ดูบรรยากาศเงียบสงบดีค่ะ

ไม่วุ่นวายเหมือนเมืองกรุงเนอะ

อยากมีสักครั้งที่จะได้มีโอกาสไปสถานที่

ที่มีบรรยากาศแบบนี้ค่ะ

"วิถีชีวิตของแต่ละคนแตกต่างกัน แม้จะเดินอยู่บนเส้นทางเดียวกัน"

ชอบจังเลยค่ะ เหมือนตะวันกับบ้านน้อยหลังนี้
วิถีชีวิตของเราอาจแตกต่างกัน แม้เราจะทำบล็อกเหมือนกัน
แต่แล้ว นั่นมิใช่อุปสรรค
เราสามารถเติมเต็มความสุขเล็กๆ ให้กันได้เสมอเลย
เติมด้วยความต่างนี่หล่ะ

เข้ามาบ้านนี้แล้วอบอุ่นทุกครั้งเหมือนกันค่ะ
แม้ว่าจะเป็นเรื่องสุขหรือทุกข์
จากภาพและคำคม รู้ว่าบ้านนี้อบอุ่นเสมอ

....

ถึง เจ้าหงิกที่คิดถึง

แม่ชมว่าหนูน่ารัก ช่วยแม่ดูแลน้องอย่างดี
หงิกน่ารักจริงๆ
ยัยซาร่า...ไม่ยอมกินข้าว จะกินแต่ปลา
เดี๋ยวนี้ฉลาดขนาดเอาเท้าเขี่ยข้าวออก
สืบไปสืบมาได้ความว่า...ซาร่าเป็นแมวที่มีเจ้าของ
อยู่บ้านถัดไปไม่ไกลมากนัก แต่เขาเลี้ยงแบบปล่อยๆ
บางครั้งซาร่าก็ไปอิ่มข้าวมาจากบ้านตัวเอง
ตอนนี้เลยรู้สาเหตุแล้วว่าทำไมไม่กินข้าว
ตอนแรกคิดว่าไม่สบาย ที่ไหนได้กิน 2 บ้านเลย

อ้อ...น้องมีชื่อหรือยังเอ่ย?

บรรยากาศดีมาเลยค่ะ
บางทีอยู่ในเมืองวิถีชีวิตมันช่างรีบร้อน ผิดกับชีวิตชนบทอะไรก็ดูเรีบบง่าย

เฉาก๊วยและกาแฟ...ชื่อน่ากินทั้งคู่เลยจ้า

หงิกคงไม่เหงาแล้ว เลี้ยงน้องทั้งวัน

รอชมนะคะ

คุณน้องจ๋า...ตอนนี้คะวันขอพักการอัพบล้อกของตัวเองชั่วคราวนะคะ แต่ยังขอมาเที่ยวบ้านคุณน้องเหมือนเช่นเคย

ที่หน้าบ้านตะวันไม่ได้เปิดคอมเม้นท์ไว้
หลังไมค์ยังติดต่อได้นะคะ

มาแล้ว มาแล้ว...ยังคงมาหาคุณน้องและสหายตัวน้อยๆเหมือนเดิม

คิดถึงจ้า...

รอได้อยู่แล้วค่ะ...เพราะรู้ว่าตั้งใจเอามาฝากตะวัน
แค่นี้ก็สุขใจแล้วค่ะ

ช่วงนี้ตะวันเองก็ยุ่งๆ นิดนึง สักแป๊ปอะไรๆ คงดีขึ้น
มันเป็นเช่นนั้นเองนะคะ ...

*555น่าเอ็นดู ไม่คิดว่าหงิกจะเลี้ยงน้องเก่งขนาดนี้
แล้วกาแฟไม่หม่ำนมกับเขาด้วยหรือคะ
หงิกจะจั๊กจี้มั๊ยหนอ...

ช่วงนี้ฝนตกหนักเหมือนกันค่ะ
ครึ้มฟ้าครึ้มฝนได้ทุกวัน
คุณน้องรักษาสุขภาพด้วยนะคะ

*เรื่องอัพบล็อกสหายน้อยๆ ตะวันรอได้ค่ะ

แวะมาดูแลบ้านให้ค่ะ

หายไปนานเลยเนอะ

สบายดีหรือป่าวเอ่ย

เด็กๆที่บ้านเป็นอย่างไรบ้างค่ะ

อัพรูปมาให้ชมบ้างน๊า