กาลครั้งหนึ่ง...น่าน ตอนที่ ๖ "ปากนาย"
ดองไว้นานเชียวครับสำหรับบล็อคนี้ หลังจากคลอดตอนที่ ๕ ไปเมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว ครั้งนี้เลยตั้งใจจะอัพบล็อคนี้ให้เสร็จเพราะมีเรื่องราวมากมายที่ตนเองก้าวเดินและอยากเขียนเก็บไว้เพื่อเตือนความทรงจำว่าชีวิตเราได้ผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง การบันทึกจึงจำเป็นต้องเรียงลำดับก่อนหลังเพื่อให้เหตุการณ์ต่าง ๆถูกเรียงลำดับการเกิดขึ่นนั้น






ภายหลังจากเราเก็บสัมภาระต่าง ๆเสร็จ เราก็เตรียมตัวออกเดินทางกลับบ้าน ด้วยสภาพรถของผมที่เกิดปัญหาหนัก ปั๊มและหัวฉีดเสียหายหนัก อีกทั้งแกนเทอร์โบก็ชำรุด ผมและญาติจึงออกเดินทางจากผาชู้ อุทยานแห่งชาติศรีน่านไม่ให้สายมากนักเพราะเกรงจะมืดค่ำมากเกินเพราะรถผมวิ่งเร็วไม่ได้เลย






ผมไม่ค่อยรู้เส้นทางหรอกครับได้แต่ขับตามรถญาติกันไป อีกทั้งใจที่จดจ่ออยู่กับสภาพรถที่ชำรุด รู้เพียงว่าเขาพาไปเส้นทางลัดแบบเอารถลงแพจากที่นั้นก็มาขึ้นที่อุตรดิตถ์เลย ผมก็รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้พบกับประสบการณ์ชีวิตอีกมิติหนึ่ง






ปากนาย...ผมจึงได้รู้ ได้เห็นและได้สัมผัสกับเส้นทาง บรรยากาศ ที่บอกได้เลยว่ามีความสุขยิ่ง แม้เส้นทางที่จะไปสู่ปากนายนั้นมีเส้นทางที่คดเคี้ยว ลาดชันบ้าง บางช่วงเป็นไหล่เขา และในครั้งนั้นกำลังก่อสร้างทางและมีเส้นทางชำรุด แต่ผมและญาติก็ขับผ่านด้วยความระมัดระวัง โดยเฉพาะผมที่ต้องระวังเป็นพิเศษเนื่องจากรถเครื่องรวนและกระตุกตลอดเส้นทางและพ่นควันขาวดำฟุ้งปกคลุมไปหมด












ความงามสองข้างทางที่เป็นไหล่เขา ท่ามกลางเส้นทางที่คดเคี้ยว แม้ในใจจะกังวลกับอาการของรถแต่ก็สามารถซึมซับและสัมผัสกับบรรยากาศที่ต้องบอกได้เลยว่างดงามและเปี่ยมด้วยความสุข ความสุขที่ผมเองไม่รู้เลยว่าจะสามารถมีโอกาสเช่นนี้อีกไหม เมื่อไหร่ ท่ามกลางความวิตกกังวลกลับมีความสุขที่งอกงามประหนึ่งเป็นกำลังใจให้ผมมุ่งมั่นก้าวเดินอย่างไม่ลดละ

หลายปีแล้วครับที่ผมและครอบครัวจะให้เวลาช่วงส่งท้ายปีเก่าเพื่อต้อนรับปีใหม่นี้ ให้รางวัลกับชีวิต ให้ชีวิตได้มีเวลาพักเพื่อเพิ่งพลังในการต่อสู้กับชีวิต ชีวิตที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ มีหนีสิ้น มีภาระ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะปล่อยทิ้งโอกาสเพื่อสร้างความสุขให้เกิดกับตัวเรา อยู่ที่เราต้องเข้าใจบริบทและอัตภาพของแต่ละคน ไม่มีผิด ไม่มีถูกจากการตัดสินจากเราหรือจากใคร  หากแต่รู้เพียงว่าเส้นทางที่เราเดินมันมีความถูกต้องเหมาะควรแล้วก็พอ














ภาพที่ท่านกำลังเห็นอยู่นี้ผมไม่ได้ถ่ายเองนะครับ เพราะผมคงไม่มีสมาธิพอที่จะขับรถและปล่อยมือและความสนใจจากการขับรถ ท่ามกลางเส้นทางที่คดเคี้ยวลาดชันและสภาพรถที่ต้องใช้ความพยายามในการขับเป็นพิเศษนี้ได้ ดังนั้นภาพที่ท่านเห็นระหว่างรถแล่นนี้ เป็นฝีมือของตากล้องผู้หญิงที่นั่งลุ้นระทึกและใช้กล้องคอมแพคถ่ายไปถ่ายมา เธอคนนั้นคือแม่เจ้าไนซ์ลูกชายผมนั่นเอง (ผมรู้สึกได้ว่าผมกำลังมีคู่แข่งที่อยู่ใกล้แค่ปลายจมูก)Smiley












ผมไม่รู้เลยว่าผมขับรถไปนานเพียงใด ระยะทางยาวเท่าไร ผมรับรู้ความรู้สึกนี้ท่ามกลางการใช้สมาธิในการขับรถท่ามกลางความงดงามสอข้างทางได้ว่า...มันไม่ได้ไกลมากมายอะไร หากแต่เป็นเส้นทางลาดชันและขับรถโดยใช้ความเร็วของรถได้ไม่มากเพราะรถผมไม่สามารถเร่งความเร็วได้เกิน 70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เพราะรถจะกระตุกเนื่องจากปัีมและหัวฉีด และเทอร์โบมีปัญหา

ผมรับรู้เพียง มันนานมาก ไกลมาก แต่มีความสุขในเส้นทางนี้เหลือเกิน หากมีโอกาสจะกลับไปอีกครั้ง












เมื่อถึงที่หมาย ปากนาย...หมู่บ้านประมงแห่งเมืองน่าน ผมก็พบกับความงามที่ต้องบอกว่าคุ้มค่ามากสำหรับเส้นทางที่คดเคี้ยวลาดชัน ทำให้อดคิดไม่ได้เลยว่าความสุขก็คงไม่แตกต่างจากความสำเร็จที่อยู่เบื้องหลังความเพียรพยายาม ความอิ่มเอมที่เกิดจากประสาทสัมผัสของผม ณ เวลานี้ผมฝังมันลงไปใน...ความทรงจำ ที่คิดถึงเมื่อใดความสุขก็เบ่งบานทุกครั้ง


















เมื่อเดินทางไปถึงที่หมาย... ปากนาย ผมก็พบว่ามีรถจำนวนไม่มากเท่าไหร่นักที่รอนำรถขึ้นแพเพื่อลากไปขึ้นฝั่งที่อุตรดิตถ์เสมือนอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนสิริกิตต์ ทิวทัศน์โดยรอบถือว่าเป็นธรรมชาติที่งดงามจริง ๆครับ

ทันทีที่ไปถึงรถของขบวนของเราที่ไปกันสามคันก็ได้ลงแพไปก่อนหนึ่งคัน โดยเจ้ามังกรมรกตของผมเป็นคิวที่สอง ซึ่งการลงแพนั้นลงได้ครั้งละสองคัน











ผมมีเวลาไม่มากนักที่จะเดินเก็บภาพโดยรอบ ๆ เนื่องจากแพลำต่อไปนั้น เป็นคิวของผมแล้ว ผมจึงรีบเก็บภาพบางส่วนเพื่อเก็บไว้ช่วยเตือนความทรงจำแห่งความสุข Smiley





























 เพียงไม่นานนักแพที่ลากรถของผมก็เดินทางมาถึง ผมจึงไปเตรียมตัวนำเจ้ามังกรมรกตรถคู่กายที่กำลังป่วยแต่ซื่อสัตย์เหลือ ขึ้นแพเพื่อไปยังอีกฟากฝั่ง เพื่อเดินทางกลับสู่บ้านอันเป็นที่รัก














ประสบการณ์การเดินทางแห่งชีวิตอีกมิติหนึ่งกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว Smiley





























































































































































กาลครั้งหนึ่ง...น่านรวม ๖ ตอนก็จบลงโดยสวัสดิภาพครับ


ดองไว้ข้ามปีจบลงได้ซะที อิอิ


Smiley


ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชมและทักทาย

ขอให้ทุกท่านมีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะครับ



Smiley





Create Date : 18 พฤษภาคม 2556
Last Update : 18 พฤษภาคม 2556 14:23:50 น.
Counter : 3780 Pageviews.

22 comments
เชียงใหม่ - ก๋วยเตี๋ยว ข้าวซอย ป้าแดง อำเภอสันทราย tuk-tuk@korat
(20 พ.ค. 2565 13:13:58 น.)
Ventura Highway - Bread ... ความหมาย tuk-tuk@korat
(18 พ.ค. 2565 10:16:43 น.)
akara hotel ถนนศรีอยุธยา ใกล้ airport link ราชปรารภ แมวเซาผู้น่าสงสาร
(19 พ.ค. 2565 10:23:42 น.)
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร (๑) สายหมอกและก้อนเมฆ
(17 พ.ค. 2565 15:40:34 น.)
  
ภาพดูชุ่มชื่นดีค่ะ ถึงจะดอฃข้ามปีก้อเหอะนะ
โดย: แสงเทียน IP: 49.231.99.105 วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 เวลา:14:36:41 น.
  
ชอบจังเลยครับ ^.^
โดย: Peerawat T. IP: 110.169.203.25 วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 เวลา:14:58:47 น.
  
มังกรมรกต เลขทะเบียนกรุงเทพเหรอ?
ลุ้นตามครับ ขณะอ่านบล็อก

เส้นทางนี้ เดาว่ายังไม่เคยผ่าน
เคยผ่านเส้นทางน่าน ที่ผ่านไปทางหมู่บ้านผีตองเหลืองครับ
โดย: yyswim วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 เวลา:15:02:23 น.
  
ภาพงามขนาดนี้ ถึงจะรอนานหน่อยก็ไม่เป็นไรค่ะ ชอบภาพแรกที่สุด สวยยังกะภาพวาดเลย ขออนุญาตเซฟนะคะ

ต้องขอบคุณเฮียมากที่เก็บภาพวิวงาม ๆ แบบนี้ฝากกัน ดูภาพแล้วเหมือนได้นั่งรถไปเที่ยวหมู่บ้านปากนายกับเฮียเลยค่ะ
โดย: haiku วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 เวลา:15:06:14 น.
  
เหมือนใช้เรือหางยาวลากแพ ไช่รึเปล่า

เป็นบรรยากาศบ้านๆที่น่าจดจำที่สุด อีกหน่อยก็หาดูไม่ได้ล่ะ

ตอนเด็ก ที่นราธิวาสเวลาจะไปตากใบก็ต้องใช้แพข้ามแม่น้ำ
แม่ซองฯจำได้ค่ะ สภาพที่เป็นป่า กว่าจะเอาเรือลงแพ เพราะตลิ่งสูงค่ะ สมัยนั้นก็ใช้รถจี๊บอย่างเดียวพอข้ามแม่น้ำไป ก็ขับทางที่เป็นทรายตลอด ต้องขับให้ตรงร่องทรายเดิม ไม่งั้นรถติดทรายค่ะ

ลำบากน่ะสมัยนั้น ตอนนี้มีสะพานข้ามและเป็นทางราดยางสบายมากๆค่ะ

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 เวลา:18:13:00 น.
  
thx u crab
โดย: Kavanich96 วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:4:32:45 น.
  
สวัสดียามเช้าครับเฮีย






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:7:16:06 น.
  
เห็นจากภาพถ่ายแล้วรู้สึกชอบจริงๆค่ะ
เป็นที่ที่เงียบสงบมากๆ ธรรมชาติรอบตัวก็สวยงาม
แม้ว่าอ่านจากคำบรรยายแล้วรู้สึกลุ้นระทึกไปด้วยก็ตาม
ยิ่งพอมาถึงท่าแพแล้วยิ่งรู้สึกสดชื่นค่ะ
เห็นแล้วนึกอยากไปใช้ชีวิตอยู่แถวนั้นจัง
เพราะธรรมชาติยังบริสุทธิ์มากๆ

ขอบคุณมากค่ะสำหรับเรื่องราวดีๆที่ถ่ายทอดสู่กันอ่าน
มีความสุขกับวันหยุดพักผ่อนนะคะ





โดย: ฝากเธอ วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:11:51:59 น.
  
หนูหล่อก็อยากไปมั่งอ่ะเฮีย แล้วทำงัยรถบ้านหนูหล่อ
มันจะวิ่ง 70 ก.ม.ต่อช.ม.มั่งอ่ะ คนแถวบ้านหนูหล่อ
เหบียบยันป้ายทู้กกกกคน แทบจานับเสาไฟฟ้าม่ายทัน
มองรัยมะเห็งเลยอ่ะเฮีย

แต่ตอนนี้ตามเฮียไปก่อนดีกว่านะ แข้งขากำลังเดี้ยง
ซ้อถ่ายรูปสวยอ่ะเฮีย ถ้าเฮียถ่ายด้วยป๊อกแป๊กแบบนี้
เฮียอาจเสียแช้มป์ให้ซ้อก็ได้นะเออ

โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:14:08:30 น.
  
อ๊ากมาตอน 6 จบตอน

ต้องย้อนไปเที่ยวชม

อิอิ
โดย: ชาลี IP: 223.205.36.2 วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:21:23:37 น.
  
แหมๆๆ เห็นบ้านหนูหล่อน้องๆปู้จิ๋งเยอะ ทำไปเก๊กหนุ่มเอ๊าะๆนิ
มะรู้จักธานินทร์ซะงั้น สาวๆที่นั่นเค้ารู้จักกันทุกคนอะเฮีย
เฮียก็เกิดไม่ทันเค้าอีกงั้นจิ เฮ้ออออ กำ
โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:21:43:07 น.
  
สวัสดียามค่ำค่ะ เฮียเทียน
เข้าบล็อกโน้นนออกบล็อกนี้คงไม่ทำให้เฮียปวดหัวนะคะ

แวะมาโหวตให้ค่ะ ชอบภาพสวยๆแบรรยากาศเรียบง่าย
และสงบเงียบของปากนายค่ะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
tiensongsang Travel Blog ดู Blog
โดย: ฝากเธอ2 วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:22:33:21 น.
  

กด Like ให้เป็นคนที่ 6
ชอบจังภาพสวยมากค่ะ
นำรถล่องแพผ่านไปได้ด้วยดีนะคะอาเฮีย
ภาพสวยเสมอชอบทุกภาพค่ะ

โดย: อุ้มสี วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 เวลา:23:15:06 น.
  
สวัสดียามเช้าครับ

ชื่นชมความรักของเฮียกับซ้อมากครับ
ตอนนี้ดูเหมือนเงินและความมั่นคงจะเป็นหัวข้อหลักเมื่อพูดถึงความรักเลยล่ะครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 เวลา:6:34:31 น.
  
ตอนนี้ดาวกระจายมันล้มไปครึ่งนึงก็ถอนทิ้งแล้งลงบานไม่รู้โรยแทนค่ะ เปลี่ยนบรรยากาศ
แต่ยังไม่ส่วนที่เป็นดาวกระจายอยู่
ส่วนดาวเรืองไม่รู้เป็นไงปลูกแล้วดอกมันเล็กนิดเดียว
เลยเห็นแต่ต้นค่ะ

อยากถามอีก ขี้สงสัย

ต้นกล้วยไม้พวกเอื้องแคระ
แบบว่าซื้อมาถูกๆน่ะสามต้นร้อย
ปลูกแล้วออกดอกดีค่ะ แต่ตอนนี้พอแทงช่อดอกปั๊ป
ดอกยังไม่ทันบาน แค่ตูมๆ ก็มีอันเหี่ยวเฉาไปเลย
อันนี้เป็นสองสามต้น
เป็นเชื้อรารึเปล่า หรือเพราะปุ๋ยมากไป
รบกวนถามนะคะ

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 เวลา:21:35:13 น.
  
ขอบคุณค่ะ คุณเทียน
จะลองเอายาเชื้อราลองดูค่ะ ถ้าแมลงดูแล้วเหมือนไม่มี แต่เห็นเหมือนมีราขาวๆค่ะ
โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 21 พฤษภาคม 2556 เวลา:22:02:59 น.
  
นอนหลับฝันดีนะคะ
โดย: ฝากเธอ วันที่: 22 พฤษภาคม 2556 เวลา:0:09:14 น.
  
อู้ยย น่าสนุกจังครับ ทางลำบาก แสดงว่า ธรรมชาติ ยังสมบูรณ์ น่าสนใจมาก ๆ
โดย: untalai วันที่: 23 พฤษภาคม 2556 เวลา:22:40:55 น.
  



บรรยากาศแบบนี้ สุดยอดความชอบเลยค่ะ
เส้นทางจากรถ ต่อเรือ .. จากรถ ต่อแพ ..
เป็นเส้นทางที่ดี.มีโอกาส หลายครั้ง หลายสถานที่
มันเป็นบรรยากาศที่ ..
ก้าวสู่มิติใหม่จริงๆค่ะ
แต่ความรู้สึกอย่างหนึ่ง
บางที .. ก้าวจากฝั่งที่มีเซเว่น ไปสู่อีกฝั่งที่มีเซเว่น
อารมณ์มิติใหม่หายวับไปกับตาเหมือนกันนะคะ

บล็อกนี้เพลินมากค่ะเฮีย
ดีใจที่เีฮียกลับมาอัพบล็อกถี่ขึ้น
เรื่องเล่าจากเฮียดี.พร้อมติดตามทุกบล็อกค่ะ
โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 24 พฤษภาคม 2556 เวลา:11:27:27 น.
  
แฟนชวนอยู่ค่ะ แต่เราไม่กล้า

ดูแล้วก็ไม่น่ากลัวเท่าไหร่

ใช้เวลานานไหมคะในแพ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 24 พฤษภาคม 2556 เวลา:13:21:59 น.
  
พี่ติ๊กหล่อจริง ๆ ค่ะ แต่ที่ชอบมากก็ตรงที่เป็นคนดีด้วยนี่แหละค่ะ อยากให้แกเล่นละครบ่อย ๆ แต่นานน๊านจะได้ดูสักเรื่องนึง
โดย: haiku วันที่: 24 พฤษภาคม 2556 เวลา:21:22:54 น.
  
อยากไปมากๆแต่กลัวน้ำ 555
โดย: 11 IP: 1.46.17.200 วันที่: 10 พฤศจิกายน 2557 เวลา:23:48:42 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Tiensongsang.BlogGang.com

tiensongsang
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 28 คน [?]

บทความทั้งหมด