-=IZE=-'s DIARY :: วันนี้เสนอตอน~~
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2552
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
20 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 

เมื่อผมแขนหัก 5 ตอน "ผมออกจากโรงพยาบาลแล้วครับ"

(กลับมาเขียนอีกรอบเนื่องจากรอบแรกเขียนจวนจะเสร็จแล้วแต่คุณคอมดันดื้อ...ที่เขียนไว้เลยหายหมดเลย --ตอนนี้มีรูปหวาดเสียวนิดนึงนะครับ Smiley )


หลังจากที่เจอดราม่าเรียกน้ำตาและสติของตัวเองในตอนที่แล้ว ตอนนี้ก็ถึงคราวที่ผมจะได้ออกจากโรงพยาบาลไปเชยชมโลกภายนอกแล้วครับ Smiley


(แหม...ทำอย่างกับเป็นนกน้อยในกรงทองไม่เคยเห็นโลกภายนอกซะงั้นอ่ะ Smiley )


ลองคิดดูกันเล่น ๆ นะครับว่าในช่วงเวลา 5 วัน 4 คืน อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมสีขาวที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่ไม่ได้ออกไปไหน ไม่มีอินเตอร์เนท ไวเลสนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่มีแน่นอน...ได้มาอยู่เองแบบนี้ก็เกิดอารมณ์เข้าใจคนไข้เลย(อีกแล้ว) เข้าใจเลยว่าเพราะอะไรพวกเขาถึงเบื่อเวลาที่ต้องนอนอยู่บนเตียงนาน ๆ ขนาดเราอยู่แค่ไม่กี่วันยังเบื่อได้ขนาดนี้...แล้วคนไข้บางคนที่ต้องนอนเป็นเดือนจะเกิดอาการเบื่อขนาดไหน Smiley


---


วันนี้เป็นวันที่ผมจะได้ออกจากโรงพยาบาลครับ ดีใจมากเลยล่ะ


ช่วงเช้าคุณหมอเดินเข้ามาดูอาการแล้วก็บอกว่า "แขนดีขึ้นแล้ว ไข้ก็ไม่มี...อยากกลับบ้านหรือว่าอยากนอนเล่นต่อ?" Smiley แหงะ...อยากกลับบ้านสิคร้าบบบบ ถามแปลก ๆ ถ้ากลับได้นี่กลับไปนานแล้ว


"อยากกลับครับ" ผมตอบคุณหมอ...แล้วในวันเดียวกันช่วงบ่าย ๆ ผมก็ได้ออกจากโรงพยาบาล...Smiley


---


คุณเคยถามตัวเองไหมครับว่า...วันหนึ่ง ถ้าคุณ"ว่าง"หรือ "มีเวลา" คุณจะทำอะไร??


ผมบอกเลยนะครับว่าในช่วงเวลา 4-5 ปีที่ผ่านมานี้ผมแทบจะไม่มีเวลาถามตัวเองเลย เพราะอะไรน่ะหรือครับ


นั่นก็เพราะว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ผมเรียนค่อนข้างหนัก (ใครมีญาติเรียนพยาบาลลองไปถามดูนะครับ คิดว่าทุกที่คนจะเรียนหนักคล้ายๆกัน)


พอเรียนจบปุ๊บก็เข้าทำงาน ซึ่งแน่นอนว่างานพยาบาลนั้นทั้งหนัก ทั้งเหนื่อย


เวลานอนก็ผิดแบบแผน ไม่เคยมีวันหยุดที่ตรงกับเพื่อน ๆ ต่างคณะเลย ถ้าใจไม่รักก็อยู่ไม่ได้หรอกครับ Smiley



แต่มาวันนี้...ผมกลับได้มามีเวลา...มีเวลาว่างเป็นเดือนเลยครับเนื่องจากคุณหมอให้พักงานยาวถึงประมาณสิ้นเดือนตุลาฯ Smiley


โห...ทีนี้คนที่ไม่เคยมีเวลาว่างอย่างผมก็ได้เวลาฟุ้งซ่านเลยสิครับ คอยดูนะ...ไอ้ที่เคยวางแผนไว้ ไอ้ที่เคยอยากไป เดี๋ยวจะไปซะให้หายอยาก...


แต่ก็ลิงโลดได้ไม่นานครับ เนื่องจากกลับมาคิดได้ว่า...ผม-แขน-ขวา-หัก... (กรุณาอ่านเน้น ๆ ทีละคำจะได้อารมณ์มากครับ) Smiley


ซึมครับ...ซึมเลย ไอ้ที่คิดว่าจะไปเที่ยวก็คงเที่ยวได้แหละ แต่ไม่สนุกแน่นอนเพราะว่าร่างกายเราไม่พร้อม...อ่ะ..งดไปหนึ่งโปรแกรม!! Smiley


อยากทำอาหารให้สาแก่ใจ...แต่แขนข้่างที่ถนัดเดี้ยง...งดโปรแกรมนี้ไปอีกเช่นกัน...Smiley


อยากจะวาดรูปให้สะใจ...แต่จะวาดอย่างไรเมื่อแขนขวาหักและ Tablet เจ้ากรรมดันมาพังพอดี...โปรแกรมนี้ก็งดอีก...Smiley



แล้วจะเหลืออะไรให้คนแขนข้างถนัดอย่างผมทำได้เล่า Smiley


และแล้วผมก็ได้คำตอบนั้นมาเมื่อผมทานข้าวมื้อแรกหลังออกจากโรงพยาบาลครับ...


ทุกท่านลองคิดดูเล่น ๆ นะครับว่าเวลาที่จะทานอาหารแล้วตักอาหารเข้าปากไม่ได้แม้ว่าอาหารนั้นจะอยู่ในช้อนบนมือข้างหน้าท่านก็ตาม...


ถูกต้องครับ...ปัญหาแรกที่ผมเจอคือ ผมไม่สามารถงอแขนขวาเข้าหาลำตัวได้ แค่จะตักข้าวเข้าปากยังทำไม่ได้เลยครับ


เพราะฉนั้น กิจกรรมที่ผมต้องทำเป็นอย่างแรกคือการ "หัดใช้แขนซ้าย" ครับ...Smiley เนื่องจากมันสมองอันน้อยนิดของผมได้วิเคราะห์มาแล้วว่าถ้าใช้แขนซ้ายแทนแขนขวาไม่ได้ ลำบากคนรอบข้างแน่ๆ


(บางท่านอาจจะบอกว่า "แค่ทานข้าว ให้คนข้างๆ ป้อนก็ได้นี่นา" แต่ผมคิดว่าอยากจะลองทำเองให้มากที่สุดก่อน ไว้เราไม่ไหวจริง ๆ แล้วค่อยไปอ้อน...เอ้ย ค่อยเข้าไปขอความช่วยเหลือก็ยังไม่สายครับ Smiley )


ขอโม้นิดนึง..จากวันที่แขนหักจนถึงวันนี้ก็ี้เป็นเวลาหนึ่งเดือนพอดี ตอนนี้ผมใช้แขนซ้ายทานบะหมี่ได้แล้วนะครับ Smiley


---


ระหว่างนั้นผมก็ต้องไปล้างแผลอยู่ที่โรงพยาบาลเรื่อย ๆ ครับ แผลก็ดีวันดีคืน ไม่ปริแตก ไม่อักเสบ Smiley



จนมาถึงวันที่ผมต้องถอด staple ที่แขนครับ...ยังจำภาพ film x-ray จากตอนที่ 3 ได้ไหมครับ จำได้ไหมครับว่าในภาพมันจะมีเหล็กชิ้นเล็ก ๆ เย็บปิดแผลอยู่...ถ้าจะไม่ได้เดี๋ยวผมเอามาให้ดูครับ...Smiley



วันนี้ผมต้องมาแงะเจ้าแต๊ปเปิ้ลนี่ออกครับ...แหม...ไม่(น่าจะ)เจ็บเท่าไหร่หรอกครับ แค่ 15 ตัวเอง Smiley


อันนี้ก่อนแงะครับ จะเห็นว่าแต๊ป 15 ตัวเรียงตัวกันสวยงาม แผลก็ปิดสนิทสวยงามมาก Smiley




อันนี้คือเครื่องมือที่พี่พยาบาลเค้านำมาแงะแต๊ปครับ ผมลืมถามว่ามันชื่ออะไร Smiley



ระหว่างแงะครับ ไม่เจ็บนะครับบอกไว้ก่อน แต่มันจะรู้สึกคัน ๆ เหมือนตอนเราแกะสะเก็ดแผลครับ Smiley



(แอบเห็นว่าผิวแห้งกรังเชียว แหม...ก็แขนข้างนั้น มันไม่โดนน้ำมาตั้งสามอาทิตย์อ่ะ กลัวแผลติดเชื้อ Smiley )




นี่ครับเจ้าแต๊ปทั้ง 15 หน้าตาน่ารักเชียว...แอบเสียใจ อยู่กันมาตั้งสามสัปดาห์ วันนี้ต้องมาจากกันเสียแล้ว Smiley



พอแงะแต๊ปเสร็จพี่เค้าก็เอาแอลกอฮอล์กะเบนซินมาถูแขนครับ เช็ดรอยคราบพลาสเตอร์ที่ติดทั้งหลายออกไป


และแล้วก็ได้ "ตะขาบน้อยกลอยใจ" มาหนึ่งตัว(ฮา) Smiley




พอรับตะขาบน้อยมาแล้วก็ไปเข้าห้องกายภาพบำบัดครับ


ได้เจอเพื่อนที่เรียน ม.ปลายมาด้วยกันแล้วมาเป็นนักกายภาพฯอยู่ที่โรงพยาบาลนี้พอดี เค้าให้คำแนะนำมาเยอะเลยครับ Smiley


จากวันนั้นถึงวันนี้ ณ ปัจจุบันผมสามารถใช้แขนขวาได้มากขึ้น คล่องขึ้น ใช้ตักข้าวได้ ใช้ล้างหน้าแปรงฟัน พิมพ์คอมพ์ได้...เรียกได้ว่าตอนนี้สภาพฟื้นคืนมาเกือบ ๆ 90% เลยทีเดียว ต้องขอบคุณเพื่อนคนนั้นด้วยครับ Smiley



---


ถึงแม้ว่าตอนี้จะแงะแต๊ปออกไปแล้วแต่ว่าที่แขนขวาของผมก็ยังเหลือลวด สกรู และเหล็กดามอยู่ (ยังไม่อยากนึกถึงตอนที่จะต้องเิดินผ่านเครื่องตรวจจับโลหะเลยครับ ไม่รู้ว่ามันจะร้องหรือเปล่า Smiley )


คุณหมอบอกว่าให้ใส่ดามไว้อย่างน้อย 6 เดือน แต่ระหว่างนี้ห้ามออกแรง ห้ามอุตริไปยกอะไรที่มันหนัก ๆ ไม่งั้นหักอีกรอบหมอไม่รู้ด้วย... Smiley



---


เนื่องจากผมออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว จึงขออนุญาตหยุด serie's "เมื่อผมแขนหัก" ไว้เท่านี้ก่อนนะครับ


ไว้ผมเข้าโรงพยาบาล(เข้าเพราะป่วย มิใช่เข้าไปทำงาน Smiley ) อีกครั้งแล้วจะมาเขียนเล่าให้ฟังอีกทีครับผม



ขอบคุณที่เสียสละเวลามาอ่านครับ Smiley








Free TextEditor




 

Create Date : 20 ตุลาคม 2552
1 comments
Last Update : 21 ตุลาคม 2552 6:50:34 น.
Counter : 852 Pageviews.

 

น่ากลัวจังเลย

 

โดย: แม่น้องที (sunimez ) 27 ตุลาคม 2552 9:06:10 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 


น้ำแข็งไสใส่นมข้น
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีครับ...กระผมนาย"น้ำแข็งไสใส่นมข้น" ขออนุญาตใช้พื้นที่เล็ก ๆ บนโลกไซเบอร์ด้วยคนนะครับ

CODENAME:: ไอซ์ [IZE] ครับผม(มาจากคนในนี้นี่แหละ^^")

เป็นคนธรรมด๊า-ธรรมดาคนนึงที่กำลังก้าวข้ามผ่านช่วงวัยรุ่นเข้าสู่วัยทำงาน

ออกจะไร้สาระ เรื่อยเปื่อย ARTเป็นพัก ๆ

ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ

---

ผมชอบดอกทานตะวันครับ...ดูแล้วสดชื่น แลดูแข็งแรงดี

---

เป็นคนชอบทำอาหารครับ...แต่ไม่ค่อยมีเวลาทำอาหารT_T

---

ฝากตัวด้วยนะครับ ;)

---
บทความและรูปภาพในเว็บไซต์แห่งนี้สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539

หากผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของที่นี่ไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด


---
TOP
Friends' blogs
[Add น้ำแข็งไสใส่นมข้น's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.