อัตตาหิ อัตตโน นาโห ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน (คำพ่อสอน) พูดว่า รัก กันวันละนิด ชีวิตจะคลิ๊กและสดใส
Group Blog
 
All blogs
 

เรื่องราวโก๊ะๆของฉัน ตอน แอบนั่งรถเมล์เที่ยวคนเดียวที่ญี่ปุ่น

ตอนไป 熊本(KUMAMOTO)ช่วงเมษาปี 2009
นึกได้ว่ามีเรื่องโก๊ะๆ ที่อยากจะเล่าสู่เพื่อนๆพี่ๆ ได้ฟังกัน
ขำมั่งไม่ขำมั่งอย่าว่ากันนะคะ

เรื่องมีอยู่ว่า....
มีอยู่วันนุง แบบว่ากระแดะอยากจะไปเที่ยวคนเดียว ตอนเคโระไปทำงาน
เนื่องจากว่างไม่มีอะไรทำ ก่อนไปรู้แค่ว่านั่งรถเมล์หน้าอพาร์ทเม้นท์ แต่มันจะพาไปไหนแล้วจะลงตรงไหน อันนี้ก็มั่วๆ สุ่มเดากันเอาเองละกัน ถ้ามีย่านศูนย์การค้า เห็นห้างร้านแบรนด์ดังๆ ทั้งหลายเมื่อไหร่ ก็คงถึงในเมืองเมื่อนั้นแหละ อันนี้คิดเอาเอง อ่ะ รู้คร่าวๆ งี้ ก็ลุยมันเลยละกัน

รูปนี้ไม่ใช่รถเมล์ที่ภู่ขึ้นหรอกค่ะ เอามาประกอบการเล่าเฉยๆ อิอิ


ไปรอรถเมล์ คนเดียวเปลี่ยวกายา อ๊ะๆๆ ไม่ถึงห้านาที โชคดีมากเลย
รถเมล์มาพอดี อ่ะจอดๆๆ เออ แสดงว่ามาถูกทางและ
ขึ้นไปปุ๊ป โอ้ววว ที่ว่างเพียบ เลือกตรงนี้ละวะ และอิช้านก็หย่อนตูดลงนั่งโดยไม่สนใจใดๆ ทั้งสิ้น ในรถมีชายวัยกลางคน แต่ค่อยจะห้าสิบแล้วมั้ง มันจะกลางหรือเริ่มปลายวะเนี่ย อ่ะ ช่างเหอะ สรุปมีผู้ชายคนนั้นอีกคน อ่ะยังค่อยยังชั่วหน่อย มีเพื่อนไม่เหงา

ทันใดนั้นเอง ก็ได้ยินเสียงคนขับรถพูดอะไรสักอย่าง แล้วพูดกะครายหว่า อ้าว แล้วทำไมประตูรถมันไม่ปิดซะทีวะเนี่ย หรือเค้ารอผู้โดยสารให้เต็มเหมือนบ้านเรา เวลาผ่านไปเปงนาทีๆ รู้สึกเริ่มนานขึ้น แต่อิตาคนขับรถก็ยังไม่หยุดประกาศ เอาแล้วไง ไม่ออกรถซะด้วยสิ
เริ่มคิด....หรือว่าพูดกะตูหว่า อ่ะ ชักไม่แน่ใจ เอาแล้วไง เงี่ยหูฟังอีกรอบจิ
เอ๊ะๆ เค้าให้หยิบอะไรง่ะ ฟังไม่ออก 整理券 นี่มันอะไรอ่ะ แต่ยังไม่แน่ใจว่าพูดกะเรารึป่าว คือยังโง่อยู่นั่นเอง ฮ่าๆ
คนขับรถเมล์พูดซ้ำๆประโยคเดิม แบบนั้นประมาณสาม สี่หรือห้ารอบ จำไม่ได้ แต่รู้ว่าหลาย

สักแป๊ปปปปป ลุงผู้ชายที่นั่งอยู่ แกก็คงทนมิได้ หันมาบอกกะกะเหรี่ยงอย่างเราว่า อะโน โน่นๆ 整理券 ตอนขึ้นรถมาต้องหยิบตั๋วนั่นก่อน อ่ะๆ หน้าแหกแตกหลายเพ้งงง หยิบก็หยิบ แล้วลุงผู้ชายก็บอก ของเธอ九番นะ ดูที่บอร์ดหน้ารถ พอถึงที่หมายเธอก็จ่ายตังค์ตามนั้น
อ่อหรออออออออ ありがとうございました 
รีบขอบคุณลุงแกใหญ่เลย คิดในใจ ดีนะคนไม่เยอะ ไม่งั้นได้ไล่จับไก่กันเปงเล้า ปล่อยไปเต็มๆ งึมๆๆ
นั่งไปสักครึ่งชะโมง ว้าววว เจอแล้วย่านแบรนดังและวัยซะรุ่นเยอะๆ
เอ้าๆ ลงตามๆ เค้าไป เค้าทำไงหว่า อ่อ หย่อนบัตร หยอดเหรียญ
ไม่ทันและ ยื่นให้คนขับรถจัดการให้หมดเลย แง่วววว ฮ่าๆๆ รอดๆๆแล้ววุ้ย
ดีนะขากลับ หนุ่มเคโระมารับ ไม่งั้นไม่รู้จะถึงบ้านกี่โมง เห้ออออ


พอลงรถเมล์มา ออกแนวขำกะตัวเองว่า ตลอดดดเวลานะเนี่ย ฮ่าๆๆ
แต่เพราะดวงมาทางด้านนี้มันก็เจออะไรแบบนี้ตลอด
ฉะนั้น มัน มัน มันยังไม่หมดแค่นั้นค่ะ

และแล้วก็ได้เวลาช๊อปของสาวเจ้าแล้วววววว ลุยเล้ยยย
โอ้วว ชอบชีวิตแบบนี้ที่สู๊ดดดด ไม่ต้องคิดไรมาก ชิวสุดๆ ซำบายๆ โว้วๆๆ
ระหว่างที่เรากะลังเพลิดเพลินกะการดูร้านค้ามากมายอยู่นั้น
จู่ๆ ก็มีชายอายุยี่สิบก่าๆ เดินมาเคียงข้าง ไม่ใช่สิ มาเดินแบบประชิดเลยแหละ
อูยยยย ตกใจหมด แล้วพี่แกก็พูดใส่เราเปงชุด รัวมั่กๆ
แม่ง คิดว่าเราเปงคนจี้ปุ่งหรือไงวะ
แล้วก็ช่ายคร้า พี่แกคิดว่าเราเปงสาวยุ่น จะบร้าหร๊ออออ ใช้อะไรมองเนี่ย

จากการเงี่ยหูฟังที่พี่แกรัวมานั้น ได้ความว่า
あのう、どこまで行く?อูยยย ด้วยความตกใจแล้วอีกอย่างตัวเองยังมะรู้เลยว่าอยู่ที่ไหน แล้วจะรู้ได้ไงว่าไปไหน เลยตอบไปว่า
お買い物に行きます ฮ่าๆๆ มั่วเลย
มานถามต่อ 学生ですか?เราบอกว่า ไม่ช๊ายย เราทำงานแล้ว
มานเลยรัวมาแบบนี้อ่ะค่ะ จำมะได้แต่ที่จำได้คร่าวๆ ก็มีเท่านี้
。。。昼1時間。。。。7000円。。。仕事
อืมมม คิดมะทัน แต่ก็แอบอึ้งๆ นิดนึง ตั้งเจ็ดพันเยนเลยหรอวะ งานอะไรวะเนี่ย แต่ต้องรีบตอบค่ะ ไม่งั้นมันอาจมาชุดใหญ่ได้ เลยบอกไปว่า
あのう、ここで働いてるんじゃないです
มันก็ ん?อึ้งๆ ไป งงๆ แล้วก็สบตากัน ปิ๊บๆๆ
เราเลยรีบตัดบท 私はタイ人です
มันเลยอ่านะ เปงอิ๊งแบบนี้ Ohhhh yeahhh you're not....japanese
แต่ยังไม่จบคร้า มานถามต่ออีก いつまでいる?
แบบจะเอาตูไปทำงานนั้นให้ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย
ไม่สนใช่มั้ยว่าจะกะเหรี่ยงหรือชนชาติใด
เราเลยตอบว่า 明日です แป่วววว ตอบแบบนี้ยังจะมาถามไรอีกมั้ยคร้า
พี่แกก็ลาไปทั้งอึ้งๆ เลย เราก็ทั้งอึ้ง ทึ่ง แต่ไม่เสียวนะคร้า อ้าวติดเรทแล้วไง

พอตกเย็น หนุ่มเคโระมารับ
เราเลยรีบเล่าให้ฟังตั้งแต่เรื่องโก๊ะตอนขึ้นรถเมล์กะเรื่องไอ้หนุ่มคนนั้นให้ฟัง เรื่องรถเมล์ก็โปกฮากันไป ออกแนวชินแล้ว ไม่แปลกที่ภู่เปงแบบนี้ ฮ่าๆๆ เพราะบ่อยเหลื๊อเกิน
แต่ส่วนเรื่องหนุ่มนั่น หนุ่มเคโระบอกว่างานอย่างว่าแหละ ซึ่งก็คือ งานขายตัวนั้นเอง โอ้วววว แม่เจ้า ตอนแรกคิดว่าแค่นั่งดริ๊งค์
ถึงจะขายตัวก็เหอะ จะมีอะไรให้มันซื้อวะเนี่ย ฮ่าๆๆ
เก็บไว้ให้เคโระคนเดียวดีฝ่า เพราะจะกินยาววว เอิ๊กๆ เจ็ดพันเยนแป๊ปเดียว เด๋วก็หมดเนอะๆ

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความโก๊ะน้านนน ไม่เข้าใครออกใคร มีไว้ไม่เสียหาย แต่มีมากเกินไป อาจทำให้คนอื่นคิดว่าแกโง่ ก๊ากกก โง่ก่อนแล้วค่อยฉลาดไง อิอิ แล้วจะมาอัพเดทความโก๊ะกันใหม่นะคร้า

ขอลากันด้วยรูปนี้เล้ยยยย จิ๊กกริ้วๆ บ้ากล้องสุดๆ




 

Create Date : 06 มีนาคม 2553    
Last Update : 6 มีนาคม 2553 3:10:27 น.
Counter : 224 Pageviews.  

แอบขำเมื่อตอนไปญี่ปุ่นครั้งแรก

กะว่าจะอัพบล๊อกรีวิวสถานที่เที่ยวซะหน่อย
เน็ตด๊านห่วยโหลดมะสำเร็จสักที
ไปๆมาๆ นึกขึ้นได้ว่า ตัวเองก็มีเรื่องเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
เก็บตกจากตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก
แน่นอนว่าประเทศญี่ปุ่นคงเป็นประเทศที่ใครหลายคนใฝ่ฝันจะได้ไปเยือน
เราก็เปงหนึ่งในหลายคนนั้นค่ะ และแล้วฝันก็เปงจริง การได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก ทุกวันนี้ยังจำได้ แต่อาจจะมีเลือนลางไปบ้าง ตามกาลเวลา
แต่ที่จำได้แม่นๆ ก็เปงเรื่องความซุ่มซ่ามและเปิ่นๆ ของตัวเอง
จะเริ่มยังไงดี
อืมม เล่าเลยละกัน ก็มีอยู่วันนึงไกด์หนุ่มจี้ปุ่งผู้ใจดีพาเราไปเที่ยวห้างใหญ่ในเมืองฟุคุโอกะ ชื่อว่า Canal city จอดรถเสร็จสรรพ ก็พากันเดินข้ามถนนเล็กๆ เดินข้ามสักสิบก้าวเห็นจะได้ ก่อนข้ามเพื่อความปลอดภัย Safety first กะเหรี่ยงอย่างเราต้อง มองซ้ายยยยย อ๊ะ แล้วก็มองขวา อิอิ
มะมีรถสักคัน ข้ามเลยละกานนน
ก้าวไปได้สักสองก้าว ก็มีมือนึงเยื้อมมาดึงเสื้อเราไว้ แล้วบอกว่า
อย่าเพิ่งข้ามมม อ้าวว ไกด์หนุ่มผู้ใจดีนี่เอง
ทำไมล่ะ ก็เช็คดูแล้วไม่เห็นมีรถเลยนี่ กะเหรี่ยงอย่างเราก็บอกไปตามความเปงจริง แต่ในใจนึก อะไรว้า พ่อแม่เคยสอนแต่เล็กเวลาข้ามถนนให้มองซ้ายมองขวาให้ดีดี เราก็ทำตามไม่ผิดเพี้ยน

และไกด์หนุ่มผู้ใจดีก็ชี้ไปที่สัญญาณไฟ เราก็เงยหน้าขึ้นไปมอง แง๊วววว
ด้วยความเปงกะเหรี่ยง ไม่ได้สังเกตเลยว่าเค้ามีไฟเขียวไฟแดงสำหรับคนเดินข้ามถนนด้วย ก็แหม ถนนก็มะได้ใหญ่อะไร ไม่นึกว่าจะมีด้วย
เมืองไทยถนนใหญ่ๆ ยางมะมีเลย ต้องอาศัยสายตาและฝีเท้าที่ว่องไว ไม่งั้นโดนเสยตูดโดยมะรู้ตัว
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า บางครั้งคำสอนของพ่อแม่ก็ไม่ได้ถูกเสมอไป (ฉะนั้นไม่ต้องทำตามก็ได้) อิอิ

ต่อๆๆ มาถึงตัวห้าง ก็ใหญ่และสวยงามทีเดียว ยิ่งถ้าเปงตอนกลางคืนของช่วงเดือนธันวาจะมีการประดับแสงสี โอ้วว สุดจะโรแมนติก
ระหว่างเดินเที่ยวห้าง อันนี้ก็น่าซื้อ อันนั้นก็น่ากิน โอ่ว มะเคยเห็นน้ออ
เดินๆ ไป เห็นนักเรียนมัธยมต้นหรือปลายมะรู้ กลุ่มสักสี่ห้าคนได้ ยืนอยู่
ก็แอบเล็งๆ เดินไปก็เล็งเด็กหนุ่มไป ไม่เลือกนิสัย คิคิ
สักพ๊ากกก ไม่ได้ระวังว่าพื้นที่เดินอยู่มานเปงพื้นหินตะปุ่มตะปั่ม ลื่นด้วย ประกอบกับรองเท้าตัวเองก็สไลด์ดีในที่ลื่นๆ ซะด้วย
ก็เลยจัดการเอาตูดเช็ดพื้นนนให้เค้าไปนึงรอบ ยังไงละคร้า ก็ลื่นปรื้ดดด
ตรงหน้าผู้คนแถวนั้นแหละ อูยๆๆ เจ็บตูดมากมาย แต่ต้องพยายามลุกขึ้นมายืนหยัดสู้กับสายตาผู้คนรอบข้าง อายไม่รู้จะเอาหน้าไว้ไหน
แต่คนที่หน้าอายกว่าเราเห็นจะเปงหนุ่มจี้ปุ่งที่มาด้วย คนแถวนั้นคงคิดจะคิดเข้าใจผิดน้ออ ว่าทำไมแฟนตานี่ช่างเสร่อซุ่มซ่ามจริงๆ เหอๆ
แต่สุดท้ายเค้าก็ได้แฟนซุ่มซ่ามอย่างเรานี่แหละ เห้ออ 大変だねww

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า จะเล็งหนุ่มก็ให้ยืนเป็นที่ๆ ไปเลย (เกี่ยวกันมะเนี่ย)

เรื่องราวเปิ่นๆ ของภู่ ตอนไปญี่ปุ่นครั้งแรกก็มีแค่นี้ล่ะค่ะ แต่เรื่องบ้าๆ บอๆ เสร่อๆ ยังไม่หมดลงค่ะ เด๋วไว้จะมาเล่าต่อนะคะ
               またね






 

Create Date : 07 กันยายน 2552    
Last Update : 8 กันยายน 2552 15:50:04 น.
Counter : 178 Pageviews.  


~@JaPPanNy@~
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยินดีต้อนรับทุกๆคน ที่เข้ามาแวะเวียนบล็อกนี้นะคะ
สาววัย 26ปี เพิ่งแต่งงานกะหนุ่มยุ่น ผันตัวเองจากทำงานเป็นล่ามเลขาควบจัดซื้ออยู่โรงงานญี่ปุ่นในไทย ตอนนี้ชีวิตเปลี่ยนมาเป็นแม่บ้านมือใหม่ที่แดนปลาดิบ เพิ่งเข้าสู่ปีแรก ยังอยู่ในช่วงต้องเรียนรู้และปรับตัวอีกมาก
ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับแม่บ้านมือโปรทุกท่านด้วยนะคะ
JellyMuffin.com - The place for profile layouts, flash generators, glitter graphics, backgrounds and codes
Myspace Layouts
Flag Counter
Friends' blogs
[Add ~@JaPPanNy@~'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.