Osaka Trip - 2.. Tsubame เน้นส้วม


ผ่านไปหนึ่งเพลา   หันมาดูวันที่ๆอัพบล็อกครั้งล่าสุด ตร๊ายยย.. ยังไม่ถึงสิบวันเป็นไปได้รึนี่ที่ชั้นจะเริ่มเขียนบล็อกใหม่!!!!  มันผิดวิสัยสันหลังยาวของอิชั้นจริงๆเสียนี่กระไร แต่ถ้ายังหลอแหลไปเรื่อยไอ้หน่วยความจำในรอยหยักที่มีอยู่แสนจะน้อยนิดมันก็คงจะลบด้วยตัวเองไปในไม่ช้า  อย่ากระนั้นเลยมาต่อกันเลยดีกว่า..  (เอ่อ ไอ้การเริ่มต้นเขียนเนี่ยมันง่าย แต่การทำให้มันจบเนี่ยมันยากนะฮ้า   เพราะงั้นเริ่มเขียนบล็อกนี้วันที่ 7/7/2015 แต่มันจะไปเสร็จเมื่อไหร่?.. ก็เมื่อนั้นแหละ หุหุ..  ) เพิ่มเติมๆ.. ส่งอัพบล็อกนี้วันที่  27/7/2015  จ้ะ ดู๊..ความอืดของคนอัพ อิอิ


จริงๆมันสามารถเริ่มบล็อกใหม่ได้เร็วกว่านี้(นั่น..คุยซะ) แต่มันมีเหตุขัดข้องทางเทคนิค.. เทคนิคจริงๆที่อิป้าไม่กระดิก  นั่นคือโน้ตที่เป็นเครื่องมือทำมาหากิน(หากินจริงๆเพราะเข้าไปหาเมนูทำอาหารบ่อยมาก อิอิ) ไม่สามารถล็อกอินเข้าวินโดว์ได้  ซึ่งก่อนหน้านั้นมันก็แสดงอาการแปลกๆเตือนมาแต่อิเจ้าของมันมิสำเหนียก รู้ว่าแปลกแต่ไม่มีปัญญาเช็คอะไรยังไง ป้าดดด..สามารถจิ้มๆกดๆอัพบล็อกเล่นเฟซ ตะแล้ดแต๊ดแต๋เข้าเน็ตไปโน่นมานี่ได้ก็เก่งมากละกับความสามารถง่อยๆกับเรื่องคอมพิวเตอร์หยั่งอิฉัน..   และแล้วในที่สุดพอกลับมาจากทำงานจะเข้าเน็ตล็อกอินแล้วหน้าจอกระพริบแว้บๆๆๆตลอด  ต้องรอพ่อมันกลับจากทำงานแล้วไลน์กับเจ้าพี่ชาย(ที่ตอนนี้เป็นคนรู้เรื่องคอมพิวเตอร์มากที่สุดในบ้าน  แซงหน้าพ่อมันไปซะแล้ว หุหุ)  สุดท้ายต้องเอาแผ่นวินโดว์เข้าไปจัดการจึงกลับมาดังเดิม  แต่พวกโปรแกรมที่เคยลงไว้หายโม้ดดด..   รวมทั้งไลน์ที่ลงไว้ในเน็ตด้วย  ต้องรอเจ้าพี่มันกลับมาอาทิตย์หน้ามาจัดการให้


อ่ะ .. ที่เล่ามานั่นมันเกี่ยวกับการอัพบล็อกนี้ตรงไหน?? (อิฉันก็ยังสงสัยตัวเองอยู่.. หาเรื่องแพล่มซ้าา  )  มาๆเข้าเรื่องจ้ะค่ะ  อย่างที่เคยบอกไปบล็อกที่แล้วว่าทริปโอซาก้านี้ท่าจะต้องซอยบล็อกลากยาวเพราะรูปค่อนข้างเยอะ แล้วเป็นคนประเภทใจดี..รักพี่เสียดายน้องไม่อยากลบมันซักรูปอยากจะลงมันหมดไหนๆก็ตั้งใจถ่ายมาแล้วเนอะ  บล็อกนี้ขอนำเสนอ..


ชินคันเซ็นนาม "Tsubame"

ขึ้นมาที่ชานชาลาของสถานีคุรุเม่  มารอซึบะเมะหรือน้องนกนางแอ่นมาโฉบเราไปสถานีฮะกะตะ  น้องเค้าจะมาช้ากว่าพี่ซากุระนิดนึง








มาแล้วๆ (พูดคำนี้ทีไรนึกไปถึง CM ของตู้เย็นซิงเกอร์สมัยก่อนจริงจริ๊งง .. อ่านมาถึงตรงนี้ เอ้า...ใครทันโฆษณาตัวนี้บ้าง ยกมือขึ้นนนน   Smiley)   เจ้ารถไฟญี่ปุ่นนี่ดีอยู่อย่างตรงที่ตรงเวลาเป๊ะ  ช้าเร็วไม่เกินหนึ่งนาที   เพราะงั้นเงื้อง่าตั้งกล้องรอท่ากันได้เลย พอรถไฟแล่นเข้ามาเทียบท่าก็แชะๆๆรัวๆ (อันเป็นที่มาของหนึ่งในรักพี่เสียดายน้องซึ่งพอถ่ายหลายๆรูปก็กลายเป็นเสียดายมันทั้งตระกูล .. เอิ้กกก)


เจ้าตัวเล็กเค้ามาเทียบให้ฟังเรื่องความล่าช้าของรถไฟญี่ปุ่น(ที่เอาตัวเองเป็นหลัก)

1 นาที .. อืมม์ม์ม์..
2 นาที .. อืมม์.. วันนี้สายนิดนึงนะ
3 นาที .. เอ๊ะ.. ชักจะสายแล้วนะ
4 นาที .. อะไรกัน.. สายแล้วนะ ยังไม่มาอีก
5 นาที .. เฮ้ย!!   มันจะเกินไปแล้วนะเว้ยยย  (โวยวายๆๆๆ)

ฟังแล้วคงจะขำสำหรับคนที่เคยชินกับการไม่ตรงต่อเวลาอยู่เรื่อยๆ  แต่คนที่นี่ถือเรื่องเวลามาก  การรักษาเวลาเป็นสิ่งสำคัญยิ่งสำหรับการเดินทางเพื่อไปทำงานแล้วละก็ยิ่งพลาดไม่ได้







ขึ้นชินคันเซ็นมาจ่อมนั่งได้แป๊บนึงพี่เค้าก็ออกร่อนเดินสำรวจละ 






แม่มันมีหรือจะนั่งอยู่กับที่ พอมีเพื่อนเดินก็ลุกตามสิคะพี่น้อง ..  เริ่มจากตรงทางเดิน






ห้องที่มีม่านห้อยต่องแต่งนี่เป็นห้องสำหรับทำธุระส่วนตัวเล็กๆน้อยๆ เช่นล้างมือ แต่งหน้าทาปาก หวีผม






ส่วนห้องนี้เห็นป้ายที่หน้าม่านก็รู้ละว่าเป็นห้องอะไร





เป็นห้องสำหรับโทรศัพท์สาธารณะนั่นเอง แง้มให้เห็นแจ่มๆ







จากนี้ไปเป็นทัวร์ห้องน้ำห้องส้วมนะคะท่านผู้โชมมม.. ถึงท่านจะไม่อยากเห็นแต่ช่วยไม่ได้เพราะมันเป็นความชอบส่วนตั๊วส่วนตัวของอิฉันและเจ้าลูกชายคนเล็กที่ต้องเก็บรูปห้องน้ำแจ่มๆ  กลับมาทุกครั้ง  เริ่มจากห้องน้ำผู้ชายก่อนเลย






เอ่อ.. ภาพนี้เป็นฝึมือคุณคนเล็กเขานะคะ   อิแม่มันมิบังอาจสะแหลนแจ๋นโผล่หน้าไปถ่ายส้วมผู้ชายมาได้ ต่อให้มุ่งมั่นซักแค่ไหนก็เหอะ.. ขอบเขตค่ะขอบเขต.. จำต้องทำตามขอบเขตของสังคม








แต่ที่ชอบมากคือห้องน้ำคนพิการ  บานประตูเป็นบานเลื่อนมีปุ่มเขียวแดงด้านซ้ายมือให้กดเปิดปิดออกแบบมาเพื่อคนพิการจริงๆ  แม้กระทั่งปุ่มที่กดยังจัดระดับไว้ประมาณวีลแชร์ที่กดได้ง่ายๆ







เข้าไปหมุนคว้างอยู่ข้างใน อะโหหหห.. โอ่โถงเสียนี่กระไร  คือมันต้องกว้างอ่ะนะสำหรับวีลแชร์ที่เข้าไปได้  






จากหน้าประตูจนถึงโถชักโครกห่างเอาเรื่องเหมือนกัน  ต่างจากห้องน้ำทั่วไปที่พอเข้าไปพื้นที่ก็บังคับไว้แค่กลับตัว จ่อมทำธุระให้เสร็จๆแล้วออกมาซะ  อย่าโอ้เอ้ไถลอยู่นาน ซึ่งมันก็ไม่น่าภิรมย์นักหรอกที่จะอยู่ในส้วมนานๆน่ะ  แต่ส้วมนี้ต้องขอยกเว้น






มีนั่นนู่นนี่ให้ดึงสำรวจ แต่ที่ต้องระวังคืออย่าไปกดปุ่มเรียกพนักงานเข้าเดี๋ยวได้วิ่งมาให้บริการ.. "จะให้เช็ดก้นให้มั้ยค้าาาา?? "  เอิ่ม..ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน้อ อิฉันก็แพล่มไปเรื่อย อิอิ.. 







จบจากห้องน้ำ  พี่ก็เดินทะลุโบกี้ตะลุยไปเรื่อยแต่แม่มันไม่เดินไปด้วยหรอกเพราะต้องผ่านผู้คนซึ่งจริงๆเค้าก็ไม่สนใจร้อกว่าใครจะเดินไปๆมาๆ แต่รุ่นหนุ่มน้อยๆกับรุ่นแก่ๆ อย่างหลังมันน่ารำคาญสายตากว่าใช่ป่ะ??  แล้วอีกอย่างต้องไปลงที่ฮะกะตะซึ่งแปร๊บบบเดียวตดไม่ทันหายเหม็นก็ถึงแล้ว ไม่มีเวลาโอ้เอ้ให้เดินๆๆมากนัก


พอพี่เดินจนพอใจค่อยกลับมานั่งที่  เจ้าที่นั่งในชินคันเซ็นเนี่ย มีมนต์ขลังอยู่อย่าง นั่งเมื่อไหร่เป็นหลับเมื่อนั้นก็มันนุ่มมมมตรูดซะขนาดใครจะอดใจไหวแม้จะเดินทางสั้นๆก็ตาม  แม้..มันเพลินจริงๆนะค้าาาาพี่น้อง   แล้วดูรอบข้าง..มันเพลินตาเพลินใจไปหมดเริ่มจากทางเดิน เบาะนั่ง แม้กระทั่งม่านบังแดดก็ทำเป็นมู่ลี่  มีที่แขวนเสื้อ มีถาดดึงให้วางสำหรับกินข้าว อ่าน-เขียนหนังสือ  มีแม้กระทั่งปลั๊กชาร์จแบตเตอรี่โน้ตบุ๊ค  ที่สำคัญสะอาดหมดจด (ปล.ไอ้ที่บรรยายมาเนี่ยคราวนี้ไม่ได้ลงรูปรายละเอียดให้ชม เพราะรูปมันเยอะมาก ยังมีรูปอีกชุดที่ไปชมนิทรรศการชินคันเซ็นมาเอาไว้ลงรายละเอียดนั่นบล็อกหลังแล้วกันนะจ๊ะ)







จอดที่สถานีฮะกะตะเพื่อต่อชินคันเซ็นอีกขบวนนึงที่จะไปโอซาก้า  ณ ที่นี้ค่อยมีเวลาละเลียดถ่ายรูปตัวชินคันเซ็นภายนอกอย่างจะๆ ใกล้ชิดดารามีหรือจะรอช้า  คว้ากล้องกันมาแชะๆๆ












เธอช่างงามมมมม..

















ที่นั่งภายในที่ถ่ายรูปจากข้างนอก
















แล้วไม่ใช่แต่เราๆนะที่บ้าถ่ายรูปชินคันเซ็น คนญี่ปุ่นอืนๆ(ที่บ้าชินคันเซ็น)ก็เหมือนกัน  ตอนที่เก็บรูปได้หมดแล้วนั่นยังเห็นสาวน้อยคนนึงสะพายเป้มาคนเดียวที่ตัวเป้มีตุ๊กตาลิงตัวนึงตัวโตๆแขนยาวๆเกาะเกี่ยวเป้ไว้   พอมาถึงด้านหน้าชินคันเซ็นเธอก็วางลิงให้นั่งพร้อมกับวางเป้ไว้ข้างๆ แล้วก็คุกเข่าหามุมกล้องถ่ายรูปลิงคู่กับชินคันเซ็นบนชานชาลานั่นแหละ  รูปนี้รู้เลยว่าออกมาต้องดูดี(ทำเป็นสู่รู้แน่ะ เอิ้กกก..)  ได้อารมณ์ประมาณแบ็คแพ็ค   อิฉันไม่มีลิงเลยถ่ายเจ้าตัวกางขานี่ให้ดูแทนนะคะท่านผู้ชม 







ปิดท้ายกันด้วยภาพนี้ค่ะ  ปกติเรียกให้เป็นนายแบบให้แม่ทีไรเนี่ยจะบ่นๆ หน้าเง้าเค้างอทำหน้าไม่เต็มใจตลอด แต่กับชินคันเซ็นละก็ถึงไหนถึงกัน  พี่ศึกษารายละเอียดจำได้หมดลึกลงไปถึงขนาดความกว้างของรางรถไฟ ถึงปลีกย่อยต่างๆ ขอให้ถามเถอะรู้ไปโม้ดดดด  แหม่!! จำหนังสือที่ต้องสอบแบบนี้ได้ก็ดีสิ






จบซับบล็อกโอซาก้าไว้เพียงนี้นะคะ  ค่อยๆกระดืบไปละเมื่อไหร่จะถึงโอซาก้าวะคะเนี่ย??  แต่บอกตามตรงว่าสีสันมันอยู่ที่การเดินทางนี่แหละค่ะ พอถึงที่หมายแล้วก็งั้นๆ ไม่ค่อยมีอะไรให้ดึงดูดซะเท่าไหร่เพราะเมืองใหญ่มีแต่ผู้คนๆๆๆๆๆ   หรืออิฉันจะเป็นบ้านนอกโดยแท้จริงที่อึดอัดเวลาไปเจอผู้คนเยอะๆในตัวเมือง   ก็นอกเมืองมันโปร่ง สบาย หายใจสะดวกกว่ากันเยอะะะะะ..  พบกันใหม่บล็อกหน้า ขอให้ทุกท่านที่เข้ามาเยือนมีความสุขค่ะ  สวัสดี..






 

Create Date : 27 กรกฎาคม 2558
18 comments
Last Update : 27 กรกฎาคม 2558 9:59:18 น.
Counter : 4303 Pageviews.

 

คราวหน้า ไปขึ้นรถไฟที่มันออกมาใหม่ด้วยจิ ความเร็วสูงสุดยอดนั่นอ่ะ แต่วิ่งเร็วๆ อย่างนี้ มองวิวทันด้วยเหยอ

 

โดย: เ จ้ า ช า ย น้ อ ย 27 กรกฎาคม 2558 10:32:20 น.  

 



แวะมาชมภาพและบรรยายซินคันเซ็นค่ะ
เพลินภาพ
เพลินคำบรรยาย...ชอบจังค่ะ
แวะมาตัดริบบิ้นเจิมอ่านเป็นคนแรก

 

โดย: อุ้มสี 27 กรกฎาคม 2558 10:35:09 น.  

 

อ่านไป อมยิ้มไปครับป้าโซ.. ชอบที่มันตรงเวลา
นี่แหละ ส่วนอีกของประเทศไรไม่รู้ ไม่ใช้บริการ
นานหลายสิบปีแล้วครับ 555

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 27 กรกฎาคม 2558 12:32:59 น.  

 

ภาพสุดท้ายน่ารักค่ะทั้งคนทั้งรถไฟ อิอิ ภายในโอ่อ่าสะอาดสะอ้านจิงค่ะ ที่เยอรมันเรายังไม่เคยขึ้นเลย ที่นี่ไม่หรูแบบญี่ปุ่นแน่นอน(ฟันธง...) แค่ขอให้ตรงเวลาก็พอแย๊ว อิอิ รถไฟที่เยอรมันบางทีมีแบบไม่ตรงเวลาสร้างความเครียดแค้นให้กับผู้โดยสารอย่างแร๊งงงงง เพราะที่นี่ เรื่องตรงเวลาถือเป็นเรื่องที่สำคัญกว่าลูกเมียซะอีกนะคะ ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

โดย: Max Bulliboo 27 กรกฎาคม 2558 15:13:55 น.  

 

ขอบคุณนะคะ พาเดินสำรวจซะทั่ว 5555 ดีๆ เลยค่ะ น่ารักจุง

 

โดย: kae+aoe 27 กรกฎาคม 2558 15:50:02 น.  

 

ของไทยมีรถไฟความเลวสูงครับ ไม่เคยตรงเวลาเลยด้วย ผมเคยไปรับคน รอนานสุด 1.40 ชั่วโมง ตอนแรกนึกว่าผิดพลาดตรงไหนแล้วไม่เจอกันรึเปล่า ปรากฏว่าไม่ใช่ แถมสมัยนั้นมือถือยังไม่ค่อยมีคนใช้กันด้วย

เห็นภายในก็ได้แต่นึกนะว่าประเทศไทยอีกกี่ชาติจะได้ใช้แบบนี้บ้าง 2570 จะได้ใช้มั้ยยังไม่รู้เลย~

คนญี่ปุ่นถ้าชอบอะไรนี่ศึกษาจริงจังๆ

+

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 27 กรกฎาคม 2558 23:51:56 น.  

 

เห็นคุณต่อพูดถึง 2570 พี่หมดสิทธิ์เลย
จองที่ไว้ก่อนนะคะ ไว้กลับมาใหม่ ได้เวลา
ทำกับข้าวแว้วววว

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 28 กรกฎาคม 2558 17:32:04 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดครับ ป้าโซ
รถไฟความเร็วสูงเมืองไทย คงต้องรุ่นรอรุ่นโหลนครับ

 

โดย: เศษเสี้ยว 3 สิงหาคม 2558 8:06:28 น.  

 

สวัสดีค่ะ น้องซีเค้าฮาแบบที่ตัวเองก็ไม่ค่อยรู้ตัว เราผู้ใหญ่มักจะมีเรื่องให้ขำจากเด็กๆ เสมอเลยค่ะ แล้วแวะทักทายกันบ่อยๆ นะคะ

 

โดย: kae+aoe 3 สิงหาคม 2558 10:40:56 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดค่ะป้าโซ
มีความสุขนทุกๆวันนะคร้า

 

โดย: Tui Laksi 3 สิงหาคม 2558 17:09:58 น.  

 

^^ได้ไปเที่ยวด้วยค่ะแต่ภาพไม่ขึ้นเลยไม่รุเป็นรัย...ฮือฮือ...
^^แต่ถ้าขึ้นรถไฟความเลวสูงบ้านเราต้องทนและอึด...แต่ก็คุ้มค่ากะการเดินทางนะคะวิวสองข้างทางสวยงามผุดๆในทุกเส้นทางค่ะ..ขอบอก..^____^
::: สุขสันต์วันเกิดค้าาาาา:::::

 

โดย: Aeww IP: 1.2.146.213 4 สิงหาคม 2558 16:12:03 น.  

 

ป้าโซขา...เห็นแล้วหนูอยากนั่งรถไฟขบวนนี้สักครั้งในชีวิตจริงๆเลย
มันช่างแหล่มอะไรปานนั้น...55555
อยู่ทางนี้ หนูอาจต้องรอถึงอายุแปดสิบปีละมังคะ กว่าจะได้นั่ง
ป้าคะ หนูพาเจ้าบ่าวมากราบป้า..มาอวยพรให้หนูซะดีๆ ค่ะ 5555

 

โดย: หกพันไมล์ 8 สิงหาคม 2558 20:28:14 น.  

 

สวัสดีค่ะป้าโซ ญี่ปุ่นกับประเทศไทยเทียบกันไม่ติดเลยนะคะเนี่ย

ลองกลับมาไทยแล้วไปขึ้นรถไฟ ช่วงรอรถสวนนี่เด็กๆคงโวยวายไปด่าเจ้าหน้าที่หรือเปล่าคะ บ้านเรานี่ช้ามากเลย เสียเวลาตลอด
และไม่ตรงต่อเวลาด้วยค่ะ 555

ห้องน้ำบ้านเค้าก็ดีเสียจริงค่ะ สะอาดมาก ห้องน้ำฟีบ้านเรามีเยอะแต่ใช้ไม่ได้สักที่ไม่ว่าทั่ไหน สกปรกด้วยค่ะ 555

แม่กระทั่งบนสายการบินก็ เอิ่มไ ม่ไหวค่ะ

 

โดย: ลอยละล่อง บล็อกแกงค์ 16 ตุลาคม 2558 10:45:19 น.  

 

วันนี้ไปดู The boy and the beast มาครับ

 

โดย: คนขับช้า 25 ธันวาคม 2558 20:08:27 น.  

 



ส่งความสุขปีใหม่ 2559 และขอบคุณความปรารถนาดี
ที่เพื่อนๆมอบให้ ขอให้มิตรภาพที่มีต่อกันเป็นไป
ด้วยดีทุกๆปีที่จะผ่านมา

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 1 มกราคม 2559 18:43:20 น.  

 

สวัสดีปีใหม่จ้า (เลยมานานแล้วแหะ)

มากดดันให้อัพบล็อกจะ หลังๆ เห็นแต่ในเฟสอย่างเดียวเลย

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 11 มกราคม 2559 23:45:49 น.  

 

ป้าโซ เฟซของป้าคืออันหยัง ส่งมาทางเมล์ก็ได้จ้า ได้รับการ์ดแล้ว ขอบคุณหลายๆ มีแปลนอยากไปฟูกุโอกะอยู่นะ

 

โดย: Bkkbear 12 มกราคม 2559 21:45:53 น.  

 



แวะมาสวัสดีปีใหม่กับป้าโซค่ะ

 

โดย: อุ้มสี 14 มกราคม 2559 16:14:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ป้าโซ
Location :
คุรุเม่ ฟุกุโอกะ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 53 คน [?]




สวัสดีค่ะ ..

ป้าโซอยู่อำเภอเล็กๆแห่งหนึ่งในจังหวัดฟุกุโอกะ ซึ่งอยู่ในเกาะคิวชู เกาะทางใต้ของญี่ปุ่น

เรื่องราวที่เล่าๆสู่กันฟังนี่ มาจากประสบการณ์ส่วนตัวซึ่งสอดแทรกความคิดเห็นเข้าไปด้วย อันไหนไม่เข้าทีก็อ่านผ่านๆไปละกันนะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามาค่ะ
New Comments
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2558
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
27 กรกฏาคม 2558
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ป้าโซ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.