Hello People ... !!!

ข้าวยำ@น้ำบูดู
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




บนท้องฟ้าไม่มีอะไรแน่นอน
ถ้ามองจากตรงนี้
เดี๋ยวก็มืด แล้วก็สว่าง
อาจจะมีฝนก่อเป็นพายุ
หรือลมลอยปลิวอยู่แค่นั้น
สุขที่เคยเดินทางตามหามานาน
ไม่ได้ไกลที่ไหน อยู่แค่นี้เอง

อยู่แค่นี้เอง
อยู่แค่นี้เอง
อยู่แค่นี้เอง
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ข้าวยำ@น้ำบูดู's blog to your web]
Links
 

 

My little sugar

My little sugar  ,

ผู้ข้ามน้ำข้ามแผ่นดินมาให้ได้กอดและรักกัน

she was born on 4th November 2021

( Found her on 2nd Jan) 117

 
First met  , First  hug 11 Feb :)

Thanks all friends whose support this to made it happen.



Truly appreciate and truly touched


I love you all.
 




 

Create Date : 25 กุมภาพันธ์ 2565    
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2565 13:00:01 น.
Counter : 138 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

สรุปปี 2021

2021 Self Note :ปีนี้ชีวิตหนักอยู่เหมือนกันนะ
แต่ในความหนักหนาก็มีความโชคดีของชีวิตอีกหลายอย่างด้วย✨

-มกรา เริ่มปีไปได้สวย กำลังสนุกกับงานและการดูแลสุขภาพที่ออกกำลังกายมาได้เกือบปีเต็มๆ คิดว่าปีนี้ต้องดีแน่ๆเลยละ

-กุมภา เกิดสถานการณ์รัฐประหาร บ้านเมืองตึงเครียด ทำงานภายใต้ความกดดันของสภาพแวดล้อม ความรับผิดชอบต่อทรัพย์สินและชีวิตคนอื่นๆ มีเรื่องให้ต้องคิดถึง ให้ตัดสินใจ ให้บริหารความเสี่ยง ได้ต้องแก้ไขสถานการณ์อยู่วันละหลายๆครั้ง ในขณะเดียวกันภายใต้ความร่วมทุกข์ร่วมสุข ทำให้ได้รู้สึกเป็นครอบครัวเดียวกันมากขึ้นกับทีมที่นี่ 

-มีนา ร่างกายที่เคยส่งสัญญาณเตือนที่ตั้งแต่กุมภาฯเริ่มมีอาการมากขึ้น แม้ว่าตั้งใจปักหลักรักษาอยู่ที่นี่อย่างมั่นคงและหาแพทย์ที่ดีที่สุดที่นี่แล้ว ก็ไม่สามารถทำตามความตั้งใจที่จะอยู่ที่นี่ต่อได้ เพราะหมอขอให้กลับไปทำการรักษาที่ไทย พี่ๆที่เคารพในบริษัททราบข่าว รีบเตรียมการทางไทยและขอให้เราเดินทางกลับโดยด่วน ระดมผู้ประสานงานทั้งสองประเทศให้ 

เหตุการณ์นี้ เราได้รับความกรุณา ที่ทำให้ซาบซึ้งอย่างที่สุด ทำให้ไม่ได้รู้สึกว่าเราเป็นแค่ลูกน้องที่ได้รับความเมตตาของพี่ๆเท่านั้น แต่ทุกอย่างที่ท่านจัดเตรียม จัดทำ และหลายเรื่องที่ลงมือทำให้ด้วยตัวเองด้วยความเอาใจใส่ใกล้ชิด ทั้งๆที่งานของพวกท่านเยอะมาก และที่จริงก็มีคนที่ดูแลเราเพียงพออยู่แล้ว แต่พี่ๆก็ได้เมตตากรุณาเอาใจใส่ เป็นธุระให้หลายเรื่องหลายอย่าง ทำให้รู้สึกเหมือนเราเป็นลูกเป็นหลาน ที่ท่านห่วงใยจริงๆ จนทำให้รู้สึกว่าป่วยนี่อยู่แค่ร่างกายเท่านั้น แต่ใจเราอบอุ่นมากๆ 

-เมษา เดินทางกลับเข้าไปไทย เริ่มการรักษาตัว ตั้งใจไม่บอกที่บ้าน เพราะไม่อยากให้เป็นห่วง จนวันนี้ทางบ้านก็ยังไม่ทราบ เพราะพ่อกับแม่ก็อายุมากแล้ว จะเป็นกังวลไปเปล่าๆ กับเพื่อนฝูงก็ไม่ได้อยากบอกอะไรมาก เพราะร่างกายคนเรา เรื่องเจ็บป่วยเป็นเรื่องที่เป็นไปตามสังขารกันอยู่แล้ว ไม่วันนี้ก็วันหน้า 😊 เมื่อเจ็บป่วยแล้ว ก็หาหมอรักษากันไปละนะ ด้วยความกรุณาของพี่ๆ เราได้คุณหมอที่ดีที่สุดของประเทศเข้ามารับ case และดูแลให้ ถือเป็นโชคที่ดีมากจริงๆ

- พฤษภา ยังคงอยู่ในอาการ high impactของยา สภาพร่างกายค่อยๆเปลี่ยนแปลง แต่ก็ตัดสินใจไปบ้านเพื่อนที่รักมากที่มหาสารคาม เพราะตอนนั้นสภาพร่างไม่ค่อยดี อยากไปอยู่กับคนที่เรารักมากๆหน่อย การอยู่ท่ามกลางความรักช่วย healing ได้ดี เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก ได้ทำขนมกับเพื่อนหลายอย่างเลยด้วย และได้ทำฝันประการนึงให้เป็นจริง คือการได้หาดทรายเป็นของตัวเอง ในอำเภอเล็กๆของจ.ชุมพร พร้อมเพื่อนบ้านที่น่ารักมากๆ โดยมีเพื่อนรักอีกคนเป็นแรงสนับสนุนและช่วยเหลือให้ได้ที่ผืนนี้มา รู้สึกดีใจมากๆ

-มิถุนา จังหวะที่กำลังรอให้ร่างกายดีขึ้นและจะบอกที่บ้านว่ากลับมาแล้ว ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันเสียก่อน พี่ชายเราป่วยและเสียชีวิตกระทันหัน ตอนเรานั่งประชุมงานใกล้เที่ยงคืนก็เห็น LINE จากแม่เข้ามา โชคดีที่มีสติพอจะรับมือได้ รีบโทรไปหาที่บ้าน และโกหกไปว่า เพิ่งเดินทางมาไทยแล้วออกจาก quarantineพอดั ตั้งใจจะไปหาที่บ้านเพื่อsurprise แต่เจอเหตุการณ์นี้เสียก่อน จากนั้นก็บอกที่บ้านว่าจะไปจัดการงานศพพี่ ให้พ่อกับแม่รอแค่คืนเดียวเดี๋ยวไปหาแล้วนะ.. เรื่องนี้ก็ถือว่าเป็นโชคดีที่ได้เป็นคนจัดการงานให้ เป็นจังหวะเวลาที่เกิดในช่วงนี้ถือว่าก็ดีกว่าเกิดช่วงอื่น เพราะถ้าไม่ใช่ช่วงที่เรากลับไทยพอดี จะต้องเป็นพ่อแม่ที่ต้องจัดการเรื่องนี้ ด้วยทั้งโควิท ทั้งสถานการณ์การเมืองในประเทศที่ทำงานอยู่ เราคงไม่ได้กลับมา แค่คิดว่าถ้าพ่อกับแม่ต้องจัดงานศพพี่ชายโดยลำพังแล้ว เราคงรู้สึกแย่อย่างที่สุด

-กรกฏา เป็นเดือนที่พยายามให้เวลาที่บ้าน และเปลี่ยนไปทำงานจากหัวหิน เพราะกรุงเทพฯ lock down เดือนนี้ได้ลงไปรังวัดที่ดินที่ชุมพร ได้เจอครอบครัว Adams ที่รักที่หัวหินด้วย ดีใจจจจจจจ เดือนนี้เลือกตัดสินใจเรื่องบางอย่างที่ปล่อยมานานหลายปี ยากหน่อยที่จะปล่อยมือจากความเคยชิน แต่เป็นเรื่องที่ต้องทำ และคิดดีแล้วว่าควรทำ

-สิงหา ร่างกายดีขึ้น คิดว่าจะแพลนเดินทางแล้ว อยากหาเวลาพักสักหน่อย ก็ตัดสินใจขับรถไปกับน้อง ลงใต้ไปเรื่อยๆ จุดหมายปลายทางคือเสม็ดนางชี เป็นทริปที่ประทับใจมาก 

-กันยา เตรียมตัวจะเดินทางต่อ ยังไม่สรุปว่าจีนหรือพม่า แต่ก็คิดว่ามาอยู่นานแล้ว อาการต่างๆก็ดูจะควบคุมได้ในระดับนึง เลยตัดสินใจให้ทางบริษัท process เรื่องการเดินทางต่อ รอดูว่า visa approve ที่ไหนก่อน ก็จะเดินทางไปทำงานเลย 

-ตุลา เตรียมตัวเริ่มแพลนการเดินทาง ได้วัคซีนเข็ม3 ปรากฏว่าทำให้โรคที่เป็นเกินการควบคุม ต้องทำการรักษาเพิ่มเติม เกิดต้องเลื่อนการเดินทางออกไป แต่เดือนนี้สนุกมากนะ เพราะได้แกล้งเพื่อน ไปปาร์ตี้หมูกระทะในน้ำกัน สนุกมากๆเลย ได้หัวเราะมากกว่าที่หัวเราะมาทั้งปี แทบหายป่วย 

และเดือนนี้ยังพอมีได้ใช้เวลากับเพื่อนรักคู่นึงในกทม. อีกด้วย รู้สึกดีใจมาก เพราะตั้งแต่ย้ายมาทำงานไกลบ้าน คิดถึงเวลาดีๆกับเพื่อนมาก การได้ไปไหนกับเพื่อนนี่คือดีใจมาก จากที่ไม่ค่อยชอบถ่ายรูป ก็ถ่ายเก็บไว้ อยากได้รูปเพื่อนมาเปิดดูเวลาอยู่ที่นี่ จากที่เคยชอบไปไหนมาไหนคนเดียว กลับไทยคราวนี้ไม่มี solo trip เลย อยากอยู่แต่กับเพื่อนตลอดเวลา 

- พฤศจิกา เดือนนี้มีทริปเขาใหญ่ ได้เจอเพื่อน โดยเฉพาะแกงค์เลห์ พร้อมหน้า Happyมาก กลับจากทริปก็ปรึกษาอาจารย์หมอ ตัดสินใจกลับพม่า ส่วนการรักษาตัวก็จะทำเป็น tele conference กลับไปหาอาจารย์ที่ไทย / เดือนนี้เพื่อนรักสูญเสียคุณพ่อ เราเองโชคดีที่ได้อยู่กับเพื่อนในเวลานี้ ได้ตอบแทนความดีของเพื่อนได้บ้าง ช่วยได้ไม่มากนักแต่ก็พยายามช่วยเท่าที่พอจะทำได้ อยากให้เพื่อนผ่านเวลาที่ยากลำบากเหล่านี้ไปด้วยกำลังใจที่ดี

-ธันวา เราเดินทางกลับมาทำงาน มั่นใจว่าคิดดีแล้ว แม้ว่าจะเกิดการ approach จากทางไทยสองสามรอบ แต่ก็เลือกแล้ว อยากใช้ชีวิตอย่างที่เลือก เราก็เดินหน้าต่อไป เรื่องของสังขารก็ดูแลเต็มที่เท่าที่ทำได้ เรื่องของจิตใจก็เช่นกัน 

ในปีใหม่นี้ ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไปอ่ะเนอะ หลายเรื่องไม่ง่าย แต่เป็นเรื่องต้องทำ หลายครั้งที่ผ่านมา พบกับบททดสอบจิตใจ พยายามให้กำลังใจตัวเอง ให้เข้มแข็ง ให้แน่วแน่ ให้รู้สึกตัวและมีสติที่ดีพอกับการตัดสินใจและเลือกใช้ชีวิต ถ้าขอพรได้ ในปีหน้า จะขอให้ในทุกการตัดสินใจทั้งที่ได้ทำไปแล้ว หรือจะได้ทำก็ดี เป็นการตัดสินใจที่เหมาะสมเสมอ 

ก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนด้วยนะคะ หลายคนอาจจะเจออะไรที่หนักกว่าเรามาก แต่ในที่สุดพวกเราก็มาด้วยกันถึงวันสิ้นปีนี้แล้ว เราเก่งกันมากเลยเนอะ👍 มาเดินหน้าต่อไปด้วยกันเถอะค่ะ ขอให้ปีหน้าเป็นปีที่ดีสำหรับทุกๆคนนะคะ🍀




 

Create Date : 15 กุมภาพันธ์ 2565    
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2565 12:40:33 น.
Counter : 134 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

คนเราเปลี่ยนแปลงได้ถ้าตั้งใจพอ :)

อันนี้คู่ควรมาเก็บไว้ที่นี่ เพราะถือเป็นปรากฏการณ์พิเศษ ของคนขี้เกียจออกกำลังกายที่สุดในโลก มาค่อนชีวิต ไม่เคยทำได้สำเร็จ ไม่คิดว่าจะทำได้ ไม่แม่แต่จะหวัง..

เดือน กรกฏาคม

วันที่20 กรกฏาคม  ทดลองลุกมาออกกำลังกายด้วยการเดินเร็วบนสายพานที่ 5.5 สลับกับการวิ่งสั้นๆ (Sprint) 1นาที ที่ 8.5
วันที่ขี้เกียจจัดๆก็ได้30นาที วันที่ขยันๆก็ได้ 60 นาที โดยเฉลี่ย ทำได้ราวๆ 45นาที

ยากที่สุดคือการปรับการตื่นนอน พอพ้นเรื่องตื่นไปได้ ก็ดูจะดีขึ้น


ถ้าถามว่าจากคนขี้เกียจออกกำลังกายขั้นสุด สุด สุดมากเชื่อเหอะ แล้วแรงจูงใจคืออะไร ... ก็คิดอยู่นานมากเลยนะ แล้วก็รู้ว่า ไม่มีอ่ะ ไม่มีแรงจูงใจ 55 แค่มีความสงสัยว่าจะทำได้ป่าววะ ลองดูซะหน่อย อุตส่าห์น้ำหนักลงเพราะทริปอินเดียไปได้ตั้ง1ไซส์เสื้อผ้า

ว่าแล้วก็อาศัยแรงกระตุ้นจากการมาโพสท์ที่ facebook เพื่อจะได้เหมือนมี commitment กับกำแพงบ้านตัวเองซะหน่อย ว่าประกาศไปแล้วจะลอง21วัน ก็บอกตัวเองว่า ทำให้ได้นะเว้ย
แต่จริงๆก็ทำไปลังเลไปแหละ ทำได้เหรอวะ ทำได้เหรอวะ ทำ ได้ เหรอ ว๊า ถามตัวเองไปเรื่อยๆ แล้วพอผ่านไปได้ครึ่งทาง ตานี้มันเลิกไม่ได้ เพราะ เพราะอะไรรู้ไม๊ เพราะกลัวเสียสถิติ 5555555 เออ ไม่รู้สถิติเก็บไปทำไรได้ แต่กลัวเสียมันไป บ้าที่สุด ก็แบบ ลุกก็ลุกวะ ทำก็ทำๆไปเหอะ ให้มันครบๆ 5555 

เดือน สิงหาคม

มันก็ครบจนได้ 21วัน ให้รางวัลตัวเองด้วยการไปตัดผมสั้นๆแบบที่สบายหัว จะได้สระผมที่โชกเหงื่อได้ง่ายหน่อย แล้วก็แถมอีกหน่อย30วัน ตั้งเป้าไว้ว่าจะซื้อรองเท้าออกกำลังกายถ้าครบ30วัน
ก็ครบในวันที่ 18สิงหาคมที่ผ่านมา

จากนั้นก็เบรคไปได้วันนึง เริ่มคิด ว่าเออ ทำไรอีกดี หาไรทำเหอะ อย่าเพิ่งเสีย momentum ไป ไหนๆ ก็ทำได้แล้ว หาเป้าหมายใหม่ดีก่า หลังจากดูท่าทีว่าการปรับพฤติกรรมมีความเป็นไปได้ เลยมาลองเริ่มเขียนแผนเป็นจริงเป็นจังดู อย่างน้อยก็อาศัยช่วงที่ไม่ได้เดินทางไปไหน น่าจะจากตอนนี้ถึงปีใหม่ ปรับการออกกำลังกายจริงจังขึ้นแบบมีเป้าหมาย

เพราะถ้าไม่กำหนดเป้าหมายย่อยๆให้ตัวเอง ก็จะหยุดไปเฉยๆ แล้วหาอะไรอย่างอื่นเล่นไปเรื่อยเปื่อยแทน  ช้าไม่ได้ ไม่งั้นปีศางูหลามมันต้องกลับมาแน่ๆ ผสานพลังกับปีศาจเตียงนอน โอ๊ยยย ไม่ต้องคิดก็รู้ผลลัพธ์

สุดท้ายก็ยืนคิด แล้วดูพุงห้อยๆ แขนย้วยๆ ขาใหญ่ๆ เอาวะ ลองดูหน่อย แพลนออกกำลังกายเพื่อลดเป็นส่วนๆดีก่า ถ้าทำได้อีก 30วัน จะซื้อ Fit Bit หรือนาฬิกาออกกำลังแล้ว  

และถ้าทำต่อไปอีกสองเดือน ได้ผลเป็นที่น่าพอใจ จะซื้อบิกินี่ไปว่ายน้ำในทะเลพม่ามันซะเลย ว๊อยยยยย ไม่ต้องตื่นเต้น ปรกติก็ใส่นี่แหละ แต่อยู่แค่ pool villa ไม่กล้าทำร้ายชาวบ้านในการเอาร่างย้วยๆในบิกินี่ออกไปสู่สระน้ำสาธารณะ มาๆ น่าสนุก เดี๋ยวหาบิกินี่ลายนกฟลามิงโก้ทัดดอกชบาคาบสัปปะรดไว้รอเลย 5555  

คิดได้ก็เสิร์ชหาข้อมูล เริ่มไงวะ ... โอ๊ยย เยอะมากอ่ะ ข้อมูล อ่านจนงง กะจะก๊อปปี้ซะหน่อย สุดท้ายไม่เอาละ ไล่ดูคลิปที่เหมาะกับเราดีกว่า หลายคลิปนะ ดีมาก แต่ป้าไม่ไหวจริมๆลูกเอ๊ย กระโดดเบอร์นั้น ข้อเสื่อมถาวรแน่นอน ทำตามบางคลิปนะ แทบเห็นดาว วิ๊งงง มากเลย แล้วรู้สันขวานตัวเองด้วย ว่าถ้าทำยากๆอ่ะเหรอ เลิก!!!

ว่าแล้วก็บรรลุ ว่าต้องเตรียมคลิปที่จะใช้ให้ดี ต้องลองทำตามดูทีละคลิป อันไหนพอไหว ก็เลือกมาไว้ก่อน เลือกไปเลือกมาได้4 คลิป กำหนดละว่า30วันนี้จะเล่นคลิปที่เลือกไว้ก่อน ถ้าร่างกายปรับตัว มีแรง และยืดหยุ่นพอแล้ว จะหาคลิปที่เล่นหนักขึ้น  แบ่งวันเล่นเฉพาะส่วนไปเรื่อยๆ มีความคิดจ้างครูโยคะมาสอนที่ห้องเฉพาะเสาร์อาทิตย์ คือย้ายห้องแล้วมี space มากขึ้น น่าจะสะดวกดี และจะได้มีอะไรทำจูงใจให้ยอมตื่นเช้า

ได้คลิปแล้วก็แพลนเรื่องเวลา ได้ออกมาว่า ต้องตื่นตีห้าครึ่งทุกวัน เพราะต้องออกเดินทางจากคอนโด 7.00

จันทร์+พฤหัส จริงๆคือวันพัก แต่กลัวร่างกายปรับตัวยากเรื่องตื่น เลยต้องตื่นเวลาเดียวกันทุกวัน ไหนๆก็ต้องตื่นแล้ว เลือกออกกำลังเเบเบาๆ ใช้เวลาแค่ 40นาทีพอ  เดิน5.5 30 นาที +Clipบริหารแขน 10นาที  เลือกวันนี้เป็นวันพักร่าง ใช้เวลาออกกำลังไม่มากนัก เพราะเช้าวันจันทร์รถติด จะได้มีเวลาไปทำงานสบายๆไม่รีบ

วันที่เหลือในอาทิตย์นั้น กะว่า ใช้เวลาราวๆ 60นาที
-วอร์มสัก 5 นาที
-clip10นาทีเบิร์นเร่งด่วนแบบไม่กระโดด 
-clip 20นาทีออกกำลังกายลดหน้าท้องแบบยืน (2 clipนี้จาก Booky HealthyWorld ใครสนใจเสิร์ชแล้วเปิดดุนะคะ)
-ต่อด้วย Cardio Dance By bye Belly 5 นาที (clipนี้จาก BEBE FIT ROUTINE อันนี้เลือกจากท่าเหมือนกัน บางอันนะเต้นสนุ๊ก สนุก แต่เต้นตามไม่ได้ ให้ฟีลเหมือนป้าที่อยู่สนามแอโรบิคท้ายแถวมาก ที่ยักแย่ยักยันตามครูฝึก ฮ่าๆ เลยเลือกอันนี้เพราะคิดว่าลอไปสักพักยังมีฟามหวังว่าน่าจะเต้นได้ใกล้เคียงกับคลิปละ)
-Clipบริหารแขน 10นาที ยืดเส้น 5 นาที

เสาร์ อาทิตย์ คงได้ทำตามคลิปด้านบน +เพิ่มโยคะคลาสสัก1ชั่วโมงต่อวัน

อาหารยังคงคุม carb เหมือนเดิม กินแป้งอ่ะ กินทุกวัน แต่กินน้อยลง เอาแบบที่คิดว่าจะทำได้เรื่อยๆ

แล้วกะว่าครบ 15วันจะลองวัดส่วนต่างๆดู แล้ว เดือนถัดมา ค่อยแพลนใหม่ว่าส่วนไหนมันไม่ค่อยลง แล้ว อยากเน้นเป็นพิเศษ ก็จะเริ่มกำหนดวันให้ออกส่วนนั้นโดยเฉพาะ

คืออันนี้จะไหวไหม ต้องลองดู เพราะแค่ตอนเลือกคลิปเนี่ย ลองทำตาม ระบมเลยง่า T__T  เดี๋ยวแปะรูปนกฟลามิงโก้ไว้เป็นแรงจูงใจก่อนนะ

อ้อ วัดส่วนต่างๆทิ้งไว้เทียบกันหน่อย
ต้นแขน 32cm
ต้นขา 59cm
เอว 82 cm
พุง(ส่วนที่ป่องสุด)87cm

เดี๋ยว 15วันมาดูกันอีกที อะไรลด หรืออะไรมันจะเพิ่มเพิ่ม 5555555 คนขี้เกียจและเกลียดการออกกำลังกายมากที่สุดในโลก จะทำได้ไหม (ก็ยังคงสงสัยตัวเองอยู่ดีนะ) ลุ้น15วันแรกให้ผ่านก่อนละกันนะ




 

Create Date : 21 สิงหาคม 2563    
Last Update : 21 สิงหาคม 2563 16:40:20 น.
Counter : 238 Pageviews.  

สรุปปี2019

ทุกปีเลยยย ช่วงอากาศดีๆ มีลมหนาวทีไร 
เป็นอันต้องกดเข้ามาอ่าน blog ตัวเองทุกที ..
แล้วก็เป็นช่วงเวลาที่อยาก update อะไรในนี้ขึ้นมา 

ครั้งนี้ก็อยาก recap ชีวิตปีที่ผ่านมาทิ้งไว้ ว่าไปไหน ทำอะไรมาบ้าง เท่าที่จำได้น่ะนะ
และก็อาศัย Facebook Timeline กับ Google map timeline ช่วย 
เปิดดูก็พบว่า เจ้าโปรแกรมบันทึกว่าเดินทางไป4ประเทศ 57เมือง 
ญี่ปุ่น*อินเดีย*จีน*ฮ่องกง*พม่า
ที่สุดท้ายนี่คงไม่ใช่แค่แวะมาเยี่ยม .. แต่เป็นการย้ายมาอยู่..
เป็นการย้ายที่อยู่เพราะการทำงาน (อีกแล้ว)

จากที่แกะ timeline ตัวเองออกมาได้คือ
มกราคม : พาทั้งครอบครัวไปเที่ยว Hokkaido เพราะเดินทางไปเองมาแล้วถึง2ครั้ง
ครั้งแรกฉลามพาไป ครั้งที่สองไปเองคนเดียวเมื่อปลายปีก่อนนู้นสนุกมาก ชอบบรรยากาศเหงาๆ 
และก็เก็บสตางค์เพื่อพาที่บ้านมารวมกัน4คน แบบจัดเต็มมาก กินของอร่อยๆกันเต็มพิกัด ไปเล่นเลื่อนเล่นหิมะ ได้เห็นรอยยิ้มพ่อแม่ก็มึความสุขมากๆ เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตอีกเรื่องนึง
ได้เห็นพ่อกับแม่เล่นหิมะกับหลาน ได้ทานอาหารอร่อยๆ พักในที่ดีๆด้วยกัน
เป็นความทรงจำที่มีค่ามากๆ

กุมภาพันธ์ :

มีนาคม: พี่ชายป่วยแบบ Coma เลยทีเดียว คิดว่าไม่รอดชีวิตแน่เลยในตอนนั้น sleep test 

เมษายน: การลาออกที่ล้มเหลว และตอนนี้ได้ซื้อรถมอเตอร์ไซค์ที่น่ารักมากๆมาคันนึง เป็น Honda Monkey เป็นรถคลัชท์ที่น่ารักมากจริงๆ เลือกสีดำขาวและเอาไปติดแทงค์มาด้วย น่ารักสุดๆไปเลย มีไปเรียนตัดกางเกงฮาเร็มมาด้วยนะ จนปีนึงผ่านไปก็ยังไม่ได้ตัดใหม่อีกเลย 555
น้องๆจัดงาน farewellให้แต่ไม่ยอมเรียกว่างาน farewell เพราะกลัวเราไม่กลับมาอีก เลยเลี่ยงเป็นงานวันเกิด 

พฤษภาคม: Self Healing นัดเพื่อนๆที่สนิทกันไปทานข้าวที่ Little Tree กัน supermanพาแฟนไปด้วย นั่ลลัคอ่ะ จากนั้นก็ไปวัดป่าสุคะโต เป็นที่ๆสงบและได้ปฏิบัติในรูปแบบต่างจากที่คุ้นเคย มีเพื่อนรักพาลูกตามไปปฏิบัติธรรมด้วย เพื่อนอีกคนสมทบแบบขับรถตู้ไปรับ เมื่อเสร็จจากการปฏิบัติแล้ว และได้เจอเพื่อนสนิทอีกหลายคน ได้พักบ้านเพื่อนแบบรู้สึกสบายใจ แวดล้อมไปด้วยคนที่รักกัน เป็นเดือนที่เริ่มจัดระเบียบตัวเองใหม่ เป็นความรู้สึกดีที่ตื่นมาแล้วไม่มีเรื่องงานวิ่งวนในหัว ไม่ปวดคอบ่าไหล่ ไม่หนักหัว ไม่เพลียอีกแล้ว นอนได้เท่าที่อยากนอน สดชื่นเวลาตื่น

มิถุนายน: Once in a life time journey has started อินเดียจ๋า พี่มาแล้ววว  ไป Leh เพื่อขี่ big bike กันกับเพื่อนผู้ชายที่สนิทๆกัน ก่อนไปก็ไปเตรียมความพร้อมในการขี่รถ เรียน big bike course กันซะก่อน ทริปเลห์ เรานับเป็นที่สุดในชีวิต Tripนึงเลยทีเดียว ไม่นับที่เราเพิ่งจับรถมีคลัชได้ไม่นาน เราก็หาญไปขี่บนถนนที่สูงที่สุดในโลกกัน อากาศบางมากๆ เพื่อนป่วยเป็น AMS กันหลายคน ก็แทบทุกคนที่ป่วย ขี่กันภูเขาสูงเสียดฟ้าลูกต่อลูก จากเหวขึ้นยอดเขาแล้วต่อเหว เจอตั้งแต่สภาพทรายละเอียดทำให้รถล้มตรงก้นทะเลสาป หินก้อนใหญ่ในลำธาร การขี่ 120 กม:ชม บนถนนยาวสุดลูกหูลูกตา การขี่ไต่เหวไปเรื่อยๆบนทางแคบและโค้งหักศอกเป็นร้อยๆโค้ง บนถนนที่เป็นโคลน หิมะจับแข็ง หลุม บ่อ กรวด ทราย อากาศที่หายใจกนไม่พอ  อากาศหนาวในหุบเขา หิมะตก และการดูแลทำอาหารให้เพื่อนๆกิน เพื่อนผู้เป็นไข้สูง เพื่อนผู้สั่นเป็นติดแบตในอากาศหนาว เพื่อนที่ดึงผ้านวมตรูออกแล้วเอาไฟฉายส่องหน้าในเวลาตี2ที่มันสร่างเมาแล้วมาปลุกเรา เพราะจำได้ว่าเราอยากส่องทางช้างเผือก ออกไปดุกันสองคนท่ามกลางลมยะเยือกแบบติดลบ ดูทางช้างเผือกเป็นทางสีขาวบางๆบนฟ้าที่มืดสนิท
อีพวกเพื่อนๆที่ช่วยยกรถมันทุกวัน เพราะเราล้มแมร่งทุกวัน 5555 ไม่เข็ดเว้ยยย เราที่ไม่ป่วยอยู่คนเดียว แข็งแรงพอที่จะเยาะเย้ยเพื่อน บรรยากาศเก่าๆที่นอนสุมหัวกัน มีเพื่อนผู้ชาย3คนที่สนิทกันมากได้ไปคุยไปเมาท์ไปสุมหัวนอนด้วยกัน บนความบันเทิงในความลำบาก เสียดายขาดไปหลายหน่อ .. นี่เป็นทริปประทับใจไปชั่วชีวิตจริงๆ จากนั้นคั่นทริปด้วยการบินกลับมาเพื่อร่วมงานแต่งของน้องรัก ก่อนที่จะบินกลับไปเที่ยวอินเดียต่อกับแพลน แคชเมียร์-ราชาสถาน 

กรกฏาคม: ไปทริปแคชเมียร์ เพื่อเที่ยวศรีนาการ์ แล้วก็ต่อด้วย solo trip ปีนเขาหิมาลัยเพื่อไป ดู Kashmir Great lake ได้ประสบการณ์การปีนเขาครั้งแรก ได้รู้ว่าเหนื่อยแทบตายมันเป็นยังไง ได้ไปค้างในบ้านยิปซี ได้ลองเขียนบันทึกการเดินทาง จากนั้นก็ลงเดลี มารอพี่มด น้าไก่และฝัน คน3คนที่ไม่รู้จักกันเลย แต่แต่ละคนรู้จักเรา เราเอามารวมทริปกัน ให้มาเที่ยวอินเดียกับเรา 14วัน 555 สนุกมาก ได้ตระเวนไปทั่วราชาสถาน ได้เข้าไปทะเลทรายธาร์ ได้ดูทัชมาฮาล ได้บุกสำเพ็งอินเดียในเมืองสีฟ้า ได้ทำอะไรหลายสิ่งที่มีคุณค่าควรแก่ความทรงจำอันผาสุก ปิดท้ายทริปในเมืองโรแมนติกเหมือนฝันที่ udaipur ได้รู้ว่าบางทีโชคชะตาก็สามารถพัดพาอะไรมาแบบที่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว :) เก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี

สิงหาคม: กลับมายืนที่เดิม กลับมาเมืองไทยเพื่อพบกับความอบอุ่นของพี่ๆที่ทำงาน ที่ช่วยหาทางเดินใหม่ๆที่คาดว่าเราน่าจะสนใจ พูดคุยพอลงตัว ก็ออกจากความคุ้นเคยเดิมๆ แล้วก้าวออกมา ที่ assignment เมืองกวางโจว

กันยายน: อยู่ที่กวางโจวตลอดทั้งเดือน แวะไปต่อวีซ่าที่ฮ่องกง ไหว้พระและผูกด้ายแดง อันนี้ขอบอกว่าศักดิ์สิทธิ์จริงๆนะ!! คราวนี้ทำงานกับนายคนเก่าที่เคยทำด้วยกันเมื่อนานมาแล้ว ตอนนี้มาเป็นทั้งนาย ทั้งพี่ เป็นทั้งโคชในการออกกำลังกาย ถึงสิ้นเดือนก็มี assignment ใหม่เข้ามา แวะกลับเมืองไทยเพื่อเตรียมตัวเพราะคราวนี้ดูท่าจะเป็น long term assignment 

ตุลาคม: 7ตุลาคม ย้ายมาที่ย่างกุ้ง พร้อมความคาดหวังจากพี่ๆ รู้สึกยังไม่เข้าที่เข้าทาง ไม่รู้สึกว่าตัวเองทำอะไรได้มากเท่าไหร่ เป็นภาวะสูญญากาศที่น่าอึดอัด แต่ก็เบาสบายตรงยังไม่ได้รับ KPI ใดๆของตัวเอง

พฤศจิกายน: เริ่มหา mission ที่จะทำของตัวเอง แต่ยังคงอึดอัดมากอยู่ ทั้งกระบวนทัพด้านล่าง และอื่นๆ 

ธันวาคม : ลมหนาวแรกที่พม่า อากาศเย็น สบายมาก มีหลายวันให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ทางเหนือของไทย มีหมอกตอนเช้า อากาศหนาวสดชื่น ผ่านไปสามเดือนแล้ว ยังไม่คุ้นกับเมืองนี้เท่าไหร่เลย


 




 

Create Date : 10 มกราคม 2563    
Last Update : 21 สิงหาคม 2563 16:31:51 น.
Counter : 99 Pageviews.  

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.