น่ารักจัง คล้ายๆน้องพลับตอนเด็กๆเลยค่ะ

ว้าวๆๆ ชักอยากออกไปรับลมหนาวซะแล้วสิครับ ^^


แต่ติดที่บ้านผมน้ำจะท่วม Y-Y

น้องน่ารักมาก ๆ เลยค่ะ

บรรยากาศการท่องเที่ยวบนดอยเชียงใหม่

บรรยากาศดีมากๆ เลยค่ะ

น้องระมิงค์ หนีน้ำไปแอ่วม่อนแจ่มน่ะเอง ท่าทางสนุกสนาน น่าอิจฉาจังค่ะ
(อยากไปบ้าง อะไรบ้าง แต่ต้องอยู่สู้น้ำที่นี่ก่อน)

อิอิ ไม่ได้หายไปไหนค่ะ ไม่ฟิลพอจะตั้งทู้ เลยแปะในบล๊อคนี่ละค่ะ

น้องระมิงค์ยังคงสดใสตลอดเลยนะ
ดูแล้วก็ยิ้มตามไปด้วย
อาเคยคุยกับคนเชียงใหม่แท้ๆ ถึงม่อนแจ่ม
แต่คนนั้นอายุมากแล้วประมาณ60กว่า
เขายังว่าแม่แจ่มหรือเปล่า
อาบอกว่าไม่ใช่ม่อนแจ่มอยู่เลยโป่งแยงแอ่งดอยไป
เขายังทำหน้างง งง
อาก็ชอบที่ม่อนแจ่มจ้ะ ขับรถไม่ไกลจากตัวเมือง
เชียงใหม่นัก แล้วก็อากาศดีมากๆ
คุณพ่อของน้องระมิงค์คงต้องเหนื่อยทีเดียว
ขับเจ้าปาคันใหม่ไปจากกรุงเทพ
อาไปเชียงใหม่หลายครั้งแต่ก็ยังไม่เคยขับรถไป
จากกรุงเทพเลย....อาก็มีเจ้าอ้วนดำจ้ะ
ตอนนี้ไม่ค่อยเจอหน้าเจ้าอ้วนดำเลย
ต้องเอาไปจอดหนีน้ำไว้ที่อื่น ไปไหนมาไหน
ก็ใช้บริการพี่ ขสมก. ไปก่อน
แหม..เห็นรูปน้องระมิงค์ที่ม่อนแจ่มวันนี้แล้ว
อยากจะหนีน้ำท่วมไปอยู่ที่ม่อนซักอาทิตย์สองอาทิตย์

น้องน่ารักจังเลยค่ะ
บรรยากาศน่าไปเที่ยวจัง

have a nice day ka

ว้าววว ได้เห็นรอยยิ้มน้องระมิงค์แล้วชื่นใจจริงๆ ค่ะ


เอาไว้เป็นข้อมูลนะคะ แต่สำหรับเรา ที่นี่ยังไม่เวิร์กมากนักอะค่ะ

เห็นรูปแล้วก็น่าเที่ยวจัง

น้องน่ารักมากค่ะ

เอาปาเจโร่สปอตป้ายแดงเที่ยวดอยที่ผมคนเชียงใหม่แท้ๆก็ยังไม่เคยไปเลยครับ

ลูกคนเดียวนั่งหลังเต็มที่เลย พับเบาะปูที่นอน ไปไหนไปกัน

ตามน้องระมิงค์มาแอ่วม่อนแจ่มค่ะ

จริงๆด้วย..น้องระมิงค์หายไปนานมากๆ เลยนะเนี่ย

พี่เพิร์ธคิดถึงเลยนะเนี่ย..

วิวสวย นางแบบก็น่ารักน่าชังจังเลยจ้า

น้องระมิงค์น่ารักจริงๆ พาน้องกองหนุนไปม่อนแจ่ม เมื่อ ต.ค. ปิดเทอมเหมือนกันค่ะ แต่ยังไม่ได้ลงblog เลย

อยากไปอีกครั้งหนึ่งจังเลยค่ะ
ไปคราวที่แล้วไม่ได้เอากล้องไป
มีแต่กล้องมือถือ ถ่ายออกมาไม่สวยเลย