บล็อกแรกแห่งปี 2015 (เมื่อปาเข้าไปเดือนสี่แล้วเนี่ยนะ!!)

ไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อกนานมาก  ทิ้งช่วงห่างจากบล็อกล่าสุดไป 8 เดือนกว่าๆ  โอ้..ไม่เคยทิ้งร้างห่างหายนานมากขนาดนี้   มันก็ "ว่าจะ..ว่าจะ.." อยู่นั่นแหละ

ประเดิมบล็อกแรกของปีด้วยการเกริ่นทั่วๆไป  ประหนึ่งเริ่มต้นทำความรู้จักกันใหม่  คือ..ตัวอิฉันกับการเขียนบล็อกน่ะฮ่ะมาเริ่มฝึกฝนกันใหม่เพราะเลือนไปแล้วว่าจะเขียนอะไรยังไงSmiley   เอาเรื่องใกล้ๆตัวก่อนแล้วกันเขียนง่ายหน่อย  ถึงมันจะเป็นเรื่องโรคภัยไข้เจ็บก็เอาน่ะ..ขึนยังเกี่ยงรอจะเอาเรื่องสวยๆงามๆหรือสนุกสนานมาประเดิมปีนี้อาจไม่ได้เริ่มเขียนบล็อกเลยก็ได้ ว่าแล้ว..โรคก็โรคสิวะ(คะ)!!!


จำได้ว่าต้นปีที่แล้วก็อัพบล็อกเล่าเรื่องตัวเองป่วยด้วยเรื่องกระเพาะปัสสาวะอักเสบ  ปีนี้มันมาอีกแล้วค่ะท่าน.. มันจะมาเยี่ยมเยือนอีกทำมั้ยยย.. เชื้อเชิญรึก็เปล่า!!  ปีที่แล้วเป็นช่วงเดือนมกราพอมาปีนี้เลื่อนออกไปหน่อยเป็นปลายเดือนกุมภา  อาการคล้ายปีที่แล้วแต่ดีกว่าหน่อยตรงไม่มีอาการคลื่นไส้อาเจียนรวมทั้งไม่มีไข้ต่ำอย่างปีที่แล้วด้วย เพราะสำเหนียกได้ถึงความแปลกๆผิดปกติในช่วงล่างแถวเพลา..โช้คอัพ  เอ๊ย!! Smiley  แถวท้องน้อยแต่พุงใหญ่.. พอรู้สึกผิดปกติก็รีบกินยาแก้กระเพาะปัสสาวะอักเสบตอกเข้าไปทันใดแล้วรีบนอน    ตื่นมาตีสองลุกมาฉี่(ซึ่งปกติไม่เคยลุกมาเข้าห้องน้ำกลางดึก)  เท่านั้นแหละค่ะพี่น้อง.. ฉี่เป็นสีชมพูเข้มสวยงาม  ห้วย!! ยาที่ตอกเข้าไปก่อนนอนนี่ออกฤทธิ์สกัดดาวร่วงไว้ไม่ทันรึ? จะกินซ้ำอีกทีก็กลัวติดกันเกินไปเพราะโด๊สเค้าแค่เช้ากับเย็นเท่านั้น  เลยดื่มน้ำแก้วใหญ่ๆไปช่วยแล้วหลับหูหลับตานอนๆมันต่อเผื่อจะดีขึ้นในตอนเช้า  แต่พอเช้าฉี่อีกทีนี้..โอะโหหห.. กลายเป็นสีแดง  จากประสบการณ์ตรงก็พอรู้ว่าควรปฏิบัติตัวยังไงให้อาการดีขึ้น  แต่อย่ากระนั้นเลย..ไปหาหมอให้มีบันทึกประวัติเราซะหน่อยว่าเป็นบ่อยแค่ไหน   รับยาอะไรมา  สรุปว่าวันนั้นก็เลยลางานวันนึง  กินยา พักผ่อน ดื่มน้ำบ่อยๆและขยันเข้าห้องน้ำอาการก็ค่อยๆดีขึ้นอย่างที่เคยเป็น..

นอกจากตัวป้าโซจะป่วยแล้ว  คนอื่นๆในครอบครัวก็เวียนกันเป็นนู่นเป็นนี่ เริ่มจากอิลุงที่ไปตรวจร่างกายประจำปีเมื่อปลายปีที่แล้วซึ่งเป็นการตรวจอย่างทั่วๆไป  ปรากฏว่าเจอใบสั่งจากหมอให้ไปตรวจอย่างละเอียดเฉพาะอย่างอีก  ลงท้ายหมอก็ฟันธงว่าเป็นโรคความดัน(ทุรัง)สูง  ต้องรับยามากินและให้ปรับพฤติกรรมหลายๆอย่าง  เริ่มจากอาหารต้องลดเค็มซึ่งประเด็นนี้อิเมียเคยเตือนแล้วเตือนอีกว่าอย่าได้ประโคมโชหยุลงในจานอาหารตัวเองมากนัก เชื่อที่ไหน? พอหมอฟันธงมาละถึงจะสำนึกความดีงามของเมีย  นอกจากห้ามเค็มแล้วก็ห้ามเครียด พักผ่อนให้เพียงพอ ออกกำลังกายตามความเหมาะสมของสังขาร..

จากอิลุงต่อไปก็เป็นเจ้าพี่ชายที่ป่วยเกี่ยวกับท้องๆไส้ๆ (ที่มิใช่ตั้งครรภ์)  ซึ่งโรคของเจ้าพี่ชายนี่ต่อไปจะอัพบล็อกบันทึกไว้ต่างหากอีกทีเพราะมีความเป็นมาต่อเนื่องค่อนข้างเยอะ.. ถัดจากพี่ชายก็เป็นปู่ละทีนี้  เอากะเค้ามั่งกลัวไม่ทันสมัยSmiley  เรื่องของเรื่องก็คือปู่ไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่รวมอายุทั้งกลุ่มแล้วก็ปาเข้าไปหลายศตวรรษอยู่ Smiley   แล้วไปกินหอยซาซาเอะเผา(หอยสังข์ญี่ปุ่น)  กินไป 5 ตัวพอกลับมาบ้านก็ถ่ายออกมาสีแปลกๆ แถมท้องเสียอีกต่างหาก  ซึ่งปุ่เป็นกังวลเพราะมีประวัติเป็นซีสต์ในลำไส้มาก่อน  หมอแนะนำให้ตรวจติดตามทุกๆปีแต่ปู่ไม่เคยไปตรวจเลยมา 3 ปีติดกัน พอท้องไส้แปลกๆครั้งนี้เลยกังวลคิดมากว่าตัวเองอาจเป็นโรคร้าย  กำหนดไว้เสร็จสรรพว่าถ้าตัวเป็นมะเร็งจริงก็คงอยู่ได้อีกสักพักเพราะแก่แล้วเซลต่างๆทำงานช้าลงไอ้เจ้ามะเร็งก็น่าจะเติบโตอย่างช้าๆเหมือนกันด้วย  กังวลอยู่สองสามวันก็ไปรพ.หาหมอตรวจละเอียดให้รู้แล้วรู้แร่ดไป  ปรากฏว่าปกติทุกอย่างฮ้าาา.. ไอ้ที่ถ่ายสีแปลกๆน่ะก็น่าจะเพราะหอยนั่นแหละ

ส่วนไอ้ตัวเล็กสุดของบ้านเล่นบาสที่ร.ร.กลับมานิ้วซ้น บวม จนเรียนเปียโนไม่ได้  สรุปคือเป็นนู่นนี่กันหมดทั้งบ้าน ว่าแล้วก็ไปทำบุญสะเดาะเคราะห์กันเหอะ..

วัดที่ไปนี่เป็นวัดที่มีชื่อของที่นี่ซึ่งอยู่บนเขา  ช่วงปีใหม่คนจะเยอะมากจริงๆปีใหม่ที่ผ่านมาก็พากันไปไหว้พระขอพรที่วัดนี้กันมาแล้ว แต่เป็นการไหว้ขอพรแบบกราดไปทั่วไม่ได้เจาะจงหัวข้อกับพระจะๆ  ท่านเลยโปรยพรให้ไม่ถึงแก่นSmiley  (ขอโทษค่ะหลวงพ่อSmiley Smiley )


ช่วงปีใหม่ที่คนขึ้นเขาไปวัดนี้กันเยอะๆจะถึงขนาดรถติดหนึบหนับกันบนทางขึ้นเขาเลยทีเดียว  แต่พอพ้นโปรโมชั่นคนเยอะไปแล้วสามารถเอารถขึ้นมาจอดได้ถึงภายในวัดเลย  เป็นครั้งแรกที่เคยเอารถขึ้นมาถึงในวัดนะนี่..







ไม่มีซะหรอกที่หน้าวัดจะโล่งอย่างนี้ในวันเทศกาล






เอารูปเก่าในช่วงเทศกาลปีใหม่มาเทียบให้ดู





ช่วงเทศกาลต้องไปจอดรถไกล และต้องเดินขึ้นบันไดอีกสองทอดยาวๆกว่าจะถึงหน้าวัด.. รูปล่างนี่ก็รูปเก่านะจ๊ะ




วันที่มานี่ปลอดโปร่งโล่งคนมาก  เข้าไปติดต่อเจ้าหน้าที่ว่าจะมาทำบุญเพื่ออะไร  กี่คน  เค้าก็จะให้อุปกรณ์มาคนละถุงซึ่งประกอบไปด้วยสาเกขวดเล็กๆ ข้าวสารถุงน้อยถุงนึง  แผ่นป้ายนำโชคลาภ เครื่องลางพกติดตัว และแผ่นไม้เขียนคำอธิษฐาน  สนนราคาไม่กำหนดเป็นที่แน่นอนแต่เป็นที่รู้กันว่าในการขอเข้ามาทำพิธีขอพรพระเพื่อการใดๆนั้น  เงินบริจาคโดยทั่วไปคือ 5000 เยนต่อบุคคล(ตรงนี้เข้าใจว่าแล้วแต่บุคคล คนที่จ่ายน้อยกว่าหรือมากกว่านี้ก็น่าจะมี)  ที่บ้านไปกัน 4 คนพ่อแม่ลูกก็บริจาคไป 2 หมื่นเยน(3 หารโดยประมาณเป็นเงินไทย) ถือว่าเป็นการสะเดาะเคราะห์ร้ายให้ผ่านพ้นไปและรับโชคดีทั้งหลายเข้าตัว

รับกันมาคนละถุงแล้วก็เข้าไปนั่งรอให้ "คันนุชิ" .. (คือ ผู้มีหน้าที่ดูแลประกอบพิธีต่างๆในวัด ประมาณลูกน้องของพระ(เจ้า))  เตรียมพิธีปัดเป่าเพื่อโชคลาภให้  พอคันนุชิเตรียมตัวเสร็จก็ออกมาสวดมนต์จบลงด้วยเอาแส้ปัดเป่าเหนือหัวของแต่ละคน เทียบกับไทยก็คงพรมน้ำมนต์น่ะแหละ  ขั้นตอนนี้กินเวลาไม่นานน่าจะไม่เกิน 15 นาทีเป็นอันเสร็จสรรพ


ออกมาก็เขียนคำอธิษฐานที่แผ่นป้ายไม้ที่ได้รับมาโดยเขียนของใครของมัน  เขียนเสร็จก็จะมาแขวนไว้อย่างนี้ ส่วนมากก็จะเขียนคำอธิษฐานขอให้เป็นดั่งหวังแล้วก็เขียนชื่อนามสกุลตัวเองกำกับไว้(พระจะได้เป่าพรลงมาให้ถูกคน..Smiley)  ส่วนของอิฉันน่ะ..ภาษาไทยสิคะ  พระท่านเข้าใจหรอกน่ะ เวลาพ้วงๆลงมาก็จะได้สิ่งที่อธิษฐานไว้จะได้ถึงเร็วหน่อยเพราะคนไทยมีอยู่ที่นี่น้อย  อิอิ..  นู่นน  เล็งเห็นมั้ยจ๊ะแขวนอยู่ตะปูตัวที่ 4 จากขวามือบนสุด











พอแค่นี้ละกันสำหรับบล็อกแรกแห่งปี.. กว่าจะเข็นออกมาได้เคาะสนิมแล้วเคาะสนิมอีก  เกาะตัวกันหนาแน่นมาก 555  ขอให้ผู้อ่านทุกท่านมีความสุขพบกันใหม่บล็อกหน้า สวัสดีค่ะSmiley






 

Create Date : 21 เมษายน 2558
12 comments
Last Update : 21 เมษายน 2558 21:21:11 น.
Counter : 2684 Pageviews.

 

เรื่องของธุรกิจนี่สัมพันธ์กับศาสนามาตลอดนิ

 

โดย: เ จ้ า ช า ย น้ อ ย 21 เมษายน 2558 21:52:49 น.  

 


นั่นสิคะ ยังคิดว่าป้าโซหายไปไหน
แวะมาอ่านและชมบรรยากาศ
ปล. หายไวไวนะคะ

 

โดย: อุ้มสี 21 เมษายน 2558 23:10:00 น.  

 

## ผ่านการเจ็บไข้ของครอบครัวมามากแล้วต่อไปก็มีแต่รับโชคลาภตลอดไปล่ะนะคะคุณน้อง... ## อธิษฐานสิ่งใดให้สมหวังดั่งปณิธานในทุกๆเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น งาน เงิน สุขภาพชีวิตครอบครัวลงตัวตลอด...
^
^
วัดอยู่บนภูเขานี่น่าไปเที่ยวจริงนะคะ
...เอิ่มมม..แต่ว่าค่าสะเดาะเคราะห์ !!!!
นึกว่าจะมีแต่ที่เมืองไทยค่ะ...

 

โดย: aeww_ IP: 1.2.131.210 22 เมษายน 2558 15:37:24 น.  

 

ยินดีต้อนรับการกลับมาเขียนบล็อกครับ การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ไม่เจ็บไม่จนนี่แหละดีสุดแล้ว

ช่วงเทศกาลวัดนีี่คนเยอะจริงๆ คนโล่งก็ดีแล้ว แต่โล่งเกินก็ดูเหงานะ ผมชอบที่เค้าแบ่งทางขึ้นลงแบบนี้นะ ดูเป็นระเบียบดี ของไทยรึไม่มีทางหรอก

แผ่นไม้แบบนี้เห็นบางที่มีคนวาดตัวการ์ตูนลงไปก็มีนะครับ วาดสวยซะด้วย ผมเห็นป้ายที่ป้าโซบอกแล้ว จากภาพป้ายไม้มีเขียนว่า "สอบผ่าน" ด้วย


โหวตให้เป็นกำลังใจที่กลับมาครับ กลับมาเขียนบ่อยๆ นะครับ

+

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 23 เมษายน 2558 0:32:04 น.  

 

สวัสดีค่ะป้าโซ
สาธุค่ะ ก็ดีเหมือนกันนะค่ะได้ทำบุญสะเดาะเคราะห์กัน
ขอให้หายเจ็บหายป่วยกันทั้งบ้านเลยนะค่ะ

 

โดย: Tui Laksi 25 เมษายน 2558 6:31:51 น.  

 

เหมือนกันเลยค่ะ ป่วยมาราธอนมาสองปีแล้ว
เคราะห็ร้ายนี่นู่อักต่างหาก กำลังแก้ไขความ
ยุ่งยากบางอย่าง เสร็จแล้วจะได้ทำบุญเสียที

รักษาสุขภาพนะคะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 27 เมษายน 2558 16:18:21 น.  

 

ขอบคุณมากนะคะ คุณแอน ต้องพยายาม
ทำใจร่มๆกับเรื่องนี้อย่างมากเลยค่ะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 27 เมษายน 2558 19:23:06 น.  

 

ทักทายครับป้าโซ โรคภัยไข้เจ็บไม่มีใครอยากเจอแต่ก็ต้องเจอ หนักบ้างเบาบ้าง เอาเป็นว่าดูแลสุขภาพให้ดีละกันนะครับ

นักร้องรุ่นเก่าๆใน Bloggang หายหน้าหายตากันไปหมดแล้วครับ เหลือกันอยู่จริงๆแค่ 2 คนมั้งครับ ^_^

 

โดย: JohnV IP: 101.51.187.125 27 เมษายน 2558 19:43:55 น.  

 

ผมเป็นแค่ผู้ติดตามครับ จริงๆ ทีมงานผิดพลาดลงชื่อผมผิดเป็นผู้ร่วมงาน จริงๆ ตัวเอกงานนี้คือ น้องมาโดกะครับ

จะรอติดตามชมครับ ผมชอบบล็อกนี้เขียนฮาดี ได้แง่มุมแบบจริงจัง

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 27 เมษายน 2558 23:37:12 น.  

 

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนุ้งนะคะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 14 พฤษภาคม 2558 19:10:11 น.  

 

ไม่รู้ว่าพี่แอนอัพบล็อกแล้ว นึกว่าเข้าบ้านไม่ถูกแล้วซะอีก

อ่านในเฟซแล้วตามมาอ่านที่นี่ต่อ เพราะในเฟซมันไม่ละเอียดสะใจ
คนญี่ปุ่นก็มีความเชื่อเหมือนคนไทยเลยนะคะ เกี่ยวกับการทำบุญสะเดาะเคราะห์
ทำแล้วจะได้ผลจริงหรือไม่น้องก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ทำให้เราสบายใจขึ้นได้จริงๆ

ตอนนี้ทุกคนหายเป็นปรกติแล้วนะคะพี่แอน คนโตก็เริ่มมีอาการดีขึ้นแล้วนะคะ
ออกกำลังกาย กินอาหารที่เป็นประโยชน์มันก็ช่วยได้จริงๆ นะคะ

รักษาสุขภาพด้วยค่ะพี่แอน

 

โดย: ปลาทอง9 15 พฤษภาคม 2558 1:07:21 น.  

 

สวัสดีค่ะป้าโซ

ป้าโซสบายดีนะคะ

ที่เมืองไทยร้อนมากที่ญี่ปุ่นอากาศเป็นยังไงบ้างคะ

รักษาสุขภาพนะคะ

 

โดย: ลอยละล่อง บล็อกแกงค์ 19 พฤษภาคม 2558 10:37:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ป้าโซ
Location :
คุรุเม่ ฟุกุโอกะ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 52 คน [?]




สวัสดีค่ะ ..

ป้าโซอยู่อำเภอเล็กๆแห่งหนึ่งในจังหวัดฟุกุโอกะ ซึ่งอยู่ในเกาะคิวชู เกาะทางใต้ของญี่ปุ่น

เรื่องราวที่เล่าๆสู่กันฟังนี่ มาจากประสบการณ์ส่วนตัวซึ่งสอดแทรกความคิดเห็นเข้าไปด้วย อันไหนไม่เข้าทีก็อ่านผ่านๆไปละกันนะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเวียนเข้ามาค่ะ
New Comments
Group Blog
 
 
เมษายน 2558
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
21 เมษายน 2558
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ป้าโซ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.