กรกฏาคม 2550

1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
21
22
23
25
26
27
29
31
 
 
All Blog
เรื่องไม่เก่าเล่าที่กระบี่ : ตอนเชียงใหม่ ~ กระบี่ (จบจริงๆ แล้วจ้า)








สวัสดีค่ะ.. มีเรื่องข่าวสึนามิมาคั่นเวลาไป หวังว่าหลายท่านคงยังมาติดตามกันต่อนะคะ

คลิกฟังเพลงกันได้นะคะ I Think I Love You >>>>>



เล่าถึงออกจากบ้านพี่เกดแล้วนะคะ.. ทีนี้ก็นั่งรถกลับทุ่งเสี้ยวกันค่ะ.. จากขามา..เมื่อเช้ามาสองคน ขากลับ เราแถมน้องแอม sugarhut มาด้วยอีกหนึ่งคนค่ะ.. ก่อนเข้าบ้านแวะร้านสะดวกซื้อ.. มีติดมือกันนิดหน่อย น้ำสีแดง สีนม่วง สำหรับสาว ๆ ส่วนของพี่หนอม น่าจะเป็นน้ำสีเหลือง..แจมไม่แน่ใจ น้องแอมเป็นคนจัดการค่ะ

แจมออกมาซื้อลูกชิ้นทอดข้างหน้าร้าน และพอข้ามฝั่ง ช่วงจะเดินเข้าบ้าน..พี่หนอมน่ารักมาก..เอามอเตอร์ไซค์ออกมารับหน้าปากซอย แต่ด้วยความ..จากสองเป็นสาม รวมน้ำหนักแล้ว..เอ่อ...

เป็นห่วงมอเตอร์ไซค์คันนั้นเถอะค่ะ.. ฮาเอิ๊ก ๆ

ก็เดินกันเข้ามา สาว ๆ ค่ะคุยกันแป๊ปเดียว ทางไกลก็ใกล้..ทางใกล้ก็ไม่ไกลอยู่แล้ว..

มาถึงก็จัดการตั้งโต๊ะ..เอ๊ย ไม่ใช่ โต๊ะตั้งอยู่แล้ว..เราแค่จัด ๆ (น้องแอมจัด แจมหนีไปอาบน้ำ ..ฮา..แจมรักน้องค่ะ จริง ๆ น๊า)

เมื่อตั้ง..เมื่อจัดโต๊ะกันเสร็จ พี่หนอมก็ตั้งกีต้าร์ สักพักน้องพี่หนอม แฮ่..พี่ตำรวจน่ะค่ะ แจมจำชื่อไม่ได้จริง ๆ เรียกพี่ตำรวจก็แล้วกันเน๊าะ .. เขาตามมาสมทบ

งานนี้น้องแอมเธอทำใจแล้วค่ะ.. รู้กันมาตั้งแต่สมัยไประยอง ในวงก๊ง ไม่ค่อยมีแจมสักเท่าไหร่.. ไปเยี่ยมบ้านเขา แต่เราหลบอยู่ในบ้าน แนะพี่ยายแต่งบล็อกบ้าง..รื้อหนังสือในตู้ข้างที่นอนออกมาอ่านบ้าง ไปจิ้ม ๆ ลูกชิ้นสักนิด และรับผิด รับชอบน้ำสีแดงของตัวเองแค่ประมาณครึ่งแก้ว..ได้กระมังค่ะ

ไม่ไหวจริง ๆ เมารถ แล้วมาเมาน้ำแดงต่อเนี่ย..มันคงโหดร้ายกับชีวิตชะมัด..แฮ่..ผลพิสูจน์ออกมาเห็น ๆ คนเราต้องรักตัวเองไว้ก่อนค่ะ

คืนนั้น พี่หนอม น้องชาย และน้องแอม ต่างคุยกันอย่างออกรส.. น่าจะเลิกกันประมาณตีสอง แจมก็หลับ ๆ ตื่น ๆ และตื่นจริงอีกทีตอนเขาเลิกกันแล้ว ตื่นเพื่อมาคุยกับน้องแอมต่อ จนเกือบสว่าง..

โอ้.. น้องสาวที่น่าสงสาร ไหนเธอจะนั่งคุยกับหนุ่ม ๆ แถมยังคุยกับแจมอีกเกือบสว่าง..รุ่งขึ้นเธอตื่นแต่เช้าอีกแน่ะ..ไม่รู้เอาเรี่ยวแรงมาจากไหน..

เราออกจากบ้านพี่หนอมมาประมาณเกือบ ๆ เที่ยง .. ยกเลิกโปรแกรมที่ว่าจะไปเที่ยวบ้านบนดอยของน้องแอม นึกภาพการนั่งรถอีกไม่รู้กี่ชั่วโมง..ทั้งขาไป-ขากลับ.. ข้าพเจ้าขอ.. งาม ๆ สักหนเต๊อะเจ้า..

น้องแอมพานั่งรถมาลงที่หางดง ไม่ห่างจากบ้านพี่หนอมสักเท่าไหร่ค่ะ.. แล้วก็ไปเอามอเตอร์ไซค์ที่ฝากไว้ตรงที่เขารับฝากรถปากซอย ..พาเข้าบ้าน..

บ้านยายจันทร์ค่ะ.. (ญาติน้องแอม..บ้านจริงน้องแอมอยู่บนดอยค่ะ มาทำงานที่หางดง พักบ้านญาติ..ก็เลยพาแจมมาพักด้วย) บ้านยายเป็นบ้านเดี่ยว มีบริเวณไว้ปลูกต้นเชอรี่สวย ๆ แบบนี้ ไม่กล้าเด็ดมาชิมหรอกค่ะ..ให้สวยกับต้นแบบนี้ดีกว่า



นอกจากทึ่งในความอึดของน้องแอมแล้ว..ยังทึ่งในฝีมืออีกค่ะ..น้องสาวคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ .. เห็นลายผ้านี้ไหมคะ



ยายจันทร์ เจ้าของบ้านบ่นเปรย ๆ มาว่า..เนี่ยต้องเข้าเมือง เอาไปให้เพื่อนที่อยู่ในตัวเมือง เขียนลาย ถึงจะเอามาปักได้.. น้องแอมเราก็บอก..

"มาซี.. หนูเคยเรียนมา เอามาหนูจัดการเอง"

ฮิฮิ.. ได้รายการ "หลับรอ" อีกแล้วค่ะ ท่านผู้อ่านที่รัก.. เอาเปรียบสังคมเล้ก..เล็ก นี้อีก.. เจ้ย..นอนไป คุยไป แอบงีบไปบ้าง..



แป๊ปเดียว..แม่นางน้ำตาลไหม้ ที่ดูเหมือนจะแก่นแก้ว แสนซน เวลาเล่นอยู่บนเว็บ..เธอเป็นผู้ญิ๊ง..ผู้หญิง.. ทำงานฝีมืออกมาสด ๆ โดยไม่ต้องมีโครง มีร่างอะไรตามนี้เลยค่ะ



น้องแอมใช้เวลาเท่าไหร่ไม่ทราบ.. วาดเสร็จไปสองผืน..ขยายความอีกนิดนะคะ.. แบบที่เห็นปักแล้วตอนแรก อยู่ฝั่งขวา..แม่นางแอมเธอวาดกลับแถบไปอยู่ฝั่งซ้าย โดยทำมือเองล้วน ๆ เลยค่ะ..

น้องแจม...ฮิฮิ.. น้องแจม..

เสร็จจากงานหลวง..เอ๊ย.. งานช่วยเจ้าบ้าน น้องแอมก็พาขับมอเตอร์ไซค์ผ่านไปที่บ้านถวาย แหล่งทำเงินร้อยล้าน พันล้าน ของอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่..



ชอบชนบทเพราะมีเส้นทางแบบนี้แหละค่ะ.. แจมเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปถนน..ไม่รู้สิ..คงเพราะชอบเดินทางไปรู้ไปเห็นที่ใหม่ ๆ แปลก ๆ ด้วยมั๊ง หุหุ.. ถ่ายภาพจากการซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์นะคะ เกรงใจเจ้าบ้าน ไม่อยากให้หยุดถ่ายภาพ อะไรมากมาย ..เขาพาเที่ยวก็ดีแล้ว..



บ้านถวายนี้เมื่อก่อนนี้สักสองปี..เป็นแหล่งทำเงินปีละเป็นร้อยล้าน พันล้าน เลยนะคะ เพราะนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ มักจะมาจับจ่ายใช้สอย เครื่องเรือนต่าง ๆ กลับประเทศของตัวเอง แต่ตอนนี้..นอกจากร้านรวงปิดแล้ว ข่าวว่านักท่องเที่ยวก็ไม่ค่อยมาแล้วค่ะ.. ฟังๆ จากคนพื้นทีเล่า..น่ากลัวจริง ๆ

วันนี้ไม่มีอะไรมากค่ะ..สงสารน้อง ออกมาขับตระเวนบ้านถวายเสร็จ ก็ไปหาอะไรกินกันแถว ๆ ปากซอยบ้านน้องแอม..ก็กลับ ไม่ทันจะถึงสามทุ่ม..น้องเขาก็หมดแรง..หลับไปก่อน แจมเลยดูละครกับยายจันทร์..ละครจบก็ปิดไฟนอน

รุ่งขึ้นน้องต้องไปทำงาน แจมติดรถออกมา..ก็ถือโอกาสแยกจากกันตรงปากซอยบ้านน้องแอมนั่นเอง.. ซึ่งมาตัดสินใจเอานาที ที่ขึ้นนั่งรถประจำทางแล้วว่า จ้างพิเศษให้เขาไปส่งที่สถานีรถไฟ..ขากลับนี้ กลับรถไฟน่าจะพอได้ยืดแข้ง ยืดขากันบ้าง

โหย..ตั๋วตู้นอนแอร์ตั้งแปดร้อยกว่า.. ทำใจไม่ได้อีก..ยอมนั่งชั้นสามเข้ากรุงเทพฯ เพื่อไปต่อรถอีกต่อ..

จริง ๆ การนั่งรถไฟชั้นสามนี่ดีนะคะ..แจมเขียนเรื่องสั้นไว้เรื่องหนึ่งด้วย ถ้าจำไม่ผิด..สมัยนั้นน่าจะได้ลงนิตยสารวัยหวาน ได้ค่าขนมมาเรื่องละสามร้อย..สมัยแจมเรียนมอหกก็ประมาณปี 2530 มั๊งค่ะ..โดยประมาณนะ.. ช่วงแจมวัยรุ่นมีงานเขียนลงนิตยสารอยู่บ้างค่ะ ไม่มาก.. เดี๋ยวนี้คงตามหายากแล้ว..เพราะสมัยก่อนแจมยังไม่รู้จักอินเตอร์เน็ต

อ้าว..ชักนอกเรื่อง.. ก็เอากระเป๋าไปฝากที่สถานีรถไฟ แล้วติดรถคันเดิมเข้ามาในเมือง.. เชียงใหม่..ในเมือง เวลาจำกัด ให้แจมไปไหนได้ล่ะคะ.. นอกจากร้านเน็ต..นั่งฆ่าเวลาประมาณสองชั่วโมงแจมก็ต้องรีบกลับไปขึ้นรถแล้ว.. ก็เลยตัดสินใจไปหน้ากาดสวยแก้ว.. นั่งเล่นเน็ตจนครบเวลา..

ขากลับสถานีรถไฟ มีทีเด็ดค่ะ.. ขึ้นรถพร้อมคุณยายคนหนึ่ง ช่วงเวลาประมาณสิบกว่านาทีบนรถ..ทำให้ทราบว่า คุณยายกำลังจะมากรุงเทพฯ ออกโทรทัศน์ช่องแปด (แหะ แหะ ยายบอกอย่างนั้น) รายการเกี่ยวกับชีวิตต้องสู้ ขื่อเรื่องคุณยายสู้ชีวิต ยายเขาทำงานคนเดียว..เลี้ยงตาที่ป่วย จนต้องขายบ้านในเมืองเป็นค่ารักษาโรคให้ตา แถมลูกสาวทิ้งหลานให้อีก..จนตอนนี้หลานจบปอหกไม่มีเงินส่งหลายเรียน ก็ให้หลานชายไปบวชเณรเพื่อจะได้เรียนต่อ ส่วนสองคนตา-ยาย ไปซื้อบ้านอยู่ชานเมือง..ทางไปแม่ริม ได้เงินค่าสงเคราะห์คนชรา คนละ 500 ก็หนึ่งพัน..พอดีคุณหมอ(น่าจะเป็นหมอที่รักษาตา) เขาใจดีให้งานมาทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ค่ารถ ค่ากิน วันละ 250 บาท พอได้ประทังชีวิตกันไป..

ยายเล่าว่าเพื่อนบ้านก็ใจดี.. แบ่งปันให้ตลอดค่ะ ไหน ๆ คุณยายจะออกโทรทัศน์แล้ว..แจมเลยขอถ่ายรูปคุณยายมาเสียก่อนเลย..อิอิ เดี๋ยวยายดัง แล้วจะได้รู้ว่าเราเคยพบกัน



มันก็เป็นสัจธรรมของชีวิตนะคะ..แจมว่าแจมเป็นผู้ประสบภัยสึนามิที่ลำบากยากแค้น ก็ยังมีคนที่ต้องดิ้นรน เผลอ ๆ บางทีเขายังดิ้นมากกว่าแจมด้วยซ้ำ..

เฮ้อ.. ก็ว่ากันไป



ขึ้นรถไฟไปกรุงเทพฯ กันดีกว่าค่ะ.. ยังต้องเดินทางอีกไกล.. ดูจากภายนอกเก๊า..เก่า จนแจมชักไม่แน่ใจ แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ค่ะ ..ก็ไหนว่าชั้นสามชวนให้มีเรื่องราวเอาไว้เขียนไง..แหะ แหะ



พกเพื่อนเดินทางซะหน่อย พี่โดมค่ะ..เอ๊ย..ไม่ใช่ หนังสือขวัญเรือนเล่มที่สัมภาษณ์พี่โดม..ฮิฮิ...มิตรรักบ้านโน้น ค้อนเอาหรือเปล่าเนี่ย...



นอกจากชอบถ่ายรูปถนนแล้ว..อ้ายแจมมันก็เด็กเลี้ยงควายเก่า..อดไม่ได้หรอกค่ะ ที่จะถ่ายรูปท้องนาแบบนี้ไว้ดูเล่น.. เห็นกลม ๆ อย่างนี้เท้อะ..แจมเคยเกี่ยวนิ้วก้อยจนเลือดกระฉูด เอ๊ย..เกี่ยวข้าวกลางทุ่งมาแล้วนะ จะบอกให้



จากสายตาคนทำเว็บนะคะ.. แจมว่าภาพนี้น่าเก็บไว้ทำหัวเว็บ อิอิ.. นะ ยังจะแอบมีงานแทรกความมาในหน่วยความจำอีกแน่ะ..

ได้ยินข่าวว่า..ถ้ำขุนตานหมดอายุการใช้งานแล้ว (เพิ่งทราบเมื่อวาน..) น่ากลัวเหมือนกันนะคะ..ตอนรถไฟเข้าถ้ำ มันมืด ๆ อึดอัด แจมไม่ชอบที่แคบ กับที่สูงค่ะ



ออกจะเสียดายนิด ๆ ที่กล้องซูมได้ไม่ถึง.. แต่ก็ยังอยากให้มองธรรมชาติ ผ่านมุมกล้องค่ะ.. เห็นแล้วสบายใจ สบายตา..

ปิดท้ายทริปนี้..ด้วยภาพหมู่บ้านกลางหุบเขา ที่ซึ่งสักวันหนึ่ง แจมอยากเป็นอยู่แบบนี้บ้าง.. มีที่ให้ปลูกผัก ปลูกไม้.. สำคัญมีเน็ตให้ใช้..แค่นี้ก็คงไม่ขอมากเกินไปกระมังค่ะ



แม้ไม่รู้ว่าอีกกี่นาน ถึงจะมีวันนั้น..

แต่ก็ขอหวังไว้ก่อน..

สักวัน..คงมี

สักวัน









Create Date : 30 กรกฎาคม 2550
Last Update : 12 เมษายน 2561 10:08:21 น.
Counter : 1853 Pageviews.

29 comments
  
ประกาศจากเจ้าบ้าน..ว่าขออภัยท่านที่มาคอมเม้นท์ บางที อาจจะไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมเยียนท่านถึงบล็อก..

เพราะว่าช่วงนี้งานหนักค่ะ..

แล้วสัญญาว่า..วันไหนว่างจะแวะไปแน่นอนค่ะ
โดย: สีน้ำฟ้า วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:26:31 น.
  
โอ๊ย อ่านจนตาแฉะเลยเรา ฮา....
ยินดีที่ท่านหลงมาให้รู้จักนะครับ
โดย: smack วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:1:39:52 น.
  
ชีวิตคือการเดินทางตราบเท่าที่ยังมีแรงและกำลังใจ

มาทักทายคุณสีน้ำฟ้าค่ะ

โดย: เยี่ยมรุ้ง วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:7:43:11 น.
  
มาอ่านการเดินทางเยือนบ้านทุ่งเสี้ยว
เพลินเลยล่ะจ้ะ
บ้านคุณแพร จารุไม่ถ่ายมาให้ยลเลยนะคะ

โอ้ ทึ่งในฝีมือคุณซูการ์ฮัทจริงๆ
สุดยอด ลายละเอียดอ่อนมาก

คุณสีน้ำฟ้าไม่ต้องกังวล
เรื่องยังไม่มีเวลาไม่ไปเยือนบ้านท่านอื่นหรอกค่ะ
ของยังนี้ใจส่งถึงใจได้ จริงไหมคะ...
โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:26:38 น.
  
อ่านสำนวนภาษาของหลานแจมแล้ว น่าจะรุ่งในงานเขียนทั้งสารคดี นิยาย(พาฝันดีกว่า-เงินดี) และเรื่องสั้นแนวหวาน ๆ จะเหมาะมาก อ่านได้ชีวิตชีวา ลื่นไหล เป็นธรรมชาติ
โดย: ลุงบูลย์ (pantamuang ) วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:15:52:45 น.
  
ฟังเขาเล่าเรื่องตั้งโต๊ะ ชักอยากตั้ง..มั่ง เหมือนกันแฮะ อยากหนุกนาน ๆ ครับ
โดย: เขาพนม วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:20:48:34 น.
  
สวัสดีค่ะ
มาเยี่ยม มา..ยล ฉงนในชีวิตสีน้ำฟ้า
ก็อยู่กระบี่.. หนีมา กทม. ห้อถึงเชียงใหม่ทุ่งเสี้ยวโน่น

เป็นการเดินทางที่สดชื่นค่ะ(จากภาพ)
โดย: นกแสงตะวัน วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:23:49 น.
  
ฮือ...ฮือ...
เจ้าของ้านเขางานยุ่งเนอะ....
อยากยุ่งยากมั่งจังเลย.ชีวิตมันเต็มไปด้วยเวลาว่าง...ฮือ...ฮือ..

กึ๊ดเติงหาเด้อ...อีหล่า....จันทร์แปง จันทร์สม
ตะว่า..ชื่ออ้ายหนอมคุ้นหูอย่างใดบ่อฮู้
กะว่าอ้ายหนอม....นั้นมีนักมีหลาย อ้ายหนอมแหมรายถึงอยู่ข้างกายยายแพร จารุ

คุณนายขา...คุณนายทำงานไม่กลับบ้านกลับช่อง...คำหล้าเสียจริตจนไม่อาจสำนึกได้แล้วว่าเป็นสาวเหนือ สาวใต สาวแกงผักไห่ หรือสาวแกงแค ทว่าแกงไตปลาข้าเจ๊าล่ะก๋ายวันนี้เลยไปซัดน้ำเงี้ยวมา

แอบไปส่องบ้านคุณยายของสีน้ำฟ้ามาแล้วล่ะ
โดย: ปลายแปรง IP: 203.113.17.148 วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:52:19 น.
  
สวัสดีจ๊ะสีน้ำฟ้า และเพื่อนสมาชิกของสีน้ำฟ้า

โอ...วันนั้นคุยกันตอนจะขึ้นรถไฟ ไม่รู้นะเนี๋ยว่าขึ้นชั้นสาม สุดยอดเลยน้องสาว รถไฟชั้นสามมีเรื่องราวเยอะ ได้กินของระหว่างทาง แต่มันเหนื่อยครับท่าน

พี่นะขึ้นรถไฟมาแล้วทุกชั้น ชั้นสามโหดสุด และสนุกสุด โดยเฉพาะเมื่อวัยเยาว์
เคยใช้ชีวิตโหด ๆ อยู่หลายปี คือต้องขึ้นรถไฟชั้นสามระหว่างทางคือขึ้นที่ประจวบคีรีขันธ์ เป็นช่วงที่คนหลับสนิท แต่เราต้องรีบวิ่งขึ้นไปอย่างเร็วและเคาะประตูแบบไม่เกรงใจ
ช่วยเปิดประตูให้ด้วยนะคะ ช่วยเป็ดประตูด้วยคะ ขอโทษคะเปิดหน่อยคะ ช่วยเปิดหน่อยครับ แต่ทุกครั้งก็มีคนใจดีมาเปิดให้

เป็นอย่านี้มาสองปี และเมื่อขึ้นไปถึงแล้ว ก็ไม่มีที่นั่งเพราะเขาหลับกันแล้ว บางคนก็แกล้งหลับ แต่ถ้ามีที่นั่งว่างและแกล้งนอนหลับคนเดียวสองที่นั่งก็ต้องปลุกกันละ ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ต้องนั่งที่พนักที่ใครสักคนไม่เท้าแขนหรือเอาหัวพาดนอน
บ่อยครั้งก็มีคนใจดีลุกให้นั่ง แต่ส่วนใหญ่ก็จะเจอคนใจดี

แต่ไม่เคยสักครั้งที่ไม่ไปเพราะลำบากเพราะเป้าหมายคือบ้าน พ่อที่รอรับอยู่ชานชลาสถานีนครศรีฯ

ช่วงขาขึ้นก็โหดเหมือนกัน คือต้องลงตอนเกือบเที่ยงคืน รถไฟจากนครจะถึงสถานีประจวบตอนที่เรากำลังง่วงมันจะต้องอยากหลับตอนนั้น เป็นการต่อสู้กันมาก แต่ก็ได้ลงทุกครั้ง พี่ชายจะรอรับอยู่ เขาจะรู้ว่านั่งมาตู้ไหน พอรถไฟจอดพี่ชายก็จะรีบวิ่งไปที่ตู้ถ้าไม่เห็นน้องสาวลงมาก็แสดงว่าหลับอยู่ก็จะรีบขึ้นไปปลุกลงมา

เห็นชีวิตโหด ๆ ในรถไฟของเราไหมละ ชีวิตไม่ได้สุขสบาย แต่จะโทษใครเขาได้ เรื่องมันมีอยู่ว่า มัวแต่เล่นสนุกไม่ค่อยเรียนไปสอบเรียนต่อที่โรงเรียนในนครฯไม่ได้สักแห่งเดียว ถึงที่สุดต้องมีเรียนประจวบเพราะพี่ชายเป็นทหารอยู่ที่นั้น เด็กขาดก็เลยเข้าไปเรียนได้ ไม่ใช้เส้นใหญ่อะไรหรอก

ช่วงที่ออกจากประจงบได้มาเรียนกรุงเทพฯได้นั่งรถไฟตั้งแต่ต้นทางมาลงปลายทางช่างมีความสุขที่สุดแล้ว

แต่ที่น่าตลกก็คือถูกพ่อบอกว่า นั่งชั้นสามนะดีแล้วลูกชั้นนอนเขาไว้ให้คนแก่กับคนป่วยอยู่ ที่ไหนได้แท้จริงสบายกว่ากันตั้งเยอะไม่ต้องรอแก่หรือป่วยสักหน่อย

เขียนมายาว มีเรื่องจะกระซิบอีกนิดว่า งานเขียนที่ลงออนไลน์แล้วก็ไม่น่าจะเป็นไรส่งไปเลย

ขอใช้พื้นที่อีกนิดนะสีน้ำฟ้า จะชวนคุณเขาพนมว่า ผ่านมาเมื่อไหร่ก็มาตั้งโต๊ะได้จ๊ะ
ปลายแปลง
นกแสงตะวัน ลุงบูลย์และยิบซีฯด้วยจ๊ะ บ้านยังไม่เสร็จหรอกค่ะ แต่กันแดดกันฝน พอนั่งพอนอนได้ค่ะ

เราคนชอบเพื่อนยินดีมาก ๆ เมื่อมีผู้มาเยือน
โดย: แพรจารุ วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:58:31 น.
  
เป็นทริปการเดินทางที่น่าประทับใจจัง
เห็นรูปเชอรี่แล้วอดใจไม่เด็ดได้ไงเนี่ย ??
โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:2:23:59 น.
  
มาชิมเชอรี่
เชื่อเลยว่าไปไหนในโลกนี้ก็ได้ ถ้าผ่านชั้นสามรถไฟไทยแล้วสามภาค
เรื่องผ่านเลยนะ
ตัดกันโชะๆ
โดย: ปอน ปอน (สัญจร ดาวส่องทาง ) วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:19:19:31 น.
  
มาเยี่ยมค่ะ คุณแจม สบายดีนะคะ ถึงงานจะยุ่งแต่ถ้าทำด้วยความสุขใจ ก็มีสุขค่ะ

เอาบุญมาฝากด้วยนะคะ
โดย: หทัยชนก (Nok_Noah ) วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:20:20:43 น.
  
สวัสดีจ๊ะแจม
อย่าลืมเปิดเมลนะเจ้า พี่ต้องไปนอนแล้วไม่สบายเล็กน้อย

น่าจะมาจากช่วงยุ่ง ๆ ออกจากบ้านทุกวัน บ้านไกล เดินทางเหนื่อย ช่วงนี้อากาศไม่ค่อยจะดี
เป็นสัญญาณว่า วันโลกร้อน
โดย: แพรจารุ วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:0:06:14 น.
  
สวัสดีค่ะทุกท่าน

เลยขออนุญาตนะคะ.. พอดีแม่น้านพ(ย่า)ไม่สบาย นอนพักรักษาที่โรงพยาบาลจังหวัดกระบี่ ลูก-หลานก็เลยสลับกันไปเฝ้าไข้..

ถ้ายังไงเราค่อยคุยกันอีกทีนะคะ


แจม

โดย: สีน้ำฟ้า วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:2:04:57 น.
  
น้องคนดี
ทรหดอดทน
อารมณ์ดี
แต่ดื้อ..

น่ะ
โดย: tiki_ทิกิ IP: 125.25.69.221 วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:6:51:03 น.
  
ขอให้ย่าหายเร็ววันนะคะ
แจมและน้านพดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ

ในช่วงเฝ้าไข้คนที่เรารัก ความเครียดจะเดินทางมาถึงเราอย่างไม่รู้ตัว อารมณ์เราก็เช่นกัน
อาจจะขุ่นมัวโดยระงับไม่อยู่ คนข้างเคียงก็จะเครียดใส่กันด้วยความรักและห่วงใยคนป่วย

เป็นกำกังใจให้กันนะคะ

รัก
พี่ยาย
โดย: แพรจารุ IP: 203.113.50.14 วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:9:04:52 น.
  
พี่ยาย..พี่ทิกิ และทุกท่าน

ขอบคุณนะคะ ที่แวะเวียนมา

ย่าดีขึ้นมากแล้ว จากที่ไม่ได้สติ เพ้อ ๆ วันนี้เริ่มคุยได้ ทานอาหารได้

นอกจากนี้ก็หมอได้ถอดสายอะไร ต่อมิอะไร ออกไปเกือบหมดแล้วค่ะ

อีกไม่กี่วันคงกลับบ้านได้..ขอบคุณสำหรับแรงใจที่ส่งมาเยี่ยมย่าค่ะ

โดย: สีน้ำฟ้า IP: 61.7.149.131 วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:22:58:28 น.
  
วันนี้แวะมาถามนิดเดียวว่า
หนังสือหนึ่งกล่องที่ส่งมาให้
ได้รับบ้างหรือเปล่า ลืมถาม
ไปเลยค่ะ
โดย: ทิกิ IP: 125.25.70.58 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:16:23:06 น.
  
รับแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

เอ่อ..
หลังไมค์ไปบอกพี่ทิกิ ณ วันที่ได้รับแล้วนา..
น่าจะพอดี..กับช่วงที่แจมไปกรุงเทพฯ คราวนี้แล้ว

ขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ

*น้าบอกว่าพี่ทิกิโทรมา.. ช่วงนี้ไปโรงพยาบาลมั่ง.. อยู่บ้านมั่ง ..เอาแน่ไม่ได้ค่ะ

**ยังเป็นโรคกลัวโทรศัพท์เหมือนเดิม
โดย: สีน้ำฟ้า IP: 61.7.149.131 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:23:32:47 น.
  
เอาความปรารถนาดี และห่วงใยมาให้...หวังว่าคุณย่า จะมีสุขภาพที่ดี...และแข็งแรงขึ้น...และเป็นกำลังใจให้คุณแจมตลอดไปค่ะ
โดย: กระถินริมเล วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:23:57:56 น.
  
แจมคะ
....จบหนังคังซี แล้ว ก็มา
ดูเว็บอีกนิด
ขอบคุณที่แวะมาตอบที่หน้านี้นะคะ

ที่โทรๆ ถามเรื่อยๆ เพราะว่าสัปดาห์หน้า
16-21 ว่าจะไปค้างยาวที่บ้านลูกสาวเพราะ
เขาจะไปทำงานต่างประเทศหลายวันเลย
นึกว่าจะชวน สีน้ำฟ้าไปมั่ง แต่ คิดไปคิดมา
อย่าเลย เพราะมันไกลเกินไปหน่อย แจมจะ
ไปมาลำบากจังค่ะ เลยไม่ชวนดีกว่า แฮ่

ชมอีกทีว่า ทำเว็บได้เก๊ง เก่ง น่ารักจัง
โดย: tiki IP: 125.25.84.157 วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:4:43:13 น.
  
อรุณสวัสดิ์ค่ะ

วันนี้แจมตื่นเช้า

คุณกระถินริมเล..และพี่ทิกิ.. ทุกท่าน สบายดีนะคะ แจมคงจะเคลียร์งานต่ออีกสักหน่อย

สายหรือบ่าย จะออกไปนอกบ้านอีก..กลับมาอีกทีก็คงจะเย็น ๆ ค่ะ

ขอบคุณมาก ๆ นะคะ และคิดถึงทุกท่านเช่นกันค่ะ


โดย: สีน้ำฟ้า IP: 61.7.149.131 วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:5:21:09 น.
  
เรื่องและภาพน่าอ่านมากครับ
สงสัยต้องเป็นแฟนประจำซะแล้ว
โดย: แสง สีรุ้ง IP: 161.200.255.162 วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:10:58:08 น.
  
คุณนายขา.....
คุณย่าดีขึ้นหรือยังเจ้าคะ...

คุณนายอย่าหักโหมนะเจ้าคะเดี๋ยวหมดแรงทำงานหาเงินมาจ๋ายเงินเดือนให้หนู

หนูจะพานังแดงไปวิ่งไล่จับลูกโป่งก่อนนะคะ...
โดย: ปลายแปรง วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:13:20:30 น.
  
สีน้ำฟ้าขอตอบ 2 : คุณ smack

เอาน่า..คุณ อุตส่าห์หลงมาทัก มาทายกัน และทนอ่านจนจบ..คราวหน้าแวะมาอีกนะ


สีน้ำฟ้าขอตอบ 3 : คุณเยี่ยมรุ้ง

ขอบคุณมากนะคะ คุณเยี่ยมรุ้ง ที่แวะมาเติมกำลังใจให้กัน ไม่หนีหายไปไหน..


สีน้ำฟ้าขอตอบ 4 : คุณยิปซีสีน้ำเงิน

เห็นด้วยค่ะ เห็นด้วย.. รายการนี้ส่งใจถึงใจ และถึงจริง ๆ ด้วย


สีน้ำฟ้าขอตอบ 5 : ลุงบูลย์

อะโห.. ว่าไปไกลเลยค่ะ ลุง แจมยังต้องหัดอีกเยอะมาก ๆ แต่ก็ตั้งใจจริงนะคะ.. เรื่องไม่เก่าเล่าที่กระบี่นี้.. คงจะปูความเป็นมา เป็นไป บางที ถ้าเสร็จไว..ปีนี้อาจจะมีสารคดีท่องเที่ยวกระบี่ แบบนี้กับเขาสักเล่ม


สีน้ำฟ้าขอตอบ 6 : พี่เขาพนม

แวะมากระบี่เมื่อไหร่ ก็มาตั้งโต๊ะแถวนี้ได้ด้วยเช่นกันค่ะ หรือจะไปตั้งโต๊ะกับพี่ยาย พี่หนอม ที่ทุ่งเสี้ยวก็ได้ เจ้าบ้านใจดีมาก ๆ (ยืนยัน)

โดย: สีน้ำฟ้า วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:23:40:10 น.
  
สีน้ำฟ้าขอตอบ 7 : คุณนกแสงตะวัน

เป็นการเดินทางที่ทรหด อดทนมากค่ะ..โอ้โห..นั่งรถแบบหายอยากไปเลย.. แต่..แหะ แหะ วันที่ 18 นี้ จะไปกรุงเทพฯ อีกแล้ว มีอบรมอีกค่ะ..


สีน้ำฟ้าขอตอบ 8 : พี่ปลายแปรง

สวัสดีค่ะ.. คุณพี่.. อิฉันก็เดี้ยงไป เนื่องจากใช้เม้าส์เยอะ เล่นเน็ต..เอ๊ย ทำงานเยอะไปหน่อย ก็เลยชา ๆ ที่มือ และแขนขวา ผลัดมาใช้แขนซ้าย จนแขนซ้ายกลัวน้อยหน้า ก็เป็นอีกค่ะ..

ตะว่า..เมื่อใดคำหล้าจะได้ไปกิ๋นแก๋งจิ้นอ่อม บ้านปี้ก่บะฮู้.. วันที่ 18 เปิ้นว่าจะไปกรุงเทพฯ แฮ๋มแล้ว ติดลมอ่ะก่ะ

สีน้ำฟ้าขอตอบ 9 : พี่ยาย..แพร จารุ

โห..พี่ยาย สมบุกสมบันดีจังนะคะ ว่าแต่ รถไฟชั้นสามนี่เป็นเรื่องเล่าไม่รู้จบของบรรดานักเขียนจริง ๆ แต่ก็นั่นแหละ.. ใครไม่ลอง ไม่รู้ ยิ่งเทศกาลนะ..หุหุ...


สีน้ำฟ้าขอตอบ 10 : หมูปิ้ง ไม้ละ 5 บาท

แหะ แหะ สงสัย พี่จะซนได้ไม่เท่าคุณค่ะ..


สีน้ำฟ้าขอตอบ 11 : พี่ปอน ปอน

จริง ๆ ก็อยากนะคะ เดินทางด้วยรถไฟชั้นสามทั้งสามภาคเป็นแน่ความคิดที่เข้าท่าดีนะคะพี่..รับรองมีเรื่องเล่าอีกมากเชียวล่ะ

ขอบคุณ ที่ให้ความเห็นเรื่องสั้นค่ะ


สีน้ำฟ้าขอตอบ 12 : คุณหทัยชนก

ไปทำบุญมาหรือคะ.. สีน้ำฟ้า ไม่ค่อยได้เข้าวัด เข้าวาค่ะพักนี้..ไปแต่โบสถ์ ทุก ๆ วันอาทิตย์ (ถ้าเป็นไปได้).. เป็นคนนับถือศาสนาพุทธนั่นแหละค่ะ ..แหะ แหะ แต่ตอนอยู่กรุงเทพฯ พักอยู่กับญาติเขาพาเข้าโบสถ์ ก็เลยออกจะชิน ๆ กับการไปโบสถ์ทุก ๆ วันอาทิตย์ค่ะ

โดย: สีน้ำฟ้า วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:23:51:40 น.
  
สีน้ำฟ้าขอตอบ 13,16 : พี่ยาย


ข่าวล่ามาไว ว่าจะได้เน็ตความเร็วสูง ใช้แล้ว ยินดีด้วยค่ะ..แอบหวังอะไรในใจลึก ๆ ฮิฮิ


สีน้ำฟ้าขอตอบ 15,18,21 : พี่ทิกิ


พี่ทิกิคนดี..แจมรับหนังสือแล้วนะคะ ขอบพระคุณมาก.. พักนี้เป็นโรคกลัวโทรศัพท์ ไม่ค่อยได้พกพาไปไหนมาไหน..และขอโทษที่ไม่ค่อยได้รับสายพี่ค่ะ.. โปรดเข้าใจหนูเต๊อะ..


สีน้ำฟ้าขอตอบ 20 : คุณกระถินริมเล


ขอบคุณมากนะคะ คุณเก๋ .. ขอบคุณที่แวะเวียนมาเรื่อย ๆ คุณใจดีและน่ารักแบบนี้..ชักแอบอิจฉาคนข้าง ๆ แล้วซี


สีน้ำฟ้าขอตอบ 23 : แสง สีรุ้ง


โห..ชมกันจังนะคะ.. เฮ้อ.. งานเขียนสารคดีท่องเที่ยวแบบนี้ อยากทำจังค่ะ.. เดี๋ยวจะลองเรียบ ๆ เรียง ๆ เรื่องไม่เก่าเล่าที่กระบี่ มาให้อ่านอีกนะคะ.. กรุณาชี้แนะด้วยค่ะ


สีน้ำฟ้าขอตอบ 24 : พี่ปลายแปรง


ขอบคุณเจ้า..ปี้ ตี้หมั่นมาปัด กวาด ถูบ้าน กะเดียวน้องจะไปเล่นกระทู้ลิขสิทธิ์แหมสักกำ..ก่อยมาเล่าเรื่องแอ่วนี่ แอ่วฮั้น ฮื้อฟังแฮ๋มเจ้า

ฮิฮิ ..แอบซาวด์แทรกไปบ้าง หวังว่าคงพออ่านกันได้ค่ะ..

คืนนี้คงจะเขียนเรื่อง ช่องว่างของกฎหมายลิขสิทธิ์ พอดีมีเสียงร้องขอมาจากหลังไมค์ค่ะ

โดย: สีน้ำฟ้า วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:0:00:24 น.
  
• นี่ๆตัวเองอ้วนมากไปแล้วขาก็ใหญ่พุงก็โย้แขนยังกะนักมวยปล้ำมาที่นี่นะเราช่วยได้//goodlife.blog.ac
โดย: Sirikarm IP: 125.24.43.181 วันที่: 22 สิงหาคม 2550 เวลา:7:11:49 น.
  
ดีคะ
โดย: อ้อม IP: 125.26.189.135 วันที่: 29 เมษายน 2552 เวลา:14:11:49 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สีน้ำฟ้า
Location :
กระบี่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



MY VIP Friend