เพียงดาวนฤมิต - - เจ้าสำราญ


15-2. [กำจาย] อ่านหนังสือที่มีราคาหน้าปกไม่ต่ำกว่า 400 บาท นับนิยายเรื่องเดียวที่แบ่งเป็น 2 เล่ม
แต่ถ้าเป็นหนังสือแบบซีรีย์ หลายตอนหลายภาค ไม่นับ






เรื่อง เพียงดาวนฤมิต 1-2
ผู้ แต่ง เจ้าสำราญ
สนพ ณ บ้านวรรณกรรม
ราคาปก 420 บาท


[จากปก]


ก่อนจากไป ชายผู้นั้นได้ให้สัญญาว่าจะกลับมา และวันนั้นเขาจะมิใช่คนแปลกหน้าอีกต่อไป

จากวัน เป็นเดือน และเป็นปี มิรู้นานเพียงใดที่หญิงสาวชาวป่ารอคอยคนที่รักดั่งดวงใจ
สายน้ำ ลำธารที่ใครๆ หวั่นเกรงนักหนา นางกลับมาบ่อยแสนบ่อย เพียงเพื่อเฝ้าคอยคนผิดสัญญา!


คำเล่าลือต่อๆ กันมา บ้างก็ว่าชายผู้นั้นคือกษัตริย์แห่งทุ่งกว้างซึ่งมิอาจละทิ้งราชบัลลังก์
บ้างก็ว่าคือทหารคู่ใจพระราชาซึ่งจงรักภักดีต่อมาตุภูมิ บางเสียงมิระบุเป็นผู้ใด
เพียงบอกว่าชายต่างถิ่นผู้นั้นถูกพยัคฆ์ร้ายจับกินเสียตั้งแต่ก่อนออกจากป่า

ร้อยคนก็ร้อยคำพูด หากมีอยู่เรื่องหนึ่งที่เล่าตรงกันเป็นเสียงเดียว ตรงบริเวณลำธารซึ่งเป็นที่พบกันครั้งแรกนั้น
หญิงสาวตรอมใจร่างล้มลงบังเกิดเป็นขุนเขาสลับซับซ้อนกั้นขวางระหว่างป่าทึบถิ่นของนางกับทุ่งกว้างถิ่นของชายผู้เป็นที่รัก

จะร้อยวันพันปี นางจะรอสัญญาอยู่ที่แห่งนี้เป็นนิรันดร์

ณ ที่แห่งนั้น ถูกขนานนามในเวลาต่อมาว่า


"หุบเขานางคอย"





- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -




...สายลมแห่งขุนเขายังคงพัดแรง หากบนยอดผาเดียวดายในยามนี้
ปรากฏร่างคนสองคนยืนต้านกระแสลมอย่างไม่กลัวหนาวเหน็บ

“ข้ามีอะไรจะให้ท่านดู”

เป็นประโยคที่ชักพาให้องค์ภานรินทร์ฐิติวัสส์ตามเจ้าหญิงกฤติการัชกรขึ้นมาบนนี้


ผืนป่ากว้างที่ถูกโอบล้อมด้วยขุนเขาสลับซับซ้อนปรากฏอยู่ในสายพระเนตร


“ข้าปรารถนาจะมองไปให้ถึงแคว้นจักรภัทรของท่าน”

ทั้งคนพูดและคนฟังต่างรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ระยะห่างระหว่างแคว้นนั้น ‘ไกลเกินไป’


คำถามซึ่งยังไม่ได้รับคำตอบจึงถูกยกขึ้นมาใหม่โดยผู้ถามคนเดิม

“ท่านเชื่อตำนานแห่งหุบเขานางคอยหรือไม่”


กษัตริย์หนุ่มทรงหลับพระเนตร ตำนานที่ผู้คนเล่าขานกันสืบมานับร้อยปี หญิงสาวผู้รอคอยคนรักอยู่เนิ่นนาน

“กายคนไม่อาจกลายเป็นภูเขา มีแต่ใจคนเท่านั้นที่หนักแน่นมั่นคงดั่งขุนเขา”


สายพระเนตรอันคมกล้าลืมขึ้นมายืนยันคำพูด

“หม่อมฉันสัญญาไม่ได้ว่าจะกลับมาอีกเมื่อใด แต่ขอให้คำมั่นไว้ ณ ที่นี้ ในฤทัยของหม่อมฉันจะมีฝ่าพระบาทเพียงผู้เดียว”


อากาศอันหนาวเย็นพลันอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด ในพระทัยของเจ้าหญิงกฤติกาทรงไม่หวั่นเกรงสิ่งใดอีกแล้ว
ด้วยประโยคนี้เพียงประโยคเดียว แม้ต้องทรงกลายเป็นภูเขาก็ยินยอม





“หากไม่ลืมกัน โปรดมองกลับมายังที่ตรงนี้ บนยอดผาเดียวดายแห่งหุบเขานางคอย
มีข้าผู้ทุกข์ทรมานรอและคิดถึงท่านอยู่...ทุกลมหายใจ”







[ความรู้สึกหลังอ่านจบ+สปอย]



เรื่องนี้อ่านแล้ว สนุก+ฮา+ซึ้ง ค่ะ... เนื้อเรื่องบรรยายถึงความรักขององค์หญิงพระองค์หนึ่งในเมืองลึกลับชื่อ 'รตน'
เมืองในหุบเขาซับซ้อนที่ปิดตัวเองจากคนภายนอก เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อวันหนึ่ง เจ้าชายภานรินทร์
องกษัตริย์ที่เข้มแข็งและชำนาญการยุทธ์แห่งทุ่งกว้าง บังเอิญหลงเข้าไปในหุบเขาแห่งนั้นด้วยสถาพใกล้ตาย
เพราะโดนเจ้าชายเมืองพี่เมืองน้องหักหลังวางยาพิษหวังปลงพระชนธ์เพื่อเข้ายึดครองบ้านเมือง
ทำให้พระองค์โซซัดโซเซสลบไสลอยู่บนหลังม้าจนหลงเข้าไปในดินแดนแห่งนั้น
ขณะที่เจ้าหญิงจอมแก่นแห่ง รตน กำลังเดินทางไปแถวนั้นพอดี เลยเข้ามาช่วยชีวิตพระองค์ไว้ และดูแลจนหายดี...

อ่านไปก็ขำไป มีแอบซึ้งเล็กๆ น้อยๆ เป็นระยะนานๆ ที เพราะนางเอกของเราออกแนวซนจนพระเอกปวดหัวมากกว่า.. ฮ่า..
ชอบพระเอกดีเว่อออ.. แบบนี้อะ (ออกแนว ผู้ชายดีๆ มีแต่ในนิยายอีกแว้ววว) หล่อ เก่ง ขรึม และใจดี
ที่เกือบตายเพราะไว้ใจคนมากเกินไปนั่นล่ะ ก็คนมันดีอะ แต่ด้วยความฉลาดเก่ง และไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ
ทำให้ในที่สุดพระเอกก็ไปกู้เมืองกลับมาได้ และเดินทางมาหานางเอกตามสัญญา เรื่องนี้ อ่านสบายๆ ไม่เครียด ไม่กดดัน
เพราะตัวร้ายออกแนวโง่ และไม่เก่งเอามากๆ หลงไหลในอำนาจจนพบจุดจบ..ไปเอง
ประหนึ่ง ธรรมะ ชนะ อธรรม... หรือ คนชั่วย่อมแพ้ภัยตัวเอง อะไรทำนองนั้น...

ตอนจบเรื่องนี้ มีแอบคิดว่า พอพระเอกมาขอนางไปเมืองของตนแล้ว ใครจะดูแล รตน ต่อหว่า..
เพราะนางเอกเป็นรัชทายาท แต่นะ พ่อนางเอกก็ยังอยู่ คิดเองว่านางเอกมีลูกก็อาจส่งลูกมาดูแลเมืองก็ได้
โว้ววว.. คิดข้าม ชอต ไปไกล หรือว่า คุณคนเขียนควรจะมีภาคต่อหว่า... เอิ๊ก..

ถ้าถามว่าเรื่องนี้กับเรื่องศรีสองรัก เรื่องไหนสนุกกว่ากัน มันก็ตอบยากอะ
เพราะมันเป็นนิยายคนละแนว เรื่องนี้เป็นแนวเจ้าหญิงเจ้าชายเบาๆ + ฮา
ส่วนเรื่องนั้น ออกแนวเศร้า + เครียด แต่ก็มีแทรกฉากเบาๆ ตอนที่นางเอก
ปลอมตัวไปเจอพระเอกในภพเก่าด้วย (นั่นเบาแล้วชิมะ งง ตัวเอง )

โว้วว ไปไกล.. กลับมาๆ

ว่าแต่จะเอามาเปรียบกันทำไมเนี่ยะ



// กำลังแจงนิยายที่อ่านไปว่าจะเอาลงข้อไหมได้มั่ง มึนๆ งงๆ มั๊ก..//





Create Date : 09 พฤษภาคม 2554
Last Update : 22 เมษายน 2557 14:01:12 น.
Counter : 4107 Pageviews.

0 comments
เรียนไปเล่นไป zungzaa
(8 ก.ย. 2564 18:00:48 น.)
电影片名的对话 Diànyǐng piàn míng de duìhuà บทสนทนาในภาพยนตร์ Kavanich96
(5 ก.ย. 2564 02:39:47 น.)
สวรรค์กลางดง * ชูวงศ์ ฉายะจินดา เมฆชรา
(4 ก.ย. 2564 23:02:24 น.)
รีวิวเกม Hoa เกมภาพสวยดนตรีเพราะที่ทำให้ใจละลายได้อย่างง่ายดาย ออโอ
(31 ส.ค. 2564 20:11:31 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Intooneweb.BlogGang.com

nonnoiGiwGiw
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 50 คน [?]

บทความทั้งหมด