ถึงเพื่อนคนนึ่ง ที่ต่างสีกับเรา
วันนี้อยากจะเขียนถึงเพื่อนคนนี้สักหน่อย เราชื่อตัวออ เหมือนกัน เราเริ่มรู้จักแม่ออ ตั้งแต่เราเขียนที่ไดอารี่แห่งหนึ่ง แม่ออมาแอดเรา เราก็แอดไป แล้วแอดเอ็มกัน

ช่วงนั้นปรกติเราไม่ค่อยคุยกับใครๆทางเอ็มเท่าไหร่ คือเข็ด เข็ดกับเพื่อนคนนึ่ง เราเลยไม่อยากจะคุยกับใครเลย ส่วนมากเราจะไม่ค่อยทักแม่ออก่อน แต่แม่ออจะมาทักเราก่อนทุกครั้ง ไม่มีเกี่ยงงอนรึอะไรเลย

ทำให้เราเริ่มประทัปใจเพื่อนคนนี้ขึ้นมา เพราะปรกติ ใครไม่ทักเราก็ไม่คุย นิสัยเราแย่ตรงนี้ แอบหยิ่งน่าเตะมาก



เรื่องที่คุยกันส่วนมาก ก็เรื่อยเปื่อย นินทาลูกปั๋ว สามี ปรึกษาเรื่องทุกข์ร้อน ผ่อนคลาย รวมทั้งเรื่องกุ๊กกิ๊กดุ๊กดิ๊กทะลึ่งอะไรแบบนี้คุยกันได้มันมาก แต่เรื่องๆเพื่อนๆเราจะไม่นินทา อะไรกันเลย ต่างคนต่างเงียบ

เราเลยคิดว่า เพื่อนคนนี้ดีนะ ไม่มาพูดเรื่องเพื่อนคนอื่นให้เราฟัง เราก็แอบคิดไปว่าเค้าก็คงไม่เล่าเรื่องของเราให้คนอื่นฟังเหมือนกัน จริงๆมันเป็นตรรกกะที่ห่วยแตกมาก

แต่เรามีเซ๊น ที่เราเชื่อแบบนั้นจริงๆ

เรามีระยะห่างระหว่างกันแบบพอสมควร ที่ไม่ก้าวล้ำเส้นกันมากไป และไม่น้อยไป

เราเคยเจอกันบ้างก็สองสามครั้ง ช่วงนั้นที่แม่ออสามีมาทำงานที่นี่ เราก็นัดเจอกันด้วยรูปยังอยู่เลย ถ่ายด้วยกัน ตัวจริงสวยมาก

แล้วเราก็มานึกๆระหว่างเรื่องการเมืองแม่ออ และเรา เรามักจะอยู่ฝ่ายตรงข้ามกันเสมอ



อย่างตอนนั้นแม่ออ อยู่เหลือง เชียร์เหลืองสุดใจขาดดิ้น แต่เราอยู่แดง

ช่วงนั้นอย่างว่าสถาณการณ์มันเลวร้ายพอสมควร แต่เรางดที่จะไม่คุยกันในเรื่องแบบนี้ต่างคนต่างเข้าใจกันดี

จะห่างๆแว๊บๆวกๆไปคุยกันเรื่องอื่นซะส่วนมาก



แต่ความสัมพันธ์เราก็ปรกติ ไม่มีด่างพร้อย อิอิ

จนมาวันนึง เราเปลี่ยนข้าง เราบอกแม่ออ แบบนึกว่าแม่ออ จะคิดแบบเดียวกับเรา



แต่อ๊าววดันไม่ใช่ แม่ออ ก็ดันเปลี่ยนข้างเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ



บอกตรงๆช่วงนั้นแอบฮากับตัวเองมากๆ แบบทำไมวะ จะอยู่ข้างเดียวกันไม่ได้รึงัยจะได้คุยกันมันมากหน่อย

แต่เราก็ต้องยอมรับแหล่ะ การตัดสินใจของเพื่อนเรา แอบฮาอยู่บ้าง

เวลาคุยๆกัน

คือเราเปิดแบบทั้งสองฝั่ง เข้าใจทางฝั่งเพื่อนเรา แล้วเราก็แอบใส่ข้อมูลเราไปด้วย เผื่อเพื่อนเราจะเปลี่ยนใจได้บ้าง

จนมาทุกวันนี้ ก็ยังฮาๆ ก็ยังเข้าใจ และทำใจได้เออ คนมันเชื่อไปแล้ว มันศรัทธาไปแล้ว ซึ่งมันยาก

ก็เหมือนเรา เราเชื่อเราอย่างนี้ศรัทธาเราอย่างนี้ เค้าก็มาเปลี่ยนเรายากเหมือนกัน

แต่ถึงยังงัย เราก็ยังดีใจ ที่เพื่อนเราแม่ออ



รักและเคารพ เทอดทูลในหลวงเหนือหัว อื่นใด

ตรรกกะความเชื่ออย่างอื่นเราไม่สนใจ



เราคบกันด้วยใจ ไม่ว่าเพื่อนเราจะสีไหน



เค้าก็เป็นเพื่อนเรา วันยังค่ำ



ปอลอ ขอบคุณแม่ออ ที่เป็นเพื่อนที่จริงใจกันมาด้วยกันตลอด และเราดีใจมาก ที่แม่ออ บอกว่าเราเป็นเพื่อนจริงใจ

ยังงัยเราก็ไม่ทิ้งกันนะแม่ออ



รักค่ะ



Create Date : 22 พฤษภาคม 2553
Last Update : 22 พฤษภาคม 2553 12:50:09 น.
Counter : 466 Pageviews.

0 comments
10 Movies to know me จันทราน็อคเทิร์น
(23 มี.ค. 2563 12:57:30 น.)
ความศรัทธาของชาวพุทธ กับ สังเวชนียสถาน (ตอนที่ 1) อาจารย์สุวิมล
(24 มี.ค. 2563 22:40:41 น.)
เล่าประสบการณ์ work from home กาปอมซ่า
(23 มี.ค. 2563 20:18:55 น.)
สวัสดี..ซำบายดี บ่? (ตะพาบๆ กิโลเมตรที่ 249 "สวัสดี") nonnoiGiwGiw
(23 มี.ค. 2563 17:20:24 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Aeum.BlogGang.com

เราอุ้มนะ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด