ความรักเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไป
เราได้อ่านหนังสือชื่อ วิตามินบำรุงหัวใจ แล้วรู้สึกชอบเพราะทุกเรื่องในหนังสือเล่มนี้ แฝงไว้ด้วยความละเอียดอ่อน มีข้อคิดดีๆ ที่บางอย่างเราอาจมองไม่เห็น หรือคิดไม่ถึง ก็เลยอยากเอามาให้เพื่อนๆได้อ่านบ้าง ลองอ่านดูนะคะ หากมีเวลา จะคัดเรื่องดีๆมาให้อ่านเรื่อยๆค่ะ

นักเดินทางคนหนึ่งได้ท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ เมื่อเดินทางผ่านเข้าไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เขาก็ได้เห็นสิ่งแปลก

ชายคนหนึ่งแบกชายอีกคนไว้บนหลัง แล้วเดินกลับไปกลับมาตามแปลงผัก

นักเดินทางหยุดดูด้วยความสงสัย จึงเห็นชัดขึ้นว่าชายสองคนกำลังหยอดเมล็ดพันธุ์พืชอยู่

เขายังไม่หายข้องใจ จึงเข้าไปใกล้ๆ และถามว่า

"ทำไมถึงต้องแบกอีกคนเอาไว้ตอนทำงานละครับ?"

ชายสองคนนั้นหันมามอง พลางตอบว่า

"เราเป็นเพื่อนกัน แต่เราเป็นโรคเรื้อน"

เมื่อตอบแล้ว ก็พากันเดินแบกกลับไปกลับมาตามแปลงผักต่อ

นักเดินทางฉุกสงสัยขึ้นมาอีกจึงเข้าไปจนใกล้ นั่นเองที่เขาสังเกตเห็นสิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อน มือของคนที่แบกเพื่อนเอาไว้เน่าเฟะจนใช้งานไม่ได้อีกแล้ว ส่วนฝ่ายเพื่อนที่ถูกแบกก็ขาพิการจนใช้การไม่ได้เช่นกัน

คนหนึ่งซึ่งมือพิการเพราะโรคร้าย กำลังแบกเพื่อนที่ขาใช้การไม่ได้เอาไว้บนหลัง

เมื่อเพื่อนมือดีหยอดเมล็ดพันธุ์ลงไปแล้ว เพื่อนที่มือพิการแต่ว่ายังเดินได้อยู่นั้นก็ใช้เท้าเหยียบดินตรงที่หยอดเมล็ดพันธุ์ให้แน่น

ทั้งคู่กำลังช่วยกันทำในสิ่งที่อีกฝ่ายทำคนเดียวไม่ได้

คนสองคนมีน้ำใจเป็นมิตรกันอย่างแน่นแฟ้น ต่างช่วยเหลือเกื้อกูลในส่วนที่อีกฝ่ายขาด

นักเดินทางเห็นแล้วก็รู้ซึ้งถึงความหมายของคำว่า ความรัก


เขาเดินทางต่อไป แต่ภาพนั้น ยังตรึงใจจนต้องเหลียวกลับไปดูอีกครั้ง

ภาพที่ปรากฏต่อสายตามเขาก็คือ

เมื่อชายที่อยู่บนหลังเห็นว่าเพื่อนเหนื่อยเพราะแบกตน ก็ค่อยๆ เอามือเช็ดเหงื่อที่หน้าผากให้เพื่อนอย่างบรรจง

สิ่งที่เกิดขึ้นนี้คือ ความรัก
สิ่งใดที่เราขาดหายไป เขาจะเป็นฝ่ายเติมให้เต็ม
สิ่งใดที่เขาขาด เราก็เป็นฝ่ายเติมให้

คนเราไม่ว่าจะดูเหมือนเพียบพร้อมเพียงใด ก็ยังมีสิ่งที่ขาดอยู่ดี ไม่มีใครในโลกที่จะสมบูรณ์ไปเสียทุกอย่าง

ดังนั้น เราต้องไม่รีรอที่จะช่วยเหลือเกื้อกูลในสิ่งที่อีกฝ่ายขาด การแบ่งปันความรัก ก็คือการแบ่งปันความสุขของเราให้แก่ผู้อื่น

ช่างน่าแปลก ความรักไม่เหมือนสิ่งอื่นใด ไม่ว่าเราจะแบ่งความรักออกไปมากเพียงไหน ก็ไม่เคยลดน้อยลงเลย แต่กลับกลายเป็นว่า ยิ่งเราให้ความรักไปมากเท่าไร ความสุขของเราก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น

มีความสุขกับวันหยุดนะคะ



Create Date : 17 สิงหาคม 2550
Last Update : 17 สิงหาคม 2550 10:19:46 น.
Counter : 567 Pageviews.

4 comments
让我再想一想 Ràng wǒ zài xiǎng yī xiǎng ขอให้ฉันคิดดูสักหน่อย Kavanich96
(10 ต.ค. 2563 16:58:34 น.)
偷人三怕 Tōu rén sān pà สามเรื่องที่กิ๊กกลัว Kavanich96
(5 ก.ย. 2563 02:54:39 น.)
🐷🍈 ข อ ง กิ น 🐷🍈 โอน่าจอมซ่าส์
(12 ก.ย. 2563 09:43:08 น.)
不告诉你 Bù gàosù nǐ ยังไม่ได้บอกคุณ Kavanich96
(25 ส.ค. 2563 02:26:53 น.)
  


เติมเต็ม--รักคำนี้มากค่ะ
โดย: jumpoon_t วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:12:15:07 น.
  
อ่านแล้ว ชื่นใจ อยากเติมความรักให้คนอื่นบ้าง
ขอบคุณที่ไปเมาในบล๊อกเรานะคะ
โดย: antz_anita วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:16:59:27 น.
  
เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยครับ
เป็นตัวอย่างของการทดแทนซึ่งกันและกันได้อย่างชัดเจนเลยทีเดียว
โดย: อะไรคือสิ่งหายาก แต่ไม่มีค่า วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:14:41:35 น.
  
รู้สึกดีจังค่ะ ชื่นใจ
โดย: ปาณฟ้า วันที่: 6 กันยายน 2550 เวลา:13:14:21 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Jamsaija.BlogGang.com

jamsaija
Location :
ปทุมธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด