นนท์รภัส พยากรณ์ พยากรณ์ดวงชะตาด้วยหลัก ดารา-โหราศาสตร์ ..ร่วมแก้ไขปัญหา ผ่อนคลายชะตากรรม ด้วยจิตสัมผัส ไพ่ทาโรต์
<<
กรกฏาคม 2553
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
5 กรกฏาคม 2553
 
 

อุ่นนักรักเอย....อวสาน



หลังจากที่เจ้าหน้าที่แรงงานกลับไป
นายปานเทพก็แสดงความเกรี้ยวกราดด่าทอนายวันชัย ขนิษฐา
ที่ไม่จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ทำให้มีปัญหา
ต้องทำให้เขาต้องอับอายขาย บริษัทก็เสียชื่อ

“ธนุส แกดูสิ แกจะให้บริษัทดีได้อย่างไร
ในเมื่อพนักงานแต่ละคนมันงี่เง่า ปัญญาอ่อน
เพราะพวกมันนั่นแหละ ทำให้บริษัทต้องเจ๊ง
รู้งี้อาเอาเงินที่จ้างพวกมันไปไปซื้อควายมาทำนาในบริษัท
ยังจะมีประโยชน์เสียกว่า…..”

พนักงานที่นั่งอยู่ในห้องคือนายวันชัย วิชา ขนิษฐา
ต่างโกรธจัดจนทำอะไรไม่ถูก
เพราะพวกเขาทำตามที่ได้รับคำสั่งจากนายปานเทพ
แต่พอวันชัยเถียง เจ้านายของเขากลับพูดว่า

“ฉันจ้างพวกคุณมาทำงานในระดับบริหาร
เงินเดือนขนาดไหน เพื่อทีจะให้มาใช้สมองทำงานคอยแนะนำฉัน
ไม่ใช่จ้างเสมียนเงินเดือนไม่กี่พัน มานั่งพิมพ์งานตามสั่ง
ถ้าเผื่อพวกคุณทำงานแบบนี้ ก็กลับไปกินเงินเดือนเสมียนเถอะ
หรือไม่ก็ไสหัวออกไปจากบริษัท
อย่าหน้าด้านอยู่อีกต่อไปเลย”

“คุณอาครับ ผมว่าเรื่องนี้
ให้คุณวันชัยไปจัดการทำให้ถูกต้องก่อน
แล้วค่อยมานั่งหาคนผิดแต่ตอนนี้เรามีเรื่องสำคัญกว่า
จะต้องปรึกษากันนะครับ ”

ธนุสพยายามพูดตัดบทไม่ให้เรื่องลุกลามไปมากกว่านี้
แต่ขนิษฐาโกรธจัดจนอยู่ในสภาพเห็นช้างเท่าหมู
ไม่แคร์อะไรอีกแล้ว ออกเป็นออก!

“คุณธนุสคะ คุณไม่อยากจะรู้หรือคะว่าใครเป็นคนผิด
ถ้าไม่มีคนไปร้องเรียนเรื่องนี้ก็ไม่เกิด
ท่านก็ไม่ต้องเสียชื่อ”
“คุณขนิษฐา ผมเพิ่งเห็นจริงตามที่คุณอาปานเทพพูดนะ
ขนาดนี้คุณยังไม่ยอมรับผิดอีก
ถ้าคุณไม่ได้ทำเรื่องป่าเถื่อนไร้มนุษยธรรมอย่างนั้น
จะมีเรื่องให้คนไปร้องเรียนไหม
ผมบอกให้นะถ้าผมเป็นคุณปานเทพ
จะให้รางวัลกับคนร้องเรียนเสียด้วยซ้ำ
ที่ช่วยกระตุ้นจิตสำนึกของพวกคุณให้มีความเป็นมนุษย์มากกว่านี้”

หญิงสาวรู้สึกอับอาย และเจ็บปวดในคำพูดของธนุส
ตั้งแต่ทำงานด้วยกันมาหลายปี หล่อน
ไม่เคยเห็นธนุสโกรธจัดอย่างนี้มาก่อน

“ที่คุณพูดแบบนี้ เพราะคุณรู้ใช่ไหมคะว่า
คนที่ร้องเรียนเป็นใคร คุณก็เลยเข้าข้างเธอ”
“เธอรู้หรือว่าเป็นใคร ขนิษฐา” ปานเทพถาม

หญิงสาวแค่นหัวเราะ มองธนุสอย่างเยาะเย้ย
“เธอชื่อโสภิตตา ทำงานที่แผนกธุรการ
วันนั้นเธออยู่ในเหตุการณ์ เป็นคนเดียวที่ช่วยพาปานทิพย์
ออกนอกบริษัท เป็นคนเดียวที่แสดงความไม่พอใจ
ที่ปานทิพย์ถูก รปภ. พาออกไป
คุณอรวรรณเป็นพยานให้ดิฉันได้ ดิฉันเชื่ออย่างแน่นอนค่ะ
ว่าเป็นเธอที่เป็นคนไปร้องเรียน”

ธนุสขมวดคิ้วนิดหนึ่ง ก่อนที่จะพูดว่า
“ผมบอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ไม่ได้สำคัญที่คนไปร้องเรียน
มันสำคัญที่ว่าใครเป็นคนทำต่างหาก
และถ้าหากที่คุณพูดเป็นจริง
ผมจะขอรางวัลจากคุณอาปานเทพให้เธอเสียด้วยซ้ำ”
“คุณเข้าข้างเธอ นี่น่ะหรือคะความยุติธรรมที่คุณพูดถึง?”
“ให้ใครไปตามโสภิตตามาสิ ฉันอยากสอบถามเธอ”
“คุณอาครับ เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังจะมาบริษัท
คุณอายังจะไปให้ความสนใจเรื่องแบบนี้หรือครับ
ถ้าคุณอายังทำแบบนี้ ผมจะล้างมือไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย”

สุดท้ายปานเทพก็ให้พนักงานทุกคนออกไปหมด
ยกเว้นวิชา ทั้งสองคนยอมรับสารภาพเรื่องที่ทำลงไป
โดยวิชาเล่าขั้นตอนการปลอมแปลงทุกอย่างให้ฟัง
จากการซักถามของธนุส ทำให้รู้ว่าวิชาฉลาดมาก
ที่กระทำจนเอกสารทุกฉบับบ่งชี้ไปที่นายปานเทพ
ว่าเป็นผู้ดำเนินการ ยกเว้นอย่างเดียวที่เขาลืมคิดไป
เพราะความโลภ คือการนำเช็คเงินสดที่ขายบัตรภาษี
ไปเข้าบัญชีของตัวเองก่อน แล้วจ่ายบางส่วนให้เข้าบัญชีบริษัท
ทำให้เรื่องนี้เขาต้องรับผิดด้วย

แล้วก็เป็นไปตามที่ธนุสบอก ตอนบ่ายเจ้าหน้าที่ตำรวจก็มาบริษัท
ขอตรวจสอบเอกสารย้อนหลังห้าปี
ซึ่งในที่สุดก็ตั้งข้อกล่าวหานายปานเทพ และวิชา
ว่าได้กระทำความผิด ปลอมแปลงเอกสาร ฉ้อโกงเงินของรัฐ
ซึ่งปานเทพและวิชายอมรับผิดแต่โดยดี
โดยธนุสได้ให้สัญญากับคุณอาของเขาว่า
จะขอเงินจากมารดามาเพิ่มทุนให้กับบริษัท
เพื่อนำไปปรับปรุงระบบการทำงานของบริษัทให้อยู่รอด
รอจนวันที่นายปานเทพพ้นคดีมาบริหารงานต่อไป

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพนักงานส่วนใหญ่ไม่มีใครรู้
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างปกติ มีแต่แม่สาวน้อยของเขา
ที่บ่นกระปอดกระแปดตอนที่เขาขับรถไปส่งตอนเย็น

“ตอนกลางวัน พี่ชาย กับวาทินหายไปไหนคะ
ปล่อยให้นุ่นกินข้าวคนเดียว ไม่อร่อยเลย”
“อ้าว พี่นึกว่านุ่นจะชอบเสียอีก
จะได้มีเวลาได้อ่านหนังสือเต็มที่ไง”
“แหมก็พี่ชายบอกนุ่นเองว่า ไม่สมควรที่จะอ่านหนังสือ
ตอนกินข้าว นุ่นก็เลยไม่ได้เอาหนังสือมาอีก”

พูดเฉไฉ ความจริงไม่อยากบอกหรอกว่า
เดือนนี้งบประมาณซื้อหนังสือหมดแล้ว
ก็เพราะพี่ชายนี่แหละ……

“เฮ้อ…..”
อยู่ดี ๆ เจ้าหล่อนก็ถอนหายใจออกมาดัง ๆ

“เป็นอะไรไปคะ มีเรื่องอะไรหนักใจ”
ชายหนุ่มถามน้ำเสียงอ่อนโยน

“นุ่นเป็นห่วงปานทิพย์น่ะค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง
บริษัททำไมทำแบบนี้ก็ไม่รู้ ให้เขาออกยังไม่พอ
ค่าแรงของเขาก็ยังไม่ให้
เมื่อไหร่ท่านนายกจะให้คนมาจัดการสักที
ไหนบอกว่าใครมีเรื่องทุกข์ร้อนก็ให้ร้องเรียน
แล้วจะจัดการให้อย่างรีบด่วน นี่นุ่นอีเมล์ไปตั้งแต่วันศุกร์
จนป่านนี้ยังไม่เห็นได้เรื่องเลย”
บ่นอย่างยืดยาว โดยไม่สังเกต ‘พี่ชาย’ ที่ทำท่าอ่อนใจ

“นุ่นร้องเรียนไปเองหรือคะ
ทำไมไม่ให้ปานทิพย์เป็นคนร้องเรียนไปล่ะ”
“ก็นุ่นคิดขึ้นมาได้ตอนกลางคืน
ไม่รู้ว่าจะไปติดต่อปานทิพย์ที่ไหน
แต่นุ่นไม่ได้แอบอ้างชื่อปานทิพย์นะคะ
นุ่นลงชื่อตัวเองแล้วบอกท่านว่านุ่นอยู่ในเหตุการณ์เท่านั้น”

ขนิษฐาพูดถูก เป็นโสภิตตาจริง ๆ ซึ่งถ้าเป็นคนอื่น
เขาจะให้รางวัลตามที่เขาบอกขนิษฐาด้วยซ้ำ
แต่นี่….ถ้าไม่ขับรถอยู่เขาอยากจะตีก้นเจ้าหล่อนแรง ๆ สักหนึ่งที
ช่างก่อเรื่องได้ไม่หยุดหย่อน ช่างไม่รู้จักอะไรเสียบ้างเลย
ถ้าไปทำงานบริษัทอื่น ไม่มี ‘เส้นก๋วยจั๊บ’ แบบนี้
มีหวังถูกไล่ออกแน่

“พี่ชายคะ……นุ่นมีอะไรอยากถามหน่อยได้ไหมคะ?”
ชายหนุ่มยกมือของเจ้าหล่อนขึ้นมาจุมพิตเบาๆ
“พี่เคยบอกแล้วไงคะ ว่าระหว่างเรา
ถ้านุ่นมีอะไรข้องใจถามได้ทุกเรื่อง?”
“แหม ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกค่ะ
คือนุ่นสงสัยเกี่ยวกับการขอชดเชยบัตรภาษีน่ะค่ะว่าเป็นยังไง
อย่างบริษัทเรานะคะ ส่งออกสินค้าที่ขอชดเชยไม่ได้สักหน่อย
แต่ทำไมถึงได้รับบัตรภาษี
แล้วยอดการส่งออกของบริษัทปีที่แล้วทั้งปีก็แค่
สามสิบห้าล้าน แล้วปีนี้นะคะก็แค่สามล้าน
แล้วบริษัทได้บัตรภาษีตั้งสิบล้าน หนึ่งในสามของยอดส่งออก
…….อุ๊ย……”

หญิงสาวตกใจที่ธนุสเบรครถกระทันหัน
โชคดีที่อยู่บนถนนตัดใหม่ ที่ไม่ค่อยมีรถวิ่งผ่าน
ไม่อย่างนั้นคงถูกชนท้ายแน่
สักครู่ชายหนุ่มจึงขับรถไปจอดชิดขอบถนน

“พี่ชาย เป็นอะไรไปคะ นุ่นตกใจหมดเลย”
“ขอโทษที เมือกี้พี่เห็นอะไรแวบ ๆ ตัดหน้ารถ
ก็เลยเบรคกระทันหัน”

ธนุสพูดอย่างขอไปที แต่แท้ที่จริงแล้วเขาตกใจ
ในสิ่งที่ ‘สาวน้อย’ ของเขาพูดเจื้อยแจ้วอยู่ต่างหาก

พอตะล่อมถามจนได้คำตอบทั้งหมดแล้ว
ธนุสก็เอนหลังพิงพนักอย่างหมดแรง นึกสาปแช่งตัวเองอยู่ในใจ
ที่หลงไปโกรธขุ่นเคืองลูกน้องที่แสนดีอย่างนีรนุช
เพราะหลงไปกับหน้าหวาน ๆ ตาใส ๆ ของหญิงสาวที่นั่งข้าง ๆ
จนเกือบจะเสียความยุติธรรม
กลับไปต้องหาซื้อของขวัญไปขอโทษลูกน้องเสียหน่อย
เพราะวันนั้นเจ้าตัวคงเสียกำลังใจไปอักโข

“…..นุ่นอีเมล์ไปสอบถามที่กรมศุลกากร
จนป่านนี้ยังไม่ได้คำตอบเลยค่ะ ก็เลยต้องรบกวนพี่ชาย…..”

โสภิตตาอ้าปากค้าง พูดยังไม่ทันจบก็ถูก ‘พี่ชาย’
คว้าตัวไปกอดอย่างแรง แล้วก็พูดเสียงเข้ม

“พรุ่งนี้พี่จะขอคุณแม่ให้ไปสู่ขอนุ่นกับคุณป้า
แล้วก็จัดเตรียมพิธีแต่งงานให้เร็วที่สุด”
“แน้… นุ่นยังไม่ได้เตรียมตัวเลย ไม่เอาหรอก”
“ว่าไงนะ….”

น้ำเสียงดุ ๆ กับใบหน้าที่ก้มลงมาจนชิด
ทำให้หญิงสาวนิ่งเงียบไม่กล้าพูดอะไรต่อ
ได้แต่ซบอกของพี่ชาย เป็นการตอบรับโดยดุษฎี
แต่ในใจคิดว่าให้หาทางได้ก่อนเถอะ
ใครจะยอมง่าย ๆ เสียฟอร์มหมด

ส่วน ‘พี่ชาย’ ก็คิดแต่เพียงว่า นี่เป็นหนทางเดียวที่ดีที่สุด
ที่จะไม่ให้แม่เจ้าประคุณไปก่อเรื่องที่ไหนได้อีก
ต่อไปนี้เขาจะได้มีสิทธิอย่างสมบูรณ์ที่จะได้คอยปกป้อง
ดูแล ‘น้องหนู’ ของเขาอย่างที่ ‘พี่สาวน้อย’ ทำไม่ได้
แต่เขาซึ่งเป็น ‘พี่ชาย’ จะทำให้ดียิ่งกว่า!

****************** อวสาน *****************

จบแล้วค่ะ....อุ่นนักรักเอย
ที่ผู้เขียนอยากสะท้อนชีวิตในอีกแง่มุมของคนในสังคมเมือง
ที่ขาดความรัก ขาดคนเข้าใจ
โดยให้ "โสภิตตา" เป็นตัวอย่างของสาวน้อยในสังคมที่วุ่นวาย
แต่อ้างว้าง....
แต่.... "โสภิตตา" โชคดีนัก
ที่เธอมีผู้เขียนเป็นผู้ลิขิตชีวิตเธอ ให้ลงเอยอย่างมีความสุข
อยู่ในโลกใบเล็กที่อุ่นไอรักจากคนรอบข้าง

แต่...."โสภิตตา" ในโลกแห่งความจริง ยังมีอีกมากเหลือเกิน
เขา...เธอ เหล่านั้น ที่ชีวิต "ขาด"
ไม่มีทั้งความรัก....ความเข้าใจ....ไม่มีเมตตา หรือให้อภัย
มาช่วยกันนะคะ ไม่ต้องออกไปไหนไกล
แค่มองดูรอบต้วเรา
แล้วเติมรอยยิ้ม ความรัก ความเข้าใจ ให้กัน
แค่นั้นก็พอ....

ขอบคุณทุกท่านที่ได้ติดตามอ่าน "อุ่นนักรักเอย"
ตั้งแต่ต้นจนอวสาน
และขออภัยที่ความชราของผู้เขียน และภาระรับผิดชอบ
ทำให้งานกระพร่องกระแพร่งไม่ต่อเนื่อง
ขอให้ทุกท่านมีความสุข อบอุ่นด้วยไอรัก
อย่าง "โสภิตตา" ยายหมูอ้วนของผู้เขียน
แล้วพบกันใหม่ค่ะ







 

Create Date : 05 กรกฎาคม 2553
3 comments
Last Update : 5 กรกฎาคม 2553 14:29:35 น.
Counter : 1239 Pageviews.

 

จะรออ่านเรื่องใหม่นะคะ

 

โดย: O IP: 86.17.189.29 5 กรกฎาคม 2553 17:12:42 น.  

 

จะมีใครโชคดีอย่างโสภิตาบ้างน้าที่มี 'พี่ชาย' คอยปกป้องเอาไว้

ขอบคุณค่ะสำหรับเรื่องน่ารักๆ แล้วจะคอยเรื่องนางนวลรวนรักต่อไปค่ะ

 

โดย: กระรอกเมือง 6 กรกฎาคม 2553 7:50:35 น.  

 

รวบรัดมากมายนะคะ ตอนจบ

 

โดย: runnavee IP: 124.122.42.206 20 กรกฎาคม 2553 22:00:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

 

BlogGang Popular Award#14


 
กระติ๊ดแดง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]




นนท์รภัส พยากรณ์....nonrapat@yahoo.com
New Comments
[Add กระติ๊ดแดง's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com