Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
17 มกราคม 2554
 
All Blogs
 

@-@ เสียความรู้สึก @-@

ทาสแมวมาบ่น ๆ แล้วก็หายไปเหมือนเดิม อิ อิ อิ



คือเมื่อหลายเดือนก่อน เพื่อนรุ่นน้องที่เรียนโทมาด้วยกัน จะแต่งงาน

เค้าก็เลยมาขอให้ช่วยทำ presentation งานแต่งให้ที

โอเคว่าเราก็ไม่ได้ทำเก่งอะไร งู ๆ ปลา ๆ พอทำได้

บอกไปแล้วด้วย ว่าทำอย่างสตูดิโอเค้าไม่เป็นนะ คงทำได้เท่าที่ได้ จะเอาเหรอ กลัวออกมาไม่งามเหมือนกัน งานแต่งทั้งที


มันก็บอกว่าเอา อยากให้ทำให้


โอเค ทำก็ทำ


ตลอดเวลาหลายเดือนที่ทำ ก็เต็มที่กะมัน

อยากให้แก้ตรงไหนก็แก้ให้ ไม่ชอบตรงไหนก็เปลี่ยนให้

ส่งงานให้ดูตลอด (ตอนนี้เรียนจบกันแล้ว ไม่ได้เจอกัน ก็เอางานไรท์ใส่แผ่น เดินไปส่ง ems ให้ตลอด)

เพื่อนที่ทำงานจะรู้ว่าไอ่นี่ทุ่มเทมาก ว่างเมื่อไหร่เป็นต้องเอามาทำโน่น แต่งนี่ 5555 มันดูจนเบื่อกันทั้งออฟฟิสแล้ว


ขนาด external harddisk เราพัง ยังอุตส่าห์ลงทุนไปกู้ไฟล์งานมันกลับมาจนได้

เพราะไม่อยากให้เพื่อนผิดหวัง



วันเวลาผ่านไป ส่งงานกันครั้งสุดท้าย ก่อนแต่งประมาณเดือนกว่า ๆ

ได้รับฟีดแบ็คกลับมาว่า โอเค ชอบมาก

เราก็ให้ไฟล์ที่เป็น raw ไปด้วย เผื่อเค้าอยากแก้ไรเล็ก ๆ น้อย ๆ


แล้วก็จบกันไป รอดูผลงานวันแต่งพร้อมกับคนอื่น

ทางโน้นก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกลับมาอีกเลย


*
*
*
*
*
*
*
*
*

พอถึงวันแต่ง เมื่อวานนี้เอง....

ถึงเวลาเปิดวีดีโอ



อืมมมม มันดูแปลก ๆ นะ


เพลง ..... ไม่ใช่

รูป.... ไม่เหมือนเลยยยยยย

wording ต่าง ๆ ..... อ้าว อันนี้ของกรู

การเรียงลำดับเรื่องราว .... อ้าว ของกรูอีก

ตอนนั้นยอมรับว่า โกรธมาก เสียความรู้สึกมาก ๆ (เหมือนโดน copy and develpment โดยไม่ได้ค่าลิขสิทธิ์)



นั่งอยู่โต๊ะ ก็รู้ตัวว่าพูดอะไรไม่ดีออกไปมากเหมือนกัน



แต่มันคงมีอาถรรพ์อะไรบางอย่าง


เปิดไปได้ไม่กี่วิ ดับ



เป็นอย่างนี้ 4-5 รอบ








หัวเราะสะใจบ้าง ตอนวีดีโอเปิดไม่ออก


เคืองจริงอะไรจริง ถ้าไม่เอา ก็บอกกันตรง ๆ ก็ได้ ถ้าจะเอาเฉพาะไอเดียก็บอก จะได้ไม่เสียเวลา ทุ่มใจ ทุ่มแรงทำให้


ในส่วนนึงก็เข้าใจนะว่าเค้าก็ต้องอยากให้งานเค้าออกมาดีที่สุด แต่มึงไม่ได้อยู่ในโลกนี้กันสองคน แคร์คนรอบข้างบ้าง อะไรบ้างก็จะดีมาก


ตอนนั้นดูเป็นนังมารสุด ๆ (สังเกตดี ๆ อาจเห็นเขี้ยวและเขางอกออกมาเป็นที่เรียบร้อย)


ตลอดงาน หมดสนุกไปแล้ว นั่งอยู่ได้ก็เพราะเพื่อน ๆ นี่แหละ



( หลัง ๆ มีการบอกให้ถอนคำสาปได้แล้ว คนอื่นเค้าอยากดูวีดีโอนะเว้ยยย ....อ่านะ กรูไม่ใช่แม่มด!!!!! พากันมาขอขมาก่อน เดี๋ยวถอนคำสาปให้ 5555555555 )


จนสุดท้ายท้ายสุด ใกล้ปิดงาน

เออ มันเปิดติดเว้ยเฮ้ย

แต่ขอโทษเหอะ


ทนดูไม่ได้จริง ๆ น้ำตามันจะไหลว่ะ


เดินออกไปห้องน้ำ ไปสงบสติ แล้วกลับมาตอนใกล้ ๆ จบ

สไลด์ส่วนที่เหลือ มันก็เหมือนเดิมอ่ะ คือมีของเราปลอมปนอยู่บ้าง

เล็กน้อย

ตอนจบ end credit ที่เราใส่ชื่อเรา มันก็ยังอยู่ ไม่ได้เอาออก

แต่เราว่าเราโกรธมากกว่าเดิมอีก

ถ้าเปลี่ยนขนาดนี้ มึงเอาชื่อกรูออกไปเลยดีกว่า ถือว่ากรูไม่เคยรู้เห็นไปเลยดีกว่าไหม



เสียความรู้สึกมาก ๆ



ตอนบ่าวสาวเดินมาขอบคุณตามโต๊ะ เราก็อวตารร่างนางมารเช่นเคย (วันมงคล ไม่ควรเลยจริง ๆ แต่ตอนนั้นปรี๊ดมาก )

ถามเสียงเย็นๆว่า

"สไลด์สวยนะ ใครทำอ่ะ ทำงี้เอาเครดิตพี่ออกไปเลยก็ได้ พี่ไม่ว่าหรอก" พร้อมยิ้มเหี้ยม ๆ ใส่อิเจ้าบ่าว


มันก็เจื่อนไปหน่อยนึง


(หลังจากนั้นเริ่มคิดได้ งานมงคลมัน ไม่ควรพูดไม่ดีกะมันว่ะ เหอ เหอ เหอ แต่ทำไงได้ มันทำให้กรูเสียความรู้สึกก่อนนี่หว่า...) นังมารชัด ๆ เลยช๊านนนนน >_<



สุดท้ายก่อนกลับ ไปลาบ่าวสาวอีกรอบ คุณเพื่อน (เจ้าสาว) มันก็เข้ามาง้อ บอกอย่าโกรธนะๆๆ ถ้าไม่มีที่พี่ทำมามันก็ทำไม่ได้ขนาดนี้หรอก บลาๆๆๆๆ

ก็ไม่อยากโกรธมันหรอก (เริ่มมีสติสำนึกว่าไม่ควร) แต่ก็ยังไม่หายเคือง เพราะความรู้สึกที่เสียไป มันไม่วิ่งกลับมาคืนที่เดิมเพราะคำขอโทษหรอก กรูยังเป็นคนธรรมดาอยู่ ไม่ได้มีอีคิวสูงขนาดนั้น

ก็ได้แต่บอกมันไปว่า มันผ่านไปแล้ว ช่างมันเถอะ (บอกใจตัวเองด้วยว่า ให้มันจบแค่นี้พอ กรูจะไม่ทุ่มอะไรให้ใครอีกแล้ว เจ็บว่ะ) มันก็เซ้าซี้อยู่ได้ ก็รับปากมันส่ง ๆ ไปว่าไม่โกรธ (แต่ในใจนี่... ถ้ามึงง้อกรูอีกกรูจะโกรธกว่านี้ กรูรำคาญญญญญญญ)



ความรู้สึกแย่ ๆ น่ะ มันไม่ได้หายไปง่าย ๆ หรอก


แล้วมันจะไม่เกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นมาเลย ถ้า


1. บอกกันก่อนว่าจะทำอะไร โอเค งานคุณ แต่จุดนี้คุณให้เรารับผิดชอบ เคารพเราหน่อยได้ไหม

2. ถ้าอยากทำเองแต่อยากได้ไอเดีย บอกแต่แรก ยินดีมาก รู้ไหมว่าทำให้น่ะมันเหนื่อยนะ สำหรับคนที่มีแต่ไอเดีย แต่เพิ่งหัดใช้โปรแกรม


3. อันนี้แก้ที่ตัวเรา ทำอะไรไป อย่าหวัง อย่าเชื่ออะไรมาก เค้าว่าดี เค้าอาจจะแค่เกรงใจ ถนอมน้ำใจเรา โดยที่เค้าไม่รู้ว่า การที่เรามารู้มาเห็นทีหลัง มันเจ็บกว่าบอกกันตรง ๆ

4. สงสัยต้องไปฝึกจิตมากกว่านี้ เราเคืองมันง่ายไปป่าวหว่า????


สุดท้าย ไอ่คู่แต่งงานเมื่อวานอ่ะ (มันคงไม่มีโอกาสอ่านหรอก แต่อยากเขียน) พี่ก็ยังเป็นพี่เอ็งสองคนเหมือนเดิมนะ


แต่คงไม่สนิทได้เหมือนเดิมในระยะเวลาอันสั้น


ไม่โกรธแล้ว

แต่เรื่องเสียความรู้สึก....ให้เวลามันหน่อยละกัน




ถ้าถามว่า รู้ว่ามันไม่มีวันเปิดมาอ่านเจอแน่ ๆ (มันไม่รู้ว่ามี blog) แล้วเขียนทำไม

คำตอบคือ อยากระบายว่ะ 555 จริง ๆ ก็อยากให้มันรับรู้นะ แต่ว่า วันสำคัญของมัน อยากให้มันเก็บแต่สิ่งดี ๆ ไว้ อย่าให้คนอารมณ์เสียคนนึงมาทำให้วันสำคัญมันมีจุดด่างพร้อยอะไรนักเลย (แม้ว่าแอบทำไปหน่อยนึง ไม่ดีเลยเนอะ แต่ไม่ให้พูดตอนนั้นก็ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้พูดเพราะเรียนจบแล้ว ต่างคนมันก็ไม่ได้เจอกันบ่อย ๆ เหมือนเดิม เดี๋ยวลืม)


รู้นะว่าจุดประสงค์มันคืออยากให้งานออกมาเพอร์เฟคที่สุด

แต่ก็...นะ ....



นิดนึง


ถึงจะรู้ว่าไม่ควรโกรธ แต่มันก็น่าโกรธป่ะล่ะ



ไม่รู้ล่ะ ยังเคืองอยู่ ขอเวลาก่อน หายแล้วจะบอก




จบดีกว่า





 

Create Date : 17 มกราคม 2554
1 comments
Last Update : 17 มกราคม 2554 17:22:48 น.
Counter : 609 Pageviews.

 

เราเข้าใจนะ เพิ่งมาอ่าน บล้อค ป่านนี้คงหายโกรธเนอะ คนรักแมว ก็งี้ แหละ นิสัยเหมือนแมว เมี้ยว วววว ไม่ย้อม มมม เมี้ยว หง่าว เมี้ยว

 

โดย: มะ แม่ แมว IP: 110.78.152.16 29 ตุลาคม 2556 23:43:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ลูกหมูยอ
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




Google
☆หลังไมค์ถึงลูกหมูยอ☆
Friends' blogs
[Add ลูกหมูยอ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.