แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
Group Blog
 
<<
มกราคม 2550
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
13 มกราคม 2550
 
All Blogs
 

นาริตะ ภาค2 กันเถอะ ...

ติดค้างกับกบน้อยเอาไว้หลายงวดแล้ว ยังไม่ได้ทำตามที่สัญญาสักที


กะอีแค่เขียนบล๊อคแค่เนี้ย เหมือนมันไม่ยากเย็นอะไรก้อจริงหรอกน๊า ... แต่ว่าเอาเข้าให้จริงๆแล้ว ทำไมมันหาเวลาว่างๆเขียนไม่ได้เลยก้อไม่รู้ ต้องขอโทษที่ทำให้รอนะคะกบ



วันนี้ไม่พูดพล่ามทำเพลงดีกว่ามั้ย เด๋วจะกระแทกรูปลงมาเป็นกระตั๊กเลยให้สะใจโก๋ไปข้าง ดีมั้ย ดีมั้ย

(อีกนัยนึงก้อคือ ตรู ขี้เกียจพิมพ์ เลยหาข้ออ้างไปเรื่อยเปื่อยอีกละ )


เอาล่ะนะ ... หลังจากครั้งก่อนนี้ ที่ไปกินข้าวหน้าหมูทอดแสนอร่อยใกล้วัดมาแล้ว เราก้อจะทำการ บุกวัดกันละ


แต่ก่อนอื่น ... อยากจะให้ดูหน่อยว่า ภาพในความเป็นจริงในช่วงเดือนที่เด็กที่รอคอยไปอยู่นาริตะ มาเนี่ย ... อากาศมันเป็นเช่นไรมั่ง ดังนั้น ทุกท่านโปรดทนชมทัศนียภาพจากหน้าต่างโรงแรมกันไปก่อนนะจ๊ะ


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

จากหน้าต่างชั้นบน ... ซักชั้น จำไม่ได้แล้วว่าชั้นไหน แต่เป็นช่วงวันแรกที่ไป เพราะงั้นเดาว่า ไม่ชั้น 5 ก้อ 6 หรือ 7 ... สลัวๆแบบเหงาๆดีเนอะ เปิดหน้าต่างออกไปได้กว้างด้วยล่ะ อารมณ์อกหัก นึกอยากโดดลงไปเหมือนกัน


แบบว่า ข้างล่างมันมีสระว่ายน้ำน่ะนา ... อยากรู้ว่า โดดลงไปแล้ว มันจะตูมมมม ... ได้สวยงามมั้ย

จะได้ไปแข่งโอลิมปิคให้รู้แล้วรู้รอด





แต่พอเข้าเช้าอีกวัน ... โอ้ พระเจ้าจอร์จ ... มันกลายเป็นวันอันน่าสยองของเด็กที่รอคอยไปเลย ก้อ ... ลมมันพัดแรงโคตรๆ จนป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ที่เค้ามักจะเอาขึ้นตามถนนใหญ่น่ะมันปลิวมากับลมเชียวนะ





เอาล่ะ นั่นก้อเป็นภาพที่อยากให้เห็น จากหน้าต่างเดียวกัน ... คราวนี้หมู่เฮา เราไปวัดกันเถอะ


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


วัดที่เด็กที่รอคอยไปเยือน คือวัดนาริตะซัง ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟนาริตะเคเซ ถือว่าเป้นวัดที่ใหญ่และมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์มิใช่น้อย และในวันปีใหม่ที่ผ่านมาผู้คนก้อไปร่วมออกันเพื่อไหว้พระและอธิษฐานให้ปีใหม่นี้มีแต่สิ่งดีๆ

ส่วนเด็กที่รอคอย ... ไม่ได้ไป หลบความหนาวอยู่ในห้องนอนรอเที่ยงคืนแล้วจะโทรไปหวัดดีปีใหม่แม่ ปรากฏว่าไวไม่เท่ารุ่นพี่ที่อยู่ห้องข้างๆ เที่ยงคืนเป๊ะ พี่แกโทรมาปั๊บ

รู้สึกดีเหมือนกันที่มีคนนึกถึงเราเป็นคนแรกในปีนี้ ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเราด้วยนั่นแหละ ก้อเลยอวยพรให้กันว่าขอให้เป็นปีที่ดี สมหวังกับทุกสิ่ง

ปัญหาคือ พี่แกเจ้าชู้ชิบหาย คิดอะไรอยู่รึเปล่า...ฟละ ...

พระเจ้าคะ อย่าเพิ่งมีเรื่องอะไรยุ่งยากตามมาเลยละกันนะคะ ช่วยให้นู๋มีชีวิตที่สุขสงบซักพักหน่อยเถอะค่ะ

เอ้า เอ้า มามา เราไปเข้าวัดกัน หลายหลากมุมกล้องหน่อยนะคะ เด๋วจะพยายามอธิบายดูว่าอะไรมันคืออะไรมั่ง

เพราะเจ้าของบล๊อคก้อไม่รู้อะไรเลยเหมือนกัน (อ้าว?!)












มีติดรูปนักเรียนญี่ปุ่นมาด้วย ยูนิฟอร์มน่ารักดีนะ















เอ่อ นี่ ไม่ใช่สุสานนะจ๊ะ ยังเป็นบริเวณลานวัดธรรมดาๆอยู่







มาที่อีกด้านนึงของวัด




พอรู้สึกตัวอีกที เด็กที่รอคอยก้อวิ่งไล่ถ่ายภาพของพระซะแล้ว แต่แหม... หลวงพี่ไม่ให้ความร่วมมือเลย ดูสิ เดินจีวรปลิวไปต่อหน้าต่อตาซะงั้น (ก้อไม่ได้ไปบอกเค้าเองนี่หว่าว่าจะขอถ่ายภาพ ) เลยจับมาได้แค่ภาพด้านหลังจ้ะ





ส่วนนี่คือ ... อะไรก้อไม่รู้ คล้ายบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์




ด้านข้าง เห็นว่ามันเป็นรูปมังกรหมอบอยู่น่ะนะ ...





เด๋วเราไปดูอีกด้านของวัดกันในภาค 3 นะคะ




 

Create Date : 13 มกราคม 2550
10 comments
Last Update : 13 มกราคม 2550 22:58:46 น.
Counter : 824 Pageviews.

 

เกาะขอบบ๊อกรอภาค 3

บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่อ้อนว่า มันคือ ที่ตักน้ำล้างมือก่อนเข้าวัดน่ะอ้อน เหมือนคนไทยสมัยก่อน จะขึ้นเรือนต้องล้างเท้าก่อนประมาณนี้ แต่ละวัดเค้าจะมีบ่อนี่หน้าตาไม่เหมือนกันเลย เป็นเอกลักษณ์ดี

 

โดย: froggie IP: 125.24.162.71 16 มกราคม 2550 8:50:52 น.  

 

ภาพวัดแบบญี่ปุ่นนี่มักทำให้เราตื่นตาตื่นใจเสมอ
รู้สึกมะว่าศิลปกรรมแบบเอเชียมักเป็นแนวราบ ใช้พื้นที่กว้างๆ ประกอบ มองเข้าไปแล้วทำให้ออกไปทางสงบ ราบเรียบ ร่มเย็น ไม่พุ่งๆ ขึ้นๆ น่ะ
ไม่เหมือนของยุโรปที่เน้นแนวสูงโอ่โถงใหญ่โตมโหระทึก

แต่ก็ชอบหมดแหละ 555

ปล. บางรูปแสงแปลกๆ อ่า
อย่างรูปสี่ รูปห้า รูปเก้า
อากาศมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ หรือว่า...เอิ่ม คือถ้ามีเงาอะไรมืดๆ เป็นฝ้าๆ อยู่ในรูปท่ามกลางแสงแบบนั้นเนี่ยยยย

ได้เลยนะ กุ๋กกรู๋ๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

โดย: ปป IP: 203.154.148.50 17 มกราคม 2550 9:26:18 น.  

 

พี่อ๊อน
เค้ามีอะไรเร่งด่วนมาให้ดูจ้า


https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=toomad&month=02-2007&group=5&date=05&blog=1

 

โดย: =too= 5 กุมภาพันธ์ 2550 14:02:12 น.  

 

อ๊ะ อยากมีแฟนเป็นแอร์โฮสเตส ต้องทำไง

 

โดย: เต้ IP: 202.28.62.245 9 กุมภาพันธ์ 2550 12:11:20 น.  

 

แฮปปี้เบิร์ธเดย์อายุครบ 53 ค่า
ขอให้คุณยายอ้อนมีความสุขมาก ๆ น้า

เอาข้อความขู่ฆ่าของป้าปุ๋ยมาฝากอ้ะ



https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=toomad&month=02-2007&group=5&date=05&blog=1

อ้อน

อ้อน




ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย

(สวมวิญญาณมุ๋ม ถือขวาน ไล่ล่า สิงหาสับ)



โดย: ปป IP: 203.154.148.50 9 กุมภาพันธ์ 2550 10:56:04 น.

 

โดย: too IP: 58.8.52.29 9 กุมภาพันธ์ 2550 20:43:24 น.  

 

พี่อ๊อน แท็กพี่อ้อนอีกแล้ว
จะทำมั้ยเนี่ย???


https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=toomad&group=5

 

โดย: =too= 22 กุมภาพันธ์ 2550 20:42:40 น.  

 

อ้อนเที่ยวอีกแล้วเหรอจ๊ะ แล้วนี่จะไปเมืองไทยเมื่อไหร่อีกล่ะ หรือว่า เพิ่งไปมาหมาดๆ ของพี่ว่าจะกลับ เมษา พฤษภา มิย อ่ะอ้อน ทันกันไหม๊ ไหวมะๆ

 

โดย: Second impact 24 กุมภาพันธ์ 2550 1:55:15 น.  

 

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=toomad&month=02-2007&date=22&group=5&blog=1 นีจ้ะ นี่นี่ ฟู้ดแท็คน่ะ

 

โดย: too IP: 203.156.136.73 26 กุมภาพันธ์ 2550 8:52:13 น.  

 

พี่อ้อนคะ กลับบ้านไปแล้วเรอะ???

เพิ่งเห็นข้อความพี่อ้อนอะ จะบอกว่า พี่กบมีตัวซับไฟล์ไงคะ
แต่พี่อ้อนอาจจะต้องดูปนกันแบบงง ๆ เล็กน้อย (ตู่ก็ยังงงอยู่เหมือนกัน)
เดี๋ยวหาวิธีรวมได้ก่อนแล้วมาบอกน้า
ไม่งั้นพี่อ้อนก็ใช้วิธีดูไปเปิดหนังสือการ์ตูนไปด้วยแล้วกัน มันเหมือนกันเป๊ะออกจะขนาดนั้น ฮ่าๆๆ

 

โดย: too IP: 203.156.136.73 27 มีนาคม 2550 9:41:30 น.  

 

พี่อ้อน อิอิ
มาแอบ tag หน่อยอ่าค่ะ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=findingrunechan&group=4&month=04-2007&date=04&gblog=4

ว่าง ๆ ค่อย up ก็ได้ค่า

 

โดย: runechan (vamos_ferrero ) 4 เมษายน 2550 3:58:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BlogGang Popular Award#13


 
เด็กที่รอคอย
Location :
กรุงเทพ Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




จะเป็นกรวดหรือเพชร ถ้าไปนึกรักมันเข้าแล้วหายไปเมื่อไรก็เสียดาย ยิ่งรักมากก็ยิ่งเสียดายมาก บางคนถึงกับเสียคนไปก็มี


"ถ้าเราไม่อยากทุกข์มากไม่อยากเสียคน ก็อย่าไปรักอะไรให้มากนัก ถึงจะรักก็ต้องรู้กำพืดว่ามันเป็นเพชร หรือเป็นกรวด"


ถ้ารู้ราคาจริงๆของมันเสียแล้วถึงมันจะหายไป เราก็จะไม่เสียดายมากนัก

(จาก "สี่แผ่นดิน" โดย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช)

สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง
ส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความ
ในสื่อคอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดี
ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add เด็กที่รอคอย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.