ลูกแกะตัวนั้น .. มันยังส่งเสียงร้องอยู่ในความฝันของคุณใช่มั้ย .. ?
เห็นรถสาย 8 มั้ยครับพี่ ... ?

“ เห็นรถสาย 8 มั้ยครับพี่ ... ? “

[ มันเหมือนพื้นดินที่เหยียบยืน หายวับไปอย่างสิ้นเชิง ]

… ร่างกายดิ่งวูบลงเบื้องล่าง ความมืดทะมึนกางปีกทะยานเข้าหาอย่างรวดเร็ว ความเย็นเยียบ
แผ่ซ่านจากสันหลังวิ่งไปตามแนวกระดูก แทรกเข้าไปในเส้นเลือด ซึมเข้าไปถึงปลายประสาท
ในการพุ่งทะยานลงเบื้องล่างอย่างไม่มีจุดจบสิ้น เหมือนการเว้นวรรคของช่วงเวลา ที่หาการขึ้น
คำใหม่บนกระดาษไม่ได้ ...

“ เห็นรถสาย 8 มั้ยครับพี่ ... ? “

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เขาลืมตาขึ้น เพดานสีเหลืองอ่อน ๆ ลอยนิ่งอยู่เบื้องบน ดูเหมือนมันจะหมุนโคลงช้า ๆ จนค่อย ๆ
หยุดนิ่ง เขาเพ่งมองจนแน่ใจว่ามันหยุดแล้วจริง ๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด
ความฝันเมื่อครู่สับสนอลหม่านจนแทบจะจดจำอะไรไม่ได้ เว้นซะแต่การตกวูบลงตอนช่วงจบของ
ความฝัน และเสียงคำถามที่ไม่รู้ที่มาของเจ้าของเสียง

“ เห็นรถสาย 8 มั้ยครับพี่ ... ? “

ทำไมมันฝันซ้ำ ๆ กันแบบนี้ ฝันไร้สาระเลื่อนเปื้อน ฝันเป็นโน่นเป็นนี่ แล้วจบลงด้วยเสียงคำถาม
แปลก ๆ ที่ได้ยินและมันเป็นแบบนี้มาหลายคืนแล้ว

รถสาย 8 ... มันคืออะไร ... ?

นาฬิกาที่ข้างฝาเลื่อนเข็มยาวมาที่เลข 6 มันเหมือนการชี้นิ้วสั่งการว่า 8 โมงครึ่งแล้วนะโว๊ย
รีบ ๆ ไปส่งต้นฉบับได้แล้ว เขาลุกจากที่นอน เดินโผเผเข้าห้องน้ำ

...

หัวกิ้งกือโผล่พนขอบถนนออกมา ผู้คนทั้งนั่งบนหลังที่ยาวเหยียด ทั้งห้อยโหนต่องแต่งข้างลำตัว
กิ้งกือเยอะแยะไปหมด เขาโบกมือเรียกให้กิ้งกือตัวนั้นหยุด ก่อนจะพาตัวเองขึ้นไปโหนข้างกิ้งกือ

แมงทับสีเงินอมม่วงวาววับคลานแซงขึ้นไปอย่างรวดเร็ว หนุ่มสาวที่นั่งบนหลังของมันดูสดชื่นแจ่มใส
เขาส่งสายตาตามตูดแมงทับตัวนั้นไปอย่างอิจฉา เมื่อไหร่จะมีเงินพอซื้อเต่าทองไว้ขี่สักตัว จะได้ไม่
ต้องมาโหนกิ้งกืออย่างนี้ ไม่งั้นก็ซื้อแมงปอไว้บินไปทำงานแบบคนรวยเขาทำกันซะให้มันรู้แล้วรู้รอด

กิ้งกือตัวนั้นเคลื่อนตัวออกจากหน้าปากซอย เข้าสู่ทางที่คลาคล่ำไปด้วยฝูงแมลง

...

ต้นไทรใหญ่ตระหง่าน มีผู้คนเดินขึ้นเดินลงเหมือนฝูงมด มองจากเบื้องล่าง มันดูแผ่กิ่งก้านสาขาไป
อย่างมีมีที่สิ้นสุด กิ่งโน้นฝ่ายวิทยุโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง กิ่งถัดไปฝ่ายมัลติมีเดีย กิ่งนั้นฝ่าย
สร้างหนังโฆษณา และธุรกิจภาพยนต์ มีกิ่งเล็ก ๆ ของโปรดักส์ชั่นแตกออกไปอีก กิ่งเตี้ย ๆ ของสิ่งพิมพ์
ดูสั้น ๆ ใบซีด ๆ น้ำเลี้ยงจากลำต้นคงไหลไปไม่ค่อยถึง มันถึงดูแห้งโหย ไร้ชีวิตชีวาขนาดนั้น

เขาเดินไต่ขึ้นไปบนก้านของสื่อสิ่งพิมพ์ ปลายใบสีเขียว ๆ บก.นั่งมองแมงปอสีแดงสะดุดตาที่กำลังบิน
ผ่านไป เขาเห็นแววตาที่แฝงความปราถนาในวงหน้าของ บก. อย่างเด่นชัด

“ จนจะปิดเล่มอยู่แล้ว ทำไมเพิ่งมา ขี่กิ้งกือมาส่งงานล่ะสิท่า ? “

บก. ยิงคำถามใส่ตอนที่ยื่นมือรับซองต้นฉบับไปเปิดออกอ่าน เขานั่งลงหน้า บก. พลางวิเคราะห์ความ
หมายเย้ยหยันที่แฝงในคำถาม ใครล่ะจะอยากขี่กิ้งกือไปตลอดชาติ ถ้าดังเมื่อไหร่พ่อจะออกแมงปอมา
ขี่เย้ยไอ้ บก. ต๊อกกะต๋อยขี่ด้วงมาทำงานซะให้สาแก่ใจ

“ เดือนหน้า .. ไม่ต้องมาส่งต้นฉบับแล้วนะ “

บก. บอกพลางเก็บต้นฉบับเข้าใส่ซองดังเดิม เขารู้สึกเหมือนตกจากที่สูง

“ ทำไมล่ะครับ ... หรือว่า “ เขาถาม บก.

“ ใช่ .. เขาจะตัดกิ่งสื่อสิ่งพิมพ์ออกแล้ว เขาว่ามันเปลืองน้ำเลี้ยงลำต้น ผมก็จะย้ายไปทำกับมัลติมีเดีย
ส่วนคุณ .. ไปเบิกเงินที่กิ่งบัญชี แล้วก็ขี่กิ้งกือของคุณกลับไปได้ .. “

[ มันเหมือนพื้นดินที่เหยียบยืน หายวับไปอย่างสิ้นเชิง ]

… ร่างกายดิ่งวูบลงเบื้องล่าง ความมืดทะมึนกางปีกทะยานเข้าหาอย่างรวดเร็ว ความเย็นเยียบแผ่ซ่าน
จากสันหลังวิ่งไปตามแนวกระดูก แทรกเข้าไปในเส้นเลือด ซึมเข้าไปถึงปลายประสาท ในการพุ่งทะยาน
ลงเบื้องล่างอย่างไม่มีจุดจบสิ้น เหมือนการเว้นวรรคของช่วงเวลา ที่หาการขึ้นคำใหม่บนกระดาษไม่ได้ ...

“ เห็นรถสาย 8 มั้ยครับพี่ ... ? “

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เขาลืมตาขึ้น เพดานสีควันบุหรี่ลอยนิ่งอยู่เบื้องบน ดูเหมือนมันจะหมุนโคลงช้า ๆ จนค่อย ๆ หยุดนิ่ง
เขาเพ่งมองจนแน่ใจว่ามันหยุดแล้วจริง ๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ความฝันเมื่อครู่
สับสนอลหม่านจนแทบจะจดจำอะไรไม่ได้ เว้นซะแต่การตกวูบลงตอนช่วงจบของความฝัน และเสียง
คำถามที่ไม่รู้ที่มาของเจ้าของเสียง

“ เห็นรถสาย 8 มั้ยครับพี่ ... ? “

ทำไมมันฝันซ้ำ ๆ กันแบบนี้ ฝันไร้สาระเลื่อนเปื้อน ฝันเป็นโน่นเป็นนี่ แล้วจบลงด้วยเสียงคำถามแปลก ๆ
ที่ได้ยินและมันเป็นแบบนี้มาหลายคืนแล้ว

รถสาย 8 ... มันคืออะไร ... ?

นาฬิกาที่ข้างฝาเลื่อนเข็มยาวมาที่เลข 6 มันเหมือนการชี้นิ้วสั่งการว่า 8 โมงครึ่งแล้วนะโว๊ย
รีบ ๆ ไปส่งต้นฉบับได้แล้ว เขาลุกจากที่นอน เดินโผเผเข้าห้องน้ำ

...

รถ ปอ. เร่งเครื่องวิ่งเข้าหาป้ายจอดรถที่อนุสาวรีย์ชัยฯ รถตู้คันหนึ่งจอดขวางลำอยู่ คนขับเลยจอด
รถปอ.ที่คนแน่นเอียดเยื้องหน้ารถตู้ไปเล็กน้อย ก่อนจะกดปุ่มเปิดประตู

ผู้คนไหลทะลักลงจากรถ เขายังคงคิดถึงความฝันเมื่อคืน ความฝันเมื่อคืนก่อน และความฝันเมื่อวานซืน
ฝันที่ไร้สาระ ฝันที่หาความเป็นจริงไม่ได้ ฝันที่บอกว่าคนอ่านหนังสือกันน้อยลง จนต้องปิดสำนักพิมพ์
มันจะเป็นไปได้จริงหรือนี่ ทุกวันนี้แผงหนังสือยังเรียงรายด้วยหนังสือน้อยใหญ่ แผงหนังสือที่ยังมีคนไป
ยืนมุงดูพลางเลือกซื้อหนังสือที่ตนต้องการ หนังสือพิมพ์ที่อัดแน่นด้วยสาระของสังคมเฮงซวย นิตยสาร
ดาราที่ล้วงแคะแกะเกาเรื่องส่วนตัวเหมือนคนสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน หนังสือวัยรุ่นจากต่างประเทศ
และเทรนด์ฮิตจากไต้หวัน รวมอัลบั้มแก้ผ้าของสาวรูปร่างดีกว่ามันสมอง นะโม พุทโธ สาธุ ขอเลขเด็ด
ลูกสัก 2 ตัว มีงานด่วนที่ประเทศโมซัมบิค ... ฯลฯ

ใครว่าคนไทยอ่านหนังสือน้อยลง .. ไม่จริงหรอก

เขาเดินข้ามช่องทางหน้าป้ายรถเมล์ ในหัวยังคิดถึงแต่คำถามที่วนเวียนในสมอง
สลับกับภาพสังคมในฝันเมื่อคืนที่ผู้คนใช้กิ้งกือเป็นระบบขนส่งสาธารณะ มีต้นไม้ใหญ่เป็นสถานที่ทำงาน
เขาแทบปล่อยก๊ากออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อนึกถึงหน้า บก. นั่งหน้าเชิดอยู่บนหลังตัวด้วง

...

[ มันเหมือนพื้นดินที่เหยียบยืน หายวับไปอย่างสิ้นเชิง ]

… ร่างกายดิ่งวูบลงเบื้องล่าง ความมืดทะมึนกางปีกทะยานเข้าหาอย่างรวดเร็ว ความเย็นเยียบแผ่ซ่าน
จากสันหลังวิ่งไปตามแนวกระดูก แทรกเข้าไปในเส้นเลือด ซึมเข้าไปถึงปลายประสาท ในการพุ่งทะยาน
ลงเบื้องล่างอย่างไม่มีจุดจบสิ้น เหมือนการเว้นวรรคของช่วงเวลา ที่หาการขึ้นคำใหม่บนกระดาษไม่ได้ ...

...

โลกดูเงียบอย่างน่าประหลาด แต่ผู้คนยังคงเคลื่อนไหวอย่างน่ากลัว

ภาพจากมุมมองด้านตะแคงของเขา เห็นคนกรีดร้อง แต่ไม่ได้ยินเสียง เห็นหลายคนวิ่งตรงเข้ามา
แต่ไม่ได้ยินฝีเท้า

สำหรับเขา คนที่ห่อตัวเองไว้กับความฝัน ระยะห่างระหว่างความฝันกับความเป็นจริงก็คงไม่ห่างกัน
เท่าไหร่ มันจะมีความหมายอะไรนักหนาในความเป็นจริงที่ดูเหมือนเป็นความฝัน หรือความฝันที่กลายเป็นจริง ...

โลกที่ถูกเงาของอะไรบางอย่างบดบังไว้ ถัดออกไปเหมือนจะสว่างจ้า แต่ตรงที่เขาอยู่มันอยู่ใต้เงา .. และมันเงียบ

ชายคนหนึ่ง ก้มหน้าลงมองลอดเงาที่คลุมตัวเขาอยู่ แววตาปนเปื้อนไปด้วยความสังเวช

“ ไม่เห็นรถสาย 8 หรือครับพี่ … ? “

.....

....

...

..

.



Create Date : 03 เมษายน 2551
Last Update : 3 เมษายน 2551 23:31:44 น. 0 comments
Counter : 234 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จ่าสิบเอกโจ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




" I sit and talk to God

And he just laughs at my plans

My head speaks a language

I don't understand ... "

...
Group Blog
 
 
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
3 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add จ่าสิบเอกโจ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.