BYRD WEERAPOL

<<
กันยายน 2563
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
23 กันยายน 2563
 

เรื่องสั้นที่จะเปลี่ยนความคิดคุณตลอดไป เรื่อง “ความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงในโลกใบนี้”

Short Stories that Will Change the Way You Think
เรื่องสั้นที่จะเปลี่ยนความคิดคุณตลอดไป

Story #1:  All the Difference in The World

เรื่องที่ 1 “ความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงในโลกใบนี้”


Every Sunday morning I take a light jog around a park near my home.  There’s a lake located in one corner of the park.  Each time I jog by this lake, I see the same elderly woman sitting at the water’s edge with a small metal cage sitting beside her.

ทุกๆ เช้าวันอาทิตย์ ผมจะวิ่งออกกำลังกายเบาๆ ไปรอบสวนสาธารณะที่อยู่ใกล้ๆ บ้าน ด้านหนึ่งของสวนสาธารณะนั้นติดกับทะเลสาบ ทุกครั้งที่ผมวิ่งผ่านทะเลสาบผมจะเห็นผู้หญิงสูงอายุคนหนึ่งนั่งอยู่ริมน้ำ โดยมีกล่องโละเล็กๆ วางอยู่ข้างเธอเสมอ


This past Sunday my curiosity got the best of me, so I stopped jogging and walked over to her.  As I got closer, I realized that the metal cage was in fact a small trap.  There were three turtles, unharmed, slowly walking around the base of the trap.  She had a fourth turtle in her lap that she was carefully scrubbing with a spongy brush.

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมอดรนทนความสงสัยไว้ไม่อยู่ ผมหยุดวิ่งแล้วเดินเข้าไปหาคุณป้าคนนั้น เมื่อผมเดินเข้าไปใกล้ๆ จึงได้รู้ว่าที่จริงแล้วกล่องเล็กๆ นั้นเป็นกล่องกับดักปลา ในกล่องมีเต่าน้ำจืดสามตัวคลานเชื่องๆ ไปมาอยู่ในนั้น บนตักของเธอมีเต่าอีกตัวหนึ่งที่เธอกำลังขัดกระดองมันด้วยแปรงฟองน้ำอย่างระมัดระวัง


 


“Hello,” I said.  “I see you here every Sunday morning.  If you don’t mind my nosiness, I’d love to know what you’re doing with these turtles.”
She smiled.  “I’m cleaning off their shells,” she replied.  “Anything on a turtle’s shell, like algae or scum, reduces the turtle’s ability to absorb heat and impedes its ability to swim.  It can also corrode and weaken the shell over time.”
“Wow!  That’s really nice of you!”

“สวัสดีครับ” ผมกล่าวทักทาย “ผมเห็นคุณป้าที่นี่ทุกเช้าวันอาทิตย์เลยนะครับ ขอโทษครับอย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะครับ ผมอยากรู้จริงๆ ว่าคุณป้ากำลังทำอะไรกับเต่าพวกนี้ครับ”
เธอยิ้มให้ผม “ฉันกำลังทำความสะอาดกระดองเต่าจ้า” เธอตอบ “ไอ้พวกที่ติดอยู่บนกระดองนี่ อย่างตะไคร่หรือเพรียงพวกนี้เอาออกแล้วมันจะไม่ไปบังความร้อนให้กระดองและก็จะช่วยให้มันว่ายน้ำได้สะดวกขึ้น พวกนี้ถ้ามันติดอยู่นานเข้ามันจะกัดกร่อนและทำให้กระดองไม่แข็งแรง”
“โอ้โฮ! คุณป้าเป็นคนใจดีมากครับ” ผมถึงกับอุทานขึ้นมา

 
She went on: “I spend a couple of hours each Sunday morning, relaxing by this lake and helping these little guys out.  It’s my own strange way of making a difference.”
“But don’t most freshwater turtles live their whole lives with algae and scum hanging from their shells?” I asked.
“Yep, sadly, they do,” she replied.

เธอกล่าวต่อไปว่า “ทุกเช้าวันอาทิตย์ฉันจะมีเวลาประมาณสองสามชั่วโมงมานั่งพักผ่อนที่ทะเลสาบนี้ และก็ได้ช่วยเจ้าตัวน้อยพวกนี้ด้วย มันเป็นความคิดแปลกๆ ของฉันเอง ที่อยากจะทำให้พวกมันมีชีวิตที่แตกต่างจากเดิม”
“ความจริงเต่าน้ำจืดพวกนี้มันก็อยู่ได้ ถึงแม้ว่าจะมีตะไคร่น้ำกับเพรียงติดกระดองมันตลอดชีวิตไม่ใช่หรือครับ” ผมถามแย้งขึ้นมา
“ใช่ น่าสงสาร มันมีชีวิตแบบนั้นแหละ” คุณป้าตอบ


 

 
I scratched my head.  “Well then, don’t you think your time could be better spent?  I mean, I think your efforts are kind and all, but there are fresh water turtles living in lakes all around the world.  And 99% of these turtles don’t have kind people like you to help them clean off their shells.  So, no offense… but how exactly are your localized efforts here truly making a difference?”

ผมยกมือขึ้นเกาหัวโดยไม่รู้ตัว “ถ้ามันเป็นอย่างนั้น คุณป้าไม่คิดจะเอาเวลาไปใช้ทำอย่างอื่นที่ดีกว่าหรือครับ ผมหมายถึงผมเข้าใจว่าคุณป้าทำไปทั้งหมดด้วยความเมตตากรุณาต่อสัตว์ แต่มันมีเต่าน้ำจืดมากมายอาศัยอยู่ในทะเลสาบต่างๆ ทั่วโลก และพวกมันอีก 99 เปอร์เซ็นต์ ก็ไม่มีคนใจดีอย่างคุณป้ามาขัดล้างกระดองให้มัน ผมไม่ได้ขัดแย้งอะไรนะครับ แต่ความพยายามเล็กๆ จากจุดนี้ของคุณป้ามันจะสร้างชีวิตที่แตกต่างให้กับพวกมันได้อย่างไร”


The woman giggled aloud.  She then looked down at the turtle in her lap, scrubbed off the last piece of algae from its shell, and said, “Sweetie, if this little guy could talk, he’d tell you I just made all the difference in the world.”

คุณป้าหัวเราะคิดคักเสียงดัง เธอก้มลงไปมองเต่าที่อยู่บนตักแล้วขัดตะไคร่ที่เหลืออีกนิดหนึ่งออกจากกระดองของมัน “นี่พ่อหนุ่ม ถ้าเจ้าเต่าน้อยตัวนี้มันพูดได้ มันก็จะบอกเธอว่า ฉันได้สร้างชีวิตที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงในโลกนี้ให้กับมันเลย”


 


The moral: You can change the world – maybe not all at once, but one person, one animal, and one good deed at a time.  It does. 

ข้อคิดสะกิดใจ: คุณสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ อาจจะไม่ทั้งหมดเพียงครั้งเดียว แต่กับคนคนหนึ่ง สัตว์ตัวหนึ่งและการทำให้ดีอย่างจริงจังสักครั้ง มันเป็นไปได้



แปลโดย เบิร์ด วีระพล
23 กันยายน 2020




 

Create Date : 23 กันยายน 2563
0 comments
Last Update : 23 กันยายน 2563 16:05:33 น.
Counter : 36 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

สมาชิกหมายเลข 4749426
 
Location :
Toronto Canada

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"Byrd" Weerapol Sukcharoen
เบิร์ด วีระพล สุขเจริญ
Scarborough Ontario Canada

"รักการอ่านหนังสือและชอบเขียนหนังสือมาตลอดชีวิต เขียนหนังสือไทยเพราะคิดถึงเมืองไทยอยากใช้ภาษาไทย หลังจากใช้ชีวิตอยู่ในประเทศแคนาดามา 30 ปี ได้พบเรื่องราวหลากหลายรสชาติกับชีวิตในต่างแดน เรียนจบ Graphic Design แต่ทำงานเป็น Chef de Cuisine แอบผลิตงานเขียน บทกวีและแปลเอาไว้อ่านเองหลายชิ้น ตั้งความหวังว่าน่าจะมีคนชอบอ่านเรื่องจากประสบการณ์จริงหล่านี้บ้าง รวมทั้งเก็บบทความดีๆ มีสาระเอามานำเสนอไว้ในพื้นที่แห่งนี้ เพื่อแบ่งปันประสบการณ์มาเป็นตัวหนังสือสำหรับคนรักการอ่านเหมือนๆ กัน "
New Comments
[Add สมาชิกหมายเลข 4749426's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com