อะ-เดย์:ยาวยาว




+6โมงเช้า,ไม่ตื่นง่ายๆ...

ตั้งปลุกไว้ตอนหกโมงเช้า...
งัวเงียหามือถือจนเจอก่อนจะปิดเสียงปลุก
เมื่อคืนนอนดึกเลยตื่นไม่ไหว จำได้เลือนรางว่าฝันเห็นตัวเลข
ไม่ใช่ตัวเลขสามตัวอย่างที่ใครเข้าใจกัน แต่เป็นเลขนับร้อยตัวในวิชาแควคิวลัสต่างหาก!!




+9โมงครึ่ง,แปงสการ์...

มาเรียนพิเศษวิชาภาษาอังกฤษสาย...
คอร์สติวเตรียม O-Net , A-Net ที่มีเพียงเพื่อนสนิทไม่กี่คนนั่งเรียนกันอยู่
ครูคนสอนชื่อ “ครูคุ้น” ตอนฟังชื่อครั้งแรกเราฟังเป็น “ครูกุ้น”

“ไม่ใช่กุ้นครับ คุ้นต่างหาก”

“คุ้น?”

“ครับ คุ้นเคย”

อาจเพราะชื่อครูแปลกหู เราจึงไม่ยอมเรียกและเปลี่ยนมาเรียกว่า “Teacher”
จนติดปาก

“เรียก Teacher แหละดีแล้ว ให้สมกับมาเรียนภาษาอังกฤษ”
เพื่อนเราให้เหตุผล..ตามนั้น—

Teacher ไปอยู่อเมริกาตั้งแต่อายุ 15 อยู่มาเกือบ20ปี จึงไม่แปลกที่เป็นพวกอเมริกาจ๋า…

เรียนภาษาอังกฤษมาได้5-6ชั่วโมง การสอนของTeacherก็น่าพอใจ
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราไม่เคยบอก Teacherเลย และเราก็อึดอัดมากเวลา Teacher พูดถึงอเมริกา เราแอบคิดในใจเล่นๆว่าจะสารภาพความในใจตอนจบคอร์ส...

“Teacher ค่ะ หนูไม่ชอบผู้นำอเมริกาคนนั้นเอามากๆ

ถ้าให้จัดแปงสการ์ หนูจะให้เค้า2รางวัลเลย

รางวัลแรกคือ“ตูเห็นแก่ตู” และอีกรางวัลคือ “จัดการ(เรื่องชาวบ้าน)ดีเด่น”

ขอโทษนะค่ะ หากรางวัลของหนูทำให้ Teacherอึ้งไป”


(แค่คิดเล่นๆ..เอาจริงๆไม่กล้าพูดหรอก..อย่าเพิ่งตกใจสิ ฮะฮะ)




+บ่ายโมง,หาคำตอบ...

นั่งอ่านหนังสือในห้องสมุดกับเพื่อนอีก2-3คน...
หยิบโจทย์เลขที่คิดค้างไว้เมื่อคืนมาคิดต่อ

“บอล..ช่วยคิดข้อนี้ให้เราหน่อยสิ” เมื่อจนปัญญา เพื่อนจึงเป็นตัวช่วยแรกๆ

10 นาทีผ่านไปบอลยังคงก้มหน้าก้มตาคิดเลข...

เสน่ห์ของการทำโจทย์เลขคงอยู่ที่การหาคำตอบนี่ล่ะ..
ดีใจถ้าเจอคำตอบที่ถูกต้อง , หงุดหงิดหากคำตอบที่ได้ไม่ตรงกับคำตอบจริง
ไม่ก็ผิดหวังถ้าต้องเดาหรือส่งกระดาษเปล่า

“โอ้ย! ทำไมคำตอบมันไม่มีในตัวเลือกว่ะแปง” บอลเริ่มบ่น

“เครื่องหมายผิดเปล่า”

“ไม่นิ”

เงียบกันไป5นาที...
“เจอแล้วๆ เฮ้ออออ” เสียงตื่นเต้นมาก แถมถอนหายใจอย่างโล่งอกอีกต่างหาก

“เอ้ยจริงดิ! พลาดตรงไหนอ่ะ”

“คูณเลขผิด” บอลหัวเราะ

“เจอคำตอบซักที” เราหัวเราะบ้าง




+บ่ายสองโมง,ละมุนใจ...

รีบจ่ายเงินให้รถมอเตอร์ไซด์รับจ้าง...
แดดร้อนมากเลยต้องวิ่งเข้ามาในร่ม มองหาคนที่นัดไว้ในร้าน
ปรากฏว่าเขามารออยู่ก่อนแล้ว แด๋นยิ้มให้และยกมือทักทายเรา
วันนี้แด๋นอยู่ในชุดนักเรียน ไม่ค่อยเจอกัน..เลยแปลกตาไปบ้าง

“ลาเต้เย็นแก้วนึงค่ะ” เดินไปสั่งแล้วหยิบบราวนี่มาใส่ไว้ในจาน

“ลาเต้คาราเมลใช่เปล่า” เราถามแด๋น

“ใช่แล้ว” แปลกดีทั้งเราและแด๋นสั่งเมนูเดิม..ไม่เคยเบื่อ

นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อย ผลัดกันเล่าผลัดกันฟัง คุยถึงหนังสือและใครอีกหลายคน

“เวลากินกาแฟ เค้าไม่รีบกัน ค่อยๆกิน ค่อยๆคุยได้บรรยากาศ”
แด๋นเคยบอกเราตอนครั้งก่อน ซึ่งเราก็เห็นด้วย

ทุกครั้งที่แวะมาละมุนเราไม่เคยนึกถึงเรื่องของเวลา เพราะเรารู้สึกว่าโลกมันหมุนช้าลง บรรยากาศรอบๆจึงดูสบายๆ ไม่รีบเร่ง ไม่ต้องวิ่งแข่งกับใคร




+บ่ายสามโมง , งานหนังสือและหนังสือเก่า...

วันนี้ที่ตรังจัดงานมหกรรมหนังสือเป็นวันแรก...
เรากับแด๋นเลยไม่พลาด เดินมองหาหนังสือเล่มใหม่ของคุณประชาคม
“เที่ยวเรือสุดท้าย” แต่กลับไม่เจอ สงสัยยังเดินทางมาไม่ถึงตรัง

ผ่านกองหนังสือลดราคา จากป้ายเขียนว่าลด 50% ที่จริงเราไม่ค่อยใส่ใจกับราคาหนังสือมากนัก หากเราอยากอ่านเล่มนั้นจริงๆ แต่เราแวะเข้าไปเพราะเห็นหนังสือเก่าๆเยอะ

และแล้วก็ไปสะดุดกับเล่มนี้

“คนไต่ลวดบนดาวสีฟ้า” รวมเรื่องสั้น10เรื่อง ของทินกร หุตางกูร”

ตัดสินใจจ่ายเงินให้คนขายทันทีที่เห็น
แอบคิดในใจ “ตกหลุมพี่เต้ยอีกแล้วแพนด้าวินเอ้ย!”




+สี่โมง , กลับบ้าน...

รถตู้โดยสารวิ่งไปตามถนน...
ผู้โดยสารสิบสองชีวิตมุ่งหน้ากลับบ้าน เราเปิดหนังสือเล่มที่เพิ่งซื้อขึ้นอ่าน
เรื่องสั้นเรื่องแรกชื่อ “นกในพายุตะวันตก” ประทับใจอยู่2ตอน
รู้สึกอยากเอาหัวไปชนกำแพงแล้วตะโกนว่า โคต-รชอบ

- “เด็กชายกับจานบิน”

“เธอร้องไห้ทำไม”

“ผมถูกแม่ตี”

“เธอทำผิดอะไรถึงถูกแม่ตี”

“แม่ว่าผมพูดโกหก เป็นเด็กไม่ดี”

เขาบอกแม่ว่าเห็นจานบินตอนใกล้รุ่ง….


- "แผนสังหาร" , ตัวเอกชื่อสิบตรีบุหงา ชอบร้องเพลง Life On Mars ของเดวิค โบรี่ เพลงที่บรรยายความอ้างว้างแปลกแยกของชีวิตในเมืองใหญ่


อ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้จบ..
เข้าใจเลยว่าทำไม...gyunwinถึงชอบงานเขียนของพี่เต้ย-ทินกร
เข้าใจแล้วว่าทำไมเราถึงตกหลุมหนังสือของเขา


เราเชื่อว่านอกโลกมีสิ่งมีชีวิต และเราก็เชื่อว่าเด็กชาย8ขวบคนนั้นไม่ได้โกหก
เราเชื่อว่าสังคมยังมีคนโดดเดี่ยว และความแปลกแยกมีอยู่จริงๆ
น่าเศร้าที่คนบนโลกด้วยกันมองคนด้วยกันว่าเป็นสัตว์ประหลาด…


แต่มีอยู่2อย่างที่ทำให้เราแตกต่างไปจากเรื่องสั้นเรื่องนี้..

สิ่งแรกคือ
พ่อแม่เราเข้าใจเราเสมอ
ถ้าเราบอกว่า...

“เมื่อคืนหนูเจอมนุษย์ต่างดาวด้วย เราคุยกันสนุก เขาเป็นเพื่อนที่น่ารักมาก”


พ่อแม่เราคงจะสวมวิญญาณไอสไตน์ และพูดประโยคเท่ๆว่า...

“จินตนาการสำคัญกว่าความรู้” ฮะฮะ


อย่างที่สองคือ
เราเชื่อว่าในสังคมไม่ได้มีคนโดดเดี่ยวอยู่คนเดียว
และเพลง Life On Mars ถูกเปิดฟังเกินกว่า100ครั้ง
จะอยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน หรือว่าซ่อนแอบในดาวเคราะห์สีชมพูอมแดง
อย่างน้อยคนที่เหมือนกัน ก็ยังเข้าใจกันอยู่ดี ฮะฮะ




+5 โมงเย็น , วิ่งกันเป็นวงกลม...

สวมรองเท้าผ้าใบ...
เตรียมตัวไปวิ่งออกกำลังกาย มาถึงสนามวิ่งเจอคนคุ้นหน้าคุ้นตาวิ่งกันอยู่ก่อนแล้ว เริ่มออกวิ่งด้วยความเร็วพอดีกับตัวเอง วิ่งไปได้3รอบเริ่มเหนื่อย
สุดท้ายยอมแพ้ขอเดินพักดีกว่า

ดวงอาทิตย์กำลังจะหายไปในหลังต้นไม้ใหญ่ ตอนนี้สนามวิ่งอากาศดี
สายลมพัด บรรยากาศดีๆแบบนี้ทำให้คิดถึงเรื่องสั้นที่เคยเขียนไว้ตอน2-3ปีที่แล้ว


เรื่องสั้นความรักเรื่องแรก และเป็นเรื่องเดียวในตอนนี้ที่เขียนได้
พระเอกถามนางเอกว่า...

“ทำไมเราถึงไม่เจอกันซักที”

“เพราะทางเดินเราเป็นวงกลม”

“ถ้าอย่างนั้น เราน่าจะเจอกันที่จุดตัดสิ แต่ทำไมถึงไม่เจอ”

“ไม่เจอหรอก เพราะเราเดินตามหลังกัน”

“ยังไง”

“คนที่เดินข้างหลังได้เพียงเห็นแผ่นหลังของคนข้างหน้า
ขณะที่คนข้างหน้านั้นไม่เคยรู้เลยว่ามีคนเดินตามหลังอยู่” นางเอกตอบแบบนี้


เราเขียนให้เรื่องสั้นเรื่องนี้จบลงแบบ Happy Ending
เมื่อคนที่เดินข้างหน้าตัดสินใจหยุดเดิน และหันหลังกลับ
ก่อนจะเดินย้อนมาตามทางที่ได้เดินผ่านมา

“เจอกันสักทีนะ”

“อืม เจอกันเสียที”




+สองทุ่ม , จบแล้วหนึ่งวัน...

นั่งหน้าโน้ตบุ๊ก...
ถ่ายทอดเรื่องในหนึ่งวันผ่านปลายนิ้ว มองชีวิตหนึ่งวันแล้วตลกดี
มีครบทั้งฝันค้าง , ค้นหาบางอย่าง , ประชดประชันโลก , พักใจ, เดินทางทางจินตนาการ , ฝันว่าความรักมีจริง , ทำในสิ่งที่เชื่อ ….
มองๆไปชีวิตเราในหนึ่งวันไม่ธรรมดาเหมือนกันนะเนี่ย…




+4 ทุ่มครึ่ง , อะเดย์...

กำลังจะจบบันทึกหนึ่งวันแล้วล่ะ แต่ขอฝากขอความไว้ได้ใช่ไหม?

“ขอบคุณนะที่นั่งมองชีวิตเราทั้งวัน

เราชักอยากเห็นชีวิตเธอบ้างแล้วล่ะ

ให้เวลา1วัน พาเราไปรู้จักเธอหน่อยสิ นะนะ”








ปล. บันทึกหน้านี้ยาวหน่อยคะ (ที่จริงก็ยาวทุกครั้งไม่ใช่เหรอ? ฮะฮะ)
คงหายไปนานหน่อย โค้งสุดท้ายของการอ่านหนังสือแล้ว
ถ้าคิดถึงกันก็เขียนบันทึก1วัน แบ่งปันรายงานความเคลื่อนไหวให้อ่านบ้าง
อย่างน้อยเราก็ได้เห็น1วันของกันและกันได้ไง ฮะฮะ
รักษาสุขภาพกันนะค่ะ อะคริ อะคริ









Create Date : 26 มกราคม 2551
Last Update : 27 มกราคม 2551 15:36:32 น.
Counter : 468 Pageviews.

35 comments
เจ้านุ้งกับเวลาดีๆของเจ้าหล่อน ภาวิดา คนบ้านป่า
(14 มิ.ย. 2564 13:43:02 น.)
ของขลังในคลังเก่าเก็บของตา LittleMissLuna
(12 มิ.ย. 2564 14:40:54 น.)
ชีวิตออนไลน์ สบายแบบนี้นี่เอง จันทราน็อคเทิร์น
(10 มิ.ย. 2564 17:09:25 น.)
ผีเขาก็แค่อยากอยู่กับคนที่รัก LittleMissLuna
(13 มิ.ย. 2564 18:56:34 น.)
  
เข้ามาอ่านบันทึก

ชอบเจ้าชายน้อยจัง
โดย: ใครกัน...นั่งอยู่ตรงนี้ วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:23:06:50 น.
  
ทุกครั้งที่แวะมาละมุนเราไม่เคยนึกถึงเรื่องของเวลา เพราะเรารู้สึกว่าโลกมันหมุนช้าลง บรรยากาศรอบๆจึงดูสบายๆ ไม่รีบเร่ง ไม่ต้องวิ่งแข่งกับใคร


ก้อร้าน "ละมุน" นี่คับ
ทุกอย่างละมุน
แด๋นมีความสุขมากเลยเวลาที่มานั่งร้านนี้

อยากไปอีกอ่ะ แล้วแต่โอกาสเือื้ออำนวย

ส่วนอกาลิโก ทำเอาแด๋นเพิ่งรู้ว่า
ร้านน่ารักๆ มันไม่ได้อยู่ริมถนนสักหน่อย
หากคุณต้องลองเดินเข้าไปหามันเอง
โดย: แด่นแด๊นแด๊นนน IP: 203.113.71.201 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:23:16:46 น.
  
วันนี้เหรอ ตื่นมาตอนเที่ยงกว่า
โทรไปถามเพื่อนว่า
"มืงจะโดดการเมืองอังกฤษมั้ย?"
"โดด 55+"

อืม... คลาสชดเชยตอนบ่ายโมง พับไป

นั่งเล่นเน็ต... สองโมง เน็ตเกเร
ปิดเครื่อง ไปเดินเล่นนอกบ้าน พยายามมองหา Starpics แต่ไม่เจอ สงสัยยังไม่มา
เดินดูดีวีดีเล่นอีกครึ่งชั่วโมง พลางบอกตัวเองว่า
"รอเงินค่าเรื่องโอนมาก่อน อย่าเพิ่งตบะแตกซื้อไปแล้วก็ไม่ดู"

สามโมงครึ่ง ออนเอ็ม อีกแล้ว

สี่โมงครึ่ง ออกจากบ้านไปเฮาส์อาร์ซีเอ ดู Frozen Days
หนังเรื่องนี้หลอนดี ว่าด้วยผู้หญิงที่สับสนในตัวเองคิดว่าเป็นคนอื่น ไซโค จิตๆ และเป็นหนังอิสราเอล
(อืม... ดีแล้วที่หนังอิสราเอลรู้จักทำหนังที่ไม่เกี่ยวกับสงครามอิสราเอล-ปาเลสไตน์ ซะบ้าง)

ชอบนางเอกมากๆ เก๋ดี

ไปกินข้าว ตอนทุ่มกว่าๆ อิ่มมาก เพื่อนมันไปเอาเงินมาจากไหนไม่รู้ เลยเลี้ยงข้าวแกงกะหรี่ญี่ปุ่นจานละ 140...

อยากรวยแบบนี้มั่ง
โดย: nanoguy IP: 125.24.73.244 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:23:26:35 น.
  
+ 6โมงเช้า
ตื่นจากที่นอน เอาน้ำลูบหน้า เอาผ้าไปแช่

+8โมงเช้า(สายแล้วละ)
ซักผ้ารอบแรก แล้วมานั่งดูการ์ตูนต่อ แล้วก้อดูสังข์ทอง ตากผ้า

+12.00น.
หาข้าวเที่ยงกิน แล้วออกไปคอร์ส ดูคอมพ์มา แพงมากเลย

+14.00น.กลับมาบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน อยากจอดงานหนังสือ พ่อรีบเลยลืมแวะไป เฮ่อ--

ตอนเย็น
นั่งเล่นเกมส์ แล้วต่อด้วยฮิ5 แล้วต่อด้วยเอ็มSN แล้วต่อด้วยหลายเว็บ จนมาจบที่เว็บนี้

ตอนดึก
เฝ้ายามบลอกเพื่อน ดีมั้ย?

----------------------------------------
เพื่อนของเราคนนี้ มีหนังสือติดมือเสมอเลย
โดย: 13rownIE [e'zom] IP: 58.137.125.194 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:23:28:40 น.
  
1.
เวลาเราอ่านที่แปงเขียนถึงร้านละมุนแล้วมักชอบนึกถึงฉากแรกๆของเรื่อง เวลาในขวดแก้ว ที่นัทกับจ๋อมนั่งคุยกัน - ไม่รู้ว่าทำไม แปลกใจตัวเองเหมือนกัน ฮ่าๆ
มีโอกาสจะแวะไปกินกาแฟที่ร้านนี้บ้าง อย่าลืมเลี้ยงล่ะ

2.
ดีใจด้วยอีกครั้งที่ได้ครอบครอง คนไต่ลวดบนดาวสีฟ้า
ถ้าหนังสือพี่เต้ยเป็นผู้หญิง บางทีคนขี้อายอย่างเราอาจมีความกล้าพอที่จะเอาดอกไม้ไปมอบให้เธอก็เป็นได้ ฮ่าๆ

3.
อยากอ่านเรื่องสั้นที่แปงเขียนไว้จัง
ดูแล้วน่าสนใจมากเลยนะ

4.ตอนพิมพ์นั่งฟังเพลง Life on mars อยู่ เศร้ากรีดใจดี
โดย: gyunwin IP: 58.8.72.186 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:23:40:28 น.
  
เป็นหนึ่งวันที่สนุกจริง ๆค่ะน้องแปง
ชอบเรื่องสั้นความรักของน้องแปงจัง...
เพราะตอนนี้...พี่ก็เป็นแบบนั้น...
ยังคงเดินตามหลังต่อไป...แต่ก็ยังยินดีที่จะเดินแบบนี้ต่อไปค่ะ...

หนึ่งวันของพี่...ไม่มีอะไรมาก
ตื่นมา...กินข้าว...อ่านหนังสือ...นั่งเล่น internet อีกนิดหน่อย...งีบหลับ...ไปเดินเล่น...กินข้าว...ดูทีวี...หมดไปอีกหนึ่งวันค่ะ....
โดย: Almondblist วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:23:44:31 น.
  
วันนี้กิจวัตรประจำวันไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ มีแต่นั่งๆนอนๆ อืม ไหนๆก็ไหนๆขอเล่าถึงการเดินเท้ามาราธอนของเราเมื่อสองวันก่อนให้ฟังแทน :)

+10.00น.
ตื่นนอนแบบเบลอๆเช่นทุกวัน
เพื่อนที่เป็นมือเบสคนนึงชวนออกไปเที่ยว ด้วยประโยคที่ว่า "ปะมึง ไปชิลกัน"

+11.30น.
อาบน้ำ แต่งตัว ภายใน15นาที เดินจากบ้านไปสูดอากาศที่สวนเบญจแปปนึง-แล้วค่อยเข้าไปเอมโพเรียม-เจอเพื่อนหน้าร้าน CD Warehouse (ที่กำลังโละ50%ทั้งร้าน) -ขึ้นไปดูนิทรรศการที่ห้องสมุด TCDC -แล้วก็หม่ำข้าวแกงกะหรี่กับอุด้งเป็นมื้อแรกของวัน (breaklunch) -
แวะไปป่วนแผนกของเล่นรำลึกอดีต-ลงไปเล่นเกมที่เกมเซ็นเตอร์ บ้าๆบอๆไปตามเรื่อง

+14.30น.
นั่งBTSไปลงชิดลม -เดินจากชิดลมไปเซ็นทรัลเวิร์ลด์ -ป่วนร้านเปียโนโดยการเข้าไปนั่งเล่นเปียโนแต่ไม่ซื้อ -ดูเสื้อผ้า หนังสือ ซีดี แต่ไม่ซื้อสักอย่างเพราะไม่มีตัง ฮ่าๆ

+15.45น.
เดินจากเซ็นทรัลเวิร์ลด์ไปสยาม (เดินมาราธอนได้ทั้งวัน) -ดูหนังสือในร้านคิโนะ-วิ่งเล่นไล่จับกับเพื่อนในพารากอนจนพี่ยามมองตาขวาง-
ไปรอรถเมล์ที่ฝั่งสยามสแควร์

+19.00น.-00.00น.
กลับบ้านมาเล่นเน็ต-ดูhi5คนอื่นไปตามเรื่อง-อาบน้ำและก็เข้านอน
-----
จบแล้ว ชีวิตประจำวันของคนกรุงเทพ เป็นไง น่าเบื่อได้ใจล่ะสิ มีแต่ห้างกับห้างแล้วก็รถไฟฟ้า ฮ่าๆ อยากไปเปิดร้านกาแฟที่เชียงใหม่จัง
โดย: gyunwin IP: 58.8.72.186 วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:0:12:49 น.
  
#ใครกัน...นั่งอยู่ตรงนี้
+ขอบคุณที่อ่านบันทึก และชอบเจ้าชายน้อยคะ



#แด๋น
+วันนี้กลับมานั่งคิดเลขสถิติจนจบบทแล้วฮะฮะ
+เมาลาเต้จิงๆ นี่ยังไม่ง่วงเลย
คิดเลขต่อๆ
+พรุ่งนี้ไปงานหนังสืออีก ไปกะพี่จ๊ะแหละ
+ขอบใจสำหรับวันนี้ ฮะฮะ



#อาเฮีย
+จ๊าก การเมืองอังกฤษอยากเรียนอ่ะ
+ไม่เปิดทีวีมาหลายอาทิตย์แล้ว ใจตายด้านแล้วกับการเมืองไทย
+หนังแต่ละเรื่องน่าดูอ่ะ ไม่ไหวๆ
+โห คาเรื่องที่ได้อ่ะแบ่งมั่งดิ ฮะฮะ
+อยากรวยมั่ง อิอิอิ



#ส้ม
+วันนี้ตอนอยู่กับแด๋น คิดถึงแกเหมือนกัน นึกว่าไปดิวบ้านไหม
+คืนนี้เราเป็นยามเฝ้าบล็อกตัวเอง
ฮะฮะ
+พรุ่งนี้ไปงานหนังสือมั้ย



#พี่แอม
+คงเป็นบางวัน บางคนก็เฉาเอามากๆ
+เรื่องสั้นนั้นไม่รู้ยังอยู่มั้ย มันนานมากแล้วคะ ฮะฮะ
+เห็นแผ่นหลัง ก็ยังดีกว่าไม่เห็น
อย่างน้อยเค้ายังอยู่ในสายตานะ
อะคริ อะคริ
+บางวันแปงอยากมี1วันแบบไม่อะไรมาก ตื่นมา อ่านหนังสือ เล่นเน็ต แล้วนอน ฮะฮะ




#
โดย: pangz วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:0:35:36 น.
  
#แพนด้าวิน..ตอบกลับยาวๆนะ
+นึกออกแล้วฉากนั้น เราอ่านเวลาในขวดแก้ว แค่ครั้งเดียว เลยลืมๆ
เราว่านั่งกินกาแฟ แล้วคุยกันเนี่ย มันเป็นความสุข สุขแบบจดจำได้ไปอีกนานยังไงไม่รู้
+มีความหลังกับร้านกาแฟล่ะสิ อิอิ
+ไม่มีปัญหา ลงมาแล้วจัดให้ เริ่มซี้กับเจ้าของร้านแล้วล่ะ อะคริ อะคริ
+ให้ดอกไม้แล้วเกาหัวด้วย
+เสียใจด้วย เรื่องสั้นเรื่องนั้นเราพับเก็บแล้ว มันนานมากแล้วล่ะวิน
ไว้เรามีความรักจริงๆเราจะเอามาให้อ่านนะ ตอนนี้เหนื่อยกับวิ่งตามกัน
+ห้างกับห้างจริงๆด้วย ถ้าเราอยู่กรุงเทพ คงจะไปเดินถนนพระอาทิตย์ทุกวัน ฮะฮะ
+ร้านกาแฟที่เชียงใหม่ ไปเปิดที่ถนนนิมมาน...อะไรนั่นดิ ได้ข่าวว่ามันคล้ายๆกับนามสกุลเจ้าของร้าน
ฮะฮะ

ปล.ดีใจที่ได้อ่าน 1 วันของเพื่อนคนนี้ และรออ่านแคนโต้อยู่นะ วันไหนอารมณ์ดี เอาลงบ้าง อะคริ อะคริ




โดย: pangz วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:0:47:06 น.
  
ใกล้สอบแล้วเนาะ
สู้ ๆ จ๊ะ
โดย: verdancy วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:18:29:00 น.
  
เราชอบเอนทรี่นี้
โดย: Unravel วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:20:26:06 น.
  
เม้นท์สั้นๆให้อึ้งไปก่อนอย่างงั้นแหละ
คราวนี้จะเม้นท์ยาวๆๆๆๆๆๆๆ แล้วนะ



+6โมงเช้า,ไม่ตื่นง่ายๆ...
เราก็เกลียดแคลคูลัสเหมือนกัน เป็นตัวที่ไม่ชอบและเรียนไม่รู้เรื่องเอามากๆ แต่ก็หวดเอา A มาได้อยู่ดี กร๊ากๆๆ


+9โมงครึ่ง,แปงสการ์...
แล้วคุณครูคุ้นเค้าสรรเสริญจอร์ชเหรอ ความจริงอเมริกาเราว่าเป็นประเทศที่น่าสงสารนะ ประชาชนส่วนมากเค้าถูกปิดกั้นด้านการรับข่าวสารมาก เผลอๆมากกว่าประเทศไทยด้วยซ้ำไป แต่ถ้าครูเค้าโม้เรื่องอเมริกามากจนเกินไปเป็นเราก็คงรำคาญเหมือนกันแหละ แต่ก็ถือว่าเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของครูเขาไปละกัน


+บ่ายโมง,หาคำตอบ...
เราก็ชอบเป็นแบบนี้แหละ แต่โจทย์คณิตที่เราชอบที่สุดคือสมการ เพราะมันน่าค้นหาดี ทุกอย่างมันสมดุลกันอยู่แล้ว อยู่ที่ว่าเราจะไขปัญหา ทำให้มันมา "ดุล" กันได้รึเปล่า


+บ่ายสองโมง,ละมุนใจ...
เราก็คิดแบบนั้นนะ เวลากินกาแฟน่ะ ปล่อยเวลามันไปเหอะ ช่างหัวมัน ขอแค่เราอยู่กับกาแฟของเราอย่างเดียวก็พอ มันก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่จะดึงใจเข้าหาตัวเองนะ


+บ่ายสามโมง , งานหนังสือและหนังสือเก่า...
......


+สี่โมง , กลับบ้าน...
อยากอ่านบ้างงงงอ่ะ อ่านแค่นี้ก็ชอบแล้วเนี่ย ส่วนชื่อนักร้องเขียนผิดนะ เค้าชื่อ David Bowie มะช่าย โบรี่ เพลง Space Oddity ที่ Emilie Simon เอามาทำใหม่เพราะม๊ากกกกกกกก


+5 โมงเย็น , วิ่งกันเป็นวงกลม...
อยากอ่านเรื่องนี้อ่ะแปง แต่ถ้าเป็นเราตอนจบเราคงจะให้วิ่งต่อไปเรื่อยๆนั่นแหละ
โดย: Unravel วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:20:54:14 น.
  
ดูเรื่องวันนี้ น่าสนุกและอบอุ่นจากสิ่งที่น้องแปงรักอีกแล้วค่ะทำ

วันนี้พี่ก้อตื่นมาก็เก้าโมกว่า ๆ กว่าจะทำอะไรเสดก็ เกือบเที่ยงแระ
ออกไปคณะต่อ ไปทำโปรเจ็คต่อ
ไปทำงานทั้งเสาร์ อาทิตย์ อิอิ

แบบว่าพักนี้มีงานเต็มเรยอ่ะ ได้ตอนกลางคืนวันเสาร์กะอาทิตย์นี่แหละ
ได้ขอเข้ามาเล่นเต็ม ๆ ซักที


ได้หยุดเวลาให้กับตัวเองบ้าง
ได้อยู่กับสิ่งตัวเองชอบ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ
บางที.....การหายจากอะไรไปนาน ๆ
พอกลับไปหามันอีกครั้งก็รู้สึกดีอีกแบบนะ

น้องแปงขยันแบบนี้ ขอปรบมือให้เล้ยยยย....
แต่พี่ม่ะได้ขยันอะไรหรอกนา...แบบว่า
พี่ต้องเอาเวลาส่วนหนึ่งไปทำอย่างอื่นอ่ะ
เรยต้องมาปั่นงานให้ตัวเองด้วย อิอิ

ไว้เผื่อพี่จบไป น้อง ๆ ไอทีของพี่จะได้มีอะไรดี ๆ ติดไป
โดย: ตัวแสบมาเยือน วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:22:14:29 น.
  
^
^
ขอเถียงไอ้ต้น...
ถ้าอเมริกา "แย่กว่า" ประเทศไทย
โลกแตกแน่ๆ - -

เพราะประเทศไทยแทบจะติด top ten การปิดกั้นสื่อของโลกอยู่แล้ว

พี่รู้สึกว่าตอนนี้มันไม่ต่างกับเกาหลีเหนือเลยน่ะ - -
โดย: nanoguy IP: 161.200.255.162 วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:12:30:15 น.
  
+ นู๋แปง อุๆ ขนาดช่วงอ่านหนังสืออย่างหมกมุ่น ยังมีเวลาคิดเอนทรีน่ารักๆ แบบนี้ได้อีกนะจ๊ะ
+ พี่อ่านจบแล้วล่ะ แต่รังสรรค์คำตอบดีๆ ไม่ทัน เด๋วพรุ่งนี้จะมาตอบยาวๆ ใหม่เน้อ
โดย: บลูยอชท์ วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:21:44:52 น.
  
อ่านตั้งแต่อยู่ที่ทำงานแล้ว แต่ยังไม่ได้คอมเมนท์ เลยมาฝากข้อความไว้สักหน่อยจ้ะ


ไม่ว่าจะเข้ามากี่ครั้ง กี่บล้อคของน้องแปง พี่ก็ชอบเวลาน้องเล่าเรื่องเสมอ ดูเหมือนมีเสน่ห์มาก ๆ เลยอ่ะจ้ะ น่าอ่าน น่าติดตามไปด้วยตลอด สำนวนการเขียนก็น่ารัก นักเขียนน้อย ๆ นี่เอง


ขอให้การสอบที่กำลังจะมาถึงนั้นเป็นของกล้วย ๆ ของน้องแปงนะจ๊ะ ถ้าเรามั่นใจ เราก็ทำได้อยู่แล้ว

โดย: P'Jump IP: 61.7.172.25 วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:21:48:58 น.
  
อ่ะจริงเด่ะ


ต้นสงสารเมกามากเพราะว่าแม้แต่อัลบั้ม La Marche de L'Empereur ที่ขายในเมกายังต้องถูก edit โดยคนเมกาก่อนเลย


ทำงี้ได้ไงฟระ
โดย: Unravel วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:23:51:01 น.
  
^
^
อันนั้นเป็นเรื่อง "ธุรกิจ" แล้วมั้งต้นเอ้ย
โดย: nanoguy IP: 125.24.76.12 วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:2:46:45 น.
  
+ กลับมาแล้วครับ วันนี้ต้องมาแต่บ่าย เด๋วมาตอนค่ำจะเขียนไม่ทันอีก (โทษที อีโมฯ หายจ้า)

+ ก่อนอื่นขอแจ้งข่าวก่อนเน้อว่า พี่ได้รับเมล์จากไบโอสโคป (นิตยสารหนัง) ซึ่งพี่ได้ไปดูหนังสั้นที่ออฟฟิศเค้าเมื่อตอนต้นปี เป็นหนังสั้นจำนวนราวๆ 30 กว่าเรื่อง จากผกก.หนังสั้นมือฉมังทั่วฟ้าเมืองไทย (ตี้ก็ได้ไปดูมาแล้วเช่นกัน) ... เค้าจะเพิ่มรอบฉาย และมีรอบนึงจะลงไปฉายที่ร้านประจำของนู๋ที่ภูเก็ตด้วย เด๋วพี่ขอไปก๊อปมาก่อนนะจ๊ะ ...

2008 : ON TOUR
แม้ว่าจะไม่ใช่ละครเวทีเรื่องบัลลังก์เมฆ แต่โปรเจคท์ 2008 ก็ขอเพิ่มรอบฉายเลียนแบบเขาด้วย
และครั้งนี้ ทุกรอบชมฟรี มากี่คนก็ได้ และไม่ต้องจองบัตรใดๆทั้งสิ้น เดินไปทางไปยังที่หมายได้เลย

ครั้งที่แล้วใครพลาด ใครเบี้ยว ใครลืม ใครติดธุระ ขอเชิญมาดูสองรอบนี้ครับ

ศุกร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2551
19.00 น.
ห้องประชุม ดร.เทียม โชควัฒนา
ชั้น 4 ตึกนิเทศศาสตร์ 1 คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เสาร์ที่ 1 มีนาคม 2551
19.00 น.
ร้าน หนัง(สือ)2521 ถ.ถลาง อ.เมือง จ.ภูเก็ต
//www.room2521.com/

ขอขอบคุณคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ ร้านหนัง(สือ)2521 สำหรับความใจดีในครั้งนี้ครับ

ใครยังไม่แน่ใจว่าจะไปดูดีรึเปล่า อ่านคำวิจารณ์และความเห็นมากมายได้ที่ เว็บบอร์ดไบโอสโคป


+ โหย ... 1 วันอันแสนน่าสนุกของนู๋แปงนี่เต็มเหยียดดีจริงๆ นะจ๊ะ
+ หุๆ ทั้งเรื่องการเมือง (เน่าๆ) ของไทยและผู้นำเมกานั้น พี่คิดเห็นเช่นเดียวกับนู๋ทุกประการเลยจ้า

+ เรื่องนั่งละเลียดดื่มกาแฟทอดหุ่ยกันที่ร้านเนี่ย ตอนแรกพี่ไม่เคยทำ ก็เลยไม่เก็ทกับอารมณ์และบรรยากาศนะครับ ... พักหลัง พอเจอคนมากขึ้น ได้ลองทำดูบ้าง (แต่พี่ไม่นิยมกาแฟ ก็เลยจะสั่งไม่โกโก้ ก็จำพวกคาราเมลมาแทน) ก็รู้สึกรื่นรมย์ สร้างอารมณ์หรรษาแก่ชีวิตได้ดีเหมือนกันนะครับ

+ จะเอาอีโมฯ อ่ะ เด๋วขอญาตทำเป็นอีกกรอบนึงนะจ๊ะ
โดย: บลูยอชท์ วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:15:13:25 น.
  
+ 1 วันของพี่เหรอ? จะเอาวันธรรมดา ก็ดูน่าเบื่อเกินไป ... ขอเป็นวันเสาร์ที่ผ่านมาก็แล้วกัน

+ เกือบ 10 โมงเช้า
เวลาตื่นปกติของพี่ในวันหยุด เมื่อคืนที่ผ่านมาก็นอนดึกอยู่ดีราวๆ ตี 2 เพราะกว่าจะดูแฟนพันธุ์แท้แห่งปีรอบตัดสินจบ กว่าจะทำนั่นทำนี่เสร็จีอีก

+ เกือบเที่ยง
ปรากฎกายที่สยามสแควร์ ไปซื้อตั๋วหนังเรื่อง Enchanted ที่โรงแกรนด์ อีจีวี

+ เที่ยงครึ่งกว่าๆ
นั่งหม่ำอาหารญี่ปุ่น อยู่ในร้านโปรด(ของเพื่อน) กับเพื่อนอย่างเมามันส์ (ต้องรีบทาน เพราะต้องไปดูหนังต่อ)

+ บ่ายโมงครึ่ง
วิ่งตาลีตาเหลือกกันเข้าไปในโรง โชคดีที่โฆษณามันยาว หนังเลยยังไม่ฉาย แต่ชอบจัง เป็นหนังที่น่ารักมากมายเลย

+ สี่โมงกว่าๆ
เพื่อนแยกไปทำธุระ เลยเดินจากสยามไปเซ็นทรัลเวิร์ลด์ด้วย Skywalk (เอ๊! สวนทางกับใครซักคนข้างบนสิเนี่ย ) เพื่อไปอ่านนิตยสารที่ร้าน BTS

+ 2 ทุ่มกว่าๆ
มีสายเข้าจากน้องในแก๊ง คนที่โทรไปหาตอนเย็นๆ แล้วเค้าไม่ได้รับสาย ...
"เฮ้ย! พี่วิน ว่างป่ะ? คืนนี้เจอกัน ที่ ......"

+ 4 ทุ่มกว่าๆ ...
เจอกับแก๊ง(ท่องราตรี) ทั้งเพื่อนและน้องๆ มากหน้าหลายตา แล้วหลังจากนั้นก็ ............
... ราตรีนั้นมันยาวไกล ... หาทางกลับบ้านแทบไม่ถูกอ่ะคับ เหอๆๆ

+ เอ๊! นี่พี่เอาเรื่องโฉดๆ ของตัวเองมาแฉทำไมกันเนี่ย หุๆ
โดย: บลูยอชท์ วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:15:27:11 น.
  
แปงๆๆๆๆๆ ปีนี้ได้ข่าวว่าข้อสอบรั่ว เอามาฝาก ลองทำกันดู


















เนื่องจากทางกระทรวงคมนาคม (??) ได้เล็งเห็นว่า การสอบคัดเลือกนักศึกษาโดยใช้ระบบ A-Net , O-Net ที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ ก่อให้เกิดปัญหาความไม่ยุติธรรม และความไม่เท่าเทียมกันในการสอบ ….. ทางกระทรวงฯ จึงมีนโยบายที่จะจัดทำข้อสอบขึ้นมาใหม่ เรียกว่า A-Z Net ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในปีหน้า โดยข้อสอบชุดใหม่นี้จะเป็นข้อสอบแบบรวมทุกวิชา
และเพื่อตัดปัญหาการเก็งข้อสอบ โดยสักแต่ท่องจำเฉพาะหัวข้อสำคัญๆ แล้วมาสอบ ข้อสอบชุดใหม่นี้จะถามคำถามแบบเชิงประยุกตร์ที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อให้นักเรียนได้ตั้งใจศึกษาบทเรียนอย่างเต็มที่และมีแนวคิดในการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ ซึ่งแนวข้อสอบดังกล่าวมีดังนี้….


วิชาฟิสิกส์
จงตอบคำถามต่อไปนี้

1. ชายคนหนึ่งทำการทดลองทางฟิสิกส์ด้วยการโดดร่มจากตึกสูง 150 ชั้น ซึ่งมีความสูงชั้นละ 2. 5 เมตร โดยให้เพื่อนของเขาสังเกตุการณ์อยู่ที่ริมหน้าต่างชั้น 18 โดยที่หน้าต่างมีความสูง 1.2 เมตร หากช่วงเวลานั้นมีแรงลมจากทางทิศเหนือที่พัดมาปะทะตึก 150 Pa และความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศ 18% เมื่อชายคนนั้นลอยอยู่เหนือพื้น 70 เมตร ปรากฎว่ามีแรงพยุงจากร่มชูชีพ 30 Pa
แต่เมื่อชายคนนั้นลอยเหนือพื้น 40 เมตร ร่มชูชีพเกิดขาดด้วยแรงเฉือน (Shear force) 32 kN ชายคนนั้นจึงตกลงมากระทบพื้นด้วยคุณภาพเสียง 70 dB …………. อยากทราบว่า ใครจะเป็นเจ้าภาพงานศพ??
(กำหนดให้แรง g = 9.8 N และอุณหภูมิขณะนั้นเป็น 20 ํc)

2. การปลดปล่อยสวัสดิกะของเหล่ายมทูต อาศัยหลักฟิสิกส์อะไรบ้าง? มีหน่วยวัดปริมาณอะไร? และแตกต่างจากการปล่อยพลังคลื่นเต่าของโงกุนอย่างไร?

3. ทฤษฎีสัมพัทธภาพ เป็นที่ทฤษฏีที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยนักฟิสิกส์ชื่อดัง อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ อยากทราบว่า พ่อตาของไอน์สไตน์มีชื่อว่าอะไร?


เคมี
จงตอบคำถามต่อไปนี้
1.อยากทราบว่า เคมีอาจารย์อุ๊ กับ วุ้นคุณอุ๊ เกี่ยวข้องกันอย่างไร?

2. นักเคมีคนใดที่เป็นแฟนพันธุ์แท้อย่างเหนียวแน่นของทีมลิเวอร์พูล จนถึงขนาดมีลายเซ็นครบทุกคน ? และในยุคสมัยของ นักเคมีคนนั้น ลิเวอร์พูลมีกัปตันทีมชื่ออะไร? ได้ถ้วยอะไรบ้าง?


วิชา ชีววิทยา
จงตอบคำถามต่อไปนี้

1.จงสรุปเนื้อหาชีวะที่เรียนมาตั้งแต่ ม 3- ม 6 มาพอสังเขป ?? ( อนุญาตให้เขียนได้ไม่เกิน 2 บรรทัด )

2.เพราะเหตุใด Resident evil ถึงมีชื่อภาษาไทยว่า ผีชีวะ? ( ทำไมไม่เป็น.. ผีฟิสิกส์…ผีสุขศึกษา… ผีพละ?) จงอธิบายมาโดยละเอียด พร้อมทั้งยกเหตุผลประกอบ


วิชาภาษาอังกฤษ
จงแปลประโยคสนทนาต่อไปนี้ให้เป็นภาษาไทย

1.Can you finish all of them?

A กระป๋อง.. คุณเสร็จพวกมันแล้ว
B ความสามารถของคุณ จะสำเร็จทั้งหมดของมันหรือ?
C คุณจัดการให้เสร็จเลยได้มั๊ย?

2 Don't worry, I got your back cover.

A อย่าห่วง ฉันจะคุ้มกันหลังให้เอง
B อย่ากังวลฉันเลย เอาปกสีดำเถอะ
C ไม่ต้องกังวลฉันเอาหลังของคุณ (เฮ่ยย?)

3 Oh shit man!! What the hell is this?

A โอ้ มนุษย์อุจจาระ นรกคืออะไร?
B โอ้ ขี้คนผู้ชายอะไรนรกคือสิ่งนี้?
C บัดซบแล้วเพื่อน นี่มันบ้าอะไรกันวะเนี่ย?


วิชาคณิตศาสตร์
จงตอบคำถามต่อไปนี้


1.หากนำเลขบัตรประจำตัวประชาชนของ คุณบุญกึ่ม ณ หนองโคก มาลบออกจาก เลขบัญชีธนาคารของนาย สมตุ๋ย ลุยถั่วดำ ยกกำลังด้วยเลขบัตรนักศึกษาของ นายบักปื๊ด บ้านบักเป็ด จะได้ผลลัพธ์เป็นเท่าไร?

2.จงขอเบอร์นักเรียนหญิงที่น่ารักๆ มาอย่างน้อย 10 รายชื่อ?
(หมายเหตุ: คะแนนจะแปรผันตามปริมาณเบอร์โทรศัพท์ความน่ารัก…)
(หมายเหตุ2 :ในกรณีที่เป็นผู้หญิง ถ้ามั่นใจว่าน่ารัก สามารถใส่เบอร์ตัวเองได้เช่นกัน )
(หมายเหตุ3: หากใส่เบอร์กระเทยมา จะถูกปรับตกทันที)

3.นักเรียนคิดว่า ……หวยงวดต่อไปจะออกเลขอะไร ?
(หมายเหตุ : อนุญาตให้ขูดโต๊ะ เก้าอี้ ผนังห้อง หัวคนข้างหน้า … หรือเข้าทรง ได้ตามอัธยาศัย
(หมายเหตุ 2:ถ้าใครถนัดฝันเป็นเลขเด็ด สามารถยกมือขอหมอนจากอาจารย์คุมสอบได้)



วิชาสังคม

จงตอบคำถามต่อไปนี้

1.จงคิดนโยบายสร้างภาพ ขายฝันให้กับประชาชน …เพื่อใช้ในการหาเสียงในการลงสมัครรับเลือก ส.ส. ให้ได้คะแนนเสียงมากที่สุด?
(หมายเหตุ: อนุญาตให้ซื้อเสียง แจกเงิน ปล่อยข่าวลือ หรือ ก่อม็อบ ประกอบไปด้วยได้ตามอัธยาศัย )

2.พฤษภาทมิฬ หรือ Black may เป็นเหตุการณ์ที่ประชาชนเคลื่อนไหวประท้วงอำนาจเผด็จการโดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ระหว่างวันที่ 17-20 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ที่นำไปสู่เหตุการณ์นองเลือดบนท้องถนน และการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง

โดยเหตุการณ์ครั้งนี้ เริ่มต้นมาจากเหตุการณ์รัฐประหาร 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 หรือ 1 ปีก่อนหน้าการประท้วง ซึ่ง รสช. ได้ยึดอำนาจจากรัฐบาล ซึ่งมีพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณเป็นนายกรัฐมนตรีอยู่ในขณะนั้น โดยให้เหตุผลหลักว่ามีการฉ้อราษฎร์บังหลวงอย่างหนักในรัฐบาล
อยากทราบว่าคำว่า พฤษภาทมิฬ นั้นอ่านออกเสียงได้กี่พยางค์?


วิชาภาษาไทย

ให้นักเรียนเลือกทำข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้

ก) จงแต่งกลอนพรรณนาความงามของตอม่อทางด่วน “โฮปเวล” ด้วยภาษาไทยวิบัติ ?

หรือ

ข) จงต่อเติมสุภาษิตต่อไปนี้ให้ถูกต้องตามหลักทำนองคลองธรรม

ข้อ 1 ลูกผู้ชาย ฆ่าได้….

ก …ฝังให้ด้วย
ข …ก็ฆ่าไป
ค …หยามไม่ได้

ข้อ 2 น้ำมาปลากินมด น้ำลด…

ก …ตอผุด
ข …กระหน่ำซัมเมอร์เซล
ค …ให้รีบตัก
ง …มดกินปลา

ข้อ 3 น้ำท่วมทุ่ง…

ก …ผักบุ้งโหลงเหลง
ข …ผักบุ้งไฟแดง
ค …ให้รีบตัก
ง … ข้าวสาลี แล้วบู้มม!! กลายเป็นโกโก้คั้น

ข้อ 4 ช้างตายทั้งตัว…

ก …และหัวใจ …. (อ้วกก)
ข …อย่าเสียผัวให้ใคร
ค …เอาใบบัวมาปิดไม่มิด

ข้อ 5 วัวหาย…

ก …ทั้งตัวเอาใบบัวมาปิดไม่มิด
ข …ไปไหนฟะ
ค …ควายหด
ง …ล้อมคอก

ข้อ6 รักวัวให้ผูก รักลูก…

ก …ให้ถูกทาง
ข …หามเสา
ค …ให้ตี
ง …กินด่าง

โดย: Emplicon IP: 125.27.239.130 วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:20:38:55 น.
  
^
^
นั่งขำกับข้อสอบ รู้สึกว่ามันจะเป็นแนวที่ตั้มถนัดนะ ฮะฮะ

เห็นข้อสอบสังคมแล้วคันมือ คันปากด้วย อะคริ อะคริ

ปล. ตอบข้อสอบวันศุกร์นี้ รับรองถูกทุกข้อแน่นอน ฮะฮะ

โดย: pangz วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:20:47:37 น.
  
หนึ่งวันถ้าไม่ทิ้งลมหายใจไปกับการทอดถอน ก็คงทำอะไรได้เยอะแยะอย่างเจ้าของบล็อกอ่ะนะครับ
โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:22:59:33 น.
  
โอ้วววว ด้านมืดของพี่วิน~~~~
555555555

กลับบ้านไม่ถูกเพราะ "เมามาย"
หรือว่าเพราะ "ฟ้าเหลือง" ครับเพ่
โดย: nanoguy IP: 125.24.92.148 วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:23:17:25 น.
  
อืมม...รูปสวย น่าจะเป็นรูปในตอนเย็นมากกว่าในตอนเช้านะ เพราะไม่เห็นตัวเลขแคล

บางที คนอเมริกันทุกคนก็อาจจะไม่ชอบผู้นำของตัวเองเสมอไปนะ ก็เหมือนคนไทยนั่น
แหละ 555

เอ ทำไมพี่วิ่งเป็นวงกลมตามแผ่นหลังคนอื่นเรื่อย พอหันหลังกลับ อ้าว ไม่เจอใคร
ซะงั้น

อะเดย์ ของพี่นะเหรอ งาน ท่องเที่ยว งาน เล่นบอล งาน ทำงานกันยกกำลัง n เลยยย

โดย: fzero วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:23:55:21 น.
  
อ้อ ลืมไป ที่บลอก พี่ยังนอนเป็นปลาดาวอยู่นะ

โดย: fzero วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:23:56:20 น.
  
เป็นบล็อกที่ยาวแต่อ่านแล้วสุขใจดีจัง

อืมมม จินตนาการเป็นบ่อเกิดของความรู้อันยิ่งใหญ่เนาะ

ไว้ต้องแวะมาเป็นแขกประจำเสียแล้วนะนี่
โดย: concubine IP: 203.144.236.211 วันที่: 30 มกราคม 2551 เวลา:8:45:59 น.
  
+ทุกๆหนึ่งวันในชีวิตของเราไม่เคยเหมือนกัน อาจคล้ายกันบ้างแต่ไม่เคยเหมือน

+1 วันของเราหมดไปเรื่อยทุกๆวัน เมือ่วานจะกลายเป็นอดีต พรุ่งนี้จะกลายเป็นอนาคต ตอนนี้คือปัจจุบัน
บางวันสุขบางวันทุกข์ คลุกเคล้ากันไป เสียงหัวเราะและน้ำตา

+เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา เวลาหมุนไปพร้อมๆกับการเดินทางกันเพื่อนๆ

6.45 ตื่นสาย เลยโดนบ่นซะหูชาเลย อาบนำแต่งตัว นั่งรถไปเรียนพิเศษ

8.00 นั่งเรียน ง่วงนอนมาก

12.30 เรียนคณิต วางแผนกับแพงว่าเรียนเสร็จจะไปศูนย์หนังสือ กับละมุนกัน

14.30 งบหมดเลยอดไปละมุน ไปศูนย์หนังสือ พบเพื่อนกะว่าจะพลอยมันกลับบ้าน (ด้วยความงก)

16.00 ไปสิริบรรณแล้วก็ไปงานมหกรรมหนังสือต่อ ได้หนังสือกลับมาหลายเล่ม หลังจากนั้นก็ไปเขาแปะช้อยต่อ

17.30 เพิ่งได้ไปเป็นครั้งแรกหลังจากเค้าปรับปรุงใหม่สวยมากๆเลย พวกเราก็เลยถือโอกาสย้อนวัย ไปเล่นเครื่องเล่นของน้องเค้าซะเลย + ถ่ยรูปกันกระจสยเลย

19.30 กว่าจะได้กลับบ้านเล่นซะคำเลย คืนนี้ได้นอนดูดาว ดาวสวยมาก นานแค่ไหนแล้วน้าที่ไม่ได้ดูดาวอย่างนี้

22.30 นอน
หลับฝันดี อิอิ

ป.ล.วันนี้จะกลายเป็นอดีตไปแล้ว เอิ๊กๆ

อย่างน้อยคนที่เหมือนกัน ก็ยังเข้าใจกันอยู่ดี ชอบประโยคนี้ของพี่แปงจัง แต่บางครั้งการที่จะหาคนที่เหมือนกันและเข้าใจกันได้มันก็อยากอยู่เหมือนกันนา

แต่พบแล้วแหละตั้ง 2-3 คนแน่ะ (เอ๊ะหรือมากกว่านั้น)

สู้ๆน้าพี่แปง
โดย: life IP: 202.129.16.242 วันที่: 30 มกราคม 2551 เวลา:9:10:57 น.
  
^_^ แวะเข้ามาเยี่ยม
^_^ เหมือนเวลาไม่มีให้ค่อยว่าง ทั้งที่ยังรู้สึกว่ายังไม่ค่อยได้ทำอะไรเลย
^_^ เช้าวันนี้เหรอ ก็เดิมๆ ตื่นแต่เช้า แล้วมาโรงเรียน กลายเป็นครึ่งคนครึ่งเห็ดชั่วคราว ก่อนจะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งในตอนเย็น
^_^ คงเหมือนที่นิบอก "ทุกๆหนึ่งวันในชีวิตของเราไม่เคยเหมือนกัน อาจคล้ายกันบ้างแต่ไม่เคยเหมือน "
แต่ความรู้สึกเดิมๆก็ยังคุกกรุ่นอยู่นะ
^_^ 7.20 น.-16.45 น. ถึงแม้ว่าจะอยู่กับใครหลายๆคน แต่แค่หาใครสักคนที่เข้าใจ... ทำไมยากจัง
^_^ เวลานอก... อย่างน้อยก็ยังมีเวลาอยู่กับตัวเอง ได้คิดอะไรๆ และถ้าอยู่กับนิ ก็คงได้แลกเปลี่ยนอะไรๆอย่างไม่รู้จักจบ...
^_^ พี่แปงเคยเป็นอย่างนี้ไหม
เวลามีความสุข... ชอบที่จะแหงนมองฟ้าดูดาวน้อยมากกว่าพระจันทร์ดวงโต
เวลาที่ไม่สบายใจ... ไม่รู้อะไรดลใจให้จุดโฟกัสของสายตาอยู่ที่พระจันทร์สีนวลมากกว่าดาวน้อย
^_^ สรุปว่าวันหนึ่งๆของแพง ทำให้แพงแก่กว่าเมื่อวานน่ะ แฮะ แฮะ
Take care yourself... ^_^ ^_^
โดย: yafi IP: 202.129.16.242 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:8:53:56 น.
  
#ตอบน้องแพง
พี่เคยแต่ มองฟ้าเวลาไม่สบายใจน่ะ
มันรู้สึกว่า ฟ้ามันกว้าง เวลาเรามองจะรู้สึกว่า เราตัวเล็กมาก และปัญหาของเราก็เล็กนิดเดียว ถ้าเทียบกับฟ้า
ปล.สู้ๆน้า ทุกเรื่องแหละ เรียน เพื่อน หัวใจ ฮะฮะ
ขอบคุณที่ตามอ่านและให้กำลังใจกันคราฟ
โดย: pangz วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:9:19:06 น.
  
พี่ไม่เคยชอบทำเลขเลย
เจอครูสะกัดดาวรุ่งตอน ป.6
แกไม่ยอมให้ทำโจทย์หาคำตอบด้วยวิธีนอกเหนือจากที่แกสอน
ใครหาคำตอบได้ด้วยวิธีอื่น แกบอกว่า "นอกรีต"

เกลียดวิชานี้ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ฮา
โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:11:43:30 น.
  
+ วันนี้พี่ขอสารภาพ ... พี่เป็นสารวัตรนักเรียนปลอมตัวมา! จับเด็กโดดเรียนอ่ะจ้า อะคริ อะคริ
+ ว้า! เสียดายจังเนาะ ที่นู๋ติดสอบพอดี ... สู้ๆ นะคราฟ ความสำเร็จอยู่แค่เอื้อมแล้วจ้า อีกเดือนเดียวเอง
โดย: บลูยอชท์ วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:16:39:00 น.
  
ต้นสนฝากมาบอกว่า ไอ้เจ้าปลาดาวมันลุกหายไปนอนที่ระเบียงบ้านเพื่อนมันแล้วล่ะ

มีความสุขมากมากในการอ่านหนังสือนะขอรับ

โดย: fzero วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:38:31 น.
  

พี่แปง

อัพบล๊อกใหม่เด๋วนี้

อิอิ
โดย: แด๋นซ่า IP: 203.113.71.196 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:24:55 น.
  
ตั้งใจอ่านหนังสือเชียวนะ
ขอให้ผลออกมาสมกับความพยายามเน่อ ยัยหนู
โดย: nanoguy IP: 125.24.86.126 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:17:35:04 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Littlespace.BlogGang.com

pangz
Location :
ตรัง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด