ความรักของแม่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน
<<
มกราคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
8 มกราคม 2549
 
 
ท้องแรกของครอบครัว

ก่อนอื่นต้องขอโทษ ทุกท่านด้วยจ้า ที่ไม่ได้เข้ามาเลย เพราะว่า

1. นึกไม่ออกว่าจะเริ่มอะไรก่อน

2. ลูกกวน

3. ส่ง-รับ ลูกไปเรียน และตัวเองก็ไปเรียน

4. ฝึกวิทยายุทธ คาราเต้

5. สมองไม่แล่น

......ฯลฯ......

ขอบคุณทุกท่านที่มารับฟังข้าน้อย...อยากเขียน อะไรมากมาย เกี่ยวกับลูกๆ พอเริ่มที่จะเขียน แต่นึกไม่ออกว่าจะเริ่มอย่างไรดี เฮ่อ ขอนั่งทางในก่อนน่ะจ๊ะ ติกต๊อกๆๆๆๆๆๆๆ

เรื่องความซนของเด็กๆ คิดว่าทุกคน คงจะมีปัญหาเหมือนกันแต่สำหรับลูกของแม่ผึ้งแล้ว เฮ่อ บางที ก็ปวดหัวเหมือนกัน....คนโต 5 ขวบ ครึ่ง คนเล็ก 2 ขวบครึ่ง บางวันรักกันดี บางวัน ตีกันเป้นอย่างงี้ทุกวัน บางที ฟิวขาดเหมือนกัน บางครั้ง เราก็เครียด นั่งร้องให้เลยค่ะ

ขอย้อนไปสักประมาณ 6 ปีที่แล้วค่ะ หลังจากที่แต่งงานเรียบร้อยแล้ว ได้ประมาณ 1 เดือน ก็คิดว่าเราอยากที่จะมีลูกเราก็ปล่อย หลังจากเริ่มปล่อยให้มีลูกแล้ว ไม่นานเลยค่ะ หลังจากแต่งงานได้เดือนเดียว ก็เริ่มรู้สึกว่า ทำไม ถึงเวียนหัวจัง เบื่อไปหมด ข้าวก็ไม่กิน ก็เลยคิดว่าต้องมีตัวน้อยๆ แน่ๆ ( เพราะขยันมากไปหน่อยค่ะ ) ก็ไปซื้อแผ่นตรวจมาตรวจดูคะ ปรากฏว่า ผลเป็น+ เจ้าค่ะ ทีนี่ดีใจมาก เตรียมตั้งชื่อลูกตั้งแต่ ยังไม่รุ้เลยว่าเป็นหญิงหรือชาย แต่คนแรก อยากได้หญิงมากเลยค่ะ เตรียมชื่อ สาระพัดชื่อ เพื่อให้ลูกได้ชือ่เพราะๆ สมกะที่เป็นหญิง แต่วันเวลาผ่านไป ความรุ้สึกขอเราว่า คงไม่ใช่หญิงอย่างที่อยากได้ แต่ใจเราก็ยังค้านอยู่ว่า ต้องเป็นหญิงนะ พอสุดท้าย เดือนที่5 เราไปตรวจครรภ์ปรากฏว่า หมอบอกว่าคุณชาย นอนถ่างขาอร่างฉ่างเลยค่ะ แรกที่รู้ว่าเป็นชาย เราเศร้านิดคะ แต่คิดดูว่า ช่างเถอะ เราทำมาแล้ว และเขาอยากเกิดเราก็ต้องให้เขาเกิด เราต้องเลี้ยงเขาให้ดีที่สุด

...ตอนที่เริ่มท้อง มีหลายคนบอกว่า ฝันอะไรก็จะได้ลูกตามที่เราฝัน....ถ้าฝันว่า ได้ใส่เครือ่งเพชร/เครื่องประดับ จะได้ลูกสาว ฝันเห็นพระ จะได้ลูกชาย หรือว่าฝันได้ใส่ทอง ฯ อะไรประมาณนั้น...แต่สำหรับเรา ท้องแรกฝันว่า มีพระเอาทองมาให้ เป็นข้อมือทอง .50ตังค์ และฝันว่า บอกแม่ ให้เพื่อนเอาทองมาให้....เนี๊ยะแหละฝันของเรา


.....ท้องแรกนี้เป็นอะไรที่ทรมานมากค่ะ ตอนที่ตั้งท้องครั้งแรก น้ำหนัก 45 พอท้องได้ ประมาณ 3 เดือน น้ำหนักลดลงไป 3 กิโลค่ะ โห้ กินไม่ได้กินแล้วก็ออกมาหมด จนผอม และบอกกะแฟนว่า ทำไม มันทรมานจัง ไม่อยากเอาไว้แล้ว คือทำอะไรไม่ได้เลย บอกแฟนว่าฉันอยากเอาออกแล้วลูก แพ้อะไรขนาดนี้ ท้อง 3 เดือน โทรมไปถนัดตาเลย นั่งมองรูปตัวเอง นี้เหรอเราทำไม หน้าเหลือ แค่เซนเดียวเอง เราก็ทนๆๆๆๆๆ ได้กลิ่นอะไรแพ้ไปหมด กินอะไรก็ไม่ได้ กาแฟ นี่อย่าได้เข้ามาใกล้เลย ปลาลวกน้ำร้อนอย่างเดียวก้ไมได้ กินได้อย่างเดียว คือ น้ำปลาใส่พริก กะข้าวสวย อรอ่ยแท้ และคนท้อง เขามักจะอยากกินของแปลกๆ แต่สำหรับเรา อยากกินขนมกุ๋ยช่าย อุตส่าห์บอกแม่ว่าอยากกิน เผอิญ แม่กะพี่สาวจะมาเยี่ยม เขาเลยซื้อมาฝาก ( แต่มารู้ทีหลังว่าที่นี่ก็มีขาย แม๋ รู้ช้าไปไม่งั้นเหมาหมดร้านเสียก็ดีน่ะ ) แต่กว่าจะหิ้วมาได้ ทางแอร์ไลท์เกือบไม่ให้ขึ้นเครื่องเสียแล้ว แม่เล่าว่า ตอนที่เช็คของชึ้นเครื่อง โดนยื่ออยู่ตั้งนาน แม่ก็พูดอังกฤษไมได้ ก็สือสารกันไม่รู้เรือ่ง พี่สาวพูดได้ดี แต่เขาก็ไม่ยอมเขาอยากดู เอ๊าดูก็ดู ยื่อกันไปยื่อกันมา ปรากฏว่า ถุงหล่นค่ะ ส่งกลิ่นไปทั่ว แต่ดีน่ะ ที่ยังเอามาได้ อิอิ สมน้ำหน้า เจ้าหน้าที อุตส่าห์บอกแล้วน๋ะ......น่านแหละผ่านไปด้วยดี ได้กินสมใจ แต่มีเพื่อนของเพือ่นอีกต่างเมือง อยากกินต้มยำน่องหมา ( แค่ได้ยินก็จะอาเจียนแล้วล่ะ ดีที่เราไม่อยกากินไปด้วยน่ะ อิอิ ) และสิ่งที่อยากกินมาก ทั้งๆ ที่ไม่ชอบกินเลย คือทุเรียน อยากกินมาก แต่ก็ได้กินแค่ พลูเดียว เพราะแพงมาก และกินไม่หมดก็ไม่มีคนช่วยกิน เอาแค่เป็นกระไสพอ

.....พอได้รู้ว่าเป็นชาย ไปตรวจตอน 5เดือน ทีนี่ นน. ไม่ยอมขึ้นเลย จนหมอว่าเลย ที่นี่ เราก็ทำนน. ให้ได้ ตอนที่ท้องก็ได้ออกกำลังกายไปด้วย เช่นปั่นจักรยานอยู่กะที่แต่ปั่นแบบเบาๆ ไม่ออกแรงมาก และเล่นดัมเบลไปด้วย ออกกำลังกายเบาๆ พอได้ 6 เดือนนน. เริ่มขึ้นมาแล้วก็ชืนใจนิดแล้วว่านน.ได้พิกัดเสียที หลังจากนั้นก็นน. ขึ้นๆๆ ก็เช็คทุกเดือนนน. ก็ขึ้นเดือนละกิโล จนได้ 7 เดือน ทีนี่ หมอว่า เด็กกลับหัวแล้ว คงต้องระวังเรื่องครรภ์ และถุงที่ห่อหุ้มเด็กนั้นบางมาก โอ้แย่เลย ต้องนอน รพ. หมอสั่งห้ามลุกเดิน!!!! เพราะอันตรายสำหรับเด็กมาก ไม่งั้น เด็กอาจจะแท้งได้ หมอบอกว่าต้องระวังครรภ์ให้มากที่สุด ทีนี่ สองเดือนเต็มๆ ต้องนอน และนอนอย่างเดียว เป็นคุณนายเลย งานบ้านไม่ต้องทำ ห้ามลุกไปไหน แต่ได้นอนรพ. อยู่ สองอาทิตย์ ตอนที่นอน รพ. พูดภาษาเขาก็ไม่ได้ จะเอาอะไรก็ภาษาไบ้อย่างเดียว เฮ่อ ช้ำใจจัง ญาติพี่น้องก็ไม่มี มีแต่เพื่อนๆ คนไทยมาเยี่ยม แต่ก็ไม่เหมอืนกะญาติของเราเอง แต่ก็ช่วยให้หายเหงาไปได้บ้างดีกว่าไม่มีใครเลย ตอนที่เขามาฉีดยาให้ เพื่อไม่ให้เด็กคลอดก่อนกำหนด ( ตามความเข้าใจของเราเอง ) คราวนี้ เราอึดอัดหายใจไม่ออก แน่นหน้าอกไปหมด ใจจะขาดให้ได้ ทรมานมาก เลยต้องกดเรียกพยาบาล มาให้ถอนยาออก คราวนี้สบายตัวหน่อย นอนอยู่ได้ 2 อาทิตย์ก็ออกจาก รพ. แล้วนอนอยู่บ้าน เมือ่ก่อนอยู่บ้านบนเขา จะไปไหนมารำบากมากต้องอาศัยรถของแฟนอย่างเดียว...แฟนก็กลัวว่า จะคลอดก่อนกำหนด จดที่อยู่ และคำพูดต่างๆ ไว้เราก็อ่านแล้วท่องตามที่แฟนบอก ให้กดเบอร์นี้ แล้วโทรแจ้ง ดับเพลิง ( ที่นี่ ดับเพลิงจะทำทุกอย่างไม่ว่า คนไมสบาย คนท้อง ปัญหารถชน ไฟไหม้ จัดการทุกอย่าง ตร.สบาย ) เราก็ท่องๆ ทุกวัน จนจำขึ้นใจ..........ง่วงแล้วจ้า ไว้มาต่อใหม่ค๋ะ


Create Date : 08 มกราคม 2549
Last Update : 8 มกราคม 2549 5:15:22 น. 13 comments
Counter : 486 Pageviews.

 
แวะผ่านมาทักทายคุณแม่ผึ้งครับ


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 8 มกราคม 2549 เวลา:6:50:04 น.  

 

ตอนท้อง...ได้กลิ่นกับข้าวไม่ค่อยได้ค่ะ
กินเนื้อสัตว์ก็ไม่ได้...กินได้แต่ผักและผลไม้

อาหารจานโปรดก็ซีอิ๊วืทั้งหลายค่ะ
จนลูกสาวเกือบจะได้ชื่อว่าหนูซีอิ๊วซะแล้ว
ดีนะว่าเกิดวันกองทัพไทย...เลยเปลี่ยนเป็นแม่กองทัพ (army) อะค่ะ



โดย: Big Spender วันที่: 8 มกราคม 2549 เวลา:7:07:51 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและทักทาย...สวัสดีครับ


โดย: **mp5** วันที่: 8 มกราคม 2549 เวลา:7:44:00 น.  

 
ตอนท้องก็ฝันเหมือนกันค่ะ(แปลเอาเองว่าความหมายคือได้ลูกชาย) ถ้าอยู่เมืองไทยคงได้ทำนายฝันกันยกใหญ่อาหารที่ชอบคือราดหน้าค่ะ


โดย: แม่น้องธัย วันที่: 8 มกราคม 2549 เวลา:8:34:07 น.  

 


โดย: โสมรัศมี วันที่: 11 มกราคม 2549 เวลา:8:58:26 น.  

 
ตามมาอ่านช้าไปหน่อย ขออภัยนะครับ อิอิ


โดย: joblovenuk วันที่: 11 มกราคม 2549 เวลา:12:58:35 น.  

 
หวัดดีค้าบพี่ผึ้ง ฝรั่งเศสหนาวอ๊ะป่าว คิดถึงนะค้าบ


โดย: เต้ค้าบ (Mr.Tsunami ) วันที่: 16 มกราคม 2549 เวลา:14:00:30 น.  

 
พี่ผึ้งค๊า...ว่างอัพบล๊อคซะทีนะคะ รออ่านอยู่ คิดถึงแฟนหนูนะคะ น้องเลโออ่ะ อิอิ


โดย: กิ๊บซี่ (HACKER HUNTING in The City ) วันที่: 30 มกราคม 2549 เวลา:23:16:26 น.  

 
.....แวะมาหาพี่ผึ้งค่ะ พี่ผึ้งสบายดีน่ะค่ะ เจนนี่ไม่ค่อยสบายเลยอ่ะค่ะ แต่ก็ได้กำลังใจจากพี่ๆ เพื่อนๆนี่แหละค่ะ.....

.....อ๋อ! เจนนี่ไม่ได้คุยกับพี่หลายวันแล้ว เอ็มเจนนี่เปิดไม่ได้ค่ะ ไว้เปิดได้เมื่อไหร่ เจนนี่จะมาคุยด้วยน่ะค่ะ พี่ผึ้ง.....

.....ว่างๆก็แวะไปคุยกับเจนนี่ที่บล็อคบ้างน่ะค่ะ คิดถึงพี่ผึ้งเสมอค่ะ.....


โดย: เจนนี่ (สาวอิตาลี ) วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:21:33:14 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คิดถึงมาก ๆ ค่ะ แวะมาทักทายและมาบอก......

มีความสุขมาก ๆ นะคะ พี่ผึ้งคนสวย


โดย: largeface วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:20:30:24 น.  

 
คิดถึงนะคะพี่ผึ้ง มาอัพบล๊อคไวๆเน้อ รออ่านอยู่ค่า


โดย: กิ๊บซี่ (HACKER HUNTING in The City ) วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:16:00:09 น.  

 
.....กราบสวัสดีค่ะ พี่สาวที่คิดถึง พี่ผึ้งสบายดีน่ะคะ เจนนี่ไม่ได้คุยกับพี่ผึ้งตั้งนานแน่ะ คิดถึงจังเลยค่ะ ช่วงนี้อาการไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่นักค่ะ เพิ่งบินไปหาความรักมา เพิ่งกลับมา ( กลับมาพร้อมความผิดหวังค่ะ ) ถึงเมื่อวานนี้เองค่ะ อยากคุยกับพี่ผึ้งจังเลยค่ะ แต่เอ็มเจนนี่ออนไม่ได้นะค่ะ ไว้เจนนี่จะเข้ามาฝากข้อความถึงพี่ผึ้งอีกน่ะคะ พี่ผึ้งว่างก็แวะไปทักทายเจนนี่หรือฝากข้อความไว้ที่บล็อคของเจนนี่บ้างน่ะค่ะ.....

.....รักษาสุขภาพด้วยน่ะคะ พี่ผึ้ง แล้วเจนนี่จะแวะมาใหม่ค่ะ.....


โดย: เจนนี่ค่ะ (สาวอิตาลี ) วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:1:14:27 น.  

 


โดย: Kingkimson วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:48:26 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
 

แม่ผึ้ง
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แม่คนหนึ่งที่มีความรักที่บริสุทธิ์ ให้กับลูกน้อย..บางครั้งอยากจะบอกให้คนอื่นได้รับรู้ ถึง วีรกรรม ของลูกๆ เก็บเอาไว้ เป็นความทรงจำที่ดีๆ
[Add แม่ผึ้ง's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com