เพิกเฉย ปล่อยวาง อย่าใส่ใจ

กลับมาทักทายกันอีกครั้งค่ะ

      เนื่องจากติดภารกิจการงานอันยุ่งเหยิง วุ่นวาย ทำให้ห่างจากการเขียนบล็อคไปสักพัก? เป็นปีเลยค่ะ555 ไปเขียนในโซเชียลซะเยอะเชียวววว คริ คริ

      เวลาที่ผ่านมา ทำให้เรียนรู้ เติบโตมากขึ้น

      แต่การทำงานในองค์กร แน่นอนว่า คนเป็นเรื่องละเอียดอ่อน จัดการยาก และบางทีสร้างความหนักใจได้

      เวลาที่ผ่านไป มาพร้อมกับลูกน้องหลายคน ต้องช่วยดูหลายแผนก

      เจอะเจอคนหลากหลาย เช่น ผิดเรื่องเดิมๆ แต่ยากที่จะปรับปรุง

      ไม่ตั้งใจ ทุ่มเท ทำไปวันๆ

      เอาแต่โทรศัพท์ แชท เล่นโซเชียล5555

      เคยหนักใจมาก นายเคยตักเตือน บุคคลเหล่านี้ แต่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

      เราก็เคยกลุ้มใจ เบื่อ รู้สึกไม่แฟร์

      แต่สุดท้าย คนที่ทุกข์คือเรา มีคนเคยสอนว่า ไม่ต้องไปจ้อง สนใจ

      ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ...

      สุดท้าย เค้าจะได้รับผลจากการกระทำของเค้าเหล่านั้นกันเอง

      จึงเป็นที่มาแห่งการเพิกเฉย ปล่อยวาง อย่าใส่ใจ

       เพียงแต่แอบหวั่นใจว่า อนาคตองค์กรจะเป็นอย่างไร ถ้าเต็มไปด้วยบุคลากรประเภทนี้

      ไม่ได้บอกว่า เราเป็นคนดีอะไรนะคะ

      เพียงแค่บางทีรู้สึกเหนื่อย โดนเอาเปรียบ

      และรู้สึกเสียเวลา ที่จะสู้ต่อ แค่นั้นค่ะ

      แต่ทว่า ไม่ว่า ที่ไหน ก็คงมีปัญหาหมด อยู่ที่เราจะจัดการกับปัญหาเหล่านั้นยังไงมากกว่า

     ลองมาแชร์ความคิดเห็นได้นะคะ

     อยากลองฟัง เพื่อมาเรียนรู้ในการใช้ชีวิตต่อไปค่ะ

     รออ่านนะคะ ^^

 




Create Date : 27 กันยายน 2558
Last Update : 27 กันยายน 2558 23:29:47 น.
Counter : 3146 Pageviews.

0 comments
พระคาถาหนุนดวง คุณยายกลิ่นโสม
(25 พ.ย. 2564 19:11:41 น.)
: ถือดี ไม่ดี : กะว่าก๋า
(24 พ.ย. 2564 05:37:02 น.)
: ทำไป รู้ไป : กะว่าก๋า
(21 พ.ย. 2564 05:57:38 น.)
การเสียสละ **mp5**
(12 พ.ย. 2564 04:53:01 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Baking-soda-omega-3.BlogGang.com

หมีพูห์บลูเบอร์รี่
Location :
นครปฐม  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด