วันที่ 17 กันยายน 2555
วันนี้ฝนตกเช่นเคย ปรอยๆรับอรุณ และ พรำๆลาอัสดง
ยามกลางวันแดดร้อนเปรี้ยงปร้าง สนับสนุนให้ป่วยไข้กันไป
ณ พื้นหินภายนอกโบสถ์ แลเห็นกิ่งไม้นอนแช่
จินตนาการไป มันกำลังเพ่งมองต้นแม่ที่สะท้อนเหนือเงาน้ำ
มันเศร้าจิตคิดถึง? โล่งใจที่ต้นยังมั่นคง? หรือสมปราถนาการพ้นพันธนาการ?
เตลิดไปอีกว่า หากเป็นตัวเองในวาระสุดท้าย
จะแลมองชีวิตแล้วรู้สึกเช่นไร? ภาพสะท้อนสาธารณะ ฤาจะน่าดูชม?
สักวันต้องได้รู้ แต่ตอนนี้คิดไป มีแต่เปลืองเวลา
@ทางเดินนอกตัวโบสถ์ คริสตจักรที่ 1 เชียงใหม่
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [