โรงเตี๊ยมจอมยุทธเนียร(ปาตี)
Group Blog
 
All Blogs
 
หมอกพรางดาว



นวนิยายเรื่อง "หมอกพรางดาว" เป็นผลงานเล่มที่สองของเนียรปาตี

เรื่องราวความรักของหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ผูกพันตั้งแต่ยังเป็นเด็ก แล้วมีเหตุให้ต้องพรากจากกันไป การหวนกลับคืนมาพบกันใหม่จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ลองติดตามอ่านดูกันนะครับ







อันนี้ไม่ใช่เหลืองอินเดียนะครับ แตjเห็นว่าสวยดี เลยโพสมาให้ชม...ห้ามถามนะว่าดอกอะไร จำไม่ได้อีกเหมือนกัน อิอิอิ



ในที่สุด ก็หาภาพเหลืองอินเดีย (ที่ถ่ายเอง) ค้นพบในซีดีแผ่นหนึ่งในกองขนาดมหีมา





Create Date : 03 สิงหาคม 2551
Last Update : 14 มีนาคม 2552 20:16:19 น. 31 comments
Counter : 803 Pageviews.

 
แหม! อัพเดตซะสวยเชียว ว่าแต่มันคือต้นเหลืองอินเดียรึเปล่า ก็ยังไม่เคยเห็นหน้าตาเลยว่าเป็นยังไงก็เลยไม่แน่ใจน่ะ


โดย: พี่พิงค์กี้ IP: 58.9.150.59 วันที่: 9 มีนาคม 2552 เวลา:18:09:57 น.  

 
รูปที่โพสไม่ใช่เหลืองอินเดียครับ แต่เป็นรูปเมเปิ้ลเปลี่ยนสี บรรยากาศก็ใกล้เคียงกับในเรื่องครับ (แต่ในเรื่องเป็นต้นแปะก๊วย) ส่วนเหลืองอินเดีย ช่วงนี้กำลังบานเลยครับ เหลืองไปทั้งต้นเลย

สำหรับสองรูปข้างล่าง ฝีมือผมเองครับ ถ่ายส่งอาจารย์ตอนเรียนน่ะครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.108 วันที่: 9 มีนาคม 2552 เวลา:18:26:23 น.  

 
ต้องเอารูปเหลืองอินเดียมาโพสให้ดูบ้างแล้วล่ะ รู้สึกว่านิยายคุณเนียรแต่ละเรื่องจากต้องมีต้นไม้ประจำเรื่องนะ เอามาโชว์ให้หมดเลยก็ได้ค่ะ จะได้เห็นหน้าตาจริงๆ

แหมถ่ายรูปเก่งนะคุณเนียร แล้วนายแบบเนี่ยใครเหรอคะ 555 ว่าแต่ไม่เห็นเอารูปที่ตัวเองเป็นนายแบบมาโชว์บ้างเลยน่ะ


โดย: พิงค์กี้ IP: 61.90.69.45 วันที่: 10 มีนาคม 2552 เวลา:13:21:04 น.  

 
555 กลัวว่าถ้าลงรูปที่ตัวเองเป็นแบบจะไม่มีใครแวะที่บล็อกอีกแน่ๆ อิอิอิ

เป็นคนชอบถ่ายรูปครับ พอๆ กับรักต้นไม้ครับ พี่พิงค์กี้ช่างสังเกตจัง นับตั้งแต่ดอกสารภี เหลืองอินเดีย กาสะลอง (ปีบ) ดอกว่านแสงอาทิตย์...เรือนไม้หอม...เอ่อ ไม่อยากจะเซดว่ามากันทั้งสวนจริงๆ เพราะนางเอกเป็นช่างจัดดอกไม้

นายแบบในภาพก็ 'พี่ใหญ่' ในหมอกพรางดาวน่ะครับ อันนี้ผมถ่ายส่งอาจารย์ ก่อนน้องเขาเข้าวงการมายา ด้วยเวทีประกวดวันรุ่นรายการหนึ่ง บอกใบ้เท่านี้นะจ๊ะ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.13 วันที่: 10 มีนาคม 2552 เวลา:18:38:37 น.  

 
รูปดอกเหลืองอินเดีย เคยถ่ายไว้เยอะมาก แต่ไม่รู้ไปเก็บไว้ที่ไหน หาในแผ่นที่ไรท์เก็บไว้ (จำนวนมหาศาล) ก็ไม่มีเลยอ่ะครับ เอาเป็นว่า หน้าตาก็คล้ายๆ กับที่หน้าปกอ่ะครับ แล้วถ้าตอนนี้ยังเห็นที่ไหนบานอยู่จะรีบถ่ายมาโพสให้ชมครับ เพราะว่าเข้าช่วงโรยแล้วครับ

เอารูปนี้มาให้ชมพลางๆ ไปก่อน ตอนค้นรูปเห็นว่าสวยดี



โดย: จอมยุทธเนียร วันที่: 10 มีนาคม 2552 เวลา:19:32:29 น.  

 
อย่าลืมว่ามีต้นประดู่อีกด้วยนะ แต่ชอบรูปดอกไม้สีเหลืองที่โพสมาจังเลย และก็อยากเห็นรูปดอกไม้ของแต่ละเรื่องด้วย โดยเฉพาะต้นสารภี ถ้าหาได้เมื่อไหร่อย่าลืมเอามาโชว์ให้ครบนะจ๊ะ หรือเอารูปสวนดอกไม้บ้านตัวเองมาโพสบ้างก็ได้ ส่วนรูปเจ้าของบล็อคถ้ากล้าโชว์ พี่ก็จะเตรียมยาหอมไว้ใกล้ๆ ตัวจ้า (ล้อเล่นน่ะ)

ส่วนพี่ใหญ่ในภาพก็ต้องเป็นตัวเอกตัวจริงจากเรื่องหมอกพราวดาวน่ะซี


โดย: พิงค์กี้ IP: 58.9.143.153 วันที่: 11 มีนาคม 2552 เวลา:13:20:12 น.  

 
แหม! ขอแซวอีกอย่างนะ นอกจากต้องมีต้นไม้ประจำเรื่องแล้วยังต้องมีเพลงประจำเรื่องด้วยใช่มั๊ย ไม่งั้นไม่ใช่นิยายฝีมือจอมยุทธเนียรแน่ๆ


โดย: พิงค์กี้ IP: 58.9.143.153 วันที่: 11 มีนาคม 2552 เวลา:13:22:41 น.  

 
ถูกต้องแล้วคร้าบ...เหมือนเป็นโลโก้ไปแล้วนะนี่ แต่เรื่องต่อมา...เวิ้งราตรี...ไม่มีเพลงหรือต้นไม้ชนิดใดที่โดดเด่นเหมือนเรื่องที่ผ่านมาครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.204 วันที่: 11 มีนาคม 2552 เวลา:13:36:53 น.  

 
อ๋อ เวิ้งราตรีไม่มีต้นไม้ พอมาถึงเรือนไม้หอมเลยยกมาทั้งสวนเลยนะ งานนี้ถูกใจคนเขียนล่ะสิ แล้วคุณเนียรเคยคิดจะเขียนแนวลึกลับ ฆาตกรรม หรือผีๆ บ้างมั๊ยคะ พี่เองก็ชอบอ่านนะแนวๆ เนี้ย

อ้อ ! เดี๋ยวพี่จะไม่อยู่ 2 วัน แล้วค่อยคุยกันใหม่นะคะ




โดย: พิงค์กี้ IP: 58.9.144.167 วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:16:54:14 น.  

 
ถูกใจคนเขียนที่ได้พูดถึงต้นไม้ แต่จะเล่ามากก็ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวคนอ่านจะหาว่าเราเขียนสารคดีการเกษตร

แนวอื่นๆเช่นลึกลับ อาจจะมีบ้าง รวมๆ กันกับเรื่องผี แต่ไม่ใช่ผีแบบว่าหลอกกันป่าราบนะครับ จะเป็สไตล์กาสะลองมากกว่า ส่วนแนวฆาตกรรมยังไม่มีในความคิดเลย เพราะคิดว่าตัวเองยังไม่มีชั้นเชิงมากพอในการผูกเงื่อนปมสังหารอะไรทำนองนี้น่ะครับ

ไม่อยู่ 2 วัน เดินทางปลอดภัย สุขภาพแข็งแรงกลับมานะครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.19 วันที่: 12 มีนาคม 2552 เวลา:18:58:17 น.  

 
จริงๆ ไม่ได้ไปไหนไกลหรอกค่ะ แต่พอกลับมาก็ได้ดูรูปดอกเหลืองอินเดียสวยเชียว มันเป็นต้นไม้จากอินเดียรึเปล่าคะถึงได้ชื่อนี้ ตอนนี้ขาดแต่ดอกสารภี ดอกปีบ เอ๊ะแล้วตกลงว่าดอกปีนนี่คืออันเดียวกับดอกกาสะลองเหรอคะ


โดย: พิงค์กี้ IP: 58.9.211.79 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:21:04:34 น.  

 
ไม่แน่ใจเหมือนกันนะครับ ว่ามาจากอินเดียหรือเปล่า แต่เป็นต้นไม้ตระกูลตาเบบูญ่า อย่างเช่น เหลืองอินเดีย เหลืองเชียงราย เหลืองปรีดียาธรณ์ ชมพูพันธุ์ทิพย์ (อันนี้สีชมพูตามชื่อคร้าบ)

สำหรับดอกสารภี ต้นที่ปลูกที่บ้านยังไม่ออกดอกเลย แล้วก็ไม่เคยได้ถ่ายเก็บไว้เสียด้วยสิ ส่วนดอกปีบกับดอกกาสะลอง คือดอกเดียวครับ เรียกต่างกันไปต่ามท้องถิ่นน่ะครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.25.69 วันที่: 16 มีนาคม 2552 เวลา:11:42:14 น.  

 
ที่บ้านเคยปลูกนะต้นชมพูพันธุ์ทิพย์น่ะ ต้นใหญ่มาก สูงกว่าบ้าน 2 ชั้น อายุกว่า 20 ปี แต่ตอนหลังบริเวณคลองที่อยู่หลังบ้านมีการทำเขื่อนทำให้รากมันถูกตัดขาด ตอนหลังมันเลยล้มน่ะค่ะ เสียดายมาก เมื่อก่อนที่บ้านมีไม้ดอกเยอะพอควร อย่างฝ้ายคำ ยี่โถ จำปี อินทนิล กุหลาบหนู ผกากรอง ชวนชม เฟื่องฟ้า ฯลฯ แต่ตอนนี้แทบไม่เหลือ มีแต่พวกไม้ไร้ดอกแล้วค่ะ อย่างพวกบอนไซ , มะม่วง มีลูกไซค์โตมากๆ ด้วยนะ และก็อร่อยด้วยจ้า


โดย: พิงค์กี้ IP: 61.90.69.219 วันที่: 17 มีนาคม 2552 เวลา:13:24:52 น.  

 
เท่าที่พี่พิงค์กี้ยกมาก็เยอะพอสมควรเลยนะครับ (และที่บ้านผมไม่มี) ส่วนบอนไซ...อันนี้เคยลองเลี้ยงครับ ไม่รอด ไม้ผลนั้น เมื่อก่อนที่บ้านเป็นสวนลำไยครับ น้ำท่วมตายบ้าง ถูกตัดเพื่อปรับพื้นที่บ้าง ตอนนี้เลยเหลืออยู่ต้นเดียว มะม่วง ชมพู่ มะเฟือง ละมุด ขนุน มีอย่างละสองต้นรอบบ้าน ทุกต้นอายุ 3 ปีเท่ากันหมด เพราะปลูกพร้อมกันจ้า

ช่วงนี้เพลิดเพลินกับการเก็บลูกหม่อน (mulberry) ลูกดกมากๆ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.138 วันที่: 17 มีนาคม 2552 เวลา:15:57:12 น.  

 
บ้านคุณเนียรไม้ผลเยอะจังเนอะ มีแต่ผลไม้น่ากินน่ะ แล้วลูกหม่อนเอาไปทำอะไรคะ เยลลี่มัลเบอรี่มั๊ย อร่อยดีเนอะ ส่วนบอนไซที่บ้านพี่ปลูกมานานแล้ว ส่วนใหญ่อายุอานามก็เฉียดๆ 30 ทั้งนั้นจ้ะ 555 สงสัยเป็นรุ่นพี่คุณเนียรแน่ๆ เลย


โดย: พิงค์กี้ IP: 58.9.210.47 วันที่: 18 มีนาคม 2552 เวลา:13:01:24 น.  

 
บอนไซบ้านพี่พิงค์กี้เป็นรุ่นพี่ผมจริงๆ แหละ อิอิอิ
ใบหม่อนเอาไปเลี้ยงไหมครับ แต่ผมตัดสินใจปลูกเพราะเห็นครั้งหนึ่งที่มันออกลูกแล้วดกมากๆ จินตนาการไปถึงว่าอยู่ในป่าแถบยุโรปที่เขาหิ้วตะกร้าไปเก็บราสเบอร์รี่กัน ช่วงนี้ก็ออกลูกดกเต็มต้น คนปลูกเลยขยันเก็บไปให้ชาวบ้านทุกวัน น้องข้างบ้านเขาทำน้ำผลไม้ปั่น ส่วนแม่ผมก็เอาคลุกเกลือป่นแช่ตู้เย็น ตอนเย็นจัดแล้วกินรสหวานเค็มปะแล่มๆ ปนเปรี้ยวหน่อยๆ ชื่นใจดีนะครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.35 วันที่: 18 มีนาคม 2552 เวลา:16:43:49 น.  

 
ท่าทางเวลาออกลูกดกๆ คงจะดูน่ารักเนอะ ไม่รู้ในกรุงเทพฯ ปลูกได้รึเปล่าน๊า แล้วใบหม่อนนี่เหมือนกับที่เค้าเอาไปทำชาใบหม่อนรึเปล่าคะ


โดย: พิงค์กี้ IP: 58.9.146.42 วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:11:58:16 น.  

 
ใช่ครับ ชนิดเดียวกัน น้ำมัลเบอร์รี่ก็อร่อยนะครับ รสชาติคล้ายๆ น้ำลูกหว้า แต่หวานกว่า เพราะลูกหว้าจะอมเปรี้ยวครับ
ในกรุงเทพน่าจะปลูกได้ เพราะโตง่ายครับ ค่อนข้างทน ขยายพันธุ์ง่าย แค่ปักชำเอง


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.243 วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:13:45:52 น.  

 
ยังไม่เคยชิมนะทั้งน้ำมัลเบอรี่และน้ำลูกหว้า แต่ชาใบหม่อนชอบค่ะ หอมดี ทานแล้วสดชื่น จริงๆ อยากปลูกเหมือนกัน แค่คาดว่าคงไม่รอด ปักชำก็ไม่เป็นด้วยน่ะ สงสัยจะปลูกได้แต่ถั่งงอกน่ะคุณเนียร จริงๆ ชอบไม้ดอกไม้ผลนะ แต่ปลูกไม่เป็น ที่มีอยู่ที่บ้านก็พ่อกับลุงปลูกให้ค่ะ


โดย: พิงค์กี้ IP: 58.9.141.181 วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:12:59:45 น.  

 
ลองหาต้นไม้อะไรสักต้นมาปลูกเอง มองดูมันเจริญเติบโตแล้วจะพบว่าเรามีความสุขมากครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 124.157.239.83 วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:15:38:05 น.  

 
ปักชำไม่ยากเลยครับ เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดนอกเหนือจาการเพาะเมล็ด บางชนิดเพาะเมล็ดยากกว่าปักชำซะอีก แค่หากิ่งแข็งแรงไม่อ่อนไม่แก่จนเกินไปของต้นไม้ที่สามารถปักชำได้ เช่น หม่อน นี่แหละครับ ปักลงไปบนขี้เถ้าแกลบที่มีขายอยู่ทั่วไป เพราะเก็บความชื้นได้ และระบายน้ำดีครับ ทำให้รากงอกเร็วขึ้น...ลองดูนะครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.77 วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:21:34:52 น.  

 
แหมน่ารักจริงๆ อุตส่าห์แนะนำวิธีปักชำให้พี่ด้วย ถ้าได้มีโอกาสลองทำเมื่อไหร่จะมาเล่าให้ฟังนะคะ


โดย: พี่พิงค์กี้ IP: 61.90.69.82 วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:12:25:23 น.  

 
ยินดีมากครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.79 วันที่: 21 มีนาคม 2552 เวลา:17:10:56 น.  

 
อ่านจบแล้วมีความรู้สึกว่าไชยนุชิตมีบทเด่นมากกว่าพี่ใหญ่อีกนะ นิสัยก็กวนๆ น่ารักดี ถ้าพี่เป็นไข่มดนะ พี่ใหญ่ก็พี่ใหญ่เหอะ อดเป็นพระเอกแน่ 555

แต่พอดูรูปด้านบนทำไมนายแบบถ่ายคู่กับไวโอลินเหมือนพี่ใหญ่จริงๆ ด้วย เป็นความตั้งใจถ่ายให้เหมือนหรือถ่ายไว้ก่อนเขียนเรื่องคะ


โดย: พี่พิงค์กี้ IP: 58.9.229.251 วันที่: 28 มีนาคม 2552 เวลา:10:26:48 น.  

 
รูปข้างบนเป็นงานที่ถ่ายสมัยเรียน เพื่อส่งอาจารย์ครับ แล้วพี่ใหญ่ในเรื่องก็มีเค้าโครงบางส่วนจากนายแบบข้างบนนี้ครับ
ส่วนไข่มด ไชยนุชิต และตัวละครอื่นๆ สร้างขึ้นมาทั้งหมดครับ
สำหรับ...ไชยนุชิต...ทุกคนที่อ่านเรื่องนี้ ลงมติเช่นเดียวกันครับ ว่าเขาน่ารักและโดดเด่นกว่าพี่ใหญ่จริงๆ


โดย: เนียรปาตี IP: 118.172.102.19 วันที่: 28 มีนาคม 2552 เวลา:17:10:08 น.  

 
อ่านจบแล้วสงสารนุชนารีจังที่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ตนเองอยากได้แล้วสุดท้ายก็สูญสิ้นทุกอย่างไม่มีแม้แต่เพื่อน สามีบอกว่าถ้าคนเราละความอยากได้ เราก็จะเป็นสุข(ปกติเวลาอ่านนิยายจบในแต่ละเรื่องพี่จะเล่าเรื่องย่อกับข้อคิดที่ได้ให้สามีฟังและบันทึกเก็บใส่สมุดไว้)ส่วนไข่มดสงสัยจังว่ามดอะไรตอนตั้งชื่อคิดถึงอะไรคะชื่อแปลกดี


โดย: เพ็ญพิศ IP: 124.122.223.70 วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:15:07 น.  

 
สำหรับโครงเรื่อง หมอกพรางดาว นี้ ผมถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ซับซ้อน ซึ่งก็ต้องยอมรับว่า ใจจริงตัวเองก็ไม่อยากให้นุชนารีมีชะตากรรมอย่างนั้น แต่คงเป็นไปได้ว่า ขณะที่เขียนนั้นยังมองอะไรไม่ลุ่มลึกมากพอ เพราะสำหรับผมเองแล้วไม่ว่าจะในชีวิตจริงหรือในนิยาย ไม่อยากให้มันจบลงด้วยหายนะแบบรุนแรงก่อนถึงเวลาอันควร ซึ่งในกรณีของนุชนารีนี้ ผมเองก็รู้สึกว่าผมก็เขียนจุดจบของเขาง่ายไปหน่อย แทนที่จะมีทางอื่นๆ ที่ก็ได้รับความทุกข์เหมือนกันโดยไม่ต้องเสียชีวิต

ชื่อ ไข่มด ได้มาจากเด็กหญิงคนหนึ่งครับ ได้ยินแม่เขาเรียก ก็ว่ามันแปลกๆ ดี เลยเอามาตั้งเป็นชื่อนางเอกเรื่องนี้ ไม่มีอะไรซับซ้อนกว่านี้ครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 125.24.188.255 วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:16:00:07 น.  

 
ถ้าบอกว่าอ่านตอนแรกที่ตัวละครพูดเกี่ยวกับกล้องและการถ่ายภาพไม่เข้าใจเลยจะโกรธมั้ยคะ แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคในการอ่านนะเพราะติดตามแต่เนื้อหาและการดำเนินเรื่อง มีอยู่ตอนหนึ่งที่กล่าวถึง อาจารย์พูดถึงผลงานของนักเรียนทุกคนที่นำมาเรียงกันหน้าห้องเหมือนตอนสมัยมัธยมที่เคยเรียนวิชาศิลปะเลย อาจารย์ก็นำผลงานของนักเรียนมาวางหน้าห้องอย่างนี้เหมือนกันต่างกันที่ไม่ได้วิจารณ์แต่จะให้นักเรียนออกความเห็น คัดออกเป็นกลุ่มเกรด เกรดซีจะคัดออกก่อนจนสุดท้ายจะเหลือกลุ่มเอบวกให้ทายว่าพี่อยู่ในกลุ่มไหน ถูกต้องเลยคะ(ทำเสียงสูงด้วยนะ)ก็กลุ่มซีนะซิคะแต่ถ้าโดนวิจารณ์อย่างในหนังสือคงหมดความมั่นใจแน่ๆ


โดย: เพ็ญพิศ IP: 124.121.217.197 วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:17:55:52 น.  

 
วิชาศิลปะเป็นวิชาที่ผมชอบครับ สมัยเรียนเลยได้คะแนนจากวิชานี้เยอะ ซึ่งสวนทางกับวิชาพละศีกษา แต่ละเทอมไม่ว่าจะเรียนกีฬาอะไรคือเอาแค่ผ่านอย่างเดียวครับ (แถมอาจารย์ยังต้องช่วยดันอีกต่างหาก)

เรื่องถ่ายภาพที่พี่เพ็ญพิศไม่เข้าใจ ไม่โกรธหรอกครับ เพราะมันเป็นเรื่องเฉพาะทาง ซึ่งคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องทางนี้ก็อาจจะไม่เข้าใจ หรือทำความเข้าใจได้ยาก แต่สำคัญที่ว่ายังเข้าใจเนื้อเรื่องครบถ้วนก็โอเคแล้วครับ เพราะผู้อ่านแต่ละคนมีกรอบประสบการณ์ในแต่ละเรื่องต่างกัน เพียงแต่ว่าในเรื่องเฉพาะทางก็ต้องให้ถูต้อง เผื่อบางทีเจอผู้อ่านที่รู้เรื่องทางนั้น จะได้ไม่ต่อว่าภายหลัง ว่าข้อมูลไม่ถูกต้องครับ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.245.186 วันที่: 17 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:19:10 น.  

 
สวยมากคับ ก้อชอบเช่นกันสีสดใสดี ตอนนี้กำลังหาชื้อมาปลูกที่บ้านคับ (เหลืองปรียาธร )
แต่ดอกที่ พี่เจ ว่าห้ามถามชื่อดอกอะไร ดูละชอบมากเลยอะคับอยากได้จัง



โดย: น้อง MD จุฬา IP: 61.19.158.122 วันที่: 6 กันยายน 2552 เวลา:15:27:04 น.  

 
ที่ว่าห้ามถามเพราะจำไม่ได้น่ะครับ อยากได้เมือนกัน ดอกมันเหมือนกระดิ่งเล็กๆ


โดย: เนียรปาตี IP: 202.28.27.5 วันที่: 29 ธันวาคม 2552 เวลา:11:25:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จอมยุทธเนียร
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยินดีต้อนรับสู่โรงเตี๊ยมของ "จอมยุทธเนียร" ไม่...ไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับหนังจีนกำลังภายใน แต่เป็นพื้นที่สำหรับสนทนาเรื่องสัพเพเหระและ 'นวนิยาย' ของเจ้าของโรงเตี๊ยม ภายใต้นามปากกา 'เนียรปาตี' ยินดีต้อนรับครับ
Friends' blogs
[Add จอมยุทธเนียร's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.