. . . มุ ม ข อ ง ก า ร ม อ ง . . . วันนี้... วุ้นใสมีเป้าหมายอย่างยิ่งใหญ่กับตัวเอง ว่า... จะอ่านหนังสือสอบ!!!!! ยิ่งใหญ่จริงจัง - - เพราะตั้งแต่เปิดเทอมมา... ยังไม่รับรู้การมีอยู่ของความรู้ที่ได้รับ(ตอนหลับ) สักกะติ๊ด - - จะสอบจันทร์หน้าแล้ว ห้าวิชา ปัจจุบัน ยังจำเวลาเรียน วิชาเรียนในแต่ละวันไม่ได้เลย - - เสื่อมจริงจัง กลับมาๆๆ วันนี้ วุ้นใส ไปสอนพิเศษน้องที่ ห้วยขวาง หอ ข้าพเจ้า อยู่ สามย่าน สอนเสร็จปุ๊ป ก็เดิน ลัลล้า มารถไฟใต้ดิน บึ่งกลับหอ ได้เวลาอ่านหนังสือแล้ว!!! ระหว่างนั่งในรถไฟฟ้า ก็หยิบหนังสือทั่วไป มาอ่านเล่น พร้อมกับฟังเพลง มีความสุขอย่างแรง...เดี๋ยวก็ได้อ่านหนังสือ วันนี้จะทำการบ้านเองแล้ว!!(ปกติลอกตลอด - -) นั่งไปนั่งมา มาเสียงลอดผ่านหู... สถานีต่อไป จตุจักร ท่านสามารถเปลี่ยนเส้นทางเป็น BTS ได้ที่สถานีนี้ ผ่าง.....!!! นั่งผิด - -....T_______________T ตอนแรกคิด...เอาไงดีว้า จะลงสถานีนี้แล้ว เดินไปฝั่งตรงข้าม กลับหัวลำโพงดี? หรือจะลงสถานีหน้า แล้วค่อยกลับ เดี๋ยวเสียฟอร์ม ??? ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวคนที่สถานีเมื่อกี้ จำเราได้ว่านั่งผิด(เพิ่งคิดได้ตอนนี้ว่า ใครจะจำแก - -) สรุป... ลงสถานีบางซื่อ แล้วนั่งรถไฟไทย ไปหัวลำโพงดีกว่า!!! อะเดย์มากกกกกกกกก ว่าแล้ว ก็นั่งยิ้มอย่างมีความสุข โหย วันนี้ทำไมเราอาร์ตตตตตตจังวะ -________________-!!! ระหว่างเดินไปทางออก ของรถไฟใต้ดินนั้น มีนักศึกษามาทัก ขอโทษค่ะ รบกวนตอบแบบสอบถามได้มั้ยคะ? ตอนแรก ส่องดูหัวกระดาษก่อน ว่าเป็นพวก ตอบแบบสอบถามสินค้าอะไรหรือเปล่า แต่เห็น มีตรามหาลัยเอกชน แห่งหนึ่ง อ้อ... เค้ามาสำรวจนี่นา น่าสนๆๆ...นึกๆๆ...เรื่องไข้หวัดหมู หรือเปล่า...หรือเรื่องความพอใจการทำงานรัฐบาล...หรือเรื่องอกแนวที่เป็นโพลในข่าว ไรงี้ วส - ได้ค่ะ นศ - อายุเท่าไรค่ะ วส - 18 ค่ะ นศ - อยากได้แฟนอายุประมาณไหนคะ วส - (เจ๊ย!!! แบบสอบถามไรเนี่ย...ยื่นหัวไปส่องหัวข้อ - ลักษณะของแฟนที่วัยรุ่นอยากได้ อะไรประมาณนี้ จำไม่ได้ มึนๆอยู่ - -) ทำหน้า งงๆ นศ - เลือกตามหัวข้อเลยค่ะ วส - (มีแก่กว่า/เด็กกว่า/อายุใกล้เคียงกัน อะไรประมาณนี้ มีตัวเลือกเยอะกว่าทีบอกแต่ลืม อึ้ง อยู่ - -) เอิ่ม ใกล้เคียงแล้วกันค่ะ นศ - อาชีพที่อยากได้เป็นแฟนล่ะคะ วส - (ในใจน่ะโพล่งไปแล้วว่า "เมียทูต" แต่ไม่ได้ ต้องรักษาภาพลักษณ์ภายนอก) ทูตน่ะค่ะ เอกอัคราชทูต ประมาณนี้ นศ - เหตุผลล่ะคะ? วส - (ความคิดไวตามเคย โหยเยอะมากกกก ตั้งแต่ บ้านรวย มีชาติตระกูล อยู่สบาย บลาๆๆๆ - ตามเคย วุ้นใสเด็กเรียบร้อย) ได้เที่ยวฟรีค่ะ(มันตอบดูเรียบร้อยตรงไหนฟระ!!! นศ - อยากได้แฟนนิสัยแบบไหนคะ วส - (อ่านตัวเลือก มี ห้าวๆ เซอร์ๆ / อินเทรนสุดๆ / สะอาด เรียบร้อย / ติสต์แตก / สุขุม เป็นผู้ใหญ่ / บลาๆๆ จำไม่ได้ ที่จำได้เพราะอยากได้ตามที่จำ 555 ให้ทายวุ้นเลือกอะไร??? ใบ้ให้ อย่าลืมว่า วุ้นเลือกทูตเป็นแฟนนะ................................................................. ห้าวๆเซอร์ๆ ค่ะ ทูตมากกกกกกกกกกกกกกกกก -____________- นศ - อยากได้แฟนเป็นคนแบบไหนคะ วส - (ในใจ บอกวันนี้ ยังไม่หมดเลยค่ะ "สวย" เลือกได้ - -) จิตใจดีค่ะ(ตอบนางสาวไทยมาก - -) นศ - แล้วไม่อยากได้แฟนแบบไหนคะ วส - (อย่าให้เล่า แฉทุกอย่าง - -) เจ้าชู้ค่ะ (คิดคำพูดรวมไม่ออก ครั้นจะบอกว่า แบบ"ผู้ชาย" ก็ไม่ได้ - - แบบสอบถามไม่เซ้นสิทีฟ วุ้นรับไม่ด้ายยยย) นศ - อยากได้แฟนแบบคนมีชื่อเสียงคนไหนคะ วส - (คำถามแต่ละอย่าง - - อยากจะถามเจ๊ที่มาถามว่า คิดไงเลือกข้าพเจ้ามาตอบแบบสอบถามงี้ - - ให้ข้าพเจ้าเต้นเพลงช้างกลางทางเดิน ง่ายกว่าอีก!!! ต่อๆๆ ในใจ เอาใครดีว้า ดาราชาย รู้จักเยอะมากกกกกกกก จะตอบ จีฮุนก็ไม่ได้ กระซิกๆ) อนันดาค่ะ - - นศ - ยังไงช่วยลงเบอร์โทรได้มั้ยคะ เผื่ออาจารย์จะโทร มาถามว่าได้ทำแบบสอบถามจริงหรือเปล่า ถ้าไม่สะดวก ก็ลงชื่อไว้ก็ได้ค่ะ แต่ลงเบอร์ก็ดีนะค่ะ วส - (เค้าพูดวนๆ เหมือนอยากให้ใส่เบอร์ วุ้นก็เข้าใจว่ามีการเช็ก แต่ว่า..."สวยๆ" อย่างวุ้น เกิดให้ไป แล้วมีคนโทรมาป่วนล่ะ? )เขียน ชื่อ จริงไปอย่างเดียว นศ - ขอบคุณค่ะ เออ...ว่าแต่แถวนี้มีที่ถ่ายเอกสารหรือเปล่าคะ? วส - ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แหะๆ นั่งมาผิด - - แล้วข้าพเจ้าก็จ้ำออกไปอย่างรวดเร็ว กลับมาการรับผิดชอบการนั่งรถไฟใต้ดินผิดต่อ อยากบอกว่า ทางออก ของสถานีบางซื่อ ไกลมากกกก... เดินออกมา มึน - - เลยไปถามป้า เฝ้าเก็บตังหน้าห้องน้ำว่า จะไปซื้อตั๋ว ไปหัวลำโพงไปทางไหน ว่าแล้วก็เดินลัลล้า โอ้วววว นี่ชั้น อยู่ ชุมทางสถานีบางซื่อ (ตื่นเต้นๆ อยากถ่ายรูป ป้ายสถานี แต่ วุ้นเป็นคน "ขี้อาย" เลยไม่ได้ถ่าย T___T ขี้อายจริงจัง ไม่ชอบ นิสัยนี้ >____<) เดิน ก๊อกๆๆๆ (เสียงรองเท้า) ไปที่ขายตั๋ว วส - ไปหัวลำโพงเท่าไรคะ พนง - รถออกหกโมงนะคะ (ตอนนั้น ห้าโมง) วส - (แว้กกก!!! นานจุง)กี่บาทคะ?(ไหนๆก็เดินมาไกล จะเดินกลับคงดูแปลกๆ เอาน่า ลองดูๆ) พนง - ยี่สิบบาทค่ะ และแล้วก็ได้ตั๋วมาเรียบร้อย ข้าพเจ้าก็นั่งรอ พร้อมกลับลุ้นว่า รถไฟจะมาทางไหน? ขบวนไหนถึงใช่? ตื่นเต้น เหมือนไปออดิชั่น เอเอฟ - -(เล่าซะเหมือนเคยไป - -) ตอนห้าโมง ห้าสิบห้า มีรถไฟมา บอกปลายทาง กรุงเทพ ไอ้เราก็ดูนาฬิกา ยังไม่ถึงเวลานี่นา เลยวิ่งไปถามพนักงานขายตั๋ว เค้าบอกว่าใช่เลย วิ่งๆไปขึ้น ตื่นเต้นกว่าตอน นั่งไปอยุธยาซะอีก - - ถึงแล้ว วุ้นก็เจอรถไฟ ขบวนนึง สวยมาก จนอึ้ง รถไฟไทย มีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ!!! ขออภัยกล้องห่วย สีเขียวเข้ม หรูมากๆค่ะ เดินไปด้อมๆมองๆ ถึงบางอ้อ... ตอนเห็นคำว่า บัดเดอร์เวิต นึกถึง แฮรี่ อ่า - - สภาพข้างใน (ที่ถ่ายจากข้างนอก - -) ภาพวัด ความสูง จขบ. กลับมาที่หัวข้อบล๊อก ช่วงนี้ วุ้น หงุดหงิดง่ายมาก - - อาการน่าสงสัย(ไม่ค่อยชอบอาบน้ำ) เด๋วต้องดูต่อ ว่าหางตก หรือ มีน้ำลายฟูมปากร่วมด้วยมั้ย - - คงเครียดเรื่องสอบ (ทั้งที่ตอนเรียน...) สรุป ตอนแรก แบบ มองโลกสดใส ทำไมทุกคนเร่งรีบกันจัง รถไฟไทยมันแย่เหรอ? เอากะตัวจริงๆ...พูดไม่ออก - -...บอกแค่ว่า อยากมีกล้อง!!!!!!!!! แต่.....อย่าเลย ขนาดอุปกรณ์ อ้างเที่ยวไม่มี ข้าพเจ้ายัง ดั้นด้น ไปนู่นนี่ ลองมีสิ - - เดี๋ยวนึกว่าเรียน หมอ แทน เสดสาด เพราะจบพร้อมกับเพื่อนที่เรียนหมอ 555 เผลอ จบหลังเพื่อนที่เรียนหมอ - - เจ๊ยยยยยยยยยยย!!!! ก้ออ่านะ   Create Date : 13 กรกฎาคม 2552 Last Update : 13 กรกฎาคม 2552 21:38:11 น.   1 comment

ส ง ก ร า น ต์ . . . วั ย เ ด็ ก อืม วันนี้แถวบ้านอ่า เด็กเค้าเริ่มเล่นน้ำกันแล้ว^^* ดูแล้วมีความสุขไปด้วย นึกถึงตอนยังเด็ก - - เคยถามพวกโตๆ (อายุประมาณข้าพเจ้าในเวลานี้ - -) ว่า... สงกรานต์เที่ยวไหน? ทำนองนั้ง ส่วนใหญ่มักจะตอบว่า อาจไม่เล่น ด้วยสาเหตุหลายประการ ข้าพเจ้าเคยสงสัยมากๆเลยว่าทำไม วัยรุ่น(อายุประมาณข้าพเจ้าเนี่ยแหล่ะ) ไม่ค่อยชอบมาเล่นน้ำกัน - - ตอนนี้กลับมาย้อนดูตัวเอง เวลาเห็นน้องๆเค้าเล่นน้ำเราก็คิดว่า เออสนุกนะแต่...ทำไมต้องลงทุนด้วยวะ ร้อนจะตาย แดดก็แรง แถมต้องมาโดนด่าอีก (ก็เล่นวันที่ไม่ใช่สงกรานต์นี่นา - -) คิดปคิดมา ความรู้สึกความคิด เนี่ย ไปเปลี่ยนไปตามวันเวลาเลยเนอะ วันก่อนเราชอบคนนั้นมากๆ วันนี้เอ...มันหล่อตรงไหนวะ ชอบไปได้ไง เสียหมาหมด - - รู้สึกเป็นบล๊อกบ่นอีกแล้ว - - เอิ๊กๆ บางครั้งความคิดของข้าพเจ้าก็โดนเมืองหลวงอย่างกรุงเทพฯครอบงำ จนเมื่อกลับบ้านแล้วรู้สึกตกใจในการกระทำของเราหลายๆอย่างเลย - - เช่น...ความเป็นปัจเจกที่เห็นได้ชัด เดี๋ยวแอบรู้สึกว่า ทำไมกูดูหยิ่งจังวะ - - ไม่เข้าใจ หรือหลายๆอย่างที่เราเคยทำโดยไม่ต้องคิดอะไร ตอนนี้ก็ทำไม่ได้ ฟอร์มค้ำคออยู่มั้ง - - กลับมาๆ คิดๆดูคงไม่มีวันที่กรุงเทพ หรือเมืองใหญ่ๆ(เช่น ตัวเมืองเชียงใหม่ เป็นต้น) จะมีบรรยากาศแบบนี้แล้ว (ความจริงน่าลองมีสักครั้งนะ^^*) ลองดูสงกรานต์ของคุณว่า ตอนนี้ กับ ตอนเด็ก (ไม่ต้องเด็กมากหรอกแค่ม.ต้น ก็พอ ^^*) ว่ามันต่างกันมากมั้ย ทั้งในความคิด ความรู้สึก กับสงกรานต์ครั้งนั้นๆ ก้ออ่านะ   Create Date : 08 เมษายน 2551 Last Update : 8 เมษายน 2551 13:42:17 น.   1 comment

ค ร า ว อ น า ถ า . . . คือว่า... ช่วงนี้ ใครที่ค่อนข้างคลุกคลีกับข้าพเจ้า (ครั้นจะเรียกว่าสนิทก็ไม่ใช่ - -) ก็จะรู้ว่า ข้าพเจ้านั้นไซร้ บ่จี๊ระยะสุดท้าย แต่หลายคนก็แคลงใจว่า มันบ่จี๊จริงหรืเปล่าวะ - - เพราะเวลามันบ่นว่าไม่มีตังทีไร มันก็อิ่มหนำสำราญทู้กที - - แต่... คราวนี้มันไม่เหมือนทู้กทีน่ะสิ เรื่องมันมีอยู่ว่า... ช่วงบ่จี๊นั้น เอทีเอ็ม ข้าพเจ้าหายไง ซึ่งถ้าเป็นธนาคารทั่วไป โทร.ไปอายัด แล้วทำใหม่ได้เลยใช่ปะ - - แล้ว ทีนี้ข้าพเจ้าเพิ่งเปลี่ยนธนาคารไม่รู้ว่า มีธนาคารที่ ทำเอทีเอ็ม หาย ต้องไปทำเรื่องจ่ายตังเสร็จ แล้วรออีก 7 วัน ค่อยมารับ ซึ่งขณะรอต้องรอ รหัสขอบัตรใหม่ที่จะส่งมาทางไปรษณีย์อีกที - - โอ้โห!!!! นึกว่า ทำเรื่องกับทางราชการสมัย 15 ปีที่แล้ว (ประหนึ่งดั่ง ตอนนี้เคยไปทำ - -) ก็ถอนเงินที่กะว่าใช้พอภายใน 7 วัน ซึ่งตามเคย - - ไม่พอ ด้วยหลายๆเหตุปัจจัย (แค่ถ่ายเอกสารชีท สอบซัม ก็ล่อไป สามสี่ร้อย - -) ซื้อหนังสือเอนท์ (เล่มที่แสนที่ถูกหมกไว้โดยไม่ได้เปิดอ่าน - -) อ่า กลับเข้าเรื่อง ทีนี้ ตังส์หมด ถอนไม่ได้(เหมือนมีเงินในบัญชี - -) กลับมาหอ นั่งแงะกระปุก นับตัง คำนวณวันที่ต้องอยู่โดยไม่มี เอทีเอ็ม - - เอาวะ สี่วันจากนี้ ใช้ตังเหรียญละกัน - - ข้าพเจ้าก็แงะกระปุกมาสี่วัน จนเงินร่อยหรอ (ภาวะใกล้ตายของจริง - -) และแล้ววันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่อยู่โดยไม่มีเอทีเอ็ม ก็ไปทำบัตรอะไรเสร็จสรรพ ซึ่งไปกับเพื่อนที่มันไม่เคยเชื่อเลยว่าเราไม่มีตัง - - คราวนี้ก็ถอนตังมาประทังชีวิตด้วยสายตาอันรวดเร็วของเพื่อนข้าพเจ้า มันก็เห็นตังในบัญชีคงเหลือ - - ซึ่งมีอยู่ ร้อยนิดๆ (อุบาทว์ตัวเอง - -) คราวนี้มันก็ชวนกินข้าวบอกหิวข้าว ในใจเราก็เฮ้ย สยามอ้าา มันไม่มีถูกนะ - - เลยบอกมันว่า งั้นกิน เด๊นท์กัน ก็เดินไปเด๊นท์ ตอนนั้นซึ่งข้าพเจ้าไม่หิวไง (เครียดหลายเรื่อง - -) มันก็ถามว่า เฮ้ยอยากกินไร เราเลี้ยงได้ แกไม่มีตังส์ (เพิ่งรู้เรอะ!!!) ข้าพเจ้าก็บอกว่า ไม่เป็นไรเราไม่หิว(มันไม่หิวจริงๆ - -) มันรีบบอกเฮ้ยไม่เป็นไร ก็แกไม่มีตังส์จริงๆ (ตอกย้ำเข้าไป - -) แถมถามว่า แล้ว แกจะได้ตังเมื่อไร ข้าพเจ้าก็บอกว่า ก็ 28 ธ.ค. เนี้ย อีก หนึ่งอาทิตย์ - - มันบอกเออเจริญ หนึ่งอาทิตย์มีเงินไม่ถึงสองร้อย แกจะกินน้ำปะปาประทังชีวิตหรือไง - - เราพอมียืมได้ๆ ไอ้เราก็ แฮะ ที่ผ่านมาไม่เคยห่วงเราขนาดนี้นี่ - - มาแปลกวุ้ย อีกอย่างไม่ได้สนิทอะไรที่จะพอยืมตังได้ด้วย - - (เพราะคนที่พอยืมได้ พร้อมใจกันบอกว่า "กูมีพอใช้อ่า ไม่พอให้ยืม -") โหวันนี้ ซาบซึ้งใจอย่างแรง!!! วันนี้กลับมา นั่งคิดๆๆ เออ เราอนาถาขนาดนั้นเลยเหรอ - - (เริ่มชินกับสภาวะนี้ - -) ว่าไง??? ก้ออ่านะ   Create Date : 22 ธันวาคม 2550 Last Update : 22 ธันวาคม 2550 1:08:54 น.   4 comment

แ ล ะ แ ล้ ว มื อ ถื อ ก็ ห า ย อี ก ค รั้ ง - - - - สืบเนื่องจากบล๊อกที่แล้ว ที่ของหาย ประหนึ่งดั่ง มีพ่อเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในสโมสรฟุตบอลอังกฤษแห่งหนึ่ง - - คุกๆๆ กลับมาๆ ซึ่งหลังจากเหตุการณ์นั้น ข้าพเจ้าก็ได้ไปทำการสะเดาะห์ ตามคำแนะนำของหลายๆคน - - แถวย่านเยาวราช และจากเหตุการณ์นั้น - - ข้าพเจ้า ก็มีความเชื่ออันแรงกล้าว่า มันคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบนั้นแล้วล่ะ - - แต่ตอนนี้... - - มันกลับมาอีกแล้วครับท่านผู้อ่าน - - สิ่งมหัศจรรย์ - - มือถือไหลได้ - - เรื่องก็มีอยู่ว่า - - หลังจากที่ข้าพเจ้าได้กระทำการสอบไฟนอล วันแรก เสร็จ (ทำเหมือนกับสอบเสร็จหมดแล้ว - -) ด้วยความขยันส่วนตัวกลับหอ บึ่งกะไปอ่านหนังสือเตรียมสอบวันที่สอง - - แต่....วันนี้ที่หอมีการติดกระจกให้ห้องที่ติดแอร์ - - เสียงสว่านที่ดังแสนเดซิเบล กับ หญิงสาวผู้บอบบาง(ช่างกล้า - -) อ่อนหวาน อ่อนไหว ไม่ใช่ละกลับมาๆ กับ หญิงสาวที่สมาธิสั้นอย่างแรงงงงงงง ผลก็คือ ข้าพเจ้าตัดสินใจ อาบน้ำแต่งตัว ไปอ่านหนังสือที่ ทีเคพาร์กก็ได้(วะ!!!!!!) หลังจากแต่งตัวอย่างสวยงามเป็นที่เรียบร้อย...ออกเดินทางโดย ลีมูซีน สาธารณะ ต๊อกแต๊กๆไปปรากฎว่ามีเหตุต้องย้ายสถานที่อ่านหนังสือไปแมคโดนัล - - เสร็จก็มีเหตุใหย้ายอีก - - (ประหนึ่งดั่งเป็นลูกค้าสินเชื่อสิบราย - -) คราวนี้ไป food for fun- -อ่านไปสักพัก คู่หูข้าพเจ้าก็กระทำการ ชวนข้าพเจ้าไปดูหนังเรื่อง สายลับจับบ้านเล็ก ด้วยความขี้เกียจส่วนบุคคล จึงตัดสินใจไปดูที่มาบุญครอง หลังจากจัดการซื้อตั๋วเสร็จ ก็ถึงเวลารอเข้าโรงหนังและด้วย ความหน้าตาดีส่วนบุคคล - - ไม่ใช่ละ ความนิสัยดีส่วนตัว ก็จัดการปิดเสียงมือถือ (ไม่ตั้งสั่นด้วย!!!) และด้วยความที่วันนี้ แต่งหญิง - - กางเกงแอบสั้น - -(เหนือเข่าคืบนึง - -) กระเป๋าที่เอามาต้องวางบนขา ซึ่งง่ายต่อของไหล - - ก็ดูหนังกันไป - - เสร็จก่อนลุก ด้วยความรอบคอบส่วนตัว - - เช็กของเจ้าค่ะ - - ปรากฎว่า - - มันไหลไปแหล่ว - - ติดต่อเจ้าหน้าที่ให้ช่วยดูก็ไม่สามารถพบได้ - - สรุป ก็โทรไป ส่งข้อความไป ตอนเช้า โทรไป ก็ได้รับคำตอบอันรวดร้าวใจว่า "หมายเรียกที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้" - - เรื่องก็เอวังด้วยประการฉะนี้ ก้ออ่านะ   Create Date : 21 กันยายน 2550 Last Update : 21 กันยายน 2550 0:41:36 น.   7 comment

เ ค ร า ะ ห์ ก ร ร ม ภ า ค ต่ อ แ ล ะ ภ า ว น า ใ ห้ เ ป็ น ภ า ค จ บ T T จากครั้งที่แล้ว อุตส่าบ่นว่าดีใจจัง หายทุกอย่าง แต่ยังมีมือถือ - - เป็นไงล่ะ วันนี้ มอถือ หายเยยT T จากที่เวลาเจอเรื่องอะไรไม่เคย อ่อนแอ เข้มแข็งตลอดเวลา(โดยเฉพาะต่อหน้าเพื่อน - - ฟอร์มจัดอ่า) วันนี้ได้ร้องไห้เลย ให้ตายเหอะ - - จะเอาอะไรกับข้าพเจ้านักหนา ช่วงนี้ก็ไม่ได้ทำชั่ว ทำบาปอะไรนี่นา อ่านะปีนี้ของข้าพเจ้ามันชงกัน สาธุ!!!! ซวยขนาดนี้แล้วใกล้แอดมิดชั่น ขอให้ข้าพเจ้าได้ผุดได้เกิดทีนะ - - ใช้หลักการนี้ดีกว่า^^* ของฟรีไม่มีในโลกนะคะ ใครแอบขโมยความสุข ของวุ้นใสจ้าไป ต้องชดใช้โดยการให้วุ้นใสจ้า มีความสุขเร็วๆนี้นะ^^* ยังไง เจอหนักขนาดนี้แล้ว ต่อไปเราคงร่าเริงตลอดไปแน่ๆเลยล่ะ^^* เข้าเรื่องดีกว่า วันนี้ข้าพเจ้าไปโรงเรียนตอนกลางวันสาเหตุจากความคิดที่จะขยัน อ่านหนังสือเตรียมสอบ แต่ดันมัวแต่เล่นเนตเลยไม่ได้อ่าน - - ก็แบบว่ารีบ ถ้าให้เดินไปโรงเรียนคงสลบเพราะไม่ได้ทานอะไรเลยแต่เช้า - - เอาวะลงทุนนั่งแท๊กซี่ ทุ่มทุนสร้างหน่อย เพราะเดี๋ยวเรียนเสร็จมีโปรแกรมไปดูหนัง ไม่อยากตัวเหม็นในโรงหนัง - - (เวรลองดมตัวเองเมื่อกี้เหม็นอ่า - -) วันนี้เป็นวันรับปริญญาที่จุฬ รถติดแทกซี่ตรึม - - ก็ลงหน้าโรงเรียน ลงเดินเข้าโรงเรียนสิบกว่าก้าวก็ล้วงหามือถือ อ้าว!! ไม่มี ค้นกระเป๋าเคียงไม่มี!! หันกลับไปแทกซีอื้อเลย รีบวิ่งไปที่ห้องให้เพื่อนช่วยโทรตามให้ - - เพื่อนก็แสนดี ไม่เอากูคุยกับเพื่อนอยู่ - - เดี๋ยวก่อน - - ก้ออ่านะ - - วิ่งไปหาเพื่อนที่โรงอาหารโทรให้ ปรากฎว่า ตอนแรกไม่รับ ต่อมาตัดสายทิ้ง สุดท้ายปิดเครื่อง เฮ้ยได้ไงอ่า - - ตอนน่งมาแทกซี่นี้ออกจะเป็นคนดีออก คุยกะเราอย่างดีเลย - - ไม่น่าเป็นแบบนั้นนี่นา - - ตอนนั้นเริ่มแย่ ตกใจเครียดเฮ้ย เพิ่งฟื้นตัวเอง(จากเหตุการณ์ตอนนั้น) เอาอีกแล้วเหรอ ใจร้ายจัง เครียดมาก ยืมมือถือเพื่อนโทรหาแม่ น้ำตาลอ พอแม่รับสายปุ๊ป ปล่อยโฮเลย - - เพื่อนตกใจ เฮ้ย วุ้นมันอาการหนักแล้ว - - ข้าพเจ้าเลยรีบเคลียสภาพตัวเองให้หยุดร้องไห้เร็วที่สุด - - เสร็จก็กลับห้องคิดๆๆ เอาไงดีต้องโทรไปไหนบ้าง สรุปก็โทรไปศูนย์ดีแทค ระงับเบอร์ตัวเอง เครียดต่อเพราะวันนี้ จะไปดูหนังแล้วคนที่นัดเราจำเบอไม่ได้เอาไงดีเนี่ย - - จะติดต่อยังไงดีดีที่ตอนนั้น มีเงินติดตัวนิดหน่อย - - สรุปก็คือวันนี้ไปศูนย์ดีแทคไปเอาซิมการ์ด เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปซื้อมือถือแหล่ะค่ะ - - ปล. วันนี้ดูแฮรี่สนุกดีค่ะ ตอนแรกนึกว่าหนังผี ทำข้าพเจ้าผวา - - แล้วก็ดูอีกเรื่อง สะดุดรักอลวน เจ๋ง ดี แต่ชอบฮูลาเกริล มากกว่า^^* ไปอ่านหนังสือละค่า ก้ออ่านะ   Create Date : 12 กรกฎาคม 2550 Last Update : 12 กรกฎาคม 2550 22:52:41 น.   1 comment

Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]