ลูกแกะตัวนั้น .. มันยังส่งเสียงร้องอยู่ในความฝันของคุณใช่มั้ย .. ?

โลกในดวงตาข้าพเจ้า..(เดอะ ค๊อฟเวอร์)

...

ในสายแดดสีส้มอมแสด .. ผมเห็นไอร้อนบาง ๆ ระเหยขึ้นจากฝากระโปรงรถ ..


แม้จะเป็นแดดอ่อน ๆ ยามสาย แต่มันก็ยังสำแดงอานุภาพแห่งรังสี ความร้อนที่แผ่ซ่าน
ผ่านความมืดของจักรวาล และเดินทางมาจากดินแดนเว้งว้าง จากการเผาไหม้ตัวเอง
ณ ที่ไกลโพ้น ...

มันยังแผดเผามาถึงที่แห่งนี้


ผมคิดถึงถาดไม้ไผ่ ที่ตากพริกแห้งของแม่ .. แม่ชอบเวลาแดดออก แม่จะเอาหอม กระเทียม
พริกแห้ง ออกมาใส่ถาดตากแดด ถึงแม้ตอนนั้นผมจะยังเด็ก แต่ผมก็สังเกตุได้ว่าสารพัดสิ่งที่
นอนเรียงรายอยู่บนถาด มันอยู่ในสภาพที่แห้งสนิทราวกับมัมมี่

แต่แม่ก็ยังคงตากซากเครื่องปรุงเหล่านั้นทุกครั้งที่แดดออกจัด ๆ ที่หน้าบ้าน


แม่บอกว่า หอม กระเทียม พริกเหล่านี้ ยิ่งแห้งยิ่งเก็บไว้ได้นาน แดดเป็นของฟรี ถ้าเรารู้จักใช้
มันให้เป็นประโยชน์

...

เด็กน้อยผุดลุกขึ้นมากลางดึกในสภาพที่มีเหงื่อออกท่วมตัว เขาเริ่มต้นร้องไห้เมื่อเข็มนาฬิกา
ชี้บอกเวลาตีหนึ่งกว่า ๆ ความอ้าวอบกราดกระจายตามการหมุนส่ายของพัดลมสองตัว ที่มัน
ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกเย็นลงแม้แต่น้อย

ผมเผยอเปลือกตามองเขาเงียบ ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวเขาในความมืด เขาหันหน้ามามอง
ผมก่อนจะค่อย ๆ เอนตัวลงนอนเช่นเดิม บ้านทาวน์เฮ้าส์ที่มีโครงสร้างหลักประกอบไปด้วยก้อน
อิฐแข็งฉาบปูนซีเมนต์ อมความร้อนที่เดินทางผ่านความว่างของจักรวาลมาไกลแสนไกลเมื่อตอน
กลางวัน และเมื่อโลกในมุมที่ผมอยู่หันหลังให้ดวงอาทิตย์ มันยังย้ำเตือนให้ผมระลึกถึงแสงแแดด
สีส้มอมแสดเมื่อตอนกลางวันด้วยการคายความร้อนสะสม มาบ่มทั้งผมและครอบครัวราวกับโอ่ง
ที่ใช้บ่มมะม่วงอกร่อง

บางครั้ง .. ผมก็คิดอยากจะติดแอร์คอนดิชั่น ให้เหมือนกับบ้านข้าง ๆ



...

ในตู้เย็น มีถุงปลาสลิดบางบ่อ ที่แม่เอามาให้ผมตั้งแต่เมื่อ 3 เดือนที่แล้ว ผมค่อย ๆ แกะถุงออกมา
ช้า ๆ มีปลาสลิดอยู่ 1 ตัว .. สองตัว .. ๓ ตัว IIII ตัว V ตัว

ผมเดินไปหาถาดไม่ไผ่ที่แม่เคยใช้ตากหอม กระเทียม พริกแห้ง แต่ผมหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ
ตอนที่ผมจากแม่มา แม่ไม่ได้ให้ถาดไม้ไผ่ถาดนั้นมาด้วย เพราะผมหอบเสื้อผ้า หนีแม่มาอยู่
กับผู้หญิงที่ผมรัก ถึงเวลามันจะผ่านมานานแล้ว แต่แม่ก็ยังไม่ยอมให้ถาดไม้ไผ่ถาดนั้นกับผม


ผมถือปลาสลิดบางบ่อ ชื้น ๆ เหล่านั้น ออกมาวางตากบนกระโปรงหน้ารถ ถ้ามันแห้ง มันอาจจะ
อยู่กับผมได้นานกว่านี้ บอกตรง ๆ ผมยังไม่อยากจะทอดพวกมันกินสักเท่าไหร่ เพราะถ้าไม่มี
ปลาสลิดเหล่านี้ ผมก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะได้ใช้ประโยชน์จากของฟรีที่แม่ว่า



โลกร้อนขึ้นเรื่อย ๆ รึว่ามันยังร้อนเท่าเดิม ผมก็ไม่รู้ ..

แต่ทุกครั้งที่ผมร้อน ... ผมอยากติดแอร์คอนดิชั่นให้เหมือนบ้านข้าง ๆ



และตากปลาสลิดบางบ่อ บนฝากระโปรงรถ



...



หมายเหตุผู้เขียน : ด้วยความระลึกถึง ครูผู้ชี้นำทางงานเขียนของผมในโลกไซเบอร์
พี่มนตรี ศรียงค์ (หมี่เป็ด) ซีไรท์ปี 2550 จากหนังสือ "โลกในดวงตาข้าพเจ้า)




 

Create Date : 20 สิงหาคม 2552
4 comments
Last Update : 20 สิงหาคม 2552 11:12:05 น.
Counter : 2698 Pageviews.

 

ตามมาดูผลงานครับ

คิดถึง

เมื่อไหร่จะว่าง..
จะได้ดวลกันอีกสักที

 

โดย: อุ๋ย IP: 124.120.18.244 13 กันยายน 2552 19:28:25 น.  

 

จ่าโจ หายไปนานแล้วนะ รายงานตัวเข้าฐานด่วนๆๆ

 

โดย: ดาริกามณี IP: 203.144.144.164 9 กุมภาพันธ์ 2553 22:23:23 น.  

 

แวะมาเยี่ยม blog คนดังครับ
ผมติดตามกิจกรรมคุณจ่าโจ ใน thaiMTB
ตลอดเลยครับ

http://pongphun.wordpress.com

 

โดย: naitontuayng IP: 203.144.144.165 20 กุมภาพันธ์ 2553 20:38:36 น.  

 

แวะมาเยียมครับ
ได้ความรู้ มาก มาย
กำลัง จะทำ ที่บ้านด้วย

ขอบคุณ

 

โดย: ลุงงะ IP: 58.8.122.1 11 กุมภาพันธ์ 2554 6:17:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


จ่าสิบเอกโจ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




" I sit and talk to God

And he just laughs at my plans

My head speaks a language

I don't understand ... "

...
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2552
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
20 สิงหาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add จ่าสิบเอกโจ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.