Bloggang.com : somsu4 :

26 กุมภาพันธ์ 2569 ฉันส่งไวท์ไปถึงฝั่งแล้ว ตอนที่ 2

ฉันส่งไวท์ไปถึงฝั่งแล้ว ตอนที่ 2

ไวท์ ลูกชายของฉัน
ไวท์ เกิดประมาณต้นเดือนเมษายน ปี 2560
ฉันไม่รู้วันเกิดที่แน่ชัดก็เพราะว่า
ในตอนแรก แม่แมวกับบรรดาลูก ๆ ของมัน
เคยเป็นแมวจรมาก่อน และมาอาศัยอยู่ที่บ้าน
ก่อนจะถูกนำมาเลี้ยงบนบ้านด้วยระบบปิด
แม่แมวและลูก ๆ ถูกเลี้ยงด้วยระบบเปิดมาสักระยะ
ฉันจึงไม่รู้วันเกิดที่แน่ชัดว่าแม่แมวคลอดลูกวันไหน

ไวท์ เกิดต้นเดือนเมษายน ปี 2560
และตายในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2569
วันตายนั้น ฉันต้องรู้แน่นอน เพราะฉันเลี้ยงด้วยระบบปิด
เลี้ยงอยู่ในบ้าน อยู่ในสายตามาโดยตลอด
ตั้งแต่อายุประมาณ 5-6 เดือน จนถึงอายุ 9 ปี

แม้ว่า ไวท์จะจากฉันไปเกือบเดือนนึงแล้ว
แต่ความคิดถึง ความอาลัยอาวรณ์
ความรู้สึกผิด การตั้งคำถามกับตัวเอง
และการอยากย้อนเวลา ก็ยังคงฝังหัวอยู่ตลอดเวลา
ไม่ได้จางหายไปเลย
แม้จะเดินหน้าต่อ พยายามเข้มแข็งขึ้นอีกนิดเพื่อลูกที่ยังเหลือ
แต่ก็ยังไม่สามารถทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้อยู่ดี

ฉันรู้ว่า ไม่มีอะไรจะอยู่กับเราไปได้ตลอด
ไม่วันนี้ ก็วันหน้า เราก็ต้องจากกันอยู่ดี
ฉันรู้ว่าในสักวัน แมวต้องจากฉันไปทุกตัว
ฉันเองก็ทำใจพร้อมยอมรับเงื่อนไขนี้มาโดยตลอด
เพียงแต่ว่า พอมันไม่เป็นไปตามสิ่งที่มันควรจะเป็น
ฉันจึงยอมรับไม่ได้ และรู้สึกตัวเองล้มเหลว
มันผิดหวังกับตัวเอง มันผิดคาดไปจากสิ่งที่คิดเอาไว้

แมว มีอายุเฉลี่ย 15-20 ปี
ถ้าเป็นไปตามเงื่อนไขนี้
ถึงแม้การจากกัน จะทำให้ฉันเสียใจ
แต่ฉันก็พร้อมที่จะทำใจยอมรับมันได้ง่ายกว่า

เหมือนที่ฉันสูญเสีย ไจแอนท์(หมา) อายุ 15 ปี
และพลอย(แมว) อายุ 19 ปี
แม้จะร้องไห้ เสียใจ แต่ก็ไม่รู้สึกว่าฉันผิดหวังหรือล้มเหลว
เพราะก็อยู่ด้วยกันมาทุกช่วงอายุแล้ว
เด็ก หนุ่มสาว วัยกลางคน วัยแก่ วัยชรา
ฉันก็ได้รักและอยู่ดูแลพวกเขามาจนครบทุกวัยแล้ว
พวกเขาก็แก่ชรามาก โรยราแล้ว
แม้ไม่อยากปล่อยมือ ก็ต้องปล่อย เพราะมันสุดทางแล้วจริง ๆ
ฉันก็ไม่ใช่คนที่จะมางอแง ไม่มีเหตุผล

แต่สำหรับไวท์และจัมโบ้
สิ่งที่เกิดขึ้น ฉันปฏิเสธที่จะยอมรับความจริงโดยสิ้นเชิง
แมวอายุเฉลี่ย 15-20 ปี
แต่ฉันสูญเสียจัมโบ้ที่อายุเพียง 5 ปี
ถ้าเป็นคนคืออายุประมาณ 30 กลาง ๆ เขายังหนุ่มมาก
เขาควรที่จะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปอีก 10 ปีด้วยซ้ำ
ครั้งนั้น ปี 2565
เมื่อ 4 ปีก่อน ฉันก็ใจแหลกสลายไปแล้วนะ
ผิดหวัง ล้มเหลวในชีวิตมาก

มาครั้งนี้ ปี 2569
ฉันต้องสูญเสียไวท์ที่อายุ 9 ปี ไปอีก
ความผิดหวัง ล้มเหลว กลับมาตอกย้ำซ้ำ ๆ
ถึงแม้ไวท์จะอยู่ในวัยกลางคน เริ่มจะแก่
ถ้าเป็นคนคืออายุประมาณ 50 ต้น ๆ
เขาควรที่จะอยู่ต่อได้อีก 5-6 ปี ไม่ใช่เหรอ
ฉันจึงไม่สามารถทำใจยอมรับได้จริง ๆ

ทั้งจัมโบ้และไวท์ ไม่อยู่ในอายุที่ควรจะตาย
5 ปี และ 9 ปี ไม่สมควรจริง ๆ

ตอนนี้ แมว 12 ตัวที่เหลือของฉัน มี 3 กลุ่ม

กลุ่มที่ 1 เพชร อายุ 16 ปี วัยชรา ถ้าเป็นคนคืออายุ 80
เพชร ฉันไม่วิตกกังวลอะไรมากมายนัก
ในเวลานี้ เขาถือว่าอายุยืนแล้ว
จะตายก็ไม่แปลก จะอยู่ต่อก็กำไรชีวิต
อยู่เพื่อเป็นกำลังใจให้ฉันต่อไป
ตอนนี้ เขาก็โรยราไปมาก
เพราะเริ่มมีปัญหาเรื่องช่องปาก 2 เดือนแล้ว
ถึงแม้เขาจะแก่ชรา ไม่น่ารักแล้ว
แต่ในสายตาของฉัน เขาก็ยังเป็นลูกแมวตัวน้อย ๆ เมื่อ 16 ปีก่อน
เพชร เป็นแมวที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยมีสัตว์เลี้ยงมา
ฉันไม่สามารถหาแมวดี ๆ แบบนี้ได้ที่ไหนอีกแล้ว
ตอนนี้ ฉันก็ดูแลรักษาเขาไปตามอาการ ประคับประคองไป
แต่เขายังกินได้ปกติ กินอาหารได้เอง
แต่กินน้ำไม่ได้ คงไม่ถนัด ฉันเลยต้องป้อนน้ำเขา
เขายังเดินปกติ วิ่งเหยาะ ๆ ได้
แต่โรยรา ผอมลงนิดหน่อย
ไม่เล่น นอนอย่างเดียว ฉี่ขี้ได้เองในกระบะทราย
สติยังดี เรียกชื่อ ก็หัน
หูตายังดี แต่ติดแค่ว่า เขามีปัญหาเรื่องช่องปาก

กลุ่มที่ 2 แม่แมวกับลูก ๆ ประกอบไปด้วย
ลาแมร์ ริกะ แบ๊ว ทองเข้ม บุตะ ขาว จูเนียร์ ตัวเล็ก
ทั้ง 8 ตัวนี้ อายุไล่เลี่ยกันหมด อายุ 9-12 ปี
ถ้าเป็นคนคืออยู่ในวัยกลางคน วัยแก่ คืออายุ 50-65
ลาแมร์ คือ แม่แมว อายุ 12
ริกะ แบ๊ว ทองเข้ม 3 ตัวนี้คือครอกแรก อายุ 10 ปี
บุตะ ขาว 2 ตัวนี้คือครอกสอง อายุ 9-10 ปี
จูเนียร์ ตัวเล็ก 2 ตัวนี้คือครอกสาม อายุ 9 ปี

กลุ่มนี้ เป็นกลุ่มที่ฉันวิตกกังวลมากที่สุด
เพราะฉันกลัวพวกมันจะอายุสั้นแบบจัมโบ้กับไวท์
พวกมันเป็นพี่น้องกัน มีแม่คนเดียวกัน

แบ่งความระดับกังวลคือ
กังวลไม่มาก 25% คือ ลาแมร์ ริกะ แบ๊ว ทองเข้ม

ลาแมร์ คือแม่แมว ปีนี้อายุ 12
ความจริง ฉันก็ไม่รู้อายุลาแมร์ที่แน่ชัด
แต่ก็เดาว่า มันไม่น่าจะห่างจากลูกมากนัก
น่าจะอายุ 12-13 ถือว่าอายุของลาแมร์ก็ใช้ได้ในระดับนึง
ยังอยู่ต่อได้อีกหน่อย 3-4 ปี ถ้าตามอายุขัย
อย่างน้อย มันก็อายุยืนมากกว่าลูกของมันที่ตายไป
และอายุมากกว่าลูก ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่
ลูก ๆ ของพวกมันจะมีอายุถึง 12-13 ปีหรือเปล่า ยังไม่รู้
แต่ลาแมร์ คือ อายุ 12 นำไปแล้ว
แต่แน่นอนว่า ลาแมร์ก็มีปัญหาสุขภาพบ้าง
ฉี่ไม่ออกบ้าง บางที
ปากเจ็บ บ่อย ๆ เป็น ๆ หาย ๆ
ฟันหลุดร่วงบ้าง
แต่โดยรวม ตอนนี้ก็ยังโอเค แข็งแรงใช้ได้
ยังคึกคัก กระโดด ตามปกติ

ริกะ แบ๊ว ทองเข้ม ครอกแรก อายุ 10 ปี
น่าจะเกิดช่วงพฤษภาคม 2559
มาอยู่กับฉันตอนเดือนกรกฎาคม 2559 อายุ 2-3 เดือน
กลุ่มนี้ ห่วงแค่ 25% เพราะเป็นครอกแรก
สภาพแม่แมวน่าจะไม่ทรุดโทรมมากในตอนตั้งท้อง
ครอกนี้ มี 4 ตัว ริกะ แบ๊ว ทองอ่อน ทองเข้ม
แต่ทองอ่อนตายไปแล้ว ตั้งแต่ยังเด็ก
ฉันไม่รู้สาเหตุที่แน่ชัด เพราะมันกลับไปบ้านเจ้าของเดิมของมัน
และอยู่ต่อจนอายุ 6-7 เดือน แล้วก็ตาย น่าจะป่วยตาย
สำหรับครอกแรก ริกะ แบ๊ว ทองเข้ม ห่วงแค่ 25%
เพราะรู้ว่าพ่อของพวกมันไม่น่าใช่พี่น้องกับแม่แมว
เพราะริกะและแบ๊ว มีสีดำ
ทั้งริกะ แบ๊ว ทองเข้ม ก็มีรูปร่างหน้าตาเป็นแมวไทยแท้
เป็นการผสมพันธุ์ของพ่อและแม่ที่ไม่ใช่พี่น้องกันแน่นอน
เพราะงั้นก็ไม่น่าอายุสั้น ปีนี้อายุ 10 ปี
ถ้าตามอายุขัย ก็น่าจะอยู่ต่อได้อีก 5-6 ปี
แต่แน่นอนว่า ริกะ แบ๊ว ทองเข้ม ก็มีปัญหาสุขภาพบ้าง
ริกะ แบ๊ว ฟันหลุดร่วง ขนร่วงบาง ค่อนข้างผอม
ริกะ ทองเข้ม บางครั้งก็ฉี่ไม่ออก เป็น ๆ หาย ๆ
แต่โดยรวมตอนนี้ ก็ยังโอเคอยู่ คึกคัก ร่าเริง ปกติ

กังวลในระดับต่อมา คือ บุตะ ขาว
ความกังวล 75%
บุตะ ขาว คือครอกสอง
ครอกนี้มี 3 ตัว บุตะ ขาว จ้อย
จ้อย พิการแต่กำเนิด ไม่มีเท้าหน้าทั้งสองข้าง
จ้อยตายไปตอนอายุ 1 ปีกว่า น่าจะเป็นโรคไตแต่กำเนิด
ครอกนี้ เกิดจากพ่อและแม่เป็นพี่น้องกัน คือ เลือดชิด
จึงมีลูกที่พิการออกมาและตายก่อนวัยอันควร

ฉันกังวลกับบุตะและขาว 75%
เพราะเกิดมาจากเลือดชิด พ่อแม่คือพี่น้องกัน
เพราะงั้น ลูกแมวที่มาจากเลือดชิด อายุจะไม่ค่อยยืน
บุตะกับขาว ตอนนี้อายุ 9 ปี ท้ายปีคืออายุ 10 ปี
เกิดช่วงเดือนพฤศจิกายน ปี 2559

ด้วยความที่มาจากเลือดชิด โครงสร้างรูปร่างจึงแปลกไปกว่าแมวทั่วไป
บุตะ หน้าใหญ่ ตัวใหญ่มาก
และเหมือนตาดำจะโตเกินเหตุ เมื่ออยู่ในบ้าน
แต่เมื่อออกไปเดินเล่น เจอแสง จะหลับตาสนิท ตาไม่สู้แสง
ชอบฉี่สเปรย์ ร้องหง่าวตอนดึก ทั้งที่ทำหมันมาหลายปีแล้ว
ขาว ตัวใหญ่ ภาวะอ้วนเกิน หายใจสั้น ๆ ไม่เต็มอิ่ม
มีอ้าปากบ้างนิดหน่อย ถ้ารู้สึกร้อน ๆ
โดยรวมตอนนี้ ก็ยังร่าเริง คึกคัก ปกติดีทั้งบุตะและขาว
แต่ก็ไม่วางใจอะไรมาก เพราะมาจากเลือดชิด
เป็นไปได้หมด จะอายุสั้นหรืออายุยืนก็ได้
ถ้าสั้น ก็อยู่ได้อีก 1-3 ปี
ถ้ายืนยาว ก็อยู่ได้อีก 5-6 ปี

และกังวลขั้นสูงสุด 99%
คือครอกสาม จูเนียร์ ตัวเล็ก
ครอกนี้เป็นครอกสุดท้าย จากนั้น แม่แมวทำหมันทันที
ยิ่งเกิดจากแม่แมวที่ผ่านการท้องมาบ่อยครั้งเท่าไหร่
ยิ่งไม่เป็นผลดีกับลูกแมวครอกหลัง ๆ
เพราะร่างกายแม่แมวค่อนข้างทรุดโทรม
และเช่นกัน ครอกนี้ เกิดจากเลือดชิด พ่อแม่เป็นพี่น้องกัน

ครอกนี้มีทั้งหมด 4 ตัว คือ ไวท์ จูเนียร์ จัมโบ้ ตัวเล็ก
ตายไป 2 ยังมีชีวิตอยู่อีก 2
ตายไปคือ จัมโบ้ ตายตอนอายุ 5 ปี หัวใจวาย เคยเป็นนิ่ว
ไวท์ ตายตอนอายุ 9 ปี เป็นนิ่ว ไตวาย และอาจจะเป็นเอดส์

ฉันเดาว่า แม่แมวกับลูก ๆ อาจจะเป็นเอดส์
ด้วยความที่เคยเป็นแมวจร
และตอนเด็กก็เลี้ยงนอกบ้าน ระบบเปิด
อาจจะโดนแมวตัวผู้ตัวอื่นมากัดก็ได้ จึงอาจจะเป็นเอดส์ได้

ครอกสามนี้ เติบโต พ้นช่วงวัยเด็กมาแล้วทุกตัว
พ้นช่วงวัยที่อาจจะตายได้ ก็คือ แรกเกิดถึง 1 ปี
เติบโตมาจนวัยหนุ่ม จัมโบ้ ก็มาตายปุบปับ ตอน 5 ปี
และต่อมา ไวท์ก็มาตายตอนอายุ 9 ปี
เพราะร่างกายเข้าสู่ช่วงวัยกลางคน
ร่างกายที่เคยทนได้ในวัยเด็ก วัยหนุ่ม
พอเข้าสู่วัยกลางคน เลยเริ่มทนไม่ไหว ระบบพัง

ในครอกนี้ ฉันจึงเฝ้าระวังขั้นสูงสุด
สำหรับอีก 2 ตัวที่เหลือ จูเนียร์กับตัวเล็ก
จูเนียร์ มีหน้าตา โครงสร้างรูปร่างแปลก
ขาหน้าใหญ่มาก ทำให้เดินแปลก หายใจแรง ๆ
และชอบอ้าปากค้างนาน ๆ อ้าปากกว้างเกินเหตุ
และเริ่มมีอาการฉี่ไม่ออกบ้างแล้ว พอไวท์ตาย
สงสัยอาจจะเครียด ไม่มีใครให้ทะเลาะด้วย
ตัวเล็ก มักจะฉี่ก้อนเล็ก ฉี่ไม่ออกบ้าง เป็น ๆ หาย ๆ
และเขาก็มีโครงสร้างที่ค่อนข้างใหญ่กว่าตัวเมียทั่วไป

ครอกนี้จะมีรูปร่างที่แปลกทั้งหมด ไม่ใช่แมวไทยเลย
ไวท์ หน้าบาน ตัวตัน ๆ สั้น ๆ
จูเนียร์ หน้าอูม ๆ ฟันยื่น ๆ ขาหน้าใหญ่มาก อกใหญ่
จัมโบ้ ตัวใหญ่มาก หน้าใหญ่มาก ขนหนาฟู
ตัวเล็ก หน้าและตัวใหญ่กว่าตัวเมียทั่วไป ขนหนาฟู

ตายก่อนวัยไป 2 ตัว
โอกาสที่อีก 2 ตัวที่เหลือ จะอายุยืน แทบจะไม่มี
ตามอายุขัยแมวทั่วไป ก็จะอยู่ต่ออีก 5-6 ปี
แต่โอกาสนั้น แทบจะไม่มี
เต็มที่น่าจะอยู่ได้อีกถึงอายุ 12-13 ปี
ก็อีก 3-4 ปี
ฉันไม่สามารถคาดหวังอะไรกับจูเนียร์และตัวเล็กได้เลย
เพราะไวท์กับจัมโบ้ ได้อายุสั้นไปซะแล้ว
เหมือนถูกกำหนดมาจากพันธุกรรมตั้งแต่อยู่ในท้อง
ฉันเสียใจ เสียใจมาก

เพราะฉะนั้น แม่แมวกับลูก ๆ
ฉันไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลยจริง ๆ
ถ้าอายุยืน ก็จะอยู่ต่ออีก 5-6 ปี
ถ้าอายุสั้น ก็ 1-3 ปี นับจากนี้
ฉันเสียใจ เสียใจมากจริง ๆ
ไม่รู้ต้องผิดหวังซ้ำซากอีกมั้ย
หรือจะจบอย่างสมบูรณ์แบบ คาดเดาไม่ได้เลย
ฉันจึงเป็นห่วงกลุ่มนี้มากที่สุด ในเวลานี้

กลุ่มสุดท้ายคืออ้อนกับลูกทั้งสอง นาดีน เฟลิกซ์
อายุ 3-5 ปี ถ้าคือคนก็อายุ 20 ปลาย ๆ ถึง 30 กลาง ๆ
อยู่ในวัยหนุ่มสาว ฉันจึงแทบไม่วิตกกังวลอะไร
ถ้าตามอายุขัย คือ อยู่ได้อีกนานเป็น 10 กว่าปี
ตอนนี้ พวกมันคึกคักมาก วิ่งเล่น พลังงานล้น
ไม่มีอะไรต้องกังวลในตอนนี้
อ้อน เป็นไส้เลื่อนสะดือแต่กำเนิด แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร
นาดีน เฟลิกซ์ แข็งแรงดี ซนทุกวัน

สรุป

1.เพชร วัยชรา ฉันไม่ค่อยกังวล
แก่แล้ว อยู่ก็ได้ ตายก็ไม่แปลก
เพชร มีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ เหมือนเป็นกำลังใจให้ฉัน
ฉันเห็นเพชร แล้วมีพลังบวก มีกำลังใจ
เราเลี้ยงแมวอายุยืน ฉันไม่ล้มเหลว
ฉันประสบความสำเร็จ
เห็นเพชร ฉันจึงมีกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ

2.ลาแมร์ ริกะ แบ๊ว ทองเข้ม บุตะ ขาว จูเนียร์ ตัวเล็ก
วัยกลางคน วัยแก่ ฉันกังวลขั้นสูงสุด
หันไปมองทีไร มีแต่ความเครียด หดหู่ใจ
วิตกเกินเหตุ กลัวพวกมันตายไว
แล้วทั้ง 8 ตัว ก็อายุไล่เลี่ยกัน แก่พอกัน ทำใจไม่ได้
จะทำใจได้มากกว่า ถ้าตายในวัยชรา
ฉันเห็นพวกมัน เหมือนได้เรียนรู้ชีวิต
คำว่าชีวิต ก็ไม่มีอะไรแน่นอนอยู่แล้ว
อายุและสุขภาพของแต่ละคน ก็แตกต่างกันไป
คนเราเอง ยังมีตายไว ตายช้า
นับประสาอะไรกับชีวิตแมว
ฉันเอง จะอยู่ถึงวัยกลางคน วัยแก่ แบบพวกมันหรือเปล่า
จะอยู่ถึง 50-60 หรือเปล่า
ขนาดตอนนี้ 38-39 ฉันยังเหนื่อย ทรุดโทรม
เห็นทั้ง 8 ตัวนี้ ฉันรู้สึกว่าเราทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็พอ
ผลลัพธ์มันยากจะคาดเดา อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

3.อ้อน นาดีน เฟลิกซ์
วัยหนุ่มสาว ฉันแทบไม่มีความกังวล
พวกมันสดใส ร่าเริง แข็งแรง เอเนอจี้ล้น
ฉันเห็นพวกมัน ก็ทำให้ฉันมีพลัง มีไฟ
เหมือนจะมีเรี่ยวแรงเพิ่มขึ้น
มีพลังจะลุกมาทำสิ่งต่าง ๆ ได้

วันนี้ขอจบการเขียนไว้เท่านี้
อาจเขียนผิดไปบ้าง เพราะเยอะและปวดตา

"รักลูกไวท์เสมอ"
รักลูกโบ้ด้วยนะครับ

ลูกโบ้และลูกไวท์
ทำให้แม่ได้หันกลับมาใจดีกับพี่น้องของพวกหนูที่เหลือ

ขอบคุณนะครับ
ที่ทำให้แม่ได้เห็นคุณค่าของวันเวลามากขึ้น

แม่รักไวท์ แม่รักจัมโบ้
แม่รักลูกที่สุดในโลก
แม่อยากกอด อยากหอมลูกเหมือนเดิม
แม่เสียใจ
ลูกรู้ใช่มั้ย ว่าแม่รักลูกมากนะครับ
ลูก ๆ มีความสุขที่ได้อยู่กับแม่ใช่มั้ยครับ

Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2569

0 comments

Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2569 22:12:35 น.

Counter : 204 Pageviews.

(โหวต blog นี้)

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณนายแว่นขยันเที่ยว