~@-@~ ซินจ่าว เวียดนามเหนือ - 5 ~@-@~ สุวรรณภูมิ => นอยไบ => ฮาลอง => นิงห์บิงห์ => ไมเชียว => ฮานอย => นอยไบ => สุวรรณภูมิ 21 - 25 กุมภาพันธ์ 2551 เที่ยวเวียดนามวันที่สี่ในบล็อกที่ห้ากันกับโอ้โฮแทรเวลนะคะ โพสต์รูปเยอะอีกเช่นเคย แหะ แหะ ชมภาพจากทริปนี้เพิ่มเติมได้ที่ บ้านของหัวหน้าทัวร์ - //iyayoi.net เว็บของน้องจอย - //www.inenjoy.com และบล็อกของน้องเอ๋ - กระปุกกลิ้ง ค่ะ ![]() วันที่ 3 [ 23 กพ. 51] - ตอนเย็นไปจนค่ำ ตอนเย็นๆ เราถึงหมู่บ้านไมเชียว จังหวัดฮัวบิงห์ [Hoa Binh] ที่นี่เป็นหมู่บ้านของชนเผ่าชาวไท คล้ายกับชาวเขาบ้านเรา ภาษาที่เขาพูดจะมีบางคำที่เหมือนกับภาษาอีสาน เช่น มะนาว เรียกว่าหมากนาว อร่อยก็บอกว่าแจ่บ [แซ่บ] ไม่ยักจะเป็นหง่อนหลำ ลักษณะที่พักเป็นแบบโฮมสเตย์อยู่ร่วมกันกับเจ้าของบ้าน แต่แยกเรือนนอนออกมาต่างหาก นอนกันในมุ้ง ห้องน้ำเป็นห้องน้ำรวม มีน้ำอุ่นให้ใช้ มาจากถังแก๊ส เปิดทีควันโขมง เจ้าของบ้านที่พวกเราไปพัก เคยเป็นครูสอนหนังสือมาก่อน ไม่แน่ใจว่าสอนที่ฮานอยหรือเปล่านะคะ เมื่อเกษียณแล้วก็กลับมาอยู่ที่บ้าน เปิดบ้านให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ มีฝรั่งไปเที่ยวกันเยอะเลยเชียว อาหารเย็นที่เลี้ยงพวกเราก็เป็นของพื้นบ้าน เป็นข้าวเหนียว [แต่คนละแบบกับบ้านเรา] ผัดผักสดๆ โดยเฉพาะผัดหน่อไม้ อร่อยเช่นนี้ก็โซ้ยเรียบตามระเบียบ นอกจากนี้เขายังมอมเหล้าเราอีก ด้วยโฮจิมินห์วอดก้า หลังจากชมการแสดงประจำเผ่าแล้ว ก็มอมต่อด้วยข้าวหมาก หมักมาในไห มีหลอดไม้ไผ่ยาว ดูดยังไม่ทันหมด ก็เติมเบียร์เวียดนามลงไปเพิ่มอีกสองกระป๋อง กรึ่มกันดีจริงๆ เลย อิอิ ![]() การแสดงที่เขาจัดให้ชมค่ะ โพสต์พอให้เห็นบรรยากาศ โพสต์มากไม่ได้ มีแต่ภาพหลอนๆ อิอิ เนื้อหาการแสดง ก็เกี่ยวกับวิถีชีวิตของคนที่นี่ มีทั้งการทำนา บูชาเทพเจ้าขอฝน การจีบสาว แต่งงาน และ ฯลฯ วันที่ 4 [ 24 กพ. 51] อรุณสวัสดิ์ไมเชียว เป็นอีกคืนที่นอนหลับสบายดี มีอึดอัดบ้างนิดหน่อย เพราะโดนผ้าห่มหนาหนักทับ เขากลัวเราจะหนาวเลยเตรียมไว้ตั้งสองผืนโตๆ เราก็กลัวหนาวเลยต้องฉลองศรัทธา อิอิ ![]() ![]() บรรยากาศรอบๆ และเรือนที่พวกเรานอนกันเมื่อคืน ![]() ไหข้าวหมาก วางไว้ประมาณว่าถ้าแขกอยากอีกก็เชิญโลด แฮ่... ไม่ไหวแล้วมั้ง ![]() ![]() ![]() อาบน้ำอาบท่า จัดกระเป๋า กินข้าวเช้าเสร็จ ก็ออกไปเดินชมหมู่บ้านค่ะ ลักษณะบ้านจะคล้ายกับบ้านไทย ใต้ถุนสูง ถ้าไม่เปิดโล่งเป็นที่ทอผ้าก็เปิดเป็นร้านขายของค่ะ ![]() ข้าวหมากก็มีขายพร้อมหลอดดูด ค่อยๆ เดินชมกันไปเรื่อยๆ ช้าๆ เพลินๆ ก็ได้เวลาขึ้นรถเพื่อลงเขา ![]() ภาพวิวแบบธรรมชาติ ธรรมชาติ มีให้เห็นแค่นี้แล้ว เพราะปลายทางของพวกเราคือ เมืองฮานอย...ยยยย ![]() เมืองที่เต็มไปด้วยจักรยาน มอเตอร์ไซค์ และเสียงแปร๊น แปร๊น พวกเรามาถึงฮานอยเกือบบ่ายโมง กินข้าวกลางวันเสร็จ คุณไกด์ก็พาไปเช็คอินและพักผ่อนที่โรงแรม คู่เรากับเพ่ไอซ์ ดันเจอโรงแรมทำเรื่องให้หงุดหงิดหัวใจ เอาห้องไม่ดี ติดห้องครัว กลิ่นอย่างอับ มาให้ แต่พอขอเปลี่ยนดันมีห้องดีๆ ให้เปลี่ยนอีกแน่ะ เอ่อ... วุ้ย... งานนี้จะไม่ให้เพ่ไอซ์ [เราด้วย แฮ่...] รมย์เสียได้อย่างไร อ่า... อย่าไปนึกถึง ไปเที่ยวกันต่อดีกว่า พักผ่อนพอเป็นพิธี ล้างหน้าล้างตาแล้ว พวกเราก็ออกไปเที่ยวฮานอยกันค่ะ ![]() หอธงชาติและพิพิธภัณฑ์ทหาร คือ สถานที่แรก เนื้อหาภายในพิพิธภัณฑ์นำเสนอเรื่องราวหลัก คือ การต่อสู้ของประธานาธิบดีโฮ จิ มินห์ หรือลุงโฮ ในยุคสงครามเวียดนาม ![]() เครื่องบินรบที่ทำให้เครื่องบินทิ้งระเบิด B52 ของสหรัฐฯ ตกได้ ![]() ทายกันได้มั้ยคะว่าทำให้ B52 ตกไปกี่ลำ แปร๊น แปร๊น เฉลย ก็ตามจำนวนดาวที่ปรากฏนั่นเอง เครื่องบินทุกลำที่จัดแสดงจะมีจำนวนดาวบอกไว้หมดค่ะ เข้าไปชมข้างในกัน ที่นี่อนุญาตให้ถ่ายรูปภายในได้ด้วย ชอบค่ะ ![]() ![]() ![]() เนื้อหาที่จัดแสดง ![]() กองกำลังติดอาวุธ ในเวลานั้นชาวเวียดนามทุกคน พร้อมใจกันขนทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถเป็นอาวุธได้มาสู้กับข้าศึก ![]() อาวุธยุทโธปกรณ์ที่ใช้ ![]() ![]() สภาพความเป็นอยู่ของกองทัพเวียดนามตามป่าและภูเขา โดยมีจักรยานเป็นพาหนะหลัก ![]() ![]() ซากเครื่องบิน รถถังของศัตรู ผู้หญิงในภาพกำลังลากซากเครื่องบินของสหรัฐฯ ที่ยิงตกได้ เป็นความภาคภูมิใจของชาวเวียดนามค่ะ ![]() หอคอยธงชาติอีกสักมุม ใช้เวลาชมพิพิธภัณฑ์อยู่พอสมควร ก็รีบเร่งกันไปขึ้นรถ เพื่อไปให้ทันดูหุ่นกระบอกน้ำ การแสดงขึ้นชื่อของเวียดนามที่นับวันจะมีคนแสดงน้อยลงเรื่อยๆ ![]() ไปทันการแสดงค่ะ แต่ช้ากว่ากรุ๊ปอื่นๆ เลยได้ที่นั่งซะไกลเลย แถมหลังคายังแขวนไม้ประดับพลาสติกไว้พรึ่บ นัยว่าสร้างบรรยากาศ แต่เราว่าเกะกะสายตามาก เนื้อหาการแสดง จะบอกเล่าถึงวิถีชีวิตของชาวเวียดนามที่พึ่งพาการเกษตร ทำนา ทำสวน จับปลา และมีการเล่าเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ความเชื่อของคนที่นี่ ฟังไม่ออกหรอกค่ะ แต่เดาจากข้อมูลที่ได้อ่านไปก่อนหน้า ![]() คนที่นี่นับถือมังกรค่ะ มองออกมั้ยเอ่ยว่ามีมังกรสองตัวกำลังพ่นไฟใส่กัน ![]() โพสต์อีกสักภาพ พอเป็นบรรยากาศ อิอิ หลังจากชมการแสดงแล้ว ก็ตรงดิ่งไปรับประทานอาหารบุฟเฟ่ต์เวียดนาม ที่ร้าน Zen เขาว่าอร่อยยยยยยยมากกกกกกก มีให้เลือกหลากหลาย กว่า 70 ชนิด พวกเราก็ตั้งใจว่าจะลองให้หมด เชื่อเถอะว่า ทำได้... ถ้า... ไม่บังเอิญว่าเย็นวันนั้นมีกรุ๊ปทัวร์ชาวจีนกลุ่มใหญ่มาก น่าจะถึงร้อยได้ มาร่วมร้านเดียวกันด้วย คือ... เขาไปกันเยอะไงคะ เลยเสมือนว่าบริเวณนั้นเป็นที่ของเขา พวกเรานับหัวนับเท้าแล้ว สู้ไม่ไหวแน่ๆ เลยต้องรีบกินรีบกลับโรงแรม สรุปว่าเราจบโปรแกรมการท่องเที่ยวในฮานอยด้วยพาราเซตตาม่อน แล้วสลบเหมือดไปตั้งแต่สามทุ่ม พับแผนที่คิดไว้ว่าจะออกไปเดินเล่นรอบๆ โรงแรม หรือลงมาใช้อินเตอร์เน็ตที่ล็อบบี้ไปเลยค่ะ ![]() จบการเที่ยวเวียดนามในวันที่สี่แล้วค่ะ ติดตามตอนต่อไป [น่าจะเป็นตอนจบได้แล้ว] ในบล็อกต่อไปนะคะ สวัสดีค่ะ ![]() ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ
โดย: rambujan
![]() เมืองนี้มีบางมุมคล้ายปายเหมือนกันเนอะ หรือคิดไปเองหว่า
![]() โดย: เบบูญ่า
![]() ยินดีต้อนรับค่ะ คุณ rambujan
เพน - หมายถึงเมืองไมเชียว ใช่ปะคะ สองสาว หัวหน้าทัวร์และรอง (อ้นและเอ๋) ก็บอกอย่างนั้นค่ะ ว่าเหมือนปาย แต่พี่ไม่เคยไปปาย ตอนไปเดินดูหมู่บ้านที่ขายผ้าทอทั้งหลาย กลับคิดถึงบ้านผานมที่หลวงพระบางซะอย่างนั้น โดย: O-HO
![]() |
บทความทั้งหมด
|