถ้อยคำในจดหมายที่ส่งมาจากทะเลโพ้นไกลเป็น
ฉบับที่สอง หลังจาก ฉบับแรก ได้บอกเล่าการเดินทาง
และความรู้สึกมากมาย ในผืนป่าฝั่งตะวันตก...แม่เสรียง


จดหมายฉบับที่สอง

.....จากยอดดอยสูง ...ถึงถิ่นทะเลโพ้น
.....หยาดเหงื่อที่ไหลหลั่งรินท่วมกาย เหมือนดังจิตใจของชายอุดมการณ์แรงกล้า ซวนเซ เซซังพลัดรังจนใจอ่อนล้า ถึงถิ่น"บูรพา" สุดแคว้น แดนไทย
ด้วยจิต และใจมุ่งหมายทำงานสร้างสรรค์ ไว้เพื่อสืบสร้างเป็นตำนานผืนป่าแผ่นดินไทย
จะอุทิศทั้งชีวิต กาย จิตใจ เพื่อให้เมืองไทยสวยสด งดงาม...
...ชีวิตไม่สิ้นหวัง ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ แม้ความหวัง- แสนลำเค็ญเหนื่อยยากเพียงไหน เหงื่อหยดรดกายชาติชายนักสู้รินหลั่ง
เดินทางรอนแรม ก้าวไปด้วยแรงกำลัง ด้วยมือและแรงแห่งแสงพลังอันเจิดจ้า
อย่ามองแค่เพียงรูปกาย มองถึงข้างใน ความรักมีล้นเต็มดวงใจ ขอยอมพลีไว้เพื่อมวลหมู่ชน......

...จากผืนป่าฝั่งตะวันออก
เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาชะเมา - เขาอ่างฤาใน

บนฟากฟ้าอันเวิ้งว้าง กลางแสงแดดอุ่น
บนขุนเขาอันสลับซับซ้อน สายหมอกสงบตัวนิ่งอยู่กลางหุบเขา และลุ่มน้ำลำธารกลายเป็นแผ่นผืนทะเลหมอกยามเชข้า ราวกับกำลังห่มคลุมด้วยผ้าห่มแพรสีขาวบริสุทธิ์ ผ้าห่มแพรที่ทิ้งรอยยับย่นของเนื้อแพรพรรณอันเนียนระยับไว้ตามหุบเขา ลุ่มธาร - สายหมอก เป็นเสมือนนักเดินทางที่มาเยี่ยมเยือนขุนเขาเสมอ..
มันเหมือนเป็นวันเวลาแห่งการหวนคืนกลับมาอีกครั้ง ของวันที่ดีที่สุดวันหนึ่งของชีวิต ในยามสายลมหนาวมาเยือน
แต่ลมหนาวก็ไม่อาจพัดพาเอาวันเวลาแห่งชีวิตของนักเดินทางผู้ยิ่งใหญ่ที่จากไปพร้อมกับสายลมหนาวให้หวนกลับคืนมาได้...
น่าเสียดายที่วันเวลานั้นช่างสั้นนัก และขอบคุณสายลมหนาวที่ช่วยย้ำเตือนให้หวนคิดถึงวันเวลาของชีวิต...วันอันมีค่า...

ในยามที่สายลมหนาวกลับมาเยือน และอีกไม่นานก็จะจากไปเช่นกัน
ที่เป็นเวลาเดียวกับที่ท้องทะเลกว้างนาม"อ่าวไทย" เริ่มเปิดอ้อมแขนรับนักเดินทางอีกครั้ง ท้องทะเลที่เคยปั่นป่วนด้วยคลื่นสีเทาหม่นกลับราบเรียบสงบนิ่ง ฉาบฉายสีสันเล่นล้อกับแสงตะวันยามฟ้าใส กับความวาววามครามใส ความงดงามในโลกสีคราม ด้วยลีลาอันงดงาม

.............พี่ที่รู้ใน นายที่รักของน้องๆ เพื่อนร่วมทางผู้เอื้อาทร และเปี่ยมล้นด้วยไมตรีจิตต่อทุกคนที่ร่วมงาน และอีกหลายคำจำกัดความที่ล้วนก่อเกิดขึ้นจากสายใยแห่งความอาลัยรักและผูกพัน...เข้าถึงชีวิตวัญญาณทุกสิ่งที่พบเห็น และถ่ายทอดออกมาเป็นความละเมียดละไม อ่อนไหว พิถีพิถัน อันเปี่ยมล้นด้วยสุนทรียภาพ.....

....คนป่า........


ขอบคุณพี่ชายที่ส่งเรื่องดีดีมาให้ ทุกเรื่องราวในรายละเอียดที่เก็บด้วยหัวใจนักอนุรักษ์ บันทึก บอกเล่าผ่านตัวอักษร ส่งมาด้วยกำลังใจดีดี
....ขอบคุณค่ะ พี่เมฆา..........



Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 8 กุมภาพันธ์ 2551 9:21:34 น.
Counter : 651 Pageviews.

5 comments
นิทรรศการอารยธรรมวิวัฒน์ : ลพบุรี-ศรีรามเทพนคร (ภาคผนวก) ผู้ชายในสายลมหนาว
(8 ก.ย. 2564 11:29:38 น.)
เรียนไปเล่นไป zungzaa
(8 ก.ย. 2564 18:00:48 น.)
แปลก กระดิ่งลมเอะโดะ สีแดงยามค่ำคืน
(7 ก.ย. 2564 05:00:45 น.)
...งานตะพาบ ครั้งที่ 285.. รักครั้งแรก.... คนผ่านทางมาเจอ
(6 ก.ย. 2564 18:41:07 น.)
  
บล็อกสวยจ้าาาาา
โดย: ga_tan_u วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:38:59 น.
  
นอกจาก อนุรัษ์ ธรรมชาติแล้ว

ต้องอนุรักษ์ ความรู้สึกดีๆ ด้วยนะเออ
โดย: แร้ไฟ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:13:49:32 น.
  
เป็นคนที่น่ายกย่องมากค่ะ
โดย: เราสองคน (ฝากเธอ ) วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:36:57 น.
  

น้องสาว สบายดีนะคะ
จุ๊บ จุ๊บ

โดย: หนี่หนีหนี้ (แพรวขวัญ ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:37:59 น.
  
สบายดีไหมคุณ
หน้าฝนแล้ว
อัพได้แล้วเอย
โดย: แร้ไฟ วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:22:12:15 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Anantraya.BlogGang.com

anantraya
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด