บันทึก ศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ละพระองค์มีอายุไม่เท่ากัน
ในพระวินัยปิฎกมีบันทึกว่า ศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแต่ละพระองค์มีอายุไม่เท่ากัน บางพระองค์ศาสนาพุทธมีอายุสั้น บางพระองค์ศาสนาพุทธมีอายุยืน




สาเหตุที่ศาสนาพุทธแต่ละยุคมีอายุไม่เท่ากันก็เพราะ บางยุค “มี” กับ บางยุค “ไม่มี” การบัญญัติพระธรรมวินัย





ยุคที่ศาสนาพุทธอายุสั้นนั้น พระบรมศาสดาไม่ได้บัญญัติพระธรรมวินัยไว้ เมื่อสิ้นพระองค์แล้ว หมู่สงฆ์ไม่มีพระธรรมวินัยไว้สืบทอดศาสนาในฐานะเป็นตัวแทนพระบรมศาสดา ศาสนาพุทธจึงสิ้นสุดลงทันที







ส่วนยุคที่ศาสนาพุทธอายุยืนนั้น พระบรมศาสดาทรงบัญญัติพระธรรมวินัยไว้ขณะยังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ เมื่อสิ้นพระองค์แล้ว หมู่สงฆ์ย่อมมีพระธรรมวินัยไว้เป็นตัวแทนพระพุทธองค์ ทำให้เมื่อมีปัญหาต่างๆ เกิดขึ้น ก็ยังสามารถอาศัยพระธรรมวินัยคลี่คลายแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้ตามแนวทางที่พระพุทธองค์วางไว้ ศาสนาพุทธจึงได้รับการสืบทอดจากหมู่สงฆ์รุ่นหลังต่อไปได้อีกนานนับพันปีหมื่นปี


สาเหตุที่ทำให้พระธรรมวินัยสามารถเป็นตัวแทนของพระบรมศาสดาก็เพราะว่า

1. ปัญหาต่างๆ ที่มีปรากฏอยู่ในพระธรรมวินัยนั้น พระบรมศาสดาทรงได้ตรัสแสดงหลักการและวิธีการคลอบคลุมทุกๆ ปัญหาทั้งหมดไว้ล่วงหน้าเป็นพันๆ ปี แล้ว


2. พระธรรมวินัยเป็นคำสอนที่สมบูรณ์ดีแล้ว โดยในช่วงใกล้ปรินิพพานนั้น พระองค์ได้ตรัสถามย้ำว่ามีผู้ใดสงสัยในคำสอนของเราหรือไม่ ปรากฏว่าไม่มี เมื่อไม่มีเท่ากับการเทศน์สอนของพระองค์เสร็จสมบูรณ์แล้ว พระองค์จึงไม่ทรงแต่งตั้งบุคคลอื่น แต่ทรงแต่งตั้งพระธรรมวินัยไว้เป็นศาสดาแก้ไขปัญหาต่างๆ ในภายหน้าแทนพระองค์


3. พระบรมศาสดาฝากพรธรรมวินัยไว้กับหมู่สงฆ์ โดยกำหนดว่าหมู่สงฆ์คือผู้รับช่วงต่อทำหน้าที่ดำรงรักษาพระธรรมวินัยไว้ให้มั่นคง อย่าให้อันตรธานหายไปในยุคหน้าของตน


จากหลักฐานที่บันทึกในพระวินัยปิฎกนี้เอง ทำให้ได้ข้อสรุปว่า


1. พระธรรมวินัย คือหัวใจของพระบรมศาสดา ซึ่งเป็นทั้งหมดของการสืบอายุพระพุทธศาสนา



2. ความสั้นยาวของพระพุทธศาสนานั้นขึ้นอยู่กับหมู่สงฆ์ยังคงดำรงรักษาพระธรรมวินัยไว้เป็นตัวแทนพระบรมศาสดาหรือไม่



3. หากหมู่สงฆ์ทอดทิ้งพระธรรมวินัย ศาสนาพุทธก็อายุสั้น หากหมู่สงฆ์รักษาพระธรรมวินัย ศาสนาพุทธย่อมอายุยืน นี่เป็นหลักการง่ายๆ ที่ชัดเจนตรงไปตรงมา



4. การทอดทิ้งพระธรรมวินัย ก็คือการทอดทิ้งพระบรมศาสดา ย่อมเท่ากับเป็นการทอดทิ้งพระพุทธศาสนาด้วย นั่นเท่ากับว่าพระพุทธศาสนาถึงกาลล่มสลายแล้ว ไม่มีหมู่สงฆ์ดำรงรักษาพระธรรมวินัยของพระบรมศาสดาเหลืออยู่แล้ว



5. การรักษาพระธรรมวินัย ก็คือการรักษาพระบรมศาสดา ย่อมเป็นการรักษาพระพุทธศาสนา นั่นเท่ากับว่ายังมีหมู่สงฆ์ที่มีความมั่นคงในศรัทธาต่อพระบรมศาสดา ทุ่มเทชีวิตจิตใจทำงานสืบทอดอายุพระพุทธศาสนาให้ยืนยาวต่อไป ไม่ยอมให้พระพุทธศาสนาสูญสิ้นไปในยุคของตน



6. เมื่อยังมีหมู่สงฆ์ที่ดำรงมั่นในพระธรรมวินัยเป็นใหญ่ ทำหน้าที่สืบอายุพระพุทธศาสนาต่อไป ก็ไม่มีใครต้องตั้งคำถามแบบรำพึงขึ้นว่า "ฤาจะถึงกาลสิ้นยุคเถรวาท" อีกต่อไป
--------------------------
30 พ.ย. 2564
23.22 น.



ที่มา เพจPtreetep Chinungkuro







เฮดบล็อก เรือนเรไร
ญามี่... ภาพบีจี
กุ๊กไก่...ของแต่งบล็อก
โกฟี่แมว... กรอบแต่งบล็อก
ชมพร... ไอคอนเล็กๆ



Create Date : 04 ธันวาคม 2564
Last Update : 4 ธันวาคม 2564 0:22:17 น.
Counter : 700 Pageviews.

2 comments
อคติ ๔ ไม่กลัว ปัญญา Dh
(15 มิ.ย. 2567 00:02:45 น.)
:: Simple the Best 2 :: กะว่าก๋า
(15 มิ.ย. 2567 05:18:37 น.)
เอาชนะอธรรม กิเลส เกี่ยวกับอธรรม กิเลส ไม่ควรกู้หรือผ่อนรูปนามแบบผิด ปัญญา Dh
(13 มิ.ย. 2567 22:42:03 น.)
มหาโควินทสูตร๑ ต้นกล้า อาราดิน
(12 มิ.ย. 2567 11:59:22 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร

  
ตอนนี้ชอบฟังพระนิพนธ์ ธัมมพันโทเทศน์มากค่ะ
ท่านเทศน์ได้อรรถรสดี

โดย: หอมกร วันที่: 4 ธันวาคม 2564 เวลา:8:11:12 น.
  
นิพพาน
โดย: นิพพาน (สมาชิกหมายเลข 3210706 ) วันที่: 10 ธันวาคม 2564 เวลา:6:40:00 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Angelonia17.BlogGang.com

Turtle Came to See Me
Location :
พัทลุง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 42 คน [?]

บทความทั้งหมด