มกราคม 2558

 
 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
อัพเดทชีวิตการทำงานจากวิศวกรโรงงานมาเป็นแม่ค้าขายอุปกรณ์เกษตรที่ ตจว.
หวัดดีค่ะ
แวะมาบันทึกชีวิตการงานอีกครั้ง พอมีเวลาว่าง
หลังจากที่ลาออกจากงานมาได้ 7 เดือนกว่าแล้ว
และก็เปิดร้านได้ 4 เดือน 18. วันพอดี

ใครไม่เคยลองก็คงจะไม่รู้ ว่ารสชาติของชีวิตที่ต้องตัดสินใจ
ทิ้งงาน ตำแหน่ง เงินเดือน โบนัส สังคมที่ทำงาน การใช้ชีวิตในเมือง
มาอยู่บ้านนอก จาก. กทม.--->. มาหนองบัวลำภู มันต่างกันแค่ไหน
ถึงวันนี้เริ่มปรับตัวได้แล้วค่ะ. สบายๆเลย

เข้าเรื่องการทำธุรกิจเปิดร้านดีกว่า
แรกๆก็ยากนะ. กว่าจะเปิดได้นี่หลายอย่างเชียวกว่าทุกอย่างจะลงตัว
ทำเลร้านเราก็ไม่ค่อยเวิร์คนะ อยู่นอกหมู่บ้าน กลางป่าเลยก็ว่าได้
เพราะในหมู่บ้านนี่. มิอาจเอื้อมเลย ที่ดินแพงโคตรรรร

มีเงินทุนเล็กน้อยมากๆ. แค่200,000 เองฮ่าๆๆ
ค่าชั้นว่างของก็ปาไปครึ่งแสนแล้ว. ที่เหลือก็เป็นของที่ต้องซื้อมาขายแหละจ่ะ
พอเหรอ????
พอจ่ะ หาของมาได้แค่ไหนก็ขายแค่นั้น น้อยมากสำหรับของเปิดร้านแรกๆ
มีขายของชำด้วยนะ แยกโซนกัน ไม่พูดเรื่องสินค้านะ มันยาว

วันแรกที่เปิดร้าน. ขายได้เงิน. 360 บาท 5555. ดีใจมากกกก
คือคิดว่าจะขายไม่ได้ซักบาทด้วยซ้ำเพราะยังไม่มีการโฆษณาไดๆเลย.
ป้ายก็ไม่มีอยู่ดีดีก็เปิดร้าน. ของก็น้อยมากๆๆ
วันที่2 ขายได้ 800 กว่าๆนี่ล่ะ. แบบว่าฟินมากเล่าให้แม่กับพ่อฟังแทบร้องไห้ 555
วันที่ 3 ได้ 1000 นิดๆ เฮ้ยๆๆๆมันดีขึ้นๆทุกวันอ่ะ
เราทำบัญชีทุกวันนะ. แบบง่ายๆเลย ตารางง่ายๆ
ขายอะไร ได้เท่าใหร่ จด..
ซื้ออะไร เท่าไหร่ จด..
และสรุปยอด ต่อวัน ต่อเดือน. คิดเปอร์เซ็นออกมา. กำไรเท่าไหร่
จดๆๆบันทึกๆๆ. และคิดตามลูกค้าตลอดว่าเค้าต้องการซื้ออะไร
ถามหาอะไร. แบบไหน

หลังจากนั้นเราก็เริ่มทำป้ายโฆษณาไปติดตามที่ต่างๆตามหมูบ้านไกล้เคียง
ติดป้ายหน้าร้าน. เงินที่ขายได้ยังไม่เอามาใช้ในบ้านนะ
เอาไปซื้อของมาเพิ่ม เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ครบ 1 เดือนขายได้เกือบแสนบาทกับร้านเล็กๆของเรา. กำลังใจเริ่มมา

เดือนที่สอง ดีขึ้นมากๆ เพราะเริ่มมีคนรู้จัก แวะมาถามมากมาย
มีนั่นมั๊ย มีนี่มั๊ย. เราก็หามาขายแทยทุกอย่างเลย.
เกือบมั่วแล้ว ของนอนทุนมาก. ขายไม่ออกก็มี
แบบนี้ก็แย่. เลยคิดใหม่ เอาที่ขายดีเป็นหลักและมีเสริมอุปกรณที่สำคัญ
ยอดเดือนที่สองก็ดีขึ้นได้แสนนิดๆ. คิดเป็นวันก็ตก 3000 กว่าต่อวัน
เราเริ่มหักกำไรมาใช้ในครัวเรือนแล้ว. แต่หักแค่ 10% ที่ขายได้เท่านนั้น
กำไรที่เหลือก็เอาไว้หมุนในร้านต่อ

เดือนที่3-4. เริ่มโอเคละ. จุดพีคอยู่ที่เดือนที่ 4 นี่ล่ะ ผ่านโปรและสิ้นปีพอดี
ยอดขายก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆล่ะ. สี่พัน ห้าพัน หกพัน เจ็ดพัน แปดพัน และๆๆๆหมื่นบาท
มีออกขายนอกสถานที่บ้าง. คืออุปกรณ์ไก่ชน ต่างๆ
สามีเอาไปขายตามบ่อน เอาไก่ไปชนด้วย. เข้าทางนางล่ะ
เนี่ยทำให้ขายได้ทะลุถึงวันละ 10,000 กว่า บาทเลย ฟิ้นฟิน..
ถ้าขายได้แบบนี้ทุกวันเราก็น่าจะโอเคแล้ว
แต่มันไม่ใช่แบบนั้นอ่ะดิ. มีได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
บางวันได้แค่ สามพันก็มี แต่มันก็ชิวๆนะ



ณ วันนี้เข้าเดือนที่ 5 แล้วที่เปิดร้านเล็กๆของเรา มีโครงการขยายร้านอีก
แต่รอเก็บตังค์อีกแป้ปปป. หรือไม่ก็กู้แบงค์ซะเรยย เร็วนี้

สรุป..
เดือนนึงหักมาได้ หมื่นกว่าๆนี่ โอเคแล้ว พอใช้
ได้จากทำไร่ข้าวโพดกับมันสัมปะหลังเป็นก้อน ก้อนไม่เยอะ
มีขายไก่ชนได้มากบ้างน้อยบ้าง.
อยู่บ้านนอกไม่ได้ใช้ตังค์ซักบาท. ในการใช้ชีวิตประจำวัน
มีบ้างที่ซื้อกับข้าวต่อสัปห์ดา เอามาตุนไว้ขี้เกียจไปตลาดบ่อยๆ
มีเก็บบ้างนิดหน่อย ชีวิตพอเพียง
อ่อ ลืมบอก
เรามีหลายอย่างนะที่ทำอยู่ตอนนี้
-ธุรกิจร้านขายของ
-ฟาร์มไก่ชน
-ทำไร่ข้าวโพด
-ปลูกกล้วย
-ทำไร่มันสัมปะหลัง
อ่ะนะที่ทำเงินได้นิดๆหน่อยๆเสริมๆกันไป

ค่อยๆทำทีละนิดๆ พึ่งจะปลดแอกตัวเองออกจากงานประจำ
มาทำของตัวเองเล้ว. มันสนุกดีนะ. ตื่นเต้นดี 5555
จบแล้วค่ะ






Create Date : 05 มกราคม 2558
Last Update : 5 มกราคม 2558 14:07:24 น.
Counter : 1888 Pageviews.

1 comments
  
ดีใจด้วยค่ะ ขอให้กิจการรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไปนะคะ

น่าอิจฉาจังเลย เราก็อยากจะปลดแอกชีวิตชาวกรุงไปทำอะไรแบบนี้บ้าง
แต่ติดที่ภาระยังเยอะ เลยต้องยึดเอาความมั่นคงไว้ก่อน

อ่านแล้วรู้สึกดีจริงๆ ค่ะ อยากทำแบบนี้บ้าง
โดย: เต่าน้อย (i_mafuang ) วันที่: 7 มกราคม 2558 เวลา:10:04:50 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

พวงชมพูอินดี้
Location :
หนองบัวลำภู  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



สวัสดีค่ะ ชื่อแต๋มนะคะ อายุ 31 ปี

จากสาววิศวกรโรงงาน..ลุยๆๆ

ณ ตอนนี้ผันตัวเองมาทำธุรกิจเล็กๆและเกษตรพอเพียง

ตามวิถีทางชนบท..ใช้ชีวิตเรียบง่าย สงบ ในต่างจังหวัด

เดินทางตามที่ตัวเองเลือกละอยากให้เป็น...

...........................

ในชีวิต หลงใหล ธรรมชาติ ป่าเขา ทะเล แสงแดด

ท้องฟ้า.. พืชพรรณ ดอกไม้ ความเรียบง่าย

ความสงบสูข..และวิถีแบบพอเพียงยั่งยืน

หวังว่าสักวันจะได้ใช้ชีวิตแบบที่อยากจะเป็น..

ความสูขที่ไม่ต้องซื้อหาด้วยเงินทอง..

ความสูขที่ได้เริ่มทำในสิ่งที่ไม่ฝืนตัวเอง..

ความสูขที่..เริ่มจากใจของเราเอง..