เรื่องแห่งจินตนาการ เปิดกว้างทุกอณูความคิด
Group Blog
 
 
สิงหาคม 2550
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
7 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 

รักสู้ฟัดบรรทัด 5 เส้น บทที่1

บ้านไม้หลังใหญ่ทรงญี่ปุ่น ที่ตั้งเด่นสง่าอยู่ใจกลางเมืองหลวงกรุงเทพฯ ประเทศไทย
บ้านหลังนี้ที่ฉันไม่ได้กลับมานาน
ครืด เสียงเปิดประตูบานเลื่อนไม้ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฎตัวของฉัน
“ไงฮะพ่อ เรียกอายะกลับมาทำไม”ฉันพูดด้วยเสียงอันเกรี้ยวกราด
“ทำไมอยู่ปราก(ปรากเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในสาธารณรัฐเช็ก มีชื่อเสียงด้านศิลปะและดนตรีซึ่งมีนักดนตรีชื่อดังเคยมาแสดง ณ เมืองนี้)ดีกว่าอยู่ไทยหรอ แกก็อายุ 17 ถึงเวลารับช่วงต่อแล้ว”
“พ่ออย่าบอกนะว่า จะให้อายะเป็นหัวหน้ายากูซ่าแก๊งแมงป่องแดง”
“ใช่”
ฉันทำหน้าตกใจสุดขีด
ก็ตระกูลยากูซ่าแก๊งแมงป่องแดงเป็นตระกูลที่ถูกสืบทอดมาเป็นเวลานับ 700 กว่าปี แต่ในรุ่นของพ่อ พ่อได้ตกหลุมรักแม่ที่เป็นคนไทยเลยย้ายถิ่นฐานแล้วกำเนิดฉันออกมา พอฉันอายุ 3 ขวบแม่จากไปอย่างไม่มีวันกลับตลอดกาลซึ่งฉันยังจำความไม่ได้เลยสักนิด แต่ที่จำได้ก็คือพ่อเลี้ยงฉันมาแบบลูกชายคนเดียวของตระกูลพร้อมกับรอยสักประจำตระกูลรูปแมงป่องที่ต้นคอ
“ไม่ อายะยังไม่พร้อมรออีก 2-3 ปีแล้วกันนะพ่อ”
“ไม่ได้ ตอนนี้แก๊งสิงโตขาวคู่อริเรากำลังคัดเลือกหัวหน้าคนใหม่ ช่วงนี้แหละเป็นจุดอ่อนที่เราจะล้มล้าง”
ยากูซ่าแก๊งสิงโตขาวเป็นแก๊งคู่อริกับเราแต่ก็ไม่รู้ว่าสาเหตุคืออะไร และที่สำคัญแก๊งสิงโตขาวมีตำนานเล่าขานกันว่า เมื่อมีใครเห็นรอยสักรูปสิงโตที่ต้นแขนขวา มันจะไม่ปล่อยให้มีชีวิต เพราะฉะนั้นเลยไม่มีใครเคยเห็นหน้าที่แท้จริงของหัวหน้าแก๊ง
“อายะไม่เป็น ยังไงก็ไม่เป็น”ฉันพูดเสียงดัง แล้วหันหลังกลับเพื่อจะเดินออกจากห้อง
ตุบ เสียงวัตถุขนาดใหญ่กระทบพื้น
เสียงนั้นทำให้เท้าที่กำลังก้าวเดินของฉันหยุดชะงักลงในทันใด ฉันหันหลังกลับไปช้าๆ ภาพที่ปรากฎอยู่เบื้องหน้าทำให้น้ำตาไหลนองหน้า
“พ่อเป็นไรไปฮะ พ่อ พ่อ”
ตอนนี้พ่อดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้น
“พ่อ พ่อ”
ชายหนุ่มร่างสูง ผิวขาว ผมยาวซอยสไลต์สีดำสนิท ที่ดูยังไงก็ดูดี ถึงแม้จะไม่ได้เจอกันนาน โซจิผู้เป็นมือขวาของพ่อ เก่งด้านการต่อสู้ แล้วที่สำคัญฉันรักโซจิแบบพี่ชาย แม้บางครั้งจะเผลอตกหลุมรักไปบ้างก็ตาม โซจิทั้งหล่อทั้งเท่ห์หนิ
โซจิวิ่งเข้ามาอย่างกระหืดกระหอบในมือ 2 ข้างถือน้ำกับยาแล้วนำส่งให้พ่อ
“คุณหนูอายะ อย่าขัดใจคุณพ่อสิครับ คุณท่านเป็นโรคหัวใจนะครับ”
“หา พ่อเป็นโรคหัวใจ”
โซจิพยักหน้าตอบ คุณพ่อก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งมีเรื่องไรก็ไม่เคยบอก
พอพ่ออาการดีขึ้น
โซจิคุกเข่าคำนับก้มหัวลงแทบเท้าฉัน นี่คงเป็นครั้งแรกที่โซจิก้มหัว โซจิไม่เคยขอโทษหรือขอร้องใคร โซจิเป็นคนยึดถือศักดิ์ศรีเหนือกว่าอะไร
“คุณหนูอายะ ผมขอร้อง”
ยังไงก็ต้องเป็น ถึงจะเป็นตอนนี้หรือตอนไหนก็ต้องเป็น ถึงแม้จะต้องแลกชีวิตอันแสนอิสระของฉันกับชีวิตของคนที่ฉันรัก มันก็คุ้ม
“ตกลง อายะจะเป็นหัวหน้าแก๊งแมงป่องแดง ฝากตัวด้วยฮะ”
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เอี้ยด เสียงรถสปอร์ตสีดำคันงามจอดลงตรงรั้วประตูที่กั้นระหว่างฉันกับสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่
“คุณหนูอายะครับ ลงสิครับ”โซจิเดินมาเปิดประตูรถให้ ฉันลงจากรถมองสำรวจสิ่งก่อสร้างนั้นอย่างละเอียด ตัวตึกขนาดใหญ่สีขาวถูกจัดวางลงตัวกับสนามหญ้าอันเขียวขจีซึ่งคงถูกดูแลเป็นอย่างดี พอมองไปรอบๆก็เห็นกล้องวงจรปิดที่ติดอยู่บนเสาข้างประตู แล้วสายตาฉันก็ไปสะดุดกับ
“โรงเรียนนานาชาติเซ็นต์จอร์นจูเนียร์”ฉันพูดด้วยความตกใจ
โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆของประเทศ ก็ในเมื่อนักเรียนที่ได้คะแนนสอบEntสูงสุดของประเทศจบจากที่นี่ทุกปี
“โซจิ นายแน่ใจหรอว่าใช่ที่นี่”
“ครับ ผมสืบมาแล้ว ว่าหัวหน้าแก๊งสิงโตขาวเรียนอยู่ที่นี่ไม่ผิดแน่ แล้วที่สำคัญอยู่รุ่นเดียวกับคุณหนูอายะด้วยครับ”
ดูเหมือนโซจิจะภูมิใจมากเลยนะ แต่ฉันรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้วสิ
ฉันเดินตามโซจิเข้าไปในโรงเรียน
โรงเรียนบ้าไรหรูเป็นเลิศ ในนี้คงมีแต่พวกหัวกะทิมหาเศรษฐีแน่ๆเลย แล้วเราจะเรียนไหวไหมเนี่ย
ฉันนั่งรอโซจิอยู่หน้าห้องผู้อำนวยการ
“คุณหนูอายะครับ ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”
ฉันเดินตามอาจารย์ประจำชั้นมา ตอนนี้ฉันอยู่หน้าห้องม.5/2
ครืด เสียงอาจารย์เปิดประตู แล้วเดินนำเข้าห้องไป
“กระแฮ่มๆ วันนี้มีนักเรียนใหม่”สายตาทุกคนภายในห้องจับจ้องมาที่ฉัน
“ฉัน อายะ ฝากตัวด้วยฮะ”
ทุกคนในห้องหันไปพูดกันซุบซิบๆกันเสียงดัง
“กระแฮ่มๆ อายะเธอไปนั่งข้างๆแพรว”อาจารย์พูดพร้อมกับชี้นิ้วไปยังที่นั่งข้างหน้าต่างซึ่งมีที่นั่งว่างอยู่
หญิงสาวคนนั้นเป็นคนผิวแทน ผมสีโค้กตรงยาวประมาณกลางหลังพร้อมกับผมหน้าม้าที่สไลต์บางๆตัดกับดวงตากลมโตสีน้ำตาล ที่ดูแล้วสื่อถึงความอบอุ่นน่าอยู่ใกล้
เธอคนนั้นคงชื่อแพรว เธอยิ้มแล้วกวักมือเรียกฉัน ฉันเดินไปนั่งข้างๆเธอ
“สวัสดีจ๊ะ อายะ”
“สวัสดี”
“อายะเป็นลูกครึ่งปะ”
“อืม ไทย-ญี่ปุ่นฮะ”
“ถึงว่าหน้าตาน่ารัก”
“อืม ขอบคุณ”ฉันไม่ค่อยชอบคำว่าน่ารักซะเท่าไหร่ ฟังแล้วไม่แข็งแกร่งดูอ่อนแอ
“นั้นๆ ยารีส”แพรวพูดพร้อมกับชี้ไปยังผู้ชายโต๊ะหลังสุดใกล้ประตูทางออก ดูเหมือนว่าชายคนนั้นคงนอนอยู่ ก็เขาก้มหน้าฟุบกับแขน ชายผู้นั้นมีผมสีน้ำตาลอ่อนยาวประบ่าบางๆ ผิวแทนน้ำผึ้งดูสะอาดตา
“นายนั่นชื่อยารีส เป็นประธานนักเรียนและนักรบของโรงเรียน เท่ห์ดีเนาะ”ที่พูดว่าเป็นนักรบ มันหมายความว่าไง นักรบคงหมายถึงนักมวยหรือไม่ก็นักกีฬามั้ง
“แล้วที่สำคัญ พ่อของยารีสเป็นเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ ทางที่ดีอยู่ห่างยารีสไว้ ขอเตือน เมื่อปีที่แล้วมีนักเรียนถูกไล่ออก 9 คน...”แพรวเป็นคนพูดเก่งส่วนใหญ่เป็นรายละเอียด แต่ที่รู้ๆนายยารีสมีอำนาจมาก เพราะพวกที่โดนไล่ออกไป ส่วนใหญ่ไปมีเรื่องขัดใจยารีส แต่ไม่มีใครทราบว่ามันเป็นเรื่องอะไร

---------- จบบทที่1 แล้วจ้า
นางเอกจะออกทอมๆหน่อยเพราะเป็นลูกสาวคนเดียวน่ะ
ส่วนพระเอกรอชมตอนต่อไปนะ
นี่เป็นเรื่องแรกของเราหวังว่าทุกคนจะชอบนะ
ดีไม่ดียังไงก็ comment ด้วนนะจ๊ะ

Get this widget | Share | Track details




 

Create Date : 07 สิงหาคม 2550
5 comments
Last Update : 27 สิงหาคม 2550 2:11:04 น.
Counter : 429 Pageviews.

 

นางเอกเป็นหัวหน้าแก๊งซะด้วย น่าหนุกเนอะ

อยากเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่นบ้างจังเลย

พระเอกจะเป็นยังไงน้าอยากรู้จัง

มาต่อเร็วๆนะ

อยากอ่าน

 

โดย: hero_p IP: 124.121.60.202 7 สิงหาคม 2550 23:21:18 น.  

 

อายะนี่ หมายถึงตัวคนเขียนป่าวอ่า

รู้สึกจะชอบผมทรงสไลด์นะจ๊ะ

สนุกดีๆ แต่ภาษาดูน้องโบ ไปนิสนึงนะจ๊ะ

รอ บท2 อยู่นะ

 

โดย: ฟาง_อี้เฟย IP: 124.120.199.153 7 สิงหาคม 2550 23:45:49 น.  

 

อ่านแล้วพล๊อตน่าสนุกดีนะคะ

จะเข้ามาติดตามเรื่อยๆ ก็แล้วกัน

แต่..มีเรื่องจะบอกนิ๊ดนึง ในฐานะคนเคยไปเที่ยวค่ะ ว่า ปราก เป็นเมืองในสาธารณรัฐเชค
ส่วนเวียนนา เป็นเมืองหลวงของประเทศออสเตรีย

สองประเทศนี้อยู่ไม่ไกลกัน ข้ามพรมแดนได้สบายๆ แต่ไม่ได้อยู่ที่เดียวกันนะคะ

แล้วก็ เมืองในฝัน ของนักดนตรี จริงๆก็คือ เวียนนา เพราะเป็นเมืองที่สร้างสรรค์บทเพลงของโมสาร์ท บาค และบีโธเฟน เป็นต้นค่ะ

ส่วนเชค นั้น มี รร.ดนตรีดีๆก็จริง แต่นักดนตรีเชค ที่คนรู้จักกัน (แต่อาจจะไม่ดังนักที่บ้านเรา) ก็คือ Dovorak ค่ะ

คนส่วนใหญ่ทีไปเชค จะไปเรียนทฤษธีดนตรีซะมาก มากกว่าการไปเรียนเล่นดนตรี

แต่หนังพล๊อตน่าสนุกดีค่ะ เขียนต่อนะคะ จะรออ่านค่ะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: une playful pizzicato IP: 82.247.214.230 8 สิงหาคม 2550 19:39:32 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ
สิ่งที่ผิดก็แก้ไขให้ถูกต้องแล้ว
มีอะไรก็commentได้อีกนะค่ะ
หวังว่าจะให้อภัยนะค่ะ
ขอบคุณจริงๆค่ะ

 

โดย: ~เต่าแก้มแดง~ (~เต่าแก้มแดง~ ) 12 สิงหาคม 2550 16:08:41 น.  

 

จะให้อภัยก็ต่อเมื่อมาเขียนตอนที่สองไวๆค่ะ
ฮ่าๆๆ
รีบๆมานะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: une playful pizzicato 15 สิงหาคม 2550 19:10:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


~เต่าแก้มแดง~
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กตาดำๆใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียน
ด้วยหน้าบล็อกยุคไอที
Friends' blogs
[Add ~เต่าแก้มแดง~'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.