ผม ผมก็ได้แต่หัวเราะ
เรื่องที่เขียนมานี้ผมยอมรับว่าเป็นความจริง

ผมเจ็บบริเวณชายโครงด้านซ้ายใต้ราวนมมาได้ประมาณหนึ่งปีแล้วเสียวแปล๊บๆๆ

เมื่อการตรวจร่างกายปีที่แล้วหมอบอกว่าไม่เป็นไร ผมก็เชื่อ ก็หมอนี่ผมไม่ได้เรียนมาจะไปเถียงท่านได้ไง

เมื่อเดือนมกราคมผมไปเล่นรักบี้มาหลังจากไม่ได้เล่นมาสองปี อย่าว่างั้นงีัเคยติดทีม มหาลัยด้วยนะ ไม่ได้โม้ แต่บาดเจ็บหนักก่อนเลยไม่ได้เล่น ในปีนั้น

แน่นอนครับน้องๆ เลยอัดอย่างไม่เกรงใจ เห็นว่าตรูแก่แล้วเป็นอมตะหรือไงวะ นอนซมไปหนึ่งวัน มันเล่นกันแรงจริง

จากนั้นอาการเจ็บด้านซ้ายก็กำเริบ ผมก็ว่าแค่เคล็ดมั้ง ก็ไม่ได้สนใจเพราะมันเป็นอาการประจำอยู่แล้ว แต่ผ่านมาได้สักอาทิตย์ มันหนักมาก แบบว่าหายใจไม่เต็มปอด หายใจแล้วปวดมาก ผมก็ไม่ได้คาดว่าแค่คงเจ็บกล้ามเนื้อ

เกิดเป็นผู้ชายต้องอดทน ถ้าทางเหนือต้องพูดว่าอดเอาใหญ่ละ
€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€
ก่อนวันตรวจร่างกายผทก็กะว่าจะลางานละ ไปให้หมอตรวจหน่อย แต่น้องบอกว่าอดเอาค่อยไปตรวจวันตรวจร่างกายประจำปี วันตรวจร่างกาย
ผมก็ไปรอหน้าห้องตรวจ เห็นหมอหนุ่มคนหนึ่งหน้าตาแมร่งคุ้นมาก จะไม่ได้คุ้นได้ไงเรียนกะมันมาตั้งแต่ ป. 1 คิดในใจฉิหายละ ท่องในใจอย่าน้าม่ายยยยยยย ต้องไม่ใช่มัน แล้วคุณพยาบาลก็เรียก ใช่จริงๆด้วย
ผมก็เดินยิ้มเข้่าไป คุณหมอก็กำลังวุ่นจับนู่จับนี้ นางพยาบาลก็ยื่นแฟ้มให้ คุณหมอท่านก็ดู แฟ้ม แล้วกะสะดุด ค่อยๆเงยหันมามองหน้าผม ผมยิ้มฟันขาวตาตี่ "ไง" ผมทักทาย ใจจริงอยากบอกว่า "เฮ๊ย มึงเป็นไงบ้าง ไม่ได้เจอกันตั้งนาน" แต่ก็เกรงใจนางพยาบาล ดูท่ามันก็อยากทักแต่ต้องรักษามาดหน่อย ผมก้แอบขำ มันก็ดูผมการตรวจให้ผม แล้วอธิบายไปทีละอย่าง แล้วผมก็บอกมันว่า "หมอครับผมเจ็บตรงนี้ มันหายใจขัดๆ" แล้วชี้ไปที่ทรวงอก
"งั้นขอหมอดูหน่อย" มันก็จับๆ ถ้าผมเป็นผู้หญิงคงเกิดอารมณืไปแล้ว ล้อเล่นน่ามันไม่ได้ทำอย่างนั้น แล้วมันก็เอา หูฟังมาแนบที่หัวใจ
"อาการเป็นไง" คุณหมอถาม
"หายใจขัดๆ เสียวแปร็บๆๆ หายใจแล้วปวด เหนื่อยง่าย" ผมพูด
"สูบบุหรี่ไหม "
"ไม่"
"ได้ทำงานเกี่ยวกับพวกชนเผ่าไหม"
"อืม"
"พวกคนไข้ละ"
"อืม ก็งานผมนิ"
มันก็ทำหน้าเครียด ใั้นเดี๊ยวหมอดูผมเอ็กสเรหน่อย
แล้วผมการx-ray ทรวงอกผมก็ขึ้นมาบนหน้าจอ Led monitor เอกชนก็งี็ Hiso มันก็มองผมแล้วทำคิ้วขมวด แล้วดูผมของอีกอันหนึ่งซึ่งมันบอกทีหลังว่าเป็นผมของปีที่แล้ว
"ไอบ่อยไหม"
"ก็มีบ้าง"
"มีสเลดหรือเสมหะไหม"
"ไม่ ไอ แห้งๆ"

มันก็เขียนอะไรยุกยิก
"เออ (ไอ่)หมอครับผม(กรู) เป็นอะไรครับ (วะ)"
"เออ ดูจากผลเนี่ย ดูนะนี่ปอดซ้าย (มันก็ชี้ไปที่ด้านขวาของมอนิเตอร์) นี่ปอดขวา"
"เออกรูรู้ กรูดูเป็น" ผมคิดในใจ
"ดูนี่" มันก็ชี้ไปที่บริเวณต้นเหตุ มันก็ทำเป็นวงๆๆ เทียบกับอีกด้าน

ผมที่เห็น พบว่ามีเงาดำกินพื้นที่ปอดซ้ายผมไป ประมาณครึ่งผ่ามือ
"เออ ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจ เลยไม่อยากฟันธงนะ เพราะผมไม่ได้เชี่ยวชาญทางนี้เท่าไหร่" คุณหมอพูดออกตัว ผมรอฟังด้วยใจเสีย
"เนื้อที่ปอดหายไปส่วนหนึ่ง" มันพูดเสียงเครียด
"เออ แล้วเป็นไง" ก็ไม่รู้นิไม่ได้เรียนเลยถามมัน
"อืม" แล้วมันก็ถามอาการผมอีกรอบ แอบจับนมผม เอาหูพังมาแนบนมผมอีกครัง

"ไม่แน่ใจ อาจเป็น เยื่อหุ้มปอดอักเสบ วัณโรค หรือโรคหัวใจ ฯลฯ"
"แต่ไม่กล้าฟันธงนะ อย่างที่บอกผมไม่สันทัดทางนี้เท่าไหร่ แต่เดี๊ยวจะเอาไปให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจให้นะ"
"อืมขอบใจ"
"ทำใจดีๆก่อนนะอาจไม่ร้ายแรง" คุณหมอให้กำลังใจ
แล้วมันก็อบรมเรื่องสุขภาพผมนิดหน่อย
€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€
ผมออกจากห้องมา แบบซึมๆ นิดๆ

ผมรู้เลยว่าคนที่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคร้ายรู้สึกยังไง กำลังใจมันหายไปหมด มันเหมือนไฟในร่างกายมันมอดไป ผมเศร้าอยู่ประมาณสองวัน

มันทำให้ผมคิดได้หลายอย่าง ชีวิตคนเราก็แค่นี้จะตายวันตายพุ่งก็ไม่รู้
มันทำให้ผมปลงหลายอย่าง รวมทั้งการให้อภัยหมอกด้วย ผมดีขึ้นแล้ว เรื่องนี้มันผ่านมาสองอาทิตย์แล้ว ผลก็ออกมาแล้ว

ผมไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ก็เป็นนิดหน่อย 5555

เพื่อนมันก็ด่าว่า ขนาดมึงเปื่อย มึงยังเที่ยวได้ซะขนาดนี้
ผมก็ได้แต่หัวเราะ
มึงเคยเครียดอะไรไหม
ผมก็ได้แต่หัวเราะ

ผมรู้ว่ามีคนเป็นหนักกว่าผม เลวร้ายกว่าผม
€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€
เมื่อว่าผมเพิ่งกินยาหมดเซต ยามันต้องขม แต่คุณต้องกิน


กินวันละสองเม็ด กินติดต่อกันสามวัน ยาเม็ดกลมๆ สองเม็ด กลิ่นฉุนๆ


หวังว่าพยาธิในร่างกายผมคงหมดไปซะทีเพราะไม่ได้ถ่ายมาหลายปี ละ
^_^
€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€€




Create Date : 11 มีนาคม 2554
Last Update : 11 มีนาคม 2554 20:08:12 น.
Counter : 1147 Pageviews.

4 comments
ฮาล์ฟที่สาม (บุรีรัมย์มาราธอน) The Kop Civil
(17 ก.พ. 2563 12:50:30 น.)
Blog 29/2563 จดบันทึกไว้ในไดอารี่ **ทำบุญวันพระ 16 กพ.2563** เริงฤดีนะ
(16 ก.พ. 2563 11:32:47 น.)
No. 857 เที่ยวถิ่นเก่า เสียงคลื่น กับอาหาร..? ไวน์กับสายน้ำ
(14 ก.พ. 2563 05:53:01 น.)
ห่อริบบิ้นสีชมพูเปิดออกมามีดอกไม้สีม่วง สมาชิกหมายเลข 4313444
(14 ก.พ. 2563 05:48:16 น.)
  
เ็ป็นกำลังใจให้นะคะ
โดย: pickalone วันที่: 11 มีนาคม 2554 เวลา:20:32:53 น.
  
สู้ๆคะ

ตายเมื่อไหร่ไม่สำคัญหรอกคะ
สำคัญว่าทำความดีตุนไว้พอหรือยังก่อนตาย


(อ่าวว ปากกกก)
โดย: อาณาจักรสีเขียว วันที่: 11 มีนาคม 2554 เวลา:21:31:10 น.
  
จริงค่ะ คุณอาณาจักรสีเขียว

กร๊ากกกกกกกกกกก ได้เพื่อนแล้วตรู

ทำดีก่อนตายนะเฟ้ย ...
เด่วไม่มีใครส่งผลบุญไปให้แย่เลย หุหุ

อ้าวววว ปากตรู ...
รีบกลับไปบ้านปิดประตูหน้าต่างก่อน เด่วข้าศึกโจมตี
โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 14 มีนาคม 2554 เวลา:11:43:02 น.
  
แกนะแก ฉันกำลังอ่านเคลิ้มๆ ยิ้มอย่างมีความสุข

หน๊อยยย มาหักมุม ชิ
จำไว้นะตูดหมึก หุหุ

อย่าให้รู้นะว่าฝันร้ายของแกนะ แอบไปนอนฝันหวาน อิอิ
โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 15 มีนาคม 2554 เวลา:10:48:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Eroz.BlogGang.com

eroz_killer
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด