ไอ้ม๊อบยังไม่ตาย !!! Holy shoot อยากว่าผมเสียสติหรืออะไรก็ได้

คำเตือน

ข้อความต่อไปนี้ เป็นข้อความที่ขออนุญาตคุณ uppalux นำมาบันทึกไว้ เพื่อระลึกถึง "ม๊อบน้อย" ซึ่งจากเราไปแล้ว


Past Perfect Tense ล้วน ๆ



ม๊อบ ยังไม่ตาย
ฟื้นแล้ว แต่สภาพไม่ได้ต่างอะไรจากหนูผี
ตอนนี้เพิ่งป้อนนมเสร็จ นอนไป
มีแรงดิ้นนิดหน่อย
กินนมช้า แต่ว่ากินไปเยอะพอควรเลย

ไม่รู้ว่าผมเสียสติจนเห็นภาพหลอนหรือเปล่า
อยากว่าบ้า เสียสติก็ได้นะครับ
แต่มันดิ้นอยู่ในกล่อง


แมวนรก
ตายไป 14 ชั่วโมงแล้วฟื้นได้ไงวะ

แก้ไขเมื่อ 24 ต.ค. 51 04:11:50

เริ่มจากอะไรที่ทุกคนน่าจะคิดดีกว่า
คือทำไมถึงคิดว่ามันตาย
แล้วจะไม่ให้ผมคิดว่ามันตายได้ไงครับ
ผมเพิ่งตื่นมา สลึมสลือ งัวเงีย เดินไปที่กล่อง ไอ้ม๊อบนอนเหยียด
ขาทั้งสี่ ชี้ฟ้า ตาเบิกโพลง ตัวเกร็ง แข็ง หัวและคอแอ่นไปด้านหลัง ท่าเดียวกันกับตอนชัก แต่ว่าตอนนี้นิ่ง
จมูก อุ้งเท้า ทวารหนัก ไม่มีสีเลือด มีแต่สีซีดจาง
หยิบขึ้นมา ม่านตาไม่ตอบสนอง ตัวเย็น เกร็งแข็ง แทบไม่เปลี่ยนท่า
หน้าท้องยุบจนติดกระดูกสันหลัง ทั้งที่เพิ่งป้อนนมไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน
ที่สำคัญ หัวใจไม่เต้น

แล้ว .............
เจออย่างนี้ คุณคิดว่าตายมั้ยล่ะครับ
ทำไงให้มันฟิ้น
ตอบตามตรง ไม่ได้ทำแป๊ะอะไรเลยครับผม
คือตอนมันตายนี่ลองพยายามชุบชีวิตทุกทางเท่าที่นึกออก
ปั๊มป์หัวใจ
ห่มน้ำร้อน
ผายปอดแมว(ใช้สายยางน้อย)
นวด
ให้น้ำหอมเลีย
ลองกระตุ้นอึ ฉี่ เผื่อตอบสนอง
คำตอบที่ได้ ส้นตึกครับ ไม่มีปฏิกริยาใด
ทำกันอยู่สามสี่สิบนาที
ผมก็ไม่ได้ทำอะไรอีก ก็เอาม๊อบวางไว้ในกล่อง เปิดไว้ พัดลมระบายอากาศไว้ให้เหมือนเดิน เหมือนตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
แล้วผมก็หลับไป ไม่ได้ทำอะไรอีก
ตอหลดครับ ไม่ได้หลับหรอก คือมันวิตกจนนอนไม่หลับ หลับจริงๆ ก็เกือบเช้า ตอนนั้นคือน้ำตาตกจนเพลีย สมองล้าแล้ว ก็เลยหลับไป

ออ ถ้าท่านใดจะถามว่า ทำไมไม่พาไปโรงพยาบาล
ตอนนั้นฝนตกครับ
อากาศเย็นมาก
ตกหนักแบบน้ำล้นตุ่ม
เอาออกไป ระยะทางก็ไม่ไกล อากาศเย็น ฝนตก
ถ้าใส่เสื้อกันฝน อาจไม่เปียก แต่มันหนาวแน
อาจใส่ถุงน้ำร้อนลงไป แต่กว่าจะไปภึงล่ะ
ถ้าขี่เร็ว กระเป๋า และถึงน้ำร้อนก็เย็นแร็ว แต่ถึงไว
ขี่ช้า อุณภูมิรักษาได้ แต่ว่ามันไม่ตายถาวรแล้วเหรอ
ผมก็เลยทำใจครับ

แล้วเมื่อเช้านี้ ตื่นมาประมาณ 7 โมงมั้ง
หลับตีห้าตื่นเจ็ดโมง
ออนเอ็ม ไม่กล้าเข้าพันธ์ทิพย์
ตั้งกระทู้ไว้เอง ไม่กล้าเข้าไปดู
กลัวตัวเอง

คุยกับแก๊งค์แมวเชียงใหม่ บอกข่าวเรื่องไอ้ม๊อบตาย ช๊อกไปตามๆ กัน
เหมือนบ้า ดันไปแพร่กระจายความตึงเครียดซะงั้น

ประมาณเที่ยงกว่า เกือบบ่าย น้ำหอมไปตะกุยๆ กล่องที่ม๊อบนอน เหมือนอยากเข้า คงคิดถึงไอ้ม๊อบ
ผมก็คิดว่าไม่เห็นมีอะไรต้องเสีย เลยเปิดให้น้ำหอมเข้าไปในกล่อง
น้ำหอมเลียไอ้ม๊อบเอาเป็นเอาตาย
เป็นแมวโง่จริงๆ ไม่รู้ว่าน้องมันตาย
ผมเห็นมันเลีย ทำอะไรไม่ได้ นั่งน้ำตาตกไปอีกรอบ
ประมาณบ่ายกว่าๆ เกือบบ่ายสองโมง ผมเห็นเท้าไอ้ม๊อบกระดิก
ตกใจอย่างรุนแรงครับ เหมือนมีคนถีบเข้าหน้า นึกว่าเจอของเจ๋ง ไอ้ม๊อบตามมาหลอก
ไม่แค่นั้น มันพยายามพลิกตัว ก๊อดแดมน นี่ถ้าเป็นหนังสยองขวัญนี่เกรดบีเลย
มันเกินคำว่ากล้ามเนื้อกระตุกในศพไปมากแล้ว
ผมรีบแข้าไปเปิดดู หยิบขึ้นมา ไอ้ม๊อบทำตาพริ้ม อ้าปากพะงาบๆ แบบหิว ขยับขา
ตั้งน้ำร้อนก่อนเลยครับ
กกตัวด้วยผ้าร้อน เปิดไฟ วัดอุณภูมิ
เสร็จแล้วรินวิตามิน กลูโคส นม ประเคนทุกสิ่งเข้าไป
ไอ้ม๊อบเริ่มกินช้าๆ แบบ แตะๆ
แล้วก็กินได้เร็วขึ้นนิดหน่อย แต่ไม่จ๊วบๆๆๆๆๆ เหมือนเดิม
แต่ก็กินไปเยอะมาก
ท้องที่ติดกระดูกป่องขึ้นมาเกือบเต็มเลย

ตอนนั้นเสียสติมาก วิ่งวุ่นเลย ไม่รู้เอาไว้ไหน เอาม๊อบวางไว้กับน้ำเชื่อม เพราะวางไว้กับตัว น่าจะอุ่นที่สุด
น้ำเชื่อม สะดุ้งตอนเห็นไอ้ม๊อบ นิ่ง แล้วเลียใหญ่เลย
เลียให้ม๊อบ
อ่านชื่อดีๆ นะครับ นี่คือน้ำเชื่อม ตัวพี่
ปกติน้ำเชื่อมจะยอมรับ เฉยๆ แต่ไม่เข้ามาเลย ไม่เข้าใกล้ และถ้าโดนแตะตัว จะเดินหนี แต่นี่เลียให้เอง
ก๊อดชู
จะเริ่มทยอยลงภาพแล้วนะครับ
จะลงเยอะมาก เพราะงั้น โหลดหนักแน่นอน
คนมันดีใจ ฮ่าฮ่า

ก่อนอื่นน

อยากให้อ่านตรงนี้หน่อยครับ
ผมแทบจะก้มกราบงามๆ ที่ฝ่าเท้าคนเหล่านี้
เป็นคนที่รักไอ้ม๊อบและเมตตามันด้วยปัจจัย

พี่อิง หมีน้อยเทวดา นำทางผมไปโรงพยาบาลตอนตีหนึ่ง ออกเงินค่ารักษาให้ก่อน 400 บาท
พาหมอและผู้ชำนาญการมาให้ปรึกษา ให้ยืมขวดนม สารพัด

พี่ปึ้ง พี่แพท Matommy และ Hello patty ซื้กตะกร้ามาให้ ด้วยความเป็นห่วงว่าน้ำหอมจะบุกเข้าไปหาม๊อบ

พี่ติ๋ว คนนำม๊อบมา
เช็คข่าวและอาการตลอด เป็นห่วงม๊อบมาก เรียกได้ว่าจอยไปทุกอารมณ์กับผมจริงๆ
เสนอตัวออกค่ารักษาให้ตลอด

คุณน้าแววดาว (เรียกน้านะครับ เพราะคงไม่แก่กว่าแม่ผมหรอก แม่ผมตั้ง 60 แน่ะ)
โอนเงินมาช่วยเหลือค่ารักษาม๊อบ 700 บาท!!

ทุกท่านแก๊งแมวเชียงใหม่ ให้ความช่วยเหลือทั้งผมทั้งไอ้ม๊อบ
พี่ปลา หมอก๊อบ หอมโจ้ พี่แนน สารพัดขี้เกัยจพิมพ์นู่นนี่
คนที่มา RIP ให้ มาเป็นกำลังใจ (แม้ผมจะมาอ่านเอาตอนไอ้ม๊อบฟื้นแล้วก็ถเถอะนะครับ)

กรูแทบจะก้มลงกราบบบบบ ฮิ้วววว



เว้ยเฮ้ย เว้ยเฮ้ย มีคนมาเร่งแล้ว
จัดให้ครับ เมื่อกี้มัวแต่ย่อรูป ปรับแสง
เดี๋ยวจะจัดหนักให้เลย โหลดแทบตายแน่

นี่คือรูปถ่ายตอนที่ผมถอกใจแล้วว่าปลุกไม่ตื่น
ร่องรอยสารพัด น้ำ ขน สีก็แป๊ะ
แต่คือตอนเจอมันไม่ได้นอนท่านี้นะครับ
นี่ผมจัดท่าให้สวยงาม



เนี่ย ประมาณเนี้ย แต่น่ากลัวกว่า คือมันเหยียดชี้ฟ้า ตาโพลง
น่ากลัวมากกก



อันนี้ทำเอาร้องไห้
ไอ้ม๊อบตายไปแล้วมันยังร้องหา แล้วเข้าไปเลีย



ร้องรอบแรก ตอนมันตาย
รอบสอง น้ำหอมไปเลีย
รอบสาม เกือบร้อง เพราะมันฟื้น แล้วน้ำเชื่อมก็ .........



ดูๆๆๆๆ
God crap มากกก
ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เห็นภาพนี้
แต่ว่าหลังจากนั้น พอม๊อบอาการดีขึ้น น้ำเชื่อมก็ไม่ยอมเข้าใกล้ม๊อบเหมือนเดิม



นี่คือตอนที่มันเพิ่งฟื้นจากควายตายหมาดๆ สภาพเละมาก
คือไม่ได้ต่างอะไรจากหนูผี หรือศพ ลูกแมวจริงๆ
คือตัวเย็น แทบไม่ต่างอะไรจากตอนตาย
มีสองสามอย่างที่ต่างไป คือมันกระพริบตา ดิ้น ขยับปาก หัวใจเต้น นอกนั้น ซีดหมด

สภาพที่ออกมานี่ ขี้ตาเกรอะกรัง เตะไปหมด หนังย่น ลอก ขนร่วง หนวดหักแทบทุกเส้น คิ้วก็หัก
ผม ผิวซีดไปหมด



พอเราป้อนนม วิตามิน กลูโคส เข้าไปซักพักหนึ่ง ม๊อบก็ดีขึ้นอย่างรวดเร็ว
ในที่นี้ หมายถงึรวดเร็วมาก
มากจริงๆ มียางจักรยางแฟบๆ เส้นหนึ่งที่ไม่มีลมเลย เจอเครื่องสูบลมอัตโนมัติ อัดเข้าไป ทำให้พองทันที ยังงั้นเลย
มีสีเลือกขึ้นมา โปะน้ำร้อนเรื่อย สปีดการดูดนมก็เร็วขึ้นอีก



อันนี้ดีใจจนพูดไม่ออก คือมันกินนมอย่างเอาเป็นเอาตาย
ในใจเราก็รู้สึกเหมือนตอนที่มันกำลังฟื้นตัวจากการตกมาจากชั้นสอง ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ มันดีใจอย่างนั้นเลย แต่ครั้งนี้เร็วกว่ามาก



นี่คือสถานที่อยู่ของม๊อบครับ
ป้อมปราการสุดแกร่ง ที่น้ำหอมหรือน้ำเชื่อมหรือแมวตัวไหนก็บุกเข้าไปไม่ได้
ฮ่าฮ่าฮ่า
ราคาก็ไม่ได้ถูกเลยนะเว้ยยย ไอ้ม๊อบ
ถ้าเอ็งตายไปแล้วใครจะใช้ล่ะ



แปลว่าตอนนี้แกก็ใช้ไปสี่ชีวิตเป็นอย่างต่ำแล้วสิ
ทำหน้าตาไม่รู้เรื่องรู้ราว



ทำหน้าตาน่ารัก
โตขึ้นมาเมิงก็เหมือนขาใหญ่ล่ะวะ



ดูมันทำ
พ่อมันจะกรี๊ดดด



Create Date : 15 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2551 23:53:06 น. 10 comments
Counter : 591 Pageviews.

 
น่ารักมักๆ

ยินดีด้วยครับ ปาติหาน


โดย: Golden_Goal วันที่: 16 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:09:16 น.  

 
ยินดีด้วยนะคะ
เคยมีประสพการณ์คล้ายๆกันอย่างนี้ค่ะ

แล้วมันก็อยู่มาจนทุกวันนี้รักมากค่ะ
ขอโทษนะคะโพสท์รูปใส่คอมเมนท์มะเป็นค่ะ


โดย: noklekkaa (papagearna ) วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:4:44:12 น.  

 
ปัจจุบันม๊อบไปแล้วค่ะ คุณ uppalux แจ้งเมื่อวันที่ 1/11/2008 ในกระทู้นี้ค่ะ //www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J7163806/J7163806.html


โดย: Eldarin IP: 203.121.128.117 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:17:49:29 น.  

 
เง้อ...เจ้าเหมียวม๊อบ...


โดย: เหมียวกี้ IP: 114.128.69.91 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:31:32 น.  

 
ขอโทษเพื่อน ๆ ทุกคนไว้ตรงนี้อย่างแรงจริง ๆ ค่ะ

ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เข้าใจผิด



แต่ที่เอาข้อมูลประดามีของม๊อบน้อย มาใส่ไว้ในนี้

เพราะขออนุญาตพ่อมันแล้ว

อยากจะแสดงความระลึกถึงชีวิตน้อย ๆ ชีวิตนึงน่ะค่ะ


ขออภัยเป็นอย่างสูงที่ทำให้เข้าใจผิดนะคะ


โดย: เจ้าของบล็อก IP: 61.7.178.250 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:59:49 น.  

 
คิดถึงเสียง เอี้ยๆๆของม๊อบอ่า


โดย: หมีน้อยเทวดา วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:23:12:47 น.  

 
คิดถึงเหมือนกันพี่อิง

จะมีใครว่าเราบ้ามั้ยเนี่ย คิดถึง ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยได้ยินเสียงซักกะแอะ

แง้ว


โดย: เหมียวน้อยไร้เวทย์ (NonMagicKitty ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:00:13 น.  

 
ตกลง เจ้าม๊อบน้อยนี่ยังอยู่ป่าวอ่ะ


โดย: whatawanna วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:32:48 น.  

 
โถ.. เสียใจด้วยจ้ะ ถ้ายังอยู่โตขึ้นน่าจะสวยมาก เพราะสีส้มชัดเจนดีจริง ๆ


โดย: whatawanna IP: 125.24.64.76 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:34:13 น.  

 
เจ้าม๊อบเหมือนเจ้าสีทองแมวของหนูเลยยินดีที่มันฟื้นนะคะ


โดย: ฮวง พูริน IP: 58.8.233.101 วันที่: 17 ตุลาคม 2555 เวลา:13:32:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
 
 

NonMagicKitty
Location :
ตราด Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เหมียวน้อยไร้เวทย์
ผู้ซึ่งเชื่อว่า...สิ่งสำคัญมิอาจมองเห็นด้วยตา
และความฝันไม่มีขา...เราต้องก้าวไปหามัน
[Add NonMagicKitty's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com