****ecomom****
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
3 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 
การเป็นแม่

ภาวะการเป็นแม่

เป็นธรรมดาที่คนเรามักจะกลัวการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆในชีวิต
เช่น การเริ่มทำงาน การแต่งงาน การตั้งครรภ์และการเลี้ยงลูก
บางคนจะคิดถึงแต่ความสุข สมหวังในสิ่งใหม่ๆนั้นเพียงประการเดียว
ซึ่งมักจะทำให้ผิดหวังในเวลาที่เผชิญกับความจริงบางอย่างที่ไม่ได้เป็นไปตามที่คาดหวังไว้
ความรู้สึกผิดหวัง เป็นสุขหรือไม่ขึ้นอยู่กับคุณมอง
หรือคาดหวังบทบาทการเป็นแม่ไว้อย่างไร
เช่น ถ้าวาดหวังว่าคุณแม่จะตื่นนอนตอนเช้า
ด้วยการพาลูกไปเดินเล่นในสวนสาธารณะ
2 คนแม่ลูกอยู่ในชุดที่สวนสะอาดเดินเล่นไปตามสวนสัตว์
สวนดอกไม้ที่สดชื่นสวยงามตามที่เห็นในภาพยนตร์นั้น
คุณจะผิดหวังอย่างมาก
เพราะชีวิตจริงไม่ใช่สิ่งที่เห็นในจอภาำพยนตร์
คุณจะพบว่าในชีวิตการเป็นแม่นั้น
เวลาจะผ่านไปวันๆโดยที่คุณไม่ได้ออกนอกบ้านมาเห็นแสงเดือนแสงตะวันเลย
ด้วยภารกิจวุ่นวายนานาประการกับสมาชิกตัวน้อยของคุณ
เช่น การซักผ้าอ้อมและเสื้อผ้าเด็กกองโต
ที่ต้องใช้แรงขยี้ทีละชิ้นให้สะอาดดังใจ
(ยิ่งเปื้อนอิ๊แล้วด้วย..ยังกับใครเอาสีเหลืองแป๊ดระบายใส่)
และถ้าคุณวาดหวังว่าจะกลับบ้านในระยะหลังคลอด
พร้อมสมาชิกตัวน้อยที่ส่งเสียงอ้อแอ้ให้คุณได้เพลิดเพลิน
พูดคุยกันด้วยความรู้ใจ กระหนุงกระหนิง
คุณก็จะผิดหวังอย่างมากด้วย
เมื่อสมาชิกตัวน้อยของคุณจะส่งได้แต่แผดเสียงร้องอันหนวกหู
ที่ไม่สามารถสื่อภาษาได้เลยว่าเธอต้องการอะไร
และกำลังจะบอกเล่าอะไรให้คุณรับทราบ
บางครั้งก็รบกวนคุณในขณะที่คุณกำลังอาบน้ำ
กินอาหารอย่างมีความสุข หรือแม้แต่กำลังแสดงความรักกับสามี

อะไรคือความเป็นจริงของชีวิตการเป็นแม่คน
นอกจากภารกิจอันวุ่นวายและเหนื่อยกาย
สิ่งที่คุณควรจะได้ คือ
ความรู้สึกผูกพันของการเป็นเจ้าของชีวิตเล็กๆที่ต้องดูแลฟูมฟักด้วยความรัก
เจ้าร่างเล็กๆกระจ้อยร่อยที่นุ่มนิ่มในอ้อมกอด
เจ้าตัวน้อยที่นอนหลับตาพริ้มน่ารักน่าทนุถนอมในบ้านของคุณ
เสียงอ้อแอ้และหัวเราะจนเห็นเหงือกสีชมพู
มือและเท้าเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มยามจับต้อง
เหล่านี้คือ สิ่งที่สวรรค์ประทานให้คุณแต่เพียงคนเดียว
เพื่อชดเชยกับผ้าอ้อมกองโต
และเวลาเย็นอันเร่งรีบ
การนอนหลับๆ ตื่นๆ ตลอดทั้งคืน
คุณคิดว่าคุณจะมีความสุขได้มากน้อยแค่ไหนกับการเป็นแม่
ที่มีทารกที่เป็นตัวตนจริงๆ ไม่ใช่ในภาพฝัน

การเป็นแม่ไม่ใช่สิ่งที่ติดตัวผู้หญิงทุกคนมาตั้งแต่เกิด
ไม่มีใครอาบน้ำเด็กได้อย่างคล่องแคล่ว
อุ้มเด็กได้ปราดเปรียว..ไม่ต้องระวังว่าจะพลาด
กล่อมเด็กได้โดยไม่เรียนหรือฝึกหัดล่วงหน้า
ทุกสิ่งต้องการการเตรียมตัวล่วงหน้า
ไม่ว่าการเป็นพ่อหรือการเป็นแม่
ในอดีตที่ผ่านมาผู้หญิงจะหัดการดูแลเด็กทารกโดยการช่วยแม่เลี้ยงน้อง
มาในปัจจุบันครอบครัวเล็กลง คู่สมรสมักจะแยกตัวมาอยู่อย่างอิสระ
ไม่ได้ร่วมบ้านกับพ่อแม่
การดูแลเด็กแรกเกิดจึงเป็นสิ่งที่คู่สมรสต้องเรียนรู้และฝึกด้วยตนเอง
และจากการอ่านหนังสือ
ในโรงพยาบาลบางแห่งจะมีการจัดชั้นเรียนสำหรับคุณพ่อคุณแม่มือใหม่
เช่น สอนการให้นม วิธีการจับอุ้ม อาบน้ำ แต่งตัว
การดูแลสุขภาพและการสังเกตอาการผิดปรกติ
แต่รายละเีอียดทั้งหลายเป็นสิ่งที่พ่อและแม่ต้องหัดและเรียนรู้
ไปพร้อมกับการเลี้ยงดูลูกในแต่ละช่วงอายุ
เช่น ทำไมลูกจึงเอาแต่ร้องไห้ไม่ยอมหลับ
นุ่งผ้าอ้อมอย่างไรจึงจะเก็บของเสียไม่ให้เลอะเทอะทั้งตัวและที่นอน
บางครั้งเป็นบทเรียนที่แม่มือใหม่ทั้งหลายเรียนรู้ด้วยน้ำตาแห่งความเหนื่อยยาก
จนกว่าจะพัฒนามาเป็นอาชีพได้
แต่ไม่นานนักคุณแม่จะเรียนรู้วิธีการอุ้มลูกด้วยมือซ้าย รับโทรศัพท์ด้วยมือขวา
หรืออาบน้ำป้อนข้าวลูกไปพร้อมกับการดูโทรทัศน์ คิดรายการอาหารเย็น

เมื่อถึงวันนั้น..การเป็นแม่ก็คือความสามารถส่วนหนึ่งในตัวคุณ
ที่คุณคาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเช่นนั้นได้


คัิดและเรียบเรียงดัดแปลงจาก
หนังสือ “คู่มือตั้งครรภ์คุณภาพ” แปลและเรียบเรียงโดย ผศ.พวงน้อย สาครรัตนกุล รศ.นพ.สุรเกียรติ อาชานานุภาพ
ขอบคุณพี่วดีที่ให้หนังสือมาอ่าน ณ.ที่นี่ด้วยค่ะ



Create Date : 03 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2548 12:44:11 น. 16 comments
Counter : 909 Pageviews.

 
ยังคะ ยังไม่เคยมีลูก ก็คิดอยู่เหมือนกันคะ ถ้ามีลูกแล้ว ความรู้สึกจะเป็นยังไงหนอ


โดย: ตะวันสีชมพู วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:12:59:30 น.  

 
อยากมีลูกแฝดคับ


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:13:38:49 น.  

 
เเม้ว่าลูกจะโตเเล้วก็ยังเหนื่อยอยู่เกือบตลอดเวลาค่ะ
สู้ๆนะคะคุณเเม่ลูก2


โดย: Hana* วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:40:18 น.  

 
เป็นแม่นี่ไม่ง่ายเลยจริงๆนะคะ



โดย: นู๋โนริ วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:36:50 น.  

 
เอาน่าสู้ ๆ พี่โอ๋.....เหนื่อยกว่านี้ก็ทนได้ 5555

พี่โอ๋ นิน่ะไปโทรเบอร์พี่ชายหนูละ มิน่าละเราถึงไม่ได้ยินเสียงกรี๊ง ๆ กร๊าง ๆ สงสัยกะจะจีบพี่ชายเรานี่เอง 5555...


โดย: เปาหมู (salapaomoo ) วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:48:44 น.  

 
เข้ามาอ่านในฐานะที่เป็นแม่คนหนึ่งค่ะ
ต้องถูกเลยค่ะ .... การอาบน้ำให้ลูกครั้งแรก
มันมีความรู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก
กลัวว่าลูกจะหลุดจากมือ
กลัวน้ำจะเย็น-ร้อนเกินไป
กลัวแชมพูเข้าตาเวลาสระผม
กลัวไปสารพัด แต่ก็สามารถผ่านพ้นทุกอย่างมาด้วยดีค่ะ



โดย: Petit Patty วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:06:57 น.  

 
มาอ่านด้วยคนค๊า แต่รออีกสองปี หุหุ


โดย: yadegari วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:02:59 น.  

 
จุ๊บๆๆพี่ยูตะ น้องริสาค่ะ


โดย: yadegari วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:06:28 น.  

 
แต่ทั้งหลายทั้งปวง ทำไปก็ด้วยความรักเนอะค่ะ...


โดย: MeTaBoLism วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:51:44 น.  

 
เป็นแม่เหมือนกันค่ะ..

เหนื่อยแต่สุขใจเน้อะ


นึกถึงตอนอาบน้ำให้ลูกครั้งแรก..
ยอมรับว่า..กลัวลูกตก

กลัวไปหมด..

ตอนนี้สบายแล้ว...แต่อยากมีอีกสักคน..อิอิอิ


โดย: zaesun วันที่: 3 พฤศจิกายน 2548 เวลา:18:39:06 น.  

 
ตะวันสีชมพู..มีความสุขค่ะ..
แต่ในสุขนั้นก็มีอะไรอยู่เยอะแยะ

ตี๋น้อย..ลูกแฝดดีค่ะ..เหนื่อยสองเท่าแต่เหนื่อยทีเดียว

พี่ฮานะ..เหนื่อยตลอดเน๊อะคะ..ไม่ว่าจะโตขนาดไหนก็ตาม

นู๋โนริ..แต่ก็ไม่ยาก..ใช่เปล่า

เปาหมู..เน๊อะ..เพื่อลูก..ทนได้ทั้งน้านนน

Petit Patty..นี่อาบคนที่สองมาสามเดือนแล้ว
ยังกลัวตกอยู่เลย

คุณแบม..จุ๊บหนุ่มสาวไปแล้วค่ะ
แก้มยุบเลย
src=https://www.bloggang.com/emo/emo23.gif>

ทิพ...ใช่...............เลย

คุณzaesun หน่มโตแล้ว..มีอีกสักคนสิคะ


โดย: iamname IP: 218.140.64.1 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:58:18 น.  

 
เห็นด้วยค่ะ เลี้ยงลูก หัวหมุนทุกวันเลยค่ะตอนนี้...แทบไม่ได้ออกไปไหน

เท่าที่อยู่บ้านก็ยังวุ่นวาย ถ้าออกไปข้างนอกสงสัยวุ่นวายกว่านี้แน่ ๆ เลยค่ะ


โดย: LilyAi วันที่: 3 เมษายน 2550 เวลา:17:30:19 น.  

 
ถึงจะเหนือยไปหน่อย แต่ก็ดีใจทีมีเจ้าตัวน้อย และเป็นความโชกดีทีมีพ่อดีๆของเจ้าตัวน้อยช่วยเลี้ยงดู ทำให้มีความสุขกับชีวิตครอบครัวมากๆ


โดย: คอรีเยาะ IP: 118.174.85.53 วันที่: 26 กันยายน 2551 เวลา:23:29:40 น.  

 
ถึงเราจะทำงานเหนื่อยแค่ไหน แต่พอกลับมาเห็นหน้าลูกก็หายเหนื่อยแล้ว


โดย: รักจัง IP: 58.147.116.87 วันที่: 15 กรกฎาคม 2552 เวลา:15:49:03 น.  

 
ถึงพ่อจะไม่ได้อยู่ดูแลหนู แต่พ่อก็รักหนูมากที่สุดในโลก


โดย: พ่อที่รักลูกที่สุด IP: 58.147.116.87 วันที่: 15 กรกฎาคม 2552 เวลา:15:50:40 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแม่ พอดีทางเราสังเกตุเห็นว่าคุณแม่ใช้งานอินเตอร์เน็ตเป็นประจำ จึงอยากบอกถึงโครงการดีๆ ของนมผงตราหมีค่ะ

ปีนี้เป็นปีที่ 2 แล้วที่เราได้จัดกิจกรรม MommyBear Blogger ขึ้น เพื่อให้คุณแม่ได้แบ่งปันเขียนเรื่องราวและประสบการณ์ดีๆ ผ่านทาง Mommybear Blog พร้อมทั้งให้คุณแม่และครอบครัวร่วมกิจกรรมสนุกๆมากมาย เช่น การถ่ายแบบลงนิตยสาร class เรียนทำอาหาร หรือ ทริปไปต่างจังหวัดค่ะ

เข้าไปดูลายละเอียดและสมัครได้ในลิงค์นี้ หมดเขตรับสมัคร 21 ก.พ. 2553 //www.mommybear.net/mommybearblogger/year2/

อย่าพลาดโอกาสดีๆ สมัครวันนี้ รอรับ Welcome Pack จากพี่หมีได้เลยค่ะ


ทีมงาน MommyBear Network


โดย: apple IP: 203.146.242.40 วันที่: 28 มกราคม 2553 เวลา:21:19:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

iamname
Location :
Chiba Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




แม่ลูกสอง...ลองผิดลองถูกไปเรื่อย









Friends' blogs
[Add iamname's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.