วันนี้จะอัพเรื่องที่ไปบินไฟลท์ยาวกะเด็กหนุ่มผิวเนียนสีนิลจากเคนยามา ไม่อยากเอ่ยชื่อให้น้องอับอาย เอาเป็นว่าซีเอ็มเรียกเค๊าว่า "น้องหมึก" ละกันนะ
ไฟลท์นี้ยาวพอสมควร ยาวพอให้เจ้าหมึกนี่มีเวลาว่างเดินร่อนไปทั่วเครื่อง ตะแรกก็คิดว่ามันขยัน เดินตรวจตราความเรียบร้อยของผู้โดย วนไป วนมาได้สามสี่รอบ มันก็มาหยุดตุ้บลงตรงหน้า..

น้องหมึก: "เจ๊..มีปุจฉามาถาม"
ซีเอ็ม: "เรื่องไรยะ..เจ๊ไม่ว่าง!!"
น้องหมึก: "น่าเจ๊..ไขข้อข้องใจหน่อย..ทำไมเจ๊ไม่ใส่แหวน?"
ซีเอ็ม: " เรื่องไรของแกยะ ธุระไม่ใช่"
น้องหมึก: "อ้าว เจ๊..ก็สาวๆเค๊าใส่กันหมด สำรวจมาหมดและ หัวเครื่อง ท้ายเครื่อง มีเจ๊น่ะแหละ ไม่ใส่อยู่คนเดียว บอกมาซะดีๆ เพราะเหตุใด?"

เลิกใส่มาตั้งแต่ซื้อรถคันแรกค่ะ เพราะเป็นพวกรักรถยิ่งชีพ เวลาปิดเปิดประตู หัวแหวนมันชอบไปกระแทกรถ ตั้งแต่นั้นไม่ว่าแหวนของใครให้มา ซีเอ็มก็ไม่ใส่ค่ะ หลายคนอาจจะคิดว่า ไอ้น้องหมึกนี่วอน..อยู่ดีไม่ว่าดี เสล่อหาเรื่อง แต่ที่ไม่โกรธ เพราะมันมีที่มาค่ะ
เนื่องจากว่าอาชีพของซีเอ็มนี่ เรื่องที่น่าหนักใจที่สุด คือการต้องพูดคุยกะเด็กที่มีปัญหา โดยเฉพาะปัญหาเรื่องน้ำหนักตัวกะกลิ่น ไอ้เรื่องน้ำหนักเนี่ยก็ต้องระวังให้ดี เพราะบางเชื้อชาติ ไปบอกว่ามันอ้วน เหมือนไปด่าพ่อด่าแม่มันเลยนะคะ ซึ่งตอนอยู่กัลฟ์เค๊าก็สอนว่าให้ระวังเวลาพูด แต่ก็อย่างว่าค่ะ แล้วแต่ ต้องดูคนและดูอารมณ์ด้วย ว่าเด็กมันจะรับแบบไหน บางคนน่ะถ้าอารมณ์ไม่ดี มีหัวหน้าไปพูดว่า กระโปรงฟิตไปแล้วนะ แค่เนี้ย..มันยังโกรธเลย
แต่บางคน ซีเอ็มแกล้งกัดว่า "นี่..อ้วนไปแล้วนะยะ" หรือว่าเด็กกำลังกินอยู่ ซีเอ็มก็หยอกแรงๆว่า "ยัดเข้าไป..เวลาเข้าเคบิน พุงไปก่อนตัว เสื้อก็ปลิ้นจนนมชี้หน้าผู้โดยสารแล้ว ยัดมันเข้าไป.." ก็ไม่เห็นมันโกรธเลยค่ะ..

แต่ไอ้เรื่องกลิ่นนี่สิคะ ไม่ว่ากลิ่นตัว กลิ่นปาก กลิ่นทีน ฮู๊ย..ย..ย..หนักอกหนักใจน้อยๆมาก มาเข้าเรื่องค่ะ สาเหตุที่ไม่โกรธไอ้หมึกนี่ เพราะต้องพูดเรื่องนี้ค่ะ ก็ตอนแรกซีเอ็มก็สงสัยว่ามันกลิ่นอะไรว๊า..นึกว่าเป็นผู้โดย แต่ไฟลท์ที่สองก็ยังมีอยู่ อย่ากระนั้นเลย สำรวจดีฝ่า..สอดไป ส่ายมา ก็มาลงตัวที่ไอ้น้องหมึกคนนี้น่ะแหละ แต่การที่จะไปป้ายความผิดให้ทันที มันก็ไม่ใช่วิสัยของหัวหน้าที่ดี เราต้องหาพยานค่ะ...
ว่าแล้ว..ก็ดึงเด็กสาวคนนึงที่ไว้ใจได้มาถาม ว่ายูได้กลิ่นเหมือนฉันไหม เธอบอกว่า "แม่นแล่ว..ว..ว..ฮู๊ย อัลหล่า ส่งเอื้อยมาโปรด ซอยเว่านำเนื้อ ข้อยบ่ไหวแล่ว"

ชัวร์..ชัวร์...ไม่มั่วนิ่ม ไอ้หมึก เมิง..เสร็จตูแน่..
"เฮ้ย..หมึก"
"ไรเจ๊..จะมาช่วยหมึกเสริ์ฟเหรอ คราวที่แล้วเจ๊ช่วยฝั่งนั้น คราวนี้หมึกใช่มะ ดีๆจะได้เสร็จเร็วๆ เสิร์ฟหัว เสริ์ฟท้าย เอาเลยเจ๊"
"ทะลึ่ง!!..เดี๋ยวตบหัวทิ่ม..นี่หมึก มีน้ำหอมมะ?"
"มี..เจ๊ชอบกลิ่นหมึกเหยอ?"
"วอน..วอน...ฉีดๆหน่อยนะ"
น้องหมึกมองหน้าซีเอ็มซักสองวินาที แล้วก็ยกจั๊กกะแร๊ตัวเองขึ้นดม..
"อืม..ม..too much ใช่ม๊ะ?"
"เออดิ..ไปเอามาฉีดหน่อยไป"
"ได้เจ๊..เดี๋ยวขอเอาคาร์ทออกไปเสิร์ฟก่อนนะ มันอยู่ในกระเป๋า เดี๋ยวเสิร์ฟเสร็จแล้วจะเอาลงมา"
"ไม่ได้!!"
"
"
"ไปเอามาฉีดเดี๋ยวนี้..ขืนปล่อยให้แกเอาคาร์ทออกไปเสิร์ฟ ผู้โดยของชั้นได้ลมแดกก่อนแด๊กข้าวกันพอดี"
"แล้วคราวหน้าหัดใช้ดีโอที่มัน strong strong หน่อยนะยะ ไอ้ที่แกใช้อยู่น่ะ มันไม่ได้ผล"
แล้วน้องหมึกก็ทำตามแต่โดยดี ดูซิคะว่าน่ารักไหม แล้วจะให้ซีเอ็มโกรธที่มันเสล่อมาถามเรื่องแหวนได้ไง..อิ..อิ..