ชีวิตคนไทยธรรมดาในเบลเยี่ยม
Group Blog
 
All blogs
 
+ จดหมายถึง STIB ณ บรัสเซลส์ รถรางนรก!

เรียน ท่านผู้ให้บริการการคมนาคมสาธารณะ STIB

อิฉันเป็นชาวต่างชาติคนหนึ่ง ในชาวต่างชาติจำนวนมากทีี่ทำงานอยู่ในกรุงบรัสเซลส์ และต้องใช้บริการของท่านทุกวั้นนน ทุกวัน แม้ว่าใจจริงแล้วจะไม่อยากใช้เท่าไหร่หรอก เลือกได้ก็จะเลือก De Lijn มากกว่า แต่ทำไงได้ ดันทำงานอยู่บรัสเซลส์ เมืองที่ท่านเป็นผู้ผูกขาดการให้บริการคมนาคมทั้งหมดทั้งปวง

tram4

เมื่อวานช่วงเช้า (20 พฤษภาคม 2009) ณ ป้ายจอดรถราง "ออปเป็มสตราท" ที่อิฉันมักจะลงแวะซื้ออาหารกลางวัน จากคาร์ฟูร์เอ็กซ์เปร๊สส์ที่สุดจะแพงเป็นประจำ(เมื่อยามไม่มีทางเลือก และเบื่อที่จะกินแซนด์วิชขนมปังฝรั่งเศส ที่เหนียวยังกับรองเท้านันยางทุกวัน)

เวลา 8 นาฬิกา 44 นาที รถรางสาย 44 ก็วิ่งมาถึง แต่ท่านคนขับคงไม่เห็นอิฉันหรืออย่างไรก็มิอาจทราบได้ เพราะท่านเปิดประตูไม่ครบสามประตู อิฉันที่รอจะขึ้นอยู่ที่ประตูสุดท้าย ประตูไม่เปิด อิฉันเลยต้องวิ่งไปประตูกลางที่ยังเปิดอยู่

ด้วยความ ไวปานสายฟ้าแลบ ท่านพนักงานขับรถรางได้ปิดประตูดังปัง ปิดไม่ปิดเปล่า ประตูได้หนีบเอาถุงใส่อาหารกลางวัน และอื่น ๆ(รวมมูลค่ากว่า 15 ยูโร) ที่อิฉันเพิ่งจะซื้อมาจากคาร์ฟูร์เอ๊กเปร๊สสสส์ไปกับรถรางของท่านด้วย อิฉันด้วยความเสียดายเงินเป็นอย่างมาก (ตั้ง 15 ยูโร!) พยายามดึงถุงให้หลุดจากประตู และวิ่งตามไปด้วยดั่งคนบ้า แต่ก็ไม่เป็นผลแต่อย่างใด เพราะสุดชานชลาพอดี ถ้าดึงดันวิ่งดึงถุงต่อไปอาจจะหล่นลงไปในรางถึงแก่ชีวิตได้ ปวงชนชาวพี่น้องชาวไทยจะได้อายว่ามีบุคคลสัญชาติไทยไม่ทราบชื่อรายหนึ่ง ตายอนาถเพราะวิ่งตามถุงกับข้าวที่ถูกรถรางของท่านหนีบ!

ถึงแม้อิฉันจะทุบกระจกรถรางของท่านดังปัง ๆ ๆ ดังเช่นคนเสียสติ และผู้โดยสารสาวคนหนึ่งจะมองเห็นว่าอิฉันต้องการความช่วยเหลือ แต่เธอก็ช๊อคจนทำอะไรไม่ถูก

อิฉันโมโห้ โมโห ไม่ทราบว่ากระจกมองข้าง หรือ มองหลังมีไว้ทำกระต่ายอะไรมิทราบคะ? ผู้โดยสารยังขึ้นไม่ทันหมดก็ออกรถแล้ว ที่นี่มันบรัสเซลส์หรือกรุงเทพฯคะเนี่ย?

แถมวันนั้นอิฉันก็ไม่มีข้าว กลางวันกินอีกต่างหาก ที่ทำงานอิฉันอยู่ ถนนเตอวูเร็นอันแสนโดดเดี่ยวแห้งแล้งไร้ซึ่งร้านค้าและเพิงขายเฟรนช์ฟรายส์นะคะ ไม่ได้อยู่ติดตลาด อตก.

นี่ยังดีนะคะ มันเป็นแค่ถุงอาหาร ถ้ามันเป็นชายเสื้อ หรือ ผ้าพันคอของอิฉัน อิฉันคงจะถูกลากไปกับรถรางของบริษัทท่าน และตายอนาถระหว่างทางไปทำงานเป็นแน่แท้!

อิฉันจ่ายค่าโดยสารเดืิอนละ 44 ยูโรทุกเดือนเพื่อโดยสารนะคะ ไม่ได้เพื่อมาเสี่ยงตาย ไม่ทราบว่าท่านเคยส่งพนักงานไปฝึกงานกับ ขสมก หรือ รถร่วมหรือเมืองไทยหรือเปล่าคะ สงสัยจิง

ท้ายนี้ หวังว่าท่านคงอ่านภาษาอังกฤษออก และไม่แกล้งทำเป็นว่าพูดได้แต่ภาษาฝรั่งเศสนะ เพราะเว็บไซต์ของท่านมีทั้งสามภาษา อย่ามาตู่

อิฉันไม่ต้องการเงิน 15 ยูโรคืนหรอกนะคะ แต่ต้องการคำอธิบาย(เฟ้ย)!

เฮ้อ...
tram3ปล. ไม่ทราบว่าเมื่อไหร่จะเปลี่ยนเอารถรางรุ่นใหม่มาใช้บนสาย 44 ซะทีคะ? ได้ข่าวว่ารุ่นนี้ใช้มา 50 ปีแล้ว จนมีชาวบ้านประเทศใกล้เคียง เดินทางมานั่งเล่นเพราะความเก่าคลาสสิตของมัน แต่สายอื่นรู้สึกว่าจะเป็นรุ่นใหม่ไฮโซกันหมดแล้วนะคะ ไม่แฟร์เลยจริง ๆ


Create Date : 22 พฤษภาคม 2552
Last Update : 22 พฤษภาคม 2552 3:14:29 น. 10 comments
Counter : 941 Pageviews.

 
โหย น่ากัวอะ เฮ้อ....จิงด้วยคะ ถ้าเป็นเสื้อ เป็นผ้าพันคอ คงแย่เลย สู้ ๆ คะ


โดย: อีฟเอง... (eve... ) วันที่: 22 พฤษภาคม 2552 เวลา:5:51:19 น.  

 
หวังว่าผู้บริหารคงจะไม่เมินเฉยต่อข้อเรียกร้องนะค่ะ



โดย: แม่มดน้อยด้อยอิทธิฤทธิ์ วันที่: 22 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:31:04 น.  

 
โอ้วววว อ่านแล้วจินตนาการตาม เห็นภาพชัดเจนมาก
ขอบอกว่าเคืองแทนคุณ จขบ. มากค่ะ
หวังว่าเค้าจะตอบจดหมายคุณไวๆนะคะ
อย่างน้อยเค้าน่าจะแสดงความรับผิดชอบอะไรมาบ้าง
ครั้งนี้ยังดีที่เป็นแค่ถุงอาหาร แต่ก็อย่างที่คุณพูดล่ะค่ะ
ถ้าเป็นชายเสื้อหรือผ้าพันคอ แล้วอะไรจะเกิดขึ้น?
สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้เรียกร้องความยุติธรรม
เราไม่ได้ใช้บริการฟรีซักหน่อยนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: Complicatedgirl วันที่: 22 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:49:08 น.  

 
น่าหวาดเสียวแทน ระวังตัวบ้างก็ดีนะค่ะ เป็นห่วงค่ะ อยู่ต่างประเทศก็มีเรื่องตื่นเต้นประจำ เราก็ขี่จักรยานไปเหยียบเท้าคนอื่นเป็นประจำ เพราะคนญี่ปุ่น แม่นเดินเต็มถนน กดแตรขอทางแล้ว ยังเดินเหมือนปูให้รถจักรยานเราชนอีก เรานะระวังกลัวชนอยู่แล้วนะ ปั่นจักรยานเหมือนเดินมากกว่า ช้าๆๆมาก ต้องคอยหลบคนเดิน มีเรื่องราวน่าอ่านเยอะเลยนะค่ะ อยากไปเที่ยวบ้างจัง


โดย: ืnoon (Nooni_Jung ) วันที่: 23 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:09:39 น.  

 
คุณเจ้าของบล็อกมีชีวิตที่ตื่นเต้น...น่าสนใจมากค่ะ
ยังไงขอก็เอาใจช่วยให้ผ่านมาได้นะคะ


โดย: เปาน้อยและซูชิ วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:0:42:49 น.  

 
อ่านไปลุ้นไป กลัวประตูจะหนีบ จขบ ไปด้วย เสียดายเนอะตั้ง 15 ยูโร น่าโขกกระโหลกคนขับ คงมองไม่ครบทุกประตู อันตรายจริงๆ


โดย: nara62 (nara62 ) วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:27:39 น.  

 
ผ่านไปสองอาทิตย์แล้ว
มันยังไม่ตอบอีเมล์เราเลยค่ะ (ทีเรื่องอีเมล์มาทวงค่าปรับนี่ล่ะวันเดียวได้เลย)
เล่าให้เจ้านายฟังเจ้านายโมโหมาก บอกว่าเมื่อไหร่เธอจะซื้อรถซะที
(ก็อยากอยู่แหละค่ะ แต่ยังไม่อยากเป็นหนี้เพิ่มค่ะ)


โดย: beebah วันที่: 1 มิถุนายน 2552 เวลา:19:08:45 น.  

 
ในที่สุดก็เจอแนวร่วม เหอๆๆ นี่คุณบียังโดนน้อยไปนะเนี่ย อุ้มเคยโดนรถรางที่บรัสเซลส์ชนด้วยค่ะ ดีนะที่โดนเบาๆกระเด็นไปประมาณสองเมตร (แต่ก็กระเด็นอ่ะ)
คือวันนั้นเลิกงานก็เดินกลับบ้าน ข้ามถนนตรงทางม้าลายตรงวงเวียนแยก boulovard waterloo (มันเป็นทางขึ้นเมโทรของสถานี หลุยส์ อ่ะค่ะ) ซึ่งต้องข้ามถนนตรงทางแยกที่มีรถรางวิ่งผ่าน ตอนจะข้ามก็เห็นเค้าเพิ่งเข้ามาจอดป้าย อุ้มก็ไม่ได้สนใจน่ะ ก็ข้ามบนทางข้ามตามปกติ รู้สึกตัวอีกทีเห็นภาพรถรางวิ่งเข้าหา (แบบสโลว์โมชั่นด้วยนะ) คือตอนนั้นคิดในใจว่าคงเป็นภาพสุดท้ายที่จะได้เห็นในชีวิต (ขนาดนั้นเลย)
เข้าใจว่ารถรางคงไม่มีคนขึ้นลง พอเค้าจอดปุ๊ป ก็ออกรถปั๊ป ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงกระดิ่ง (เวลาจะออกตัวน่ะจะมีเสียงดังใช่ป่ะคุณบี) นี่อุ้มไม่ได้ยินอะไรเลยไง คนขับก็คงไม่ได้มองเรา (ไม่รู้มันมัวมองอะไร) ก็ออกตัวเลย อุ้มเลยเกือบโดนรถรางเหยียบตาย ไม่ต่างจากคุณบี
โชคดีที่มีรถตำรวจจอดอยู่แถวนั้น และมีคนเข้ามาช่วยอุ้มเยอะเลยค่ะ (ตรงนั้นคนมันเยอะด้วยไง) ตำรวจก็พาไปส่งบ้าน แต่ไม่ได้เอาเรื่องอะไรกับเค้าน่ะ (น่าเสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้เอาเรื่อง) คือมันกำลังช็อคๆไง ไม่ได้รู้ตัวว่าเจ็บ ที่ไหนได้ พอหายช็อคกลับไปบ้านได้ครึ่งชั่วโมง ปวดตัวไปหมดเลยค่ะ แถมสะโพกก็เขียวช้ำด้วย (เพราะโดนกระแทก) แค้นใจยิ่งนัก ฮือๆๆ แต่วันรุ่งขึ้นฮึดไปทำงานต่อตามปกติทั้งๆที่ปวดไปหมดทั้งตัว ไม่ได้ลาด้วยนะ โคดจะคนเหล็กมาเอง ฮ่าๆๆ


โดย: aumdeeda วันที่: 14 มิถุนายน 2552 เวลา:5:15:21 น.  

 
โห คุณอุ้ม สุดยอด อ่านแล้วใจหายเลย
โชคดีที่ปลอดภัยนะคะเนี่ย! จริงๆ นะคนขับรถรางอ่ะ เค้าไม่เคยมองเลย แย่มากๆๆๆๆ
เดี๋ยวนี้จะขึ้นจะลงนะ ปอดแหกมาก หลอนสุดๆเลยค่ะ ไม่ไหวจริงๆ


โดย: beebah วันที่: 19 มิถุนายน 2552 เวลา:3:55:42 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณจบข . ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ แม่นกอยู่เบลเยี่ยม 4 ปี ค่ะ เคยใช้บริการรถราง แค่ 2 ครั้ง คือ ตอนไปทะเล ยังรู้สึกว่า รถมันแคบจัง คนแน่นกว่ารถเมล์มากทีเดียว ส่วนแถวบ้านแม่นกใช้บริการของ de lijn ก็มีบ้างเหตุการณ์ไม่พึงปราถนา เกิดขึ้น อย่างคนขับอารมณ์เสีย แต่ก็ไม่บ่อยค่ะ ส่วนใหญ่ก็ถือว่าพอใจระดับดี ตอนนี้แม่นกได้บัตรจอดรถจากที่ทำงาน ก็เลยขับรถไปทำงาน ไม่ได้ใช้บริการรถเมล์มาหลายเดือนแล้วค่ะ

ถ้าลองดูรถขับไปทำงานก็ดีเหมือนกันนะค่ะ เพราะที่จ่ายค่ารถรางเนี้ยะก็เกือบผ่อนรถได้เหมือนกัน

ขอให้โชคดีนะค่ะ ถ้ามีโอกาศเจอกันอย่าลืมทักทายกันบ้างนะค่ะ


โดย: Nokske วันที่: 10 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:36:04 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

beebah
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนไทย ธรรมด๊าธรรมดา เกิด และ โต ณ กทม. ปัจจุุบัน ทำงานในบรัสเซลส์ ยามว่าง(และยามไม่ว่าง แต่กระเสือกกระสนให้ว่าง) ชอบแบกเป้เที่ยวนู่นเที่ยวนี่ นี่ก็เหลืออีก ร้อยกว่าประเทศเองก็ยังไม่ได้ไป ฮ่าๆๆๆ ฮืออออ.. (T_T)
Friends' blogs
[Add beebah's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.