All Blog
คุณชายรีวิวจิ่วฉงจื่อ - 1/8 เล่มจบ

 

 

 

 

📔#คุณชายรีวิวจิ่วฉงจื่อ - งานของจือจือ 1/8 เล่มจบ
👉แนวหนังสือ : แปลจีนโบราณ นางเอกตายแล้วย้อนไปอยู่ในร่างเดิมช่วงวัยเด็ก งานภาษา ผังตัวละครเยอะ บรรยาย ไม่ใช่แนวอ่านเล่นสบายอารมณ์ จบสุขนิยม
___________________
เนื้อเรื่องจะเล่าถึงนางเอกสกุลโต้วนามว่า 'โต้วเจา' นางออกเรือนจนมีบุตรชายวัยสิบสี่ แต่กลับหาความสุขไม่พบ สามีและบุตรวางตัวเหินห่าง แม่สามีเอาแต่หันหน้าขอพร ยึดนำกลิ่นธูปเทียนเสียงตีเคาะปลาไม้เป็นที่พึ่ง จึงไม่สนใจบุตรหลานตลอดจนสะใภ้หลวงเช่นนาง ส่วนตัวนางเองกำพร้ามารดาตั้งแต่สามขวบ เมื่อไม่มีมารดาสั่งสอนคอยชี้นำทาง นางย่อมไม่รู้วิธีมัดใจสามีตามแบบภรรยาผู้ดีงาม ยิ่งไม่รู้หลักของการเป็นมารดาผู้เลี้ยงดูบุตร หลายอย่างประดาดังเข้ามาทับถมเกิดเป็นความทุกข์สุมอกจนถึงแก่ความตาย จากนั้นโต้วเจาย้อนกลับมาอยู่ในร่างเดิมในช่วงวัยเด็ก

บิดายังไม่แต่งอนุ มารดายังมีชีวิตอยู่ ไม่ต้องผูกผ้าขาวแขวนคอด้วยความสิ้นหวัง นางจึงคิดอยากเปลี่ยนอะไรอะไรให้ต่างจากชีวิตแรก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องในครอบครัว หรือเส้นทางของนางในอนาคตอันใกล้ อันนี้คือโครงเรื่อง

👉แนวการเขียนของจือจือ หลายคนน่าจะคุ้นตามาบ้าง นักเขียนคนนี้เด่นเรื่องบรรยายประกอบ ได้อรรถรสในแบบงานจีนโบราณ อย่างพวกหลักคำสอน-ขนบธรรมเนียม​ เสื้อผ้าหน้าผม เรือนนอกใน ลักษณะรูปพรรณสิ่งของ-สิ่งปลูกสร้าง เครื่องใช้ของกิน สวมชุดเป้ยจึ ใช้กระดาษเกาลี่ สวมเสื้อเหมียนอ๋าว เล่นไพ่หม่าเตี้ยว ฯล ถ้าใครเข้าวงการแปลจีนมามาพอสมควร จือจือ จะเด่นในแง่ภาษา-บรรยายสวย อารมณ์​เดียวกับเฉียนลู่ จวงจวง แต่.... เป็นงานเฉพาะกลุ่ม 'ใครชอบคือชอบเลย ใครไม่ชอบคือเหมือนโดนยานอนหลับ' เพราะเดินเรื่องช้า บรรยายแม่น้ำทั้งห้าสายจรดกลิ่นอายดิน

เรื่องนี้จือจือวางโครงเรื่องใหญ่... เริ่มต้นจากตระกูลนางเอกฝั่งพ่อแบ่งออกเป็นสองฝั่ง โต้วตะวันออก โต้วตะวันตก (อ้างอิงจากคำแปลของนักแปล) แยกสกุลไม่แยกบรรพบุรุษ โดยมีโต้วซื่อปั่งเป็นผู้ดูแลธุรกิจของทั้งสองฝั่ง ส่วนแม่นางเอกเป็นคนตระกูลจ้าว สองตระกูลนี้เกี่ยวดองแน่นแฟ้น มีบัณฑิตถือกำเนิดในตระกูล ไม่ใช่แค่พ่อค้าหาบเร่ให้ผู้อื่นดูหมิ่น จวบกระทั่งแม่นางเอกตายเพราะตรอมใจที่สามีแต่งอนุ คราวเคราะห์พลันหล่นใส่หัวนางเอก ซึ่งในสมัยโบราณ เด็กไร้มารดาก็ไม่ต่างอันใดกับต้นหญ้า คิดจะแต่งเข้าตระกูลดี ๆ ยากยิ่ง นักเขียนจะสอดแทรกเกล็ดความรู้แบบคนโบราณเข้ามาว่าทำไม

👉ความน่าสนใจของเรื่อง... นางเอกเอาข้อผิดพลาดในชีวิตแรกมาเป็นตัวตั้ง ภารกิจหลักในเล่มแรกคือรักษาชีวิตแม่ไว้ให้ได้ แต่นางดันย้อนมาอยู่ในวัยที่ตัวนางยังพูดไม่คล่องปาก(2-3ขวบ) นางก็เลยคว้าสาวใช้ในชาติก่อนมาเป็นตัวช่วย(ถั่วเหนียง) จากนั้นเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นพลันเริ่มต้นขึ้นตามรายบท

สำหรับชายในความสนุกน่าติดตาม มันผสมปนเปกับความลำไยของตัวละคร บทเขียน และการเดินเรื่องอยู่รวมกัน เช่น... นางเอกเหมือนบทจะมาดี ปล่อยให้อิ้งเสวี่ยเป็นอนุพ่อ ไม่ขัดขวาง เพราะต่อให้อีกฝ่ายมีบุตรชายก็ขึ้นชื่อว่าบุตรอนุ และยังอยู่ใต้มารดาของนาง แต่เผอิญแม่ตายซ้ำรอยเดิมกับชาติก่อน ชายจึงคิดเหมือนนางเอกคิด ย้อนเวลามาแล้วแม่นางยังตายเหมือนเดิม นางจะย้อนมาทำไม เพราะปูเรื่องแม่ไว้น่าติดตาม ความคาดหวังจึงเยอะตามไปด้วย เรื่องไหนมีบทแม่ลูก เรื่องนั้นใจจะบางเป็นพิเศษ

ทีนี้เองชายเริ่มมีอคติกับนางเอก เพราะคาดหวังว่านางน่าจะทำอะไรได้ดีกว่านี้ เข้าใจว่านางยังเด็กมาก แต่จือจือมีอะไรให้ชายตงิดใจ เวลาพูดกับคนอื่น ท่าน-พ่อ-พา-ผู้หญิง-กลับมา กว่าจะพูดจบ แต่เวลาพูดกับสาวใช้มีหลุดพูดบทยาวไม่ติดขัด เลยสับสนว่าจือจือจะเล่นอะไร จากนั้นเขาพยายามเปิดตัวละครอย่าง โต้วซื่อปั่ง ลุงหกโต้วซื่อเหิง โต้วหวนชาง โต้วตั๋ว โต้วซื่ออิง ท่านปู่จอมเง่า ส่วนท่านย่าดี ไหนจะฝั่งตระกูลแม่นางเอกอีกหนึ่งกลุ่ม หลัก ๆ คือจ้าวซื่อที่สอบระดับจิ้นซื่อได้ ไหนจะฝั่งตระกูลอนุหวัง สะใภ้ ลำดับญาติอลังการเหมือนหมิงหลัน

แล้วพอแม่นางเอกตาย นางเอกเหมือนอยู่ตรงกลางระหว่างตระกูลจ้าว(แม่)กับโต้ว(พ่อ) มีคลื่นน้ำก่อตัวขึ้น เล่มหนึ่งอายุนางเอกประมาณ 5-6 ขวบ มีสัญญาหมั้นหมายกับสามีเก่าชาติแรก(ตระกูลเว่ย), โยงเข้าการแบ่งสมบัติตระกูล, พ่อนางเอกต้องแต่งคนเข้าจวนเป็นนายหญิง, การสอบขุนนางขั้นต่อไปของพ่อของท่านลุง, และเรื่องราวของญาติวายวุ่น โดยมีแม่เลี้ยงเป็นโจทย์แรกแบบชาติที่แล้ว รวม ๆ แล้วคล้ายกับเขียนยืดเนื้อเรื่องไปเรื่อย ๆ รอตัวละครโต

___________
[🌺 สรุปทิ้งท้ายสไตล์คุณชาย 🌺]

ชายไม่ชอบนางเอกสไตล์นี้ ย้อนเวลาเหมือนไม่ได้ย้อน แก้ไขอะไรไม่ได้ เรียบ ๆ ไปเรื่อย ๆ อะไรคือจุดเด่นของนางเอก ปกติอย่างน้อย 1 เล่มต้องบอกได้อะไรบ้างได้แล้ว ดูอย่างพราวพร่างหรืออริร้าย เปิดเรื่องมาก็ยังมีอะไรให้เรามาร์คไว้ แต่เรื่องนี้ยัง... และชายก็ไม่ชอบการเดินเรื่องแบบดึงรายละเอียดที่ไม่จำเป็นใส่มาด้วย ยิ่งตระกูลฝั่งพ่อนางเอก อารมณ์เดียวกับหมิงหลันแต่เหตุการณ์ในเรื่องหมิงหลันมันสนุกกว่า พอเป็นแบบนี้ปุบ ความอยากตามต่อในเล่ม 2 มันไม่มี

ใช่! ถ้ามาแนวนี้...มันจะสนุกอีกทีตอนนางเอกโต หรือพระเอกออกมาเสริมบท และสไตล์จือ ๆ ชายรู้ทุกคนรู้ อย่างต่ำคือเล่ม 4 ระหว่างนั้นเราก็ซดน้ำรอไปก่อน ใครไหว ชายไม่ไหว ใครชอบการเดินเรื่องเรื่อย ๆ เรียบ ๆ ชายไม่ขัดจริง ๆ เราแบ่งกันไป

สรุปเรื่องนี้ชายซื้อแค่เล่ม 1 อีก 7 เล่มคงไม่ตามต่อ
📌งานแปลดีเหมือนเล่ห์รักวังต้องห้าม แต่เรื่องนี้ดูแล้วน่าจะแปลยากกว่าและเขาก็ทำได้ดีด้วย เพราะงานจือจือจะภาษาสวย เชิงอรรถเพียบ ยิ่งผู้แปลถอดคำได้สวย อย่างสำนวนคม ๆ ...สิ้นสกุณาบนฟ้าเมื่อใด เกาทัณฑ์ย่อมหมดประโยชน์เมื่อนั้น... ชายให้คะแนนแปลเยอะ ขอเป็นกำลังใจให้ผู้จัดทำ

ปล. เชื่อในตัวเรา ไม่ต้องเชื่อชาย เงินเรา ชายไปหยิบมาใช้ไม่ได้ แค่เราชอบทุกอย่างจบ

 




Create Date : 27 เมษายน 2564
Last Update : 27 เมษายน 2564 12:47:15 น.
Counter : 884 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณnewyorknurse

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

In Loving Memory
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]



สวัสดีครับทุกคน สาวกคนอ่าน หนอนหนังสือ ชาวไตพัง คุณชายจัดตั้ง Blog ขึ้นมาเพื่อเปิดช่องทางการอ่านรีวิวได้ง่ายขึ้น ฝากติดตาม ฟาดไต ฟาดติปกันได้เช่นเคย