อีบุ๊กของ ภูระริน ภูปรดา กุล มีจำหน่ายแล้วที่เว็บซีเอ็ดนะคะ NEW คุณเท่านั้นที่รู้ว่า 'บัวหลวง’ งดงามอย่างไร และคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่า ‘เส้นทางสู่บัวหลวง’ มอบอะไรให้
E-book มีจำหน่ายที่ Meb ร้านนายอินทร์ แอปนายอินทร์ปัณณ์และซีเอ็ดค่ะ
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2564
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
25 สิงหาคม 2564
 
All Blogs
 

ตอนที่ 10 ตระกูลเอ็กซ์เซล @theexcel โดย ภูระริน



10



วินนี่เดินชะเง้ออยู่เขตแดนระหว่างบ้านพี่เขยและบ้านอินโซ หล่อนไม่รู้ว่าเขาจะพร้อมเมื่อไหร่ พี่เขยเมาจนไม่สามารถตื่นขึ้นมาช่วยเหลือเธอได้ พี่สาวก็เกรงใจเขาจนไม่กล้าโทรศัพท์หา “ไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ พี่วุ้นเนี่ย”

“น้าวินนี่บ่นอะไรเหรอฮะ ? ” แทนไทเดินมาแล้วยิ้ม เขาดื่มนมในกล่องที่ถือมาด้วยอย่างอารมณ์ดี

“ก็น้าวินนี่มีนัดกับน้าโซค่ะ แต่ว่าเข้าไปไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าตื่นหรือยัง พ่อเราเมามากเมื่อคืน กลัวน้าโซจะไม่ไหวเหมือนกันค่ะ”

“คนอย่างน้าโซไม่มีทางเมาฮะ เพราะน้าโซรู้จักตัวเอง น้าโซแพ้ก็แต่ของหวานและกาแฟ” เด็กชายยิ้มในความฉลาดของตัวเองที่รู้มากกว่าคนนอกแน่นอน

“อ่อ ก็เลยสนใจคนขายกาแฟและขนม ไหนเราบอกมาซิว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นไง น้าโซถึงได้ยอมทำงานด้วย”

“ไม่ใช่ยอม แต่อยากทำที่สุดฮะ เพราะคุณเจ้าพระยาสวยมาก เรียบร้อย ทำมาหากินทุกอย่าง ทั้ง ๆ ที่เป็นเจ้าของซอยเลยนะ คนฉลาดมักไม่ขี้อวด”

“ถ้าเราจะแขวะน้าว่าสวยกว่าแต่ไม่ฉลาด น้าก็จะไม่โกรธ แต่น้องแทนต้องรู้ไว้อีกว่าน้าวินนี่เป็นเจ้าของบริษัทนางแบบนายแบบ”

“ที่พี่เจ้าพระยาจะซื้อกิจการเลยในสองนาทีก็ได้น่ะเหรอฮะ ? ”

“แทนไท ! ตกลงแกเป็นหลานฉันหรือก้างขวางคอฉัน ? ” หล่อนตวาด

“น้าโซ ! ” เด็กชายตะโกนแล้ววิ่งเข้าไปในเขตบ้านอินโซทันที ชายหนุ่มเดินมาหาเขาแล้วยิ้มให้วินนี่

“โทษทีครับ ผมลืมไปว่าไม่ได้นัดเวลาคุณ เลยให้รอนาน เดี๋ยวไปยกจากหลังรถให้นะครับ”

“ไม่ดีมั้งคะ มันหนักมาก จะทำให้เสียสุขภาพนะคะ”

“ผมออกกำลังกายตลอดครับ อายุไม่ใช่ปัญหากับยกกล่องหนังสือ ไปครับ”

เมื่อขนหนังสือกลับมาที่บ้านแล้ว วินนี่ก็ได้มายืนอยู่หน้าประตูบ้านของเขา โดยไม่มีทีท่าว่าชายหนุ่มจะเปิดประตู กล่องหนังสือก็วางอยู่ที่ม้านั่งยาว

“ไม่เอาเข้าบ้านเหรอคะ ? ”

“นี่แหละครับบ้านผมแล้ว ข้างในเป็นพื้นที่ส่วนตัว ไม่ได้ให้แขกเข้าไป”

“แต่พี่เจ้าพระยาได้เข้าไปแล้วน้า” เด็กชายยิ้มกระจ่างพลางกอดอก วินนี่แอบแสยะปากแต่ก็ฝืนยิ้มให้หลานชายตัวดี

“ไม่เป็นไรค่ะ วินนี่เข้าใจและได้ยินมาบ้าง เราก็ไม่ได้สนิทกันพอที่จะเป็นแขกพิเศษได้ ไม่ยักทราบว่าคุณสนิทกับคุณเจ้าพระยา เธอเป็นลูกค้าของวินนี่ค่ะ วินนี่ดูแลนายแบบให้เธอ ชื่อร็อกหรืออะไรสักอย่าง”

“ผมไม่ยักรู้ว่าเธอจะมองอะไรไกลถึงขั้นเข้ามาในวงการบันเทิง”

“สักวันวินนี่คงได้พบค่ะ เพราะเธอส่งตัวแทนมา เป็นนักข่าว แล้วก็ไม่ได้นัดอะไรกันอีก วินนี่ส่งผู้จัดการไปดูแลค่ะ”

“ขอให้กิจการเจริญรุ่งเรืองนะครับ ขอบคุณมากสำหรับหนังสือพวกนี้”

วินนี่ยิ้มแล้วกึ่งลากกึ่งจูงมือของหลานชายจากไป



เมื่อไปถึงบ้านหญิงสาวก็ขนข้าวของขึ้นรถยนต์อย่างรีบร้อน “แม่ ! นั่นของแพงรุ่นใหม่แบรนด์เนมชื่อดังที่น้าโซสั่งมาให้แม่เป็นของขวัญนี่นา”

“น้าวินนี่ยืมไปถ่ายแบบจ้ะ ไม่เป็นไร ของใหม่หายาก”

“แต่แม่ยังไมได้ใช้เลยนะฮะ”

“ไม่เป็นไรลูก”

แทนไทมองหน้ามารดา “แม่เป็นลูกเลี้ยงคุณยายหรือไง ? ทำไมเชื่อฟังน้าวินนี่ได้ขนาดนี้ แม่ไม่เป็นตัวเองเลย น้องแทนไม่ชอบอาการแบบนี้ของแม่เลย” เด็กชายหน้างอแล้วเดินจากไปทันที



คนมาใหม่นั่งหน้าซีดอยู่ตรงหน้าเจ้าของบริษัท วินนี่ฟาดโต๊ะฉาดใหญ่ด้วยนิตยสารเล่มหนึ่ง ทำเอาซูก้าตัวสั่นงันงก

“ซูก้า ! เธอบ้าไปแล้วเหรอที่เอาสัญญาแบบนี้มาให้ฉันเซ็น ? ”

“ก็ไม่ได้ยากนี่คะ เขาแค่ให้เราส่งผู้จัดการไปดูแล ดูคิวงานหรือคุยแทน แต่ห้ามตัดสินใจจนกว่าคุณเจ้าพระยาจะอนุมัติ”

“นี่ไงที่ว่าบ้า คนดูแลคือฉัน ฉันสิต้องอนุมัติทุกอย่าง”

“ก็เธอไม่เอาเงินหรือค่าใช้จ่ายจากเราเลยนี่คะ เธอไม่รับการสนับสนุนใด ๆ แม้แต่รถตู้ แม้แต่ราวแขวนเสื้อผ้า เธอต้องการแค่การจัดการของซูก้าและคนคุยโทรศัพท์”

“มันฟังขึ้นเหรอ แล้วอย่างนี้เราจะได้อะไรจากงาน ! ”

“เราก็เป็นแค่ลูกจ้างเธอไงคะและไม่ได้เสียอะไรเลยมีแต่ได้ ทั้งค่าดูแลและเปอร์เซ็นต์จากงานของศิลปิน ตั้ง 30 % เชียวนะคะ คุณจะต้องตกใจเพราะศิลปินคนนั้นมีออร่าของความดังมาก ๆ ที่สำคัญเขารวยเกินกว่าจะเรียกว่าดาราค่ะ”

“เดี๋ยว ๆ ฉันเซ็นลงไปได้ยังไง ไหนซูก้าเธอบอกฉันทีว่าฉันเซ็นเมื่อไหร่ ? ”

“ดูใน CCTV ก็เจอค่ะ คุณอ่านปราด ๆ น่าจะดูแค่เปอร์เซ็นต์ที่ได้ แต่ซูก้าพิมพ์สัญญาเองและเข้าใจดีค่ะ เราได้ประโยชน์มากกว่าศิลปินคนไหน ๆ ในค่ายเลยนะคะ แล้วซูก้าก็เล่าแล้ว คุณจำไม่ได้คงเพราะเมาค้าง”

“ซูก้า ! ตาย ๆ ฉันปวดหัว ไปเรียกศิลปินเข้าพบฉันเลยนะ ไม่ได้แล้วฉันต้องทำอะไรสักอย่าง”

“ไม่ได้ค่ะ เราไม่มีสิทธิ์พบศิลปินเป็นการส่วนตัว เนื่องจากเป็นเพียงผู้ถูกจ้างให้ดูแลคิวและศิลปินในวันทำงาน นอกนั้นไม่มีสิทธิ์เกี่ยวข้องค่ะ แม้แต่เบอร์ศิลปินซูก้าก็ไม่มี ต้องคุยผ่านคุณหมากสด เลขาของคุณเจ้าพะยาค่ะหรือไม่ก็คุณบี้ผู้จัดการส่วนตัว”

“งั้นก็ไปเรียกแม่เลขาฯ นั่นมาพบฉัน”

“เลขาฯ คนนั้นเป็นเพื่อนสนิทของคุณเจ้าพระยาและเธอเป็นไฮโซที่ไม่แสดงตัวตนในสังคม แต่สามารถบงการได้ทุกเรื่องเลยค่ะ”

“นี่ฉัน….กำลังอยู่ในสภาพเดียวกับพี่เขยฉันเหรอ ? ที่ต้องดูแลศิลปินที่แตะต้องไม่ได้ เด็กนั่นเด่นดังมาจากเวทีไหนกัน ? ”

“สภาพเราแย่กว่าผู้จัดการพิภพค่ะ เพราะทางนั้นคุณอินโซเป็นหุ้นส่วนเอเจนซี่ด้วย แต่นี่เราถูกจ้างและคุณร็อกก็ไม่ใช่วัยรุ่นเดินถนนธรรมดา แม่อยู่อังกฤษ บิดาไม่ปรากฏชื่อ แต่เขาลือกันว่าร่ำรวยพอ ๆ กับมหาเศรษฐีระดับประเทศ ที่มีห้องนอนเหมือนชอปแบรนด์เนมราคาแพง รวมทั้งของเล่นชั้นนำจากทั่วโลก รุ่นลิมิเต็ดเชียวนะคะ”

“เธอร่างสัญญานี้เพราะอะไร ? ”

“เขาสั่งมาค่ะ เขาแค่ให้ซูก้าบอกว่าซูก้าทำอะไรได้บ้าง เขาขีดออกหมดเลย เหลือสองข้อ คือรับโทรศัพท์จัดคิวงานและประสานงานเวลาทำงาน ซูก้าเห็นว่ามันสบายดีและเราไม่ต้องลงทุนอะไรเลย”

“แล้วฉันจะเจอเขาได้ไหม แม่เจ้าพระยาอะไรนั่น ? ”

“คงหาได้ที่ร้านกาแฟของเธอ แต่เรื่องนัดหมายคงไม่มีหวังค่ะ เลขาฯ เธอว่าผู้ว่าจ้างไม่มีหน้าที่คุยกับลูกจ้างค่ะ”

“ทำไมฉันรู้สึกต่ำต้อยเสมอเมื่อได้ยินชื่อนี้นะ แม้แต่หลานตัวดียังอวยหล่อนขนาดนั้น ต้องเจอฉันหน่อยแล้ว”

ซูก้าส่ายหน้าในความไม่เป็นมืออาชีพของเจ้านายนัก หล่อนสนใจเรื่องที่ไม่ควรสนแต่เพิกเฉยเรื่องสำคัญตลอดมา สุดท้ายก็แค่เบิกเงินไปใช้ แต่คนวิ่งงานคือซูก้าเป็นหลัก การหางานที่ลดหน้าที่ได้มากขนาดนี้ เธอถือว่าคุ้มที่สุดแล้ว แต่กลับถูกเจ้านายตำหนิ……อีกแล้ว



โปรดปรานยืนมองฝั่งธนในชุดสีขาวที่ยืนใส่บาตรอยู่รั้วด้านหลังของบ้าน เขาต้องนิมนต์พระมาเป็นการส่วนตัวแน่นอน เพราะมีหลายรูปยืนเรียงหน้าให้เขาใส่บาตรอยู่ และดูเหมือนน้องสาวจะทำเหมือนไม่รู้เรื่องมาหลายวัน ทั้ง ๆ ที่มันไม่มีทางหลุดพ้นจากสายตาหล่อนไปได้ เจ้าพระยาเหมือนคุณย่า รู้จักวางแผนและจัดการ รวมทั้งรู้จักปล่อยวางในเรื่องที่ควรปล่อย เธอกำลังสนใจร็อกมากกว่าพี่ชายกวนประสาทคนนั้นและดูเหมือนพี่ชายคนนั้นกำลังล่อน้องให้ตกหลุมอะไรสักอย่าง เขาถึงกับลงทุนถ่ายภาพนายแบบครั้งแรกในรอบหลาย ๆ ปี แน่นอนว่ามันคือการสร้างค่าให้นายแบบ ให้ถึงกับลือได้ในภาพเดียว และเจ้าพระยาก็สามารถเอาร็อกขึ้นปกนิตยสารได้ใน 24 ชั่วโมง ข่าวนายแบบอนาคตไกลถูกเผยแพร่อย่างรวดเร็ว ทั้งด้วยอำนาจของคริสตัลนักข่าวไฮโซและอำนาจเงินของเจ้าพระยา รวมทั้งชื่อเสียงของช่างภาพชื่อดังที่กำลังใส่บาตรเหมือนพึ่งบวชชีพราหมณ์มาได้สักระยะ

โปรดปรานส่ายหน้าแล้วยิ้ม เรื่องสนุกที่สุดคือ ตระกูลเอ็กซ์เซลเป็นที่หนึ่งในเรื่องการสร้างเรื่องปวดหัวเสมอ ส่งร็อกไปเป็นดารา เจ้าพระยาคงเป็นยิ่งกว่าเจ้าของซอยแล้วตอนนี้ หล่อนกำลังสร้างอาณาจักรกวาดต้อนติ่งมารวมกัน



วันนี้ที่ร้านมีคนหนาตา เพราะมีช่างภาพมาถ่ายแบบนางแบบที่ร้าน เจ้าพระยาได้ค่าที่ถ่ายแบบในจำนวนมหาศาลเพราะช่างภาพคือพี่ชายของหล่อนที่ได้ขึ้นชื่อว่า ถ่ายรูปคนให้กลายเป็นดาวได้ทันที ค่าตัวของฝั่งธนมากกว่าสองล้านไปในพริบตาเมื่อภาพของร็อกได้ออกทีวีในฐานะนายแบบที่น่าจับตามองในชั่วข้ามคืน คนที่มาดูการถ่ายภาพคือนักข่าว แทบไม่ต้องสืบว่าใครเชิญมา

“คุณสดคะ อาหารเที่ยงพร้อมแล้วค่ะ ถ้าให้จัดโต๊ะก็ได้เลยค่ะ” เป็ดเดินมาบอกพลางชะเง้อออกไปมองหน้าร้านที่เขากำลังถ่ายแบบกันอยู่

“อีกชุดเดียว ตั้งโต๊ะเลยก็ได้ นักข่าวจะสัมภาษณ์คุณธนด้วย ว่าแต่คุณโปรดอยู่ไหน ? ”

“ในครัวค่ะ วันนี้หล่อสุด ๆ เหมือนนายแบบมาก ๆ ”

หมากสดยิ้มกระจ่าง “เหรอ ๆ แล้วมีชะนีเด็กมายุ่งไหม น้องซีอะไรนั่น ? มีโผล่มาไหม ? ”

“มีมาซื้อกาแฟบ้างค่ะ แต่ไม่ได้พบใคร คงไม่มีอะไรหรอกค่ะ เป็ดทำตามที่คุณสั่งเลยนะคะ เฝ้าคุณโปรดอย่าให้คลาดสายตา”

หมากสดอมยิ้มแล้วหยิบเงินในกระเป๋าออกมา “พันนึงค่ากาแฟขำ ๆ วันนี้เจ้าพระยาห้ามเก็บเงินคนที่มาทำงาน แต่พี่ให้เป็ดนะคะ ขอบใจมากเด็กดี”

เป็ดยิ้มกว้างแล้วถอนสายบัวให้อีกคน ก่อนจะรีบไปทำงานต่อ พอเงยหน้าขึ้นจากกาแฟของตัวเอง หมากสดก็พบชไมพรยืนอยู่หน้าร้าน หล่อนชะเง้อมองหาคน แต่ไม่สามารถเข้ามาในร้านได้ ช่วงนี้ไม่รับแขกหน้าร้าน ส่งอาหารให้เพียงคนที่สั่งทางออนไลน์เท่านั้น

“ตายยากจริง ๆ เด็กบ้านี่ หล่อนจะมาทำไมเวลานี้ ไม้ขว้างหมาที่นี่ก็ไม่มี เพราะไม่มีหมา เห็นหน้าแล้วของขึ้นจริง ๆ เย็นไว้หมากสด แกแก่กว่า แกต้องฉลาดกว่า ไม่ได้ ! มันไม่มีโบท็อก ! เจ็บใจจริง ๆ เจอกันหน่อย ! ”



หมากสดเดินออกมาดูหน้าร้านก็พบชไมพรกำลังดูการถ่ายแบบอย่างมีความสุข หล่อนชะเง้อมองหาคุณโปรดแน่นอน “ท่าทางแบบนี้เห็นในละครบ่อย ต้องเจอเจ้าแม่สายบันเทิงอย่างฉันหน่อยนะหนูน้อย” หญิงสาวเดินออกมาพลางยิ้มกว้าง

“ไม่รบกวนการทำงานนะคะน้อง”

“หนูเองค่ะพี่”

“ใครนะ ? เรารู้จักกันเหรอคะ ? ”

“เพื่อนร็อกค่ะ หนูเห็นข่าวก็เลยแวะมาเผื่อเจอ ดังไวเชียว คงเพราะมีคนบ้านนี้เป็นผู้สนับสนุน ซีอยากเข้าวงการบ้างก็เลยว่าจะมาขอพบคุณเจ้าพระยาค่ะ”

“อ๋อเหรอ ? พี่ว่าท่าทางจะยากนะคะ แบบน้องนี่น่าจะแคสผ่านยากเพราะสวยเกินไป แต่งหน้าเข้าไปจะล้น ดูหน้าแน่นไปหมด สวย ๆ ใส ๆ แบบวัยรุ่นของเราดีแล้วนะคะ ปล่อยร็อกไปเถอะ เขาไม่ได้อยู่บนถนนเส้นเดียวกับเราแล้วค่ะ”

“แย่จัง หนูคิดว่าน่าจะพอหางานทำได้บ้าง ร็อกคงดีใจด้วย”

หมากสดกะพริบตาปริบ ๆ “ไม่ดีใจหรอกค่ะ เขาเจอนางแบบและผู้คนกลุ่มใหม่ ไม่มีทางมองน้องอย่างเดิมได้อีก เป็นเพื่อนกันดีแล้วนะคะ”

“สวัสดีค่ะคุณโปรด” เด็กสาวยกมือไหว้พลางยิ้มหวาน

ลมปะทะใบหน้าหมากสดทันที อุตส่าห์ออกมาขวางทางไว้ เจ้าตัวดันเดินออกมาเอง ฉันจะไปรดน้ำมนต์วัดไหนดีถึงจะหายขาดจากโรคบังเอิญเกินเบอร์นี่เสียที !

“หวัดดีครับน้องคนสวย”

“หือ ? น้องคนสวย” หมากสดเอ่ยเบาพลางกอดอก ไฟแค้นพุ่งขึ้นกลางหน้าผากหล่อนทันที “มันสวยฉันก็นางฟ้าแล้ว ฝากไว้ก่อนเหอะ”

“อ้าว ! คุณสด พี่ออกมาหาคุณนะ รบกวนไปดูอะไรในบ้านหน่อย เจ้าพระยาฝากพี่มาบอกครับ เห็นว่าคุณสดไม่รับโทรศัพท์”

หญิงสาวยกมือขึ้นขณะที่กำลังเดินเข้าบ้าน แสดงภาษามือที่แปลว่า โอเค หมากสดไม่มองหน้าเขาเพราะหล่อนรู้ตัวว่าเลือดกำลังขึ้นหน้าอย่างหนักหน่วง



เมื่อมาถึงห้องนอนเพื่อนรัก หล่อนก็นั่งพัดให้ตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

“วัยทองมาถึงแล้วสินะ ยินดีด้วย” เจ้าพระยาชำเลืองมองแล้วอมยิ้ม

“วัยรุ่นมาวุ่นหน้าบ้าน นี่กลัวเสียเกียรติคนแก่กว่า ไม่งั้นมีสงครามโลก”

“คุณโปรดออกไปพอดีล่ะสิท่า กันท่าจึงไม่รอด”

“เออสิ ! แล้วจะให้ดูอะไร งานนายร็อกก็เสร็จหมดแล้ว คุณธนก็เอาการเองาน ฉันต้องทำอะไรอีก ? ”

“รู้จักนางแบบชื่อวินนี่ดีแค่ไหน ? เขาพยายามให้คุณซูก้าติดต่อขอพบฉัน”

“ก็นางแบบร่อนไปร่อนมาในสังคมไฮโซ เปิดเอเจนซี่ไว้หาเด็กหล่อ ๆ มาควง แต่ซูก้าเป็นคนทำงานเหมือนทาส ซูก้าเก่งนะฉันถึงได้ติดต่อให้ ไม่รู้พวกนางมีบุญคุณอะไรกัน เหมือนเพื่อนร่วมงาน แต่อีกคนไม่ทำงาน งงไหม ? ”

“ก็ไม่ต้องไปสนใจ เรื่องของเขา แต่ฉันไม่อยากเจอใคร รำคาญ แกไปคุยหน่อยสิ ดูว่าหล่อนต้องการอะไร ก็ว่าทำสัญญารัดกุมแล้วนะ”

“ไม่ต้องถึงฉันหรอก บาร์บี้ของเราเก่งกว่าที่แกรู้นะ เห็นเป็นวัยรุ่นนางอ่านคนขาดทีเดียวแหละ ซูก้านี่โดนนางเอาไฟจี้โทษฐานทำงานไม่เป็นมืออาชีพในบางวัน เป็นผู้จัดการดารา แต่ไม่รู้จักผู้จัดการส่วนตัวที่เป็นติ่งด้วย ซูก้าทำงานเมืองนอกมาก่อน แต่ทำงานพลาดบ่อย ๆ บี้จี้เอาซะวิ่งเป็นหนูติดจั่นเลย แกนี่เข้าใจใช้คน น้องวิคเหงาแย่ไม่มีคนไปดูหมอลำด้วย”

“พูดไม่เหมือนไม่รู้จักพวกมัน พ่อศิลปินตัวดี มันหาทางจะหนีไปเที่ยวตลอด สักวันแกจะได้เห็นร็อกขึ้นเวทีหมอลำไปแดนซ์ให้คนดู เพราะลืมว่าตัวเองเป็นคนดังแล้ว แต่ก็ช่างเขาเถอะ ตราบใดที่ทำงานและไม่สร้างปัญหาฉันเข้าใจหมด”

“เห็นบี้บอกว่างานเข้าเยอะมาก เจ๋งนะแก ดีใจไหม ? ”

“ก็ดีนะ แต่ยังเรียกค่าตัวมากไม่ได้ ถึงได้ต้องหางานให้พ่อช่างภาพนั่นอีกไง ถ้าไม่ขี้เกียจฉันจะเปิดนิตยสารเองซะด้วย แต่ไม่ดีกว่า ใช้สื่อที่มีและเงินที่ช่วยได้ให้คุ้มก่อน คุณธนเขาเกิดมาเพื่อฉันอยู่แล้ว ส่งไปนอกตั้งหลายปี หัดทำงานทำกันซะมั่ง ต้องเรียกทุนการศึกษาสงเคราะห์สตรีอินเตอร์คืนให้หมด เปย์เก่งยิ่งกว่าพวกเราอีกนะนั่น”

“มิน่าไม่ยอมห่างน้องเลยนะพักนี้ โดนน้องทวงบุญคุณนี่เอง แต่ฉันได้ข่าวว่าคุณธนนี่ใส่บาตรทุกวันเพื่อแกเลยนะ ไม่นานหรอกได้หาคู่ให้แน่”

เจ้าพระยาถอนใจ ก่อนจะส่ายหน้า “เขาก็เห็นฉันเป็นของเล่นไปอย่างนั้นเอง คุณธนไม่มีทางให้ฉันแต่งงานง่าย ๆ ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ดีจริง ฉันถึงไม่คิดจะแต่งงานจนบัดนี้ ฉันรำคาญพี่ชายตัวเอง”

“แต่ดูเหมือนอินโซกุลจะกำลังรุกแกนะ โพสต์ถี่เกินค่าตัว มาทุกวันขนาดนี้ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ ? ”

เจ้าพระยาอมยิ้ม “ก็สวยงาม มีรังสีประหลาดดีหรอก เดินมาเหมือนนกยูงแพนหาง ออร่ากระจาย ฉันต้องให้คุณโปรดแต่งตัวจัด ๆ แข่งเขาเพื่อเบรกออร่านี้ไว้หน่อย แสบตาชะมัด”

“นั่นแน่ ! ติดตานี่นา” หมากสดหัวเราะ

“คิดมากน่าสด เราก็แค่ตื่นเต้นกับของใหม่คนใหม่ ฉันไม่ใช่สาวน้อยช่างฝันคนเดิมนะ ฉันมีพี่ชายคนเดียวและน้องชายต่างสายเลือดอีก 3 คนต้องดูแล”

“คุณโปรดล่ะ ? ”

“รายนี้เขาเทพอยู่แล้วไม่ต้องไปดูแล เขาเป็นเจ๊ อ่อ ! ไม่ใช่ เขาเป็นเจ้านายฉันอีกที เจ้านายในบ้านไง พ่อบ้านอะไรแบบนั้น ไม่มีเขาทำกับข้าวให้กินฉันคงตาย”

เจ้าพระยายิ้มเจื่อน เกือบหลุดออกไปแล้ว ถ้าหมากสดรู้ว่าโปรดปรานไม่ได้ชอบผู้หญิงหล่อนคงกลั้นใจตายได้เลย หญิงสาวนิ่งไปไม่นานก็รู้สึกอะไรบางอย่าง

ผู้ชายคนนั้นเข้ามาในชีวิตฉันอย่างงดงาม โลกนี้ต้องการอะไรจากฉันนะถึงได้ส่งผู้ชายคนนั้นมา อินโซ กุลทำงานเกินค่าจ้าง สถานะของเขาในโซเชียลมีเดีย กำลังทำให้แฟนคลับสงสัย คนที่เขากล่าวถึงเป็นใครกันนะ ?




 

Create Date : 25 สิงหาคม 2564
0 comments
Last Update : 25 สิงหาคม 2564 15:25:25 น.
Counter : 269 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#17


 
Handmade
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]




คนเขียน..เป็นคนธรรมดา เราเขียนทุกอย่างเพราะอยากเขียนเท่านั้นเอง เป็นงานอดิเรก...ไม่ใช่มืออาชีพ ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่เป็นกำลังใจให้ ขอบคุณที่แวะมาค่ะ



ลิขสิทธิ์ของงานเขียนทุกชิ้นในบล็อกนี้เป็นของผู้เขียนตามกฎหมายพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลงหรือนำไปเผยแพร่ต่อด้วยวิธีใดๆ มิฉะนั้นจะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์และจะดำเนินการตามกฎหมาย
Copyright Act B.E. 2537


New Comments
Friends' blogs
[Add Handmade's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.