Group Blog
 
 
ตุลาคม 2551
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
2 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 

ตามประสาเด็กบ้านสวน :: เรือกะละมัง

สมัยเด็กๆ มีชีวิตอยู่อย่างเด็กบ้านสวน
ถึงจะไม่เต็มร้อยแบบที่ยิงนก ตกปลา โดดข้ามท้องร่อง แต่กิจกรรมหลายๆอย่าง ต่างก็ถูกสร้างสรรค์ขึ้นกลางสวนนี่เอง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หน้าฝนสองปีนี้ น้ำไม่ท่วมบ้านแล้วฮับ เพราะย้ายมาอยู่บ้านใหม่ยกพื้นสูงแทนบ้านหลังเดิมที่อยู่ในโซนที่ลุ่ม ... ฝนตกมากหน่อย น้ำก็ท่วมเข้าบ้านทุกที

ที่บ้านเป็นบ้านสวน ด้วยพื้นเพเป็นชาวสวนแท้ๆแห่งสวนบางมด เกิดมาจึงเห็นว่า ล้อมรอบตัวเรานั่นหนา มันเต็มไปด้วยท้องร่องและคูน้ำ  บ้านเก่าเป็นบ้านไม้ใต้ถุนสูง ซึ่งก็เป็นแบบสากลของชาวสวนที่จะต้องสร้างบ้านเผื่อหนีน้ำกัน ยามหน้าแล้ง ใต้ถุนก็เป็นศูนย์รวมกิจกรรมภาคกลางวัน ... ทำกับข้าว เลี้ยงเด็ก เด็กวิ่งเล่น กำกล้วยไม้ พับถุง  แต่เมื่อมาถึงหน้าน้ำ กิจกรรมทุกอย่างต้องอพยพขึ้นให้พ้นน้ำ ส่วนใต้ถุนโล่งๆที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำนั้น ก็เป็นสวรรค์ของพวกเรา

เป็นอันรู้กันว่า เมื่อไรที่ฝนตกจั่กๆ ไม่ลืมหูลืมตาสักวันสองวัน แล้วน้ำในคลองเริ่มสูงขึ้นๆอย่างลงไม่เป็น เมื่อนั้นก็เตรียมตัวลุยน้ำกันได้เลย  ในบางครั้งมันท่วมเร็วมากจนเตรียมตัวไม่ทัน จึงเห็นรองเท้า ชามข้าวน้องหมา กระดาน ลอยตุ๊บป่องๆ ให้ต้องลงไปเก็บเล่น บางครั้งโอ่งที่ลืมใส่น้ำถ่วงไว้ ก็เลยควงมาให้น่าหวาดเสียวว่าจะไปชนอะไรแตกหรือเปล่า ก็ต้องลงไปช่วยกันกลิ้ง เอ้ย หมุนตามน้ำมาเก็บไว้ในที่ๆปลอดภัย

แต่กิจกรรมที่สนุกมากๆอย่างหนึ่งในช่วงหน้าน้ำคือ การเล่นเรือกะละมัง

ไม่รู้ว่ามันเริ่มมากจากไหน ได้แบบอย่างมาจากใคร เดาๆเอาว่า คงมาจากยายที่อยากจะอพยพหลานสามคน จากที่หนี่งไปอีกที่หนึ่งให้มันสะดวกๆ(กว่ากระเตงเข้าเอว) ก็โดยจับเจ้าพวกนี้นั่งในกะละมังซักผ้า แล้วลากไปตามน้ำ เป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แต่ไอ้พวกคนที่ได้นั่งมันดันเลือกจำว่า "สนุกเฟ้ยยยยยย เหมือนนั่งเรือเลยยยยยย" ดังนั้น เมื่อเริ่มรู้ความ เมื่อสบโอกาส น้ำมาคราใดก็เอากะละมังลงลอยแล้วโดดขึ้นแจวแข่งกัน

การพายเรือเป็นเรื่องยากสำหรับคนที่พายไม่เป็น เพราะมันจะวนๆๆๆ อย่างที่เขาพูดกันว่า พายวนยังกับพายอยู่ในอ่าง  แต่การนั่งพายในเรือกะละมัง มันวนเป็นอ่างของจริงเลย ดังนั้น จึงใช้ไม้พายเป็นไม้ค้ำถ่อมากกว่าจะใช้พายจริงๆ  กระดื้บๆ ไปข้างหน้า กระดื้บๆ ไปข้างๆ  บางทีก็ต้องมีใครสักคนเสียสละเป็นขนเข็นเรือให้มันแล่นฉิวๆ การเล่นแบบนี้มันสนุกตรงที่ได้จินตนาการไปว่า เราได้ล่องเรือในมหาสมุทร ทั้งๆที่ในความเป็นจริงก็ใต้ถุนบ้านดีดีนี่เอง ... แต่โลกของเด็ก จินตนาการมันค่อนข้างเหลือเฟือเหลือใช้ กะละมังจึงกลายเป็นเรือเดินสมุทรได้ไม่ยากนัก

กิจกรรมลอยเรือกะละมังเล่นได้ไม่กี่ปี

มันหมดไปเพราะก้นกะละมัง (หรือที่ยายเรียกว่า ตอ สระ อู ดอ )มันบุบบู้บี้ เพราะถึงจะจินตนาการให้มันเป็นเรือไททานิกยักษ์ใหญ่ไม่มีวันจมยังไง แต่สภาพแท้จริงของมันก็คือกะละมังสังกะสีที่ใช้ซักผ้าอยู่ดี มีใบเดียวที่ไม่บุบคือกะละมังเคลือบ แต่สีก็ถลอก ก้นก็ทะลุ ....

มันหมดไปเพราะน้ำหนักของนักเดินเรือมากขึ้นทุกปีๆๆๆ ก้าวขึ้นกะละมังที ได้ยินเสียงสังกะสีบู้บี้อย่างชัดเจน พอน้ำหนักแยะ กะละมังก็ลอยไม่ไหว พยายามฝืนมันให้เคลื่อนไปข้างหน้า ก้นกะละมังก็ถูกับพื้นปูนดังแกรกๆ ... อืมมมม ก็น่าจะละม้ายคล้ายกับเสียงที่แจ๊คกับโรสได้ยินตอนเรือไททานิกใกล้ล่ม

มันหมดไปเพราะพ่อพยายามใช้ความรู้ระดับนายช่างโยธากรมชลฯ จัดการระบบระบายน้ำในบ้านครั้งใหญ่ ทั้งขุดลอกคู สร้างเขื่อนริมคลอง ทำทุกทางเพื่อให้น้ำท่วมน้อยสุด ไม่งั้นเสียชื่อนายช่างใหญ่หมด ออกแบบเขื่อออกได้ แต่บ้านตัวเองน้ำท่วม

งานนี้ก็เลยไม่รู้ว่า เพราะพ่อกลัวเสียหน้า หรือกลัวเสียกะละมังซักผ้าก็ไม่รู้  น้ำที่เคยท่วมบ้าน มันก็เลยน้อยลงๆๆๆ

เมื่อโตขึ้นมา เกิดน้ำท่วมใหญ่บางกอกอีกหลายครั้ง น้ำก็ท่วมหนักกว่าเดิม มองดูกะละมังใบเก่า ใจยังนึกสนุก ... ก้าวขาลงไปหนึ่งข้าง ... ทั้งที่น้ำก็ท่วมสูง แต่เพียงขาข้างเดียว ....


เรือกะละมังก็จม


คำเตือน :: อ่านแล้ว อย่าเอาไปเล่นตามนะฮับ สงวนสิทธิ์เฉพาะเด็กๆ  เยาวชนที่น้ำหนักน้อยพอลงไปลอยเรือกะละมังผู้ปกครองควรแนะนำ .... ส่วนผู้ใหญ่ที่ใจยังเด็ก คนรอบข้างกรุณาตักเตือน ฮ่าฮ่าฮ่า







Free TextEditor




 

Create Date : 02 ตุลาคม 2551
6 comments
Last Update : 2 ตุลาคม 2551 23:22:47 น.
Counter : 871 Pageviews.

 

อ่านแล้วทำให้หวลนึกไปเมื่อตัวเรายังเป็นเด็ก
มีเรื่องราวมากมายให้จดจำ

ตอนนี้คงนั่งเรือกาละมังไม่ได้แล้ว
แค่แหย่ขาข้างเดียวเรือก็จมแย้ว.....

 

โดย: คุณนายดวง (คุณนายดวง ) 9 ธันวาคม 2551 11:05:28 น.  

 

เคยเล่นนะ สมัยตอนน้ำท่วม สนุกมาก ลอยแช่งกันหลายคน แต่โดนแม่ตี เพราะแอบเอามาเล่นไม่บอก
ตอนนี้คงต้องใชโอ่งมังกรลอยแทน 5555

 

โดย: วันที่ท้องฟ้าแจ่มใส 14 มกราคม 2552 2:23:56 น.  

 

คิดถึงป้าจัง หายไปหนายยยย ค๊า


 

โดย: โสมรัศมี 29 มกราคม 2552 17:25:25 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: vintage 13 กุมภาพันธ์ 2552 23:29:12 น.  

 

เรือกะละมัง .... น่ารักจังเลยค่ะ

แบบว่าอ่านแล้วคิดตามแล้วอยากเล่นมั่ง

แต่ถ้าเล่นตอนนี้ หุหุหุ กะลังมังคงระเบิด

 

โดย: ดอกไม้หน้าฝน 15 มีนาคม 2552 7:59:05 น.  

 

สวัสดีค่ะ แวะมาชมค่ะ

 

โดย: ข้าวหน้าตาดี 13 เมษายน 2552 19:15:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Meliot Baggins
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




สวัสดีค่ะ ... กลับมาแล้วค่ะ



อัพบล็อกใหม่แล้วค่ะ
... ชมสวนที่คาดว่า จะอังกิ๊ด อังกฤษได้ที่กรุ๊ป เมื่อดอกไม้บาน


Photobucket ...ภาพงานกระดาษของขวัญวันแต่งงาน ที่กรุ๊ป งานกระดาษ
ค่ะ
Friends' blogs
[Add Meliot Baggins's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.