มกราคม 2556

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
27
28
29
30
31
 
 
ใต้เงาหัวใจ - พิณณ์อวี



ชื่อหนังสือ : ใต้เงาหัวใจ
ชื่อผู้แต่ง: พิณณ์อวี
ชื่อสำนักพิมพ์: 1168 Publishing
พิมพ์ครั้งแรก สิงหาคม 2550


คำโปรย

จิรภัทร หนุ่มคาสโนว่า ผู้ไม่เคยศรัทธาในความรัก
นลิน นักเขียนสาว ผู้ศรัทธาในความรักแม้ไม่เคยได้พบเจอ
หนึ่งมองว่าไร้ค่า อีกหนึ่งมองว่าสูงค่า
มุมมองความรักของสองหัวใจที่แตกต่าง....จะลงเอยรูปแบบใด




"ปล่อยฉัน...ฉันจะออกไป"
มือเรียวบางสลัดมือที่กุมอยู่จนหลุดแล้วถอยกรูด
กวาดสายตามองไปรอบห้องอย่างหวาดระแวง
ก่อนจะหยุดลงที่สีหน้าดูแคลนแกมเหยียดหยามของอีกฝ่าย

"คิดว่าฉันจะทำอะไรเธอหรือไง ?"
เสียงห้าวดังถามเยาะเย้ย ริมฝีปากกระตุกยิ้มหยัน
ดวงตาคมกริบมองใบหน้างามด้วยความรังเกียจขยะแขยง

"ฉันไม่ทำอะไรผู้หญิงอย่างเธอหรอก...ฉันไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสใช้มารยาหญิง
ขู่เรียกค่าเสียหายจากฉันแน่ ถึงแม้ว่าเธอจะให้ท่าฉันเองก็ตาม"

ฉาด!

นลินเหวี่ยงฝ่ามือประทับลงบนแก้มอีกฝ่ายโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด
ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ จิรภัทรเงยหน้าหัวเราะลั่น

"มันแทงใจดำนักหรือไงถึงได้ทำเป็นโกรธ...
มารยาสาไถยของพวกผู้หญิงฉันเจอมาเยอะแล้ว
ถ้ามีของแลกเปลี่ยนตอบแทนหน่อยก็คงคุ้มค่า
แต่ฉันไม่กล้าเสี่ยงกับครอบครัวของเธออีกแน่ วางใจได้
ฉันเอาเธอมาอยู่ที่นี่เพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนให้ไอ้น้องเลวของเธอ
มันเอาน้องสาวของฉันมาคืนเท่านั้น แต่ถ้ามันไม่เอารุ้งกลับมาคืน 
ก็อย่าหวังว่าฉันจะปล่อยมันไปง่ายๆ ไม่มีทางแน่ !"


เนื้อเรื่อง

 จิรภัทร หนุ่มหล่อ รวยล้นฟ้า อยู่ในวงสังคมชั้นสูง มีพร้อมทุกอย่าง เป็นคาสโนว่าที่ชอบเฟลิตกับสาวสวยไม่ซ้ำหน้า บังคับหยาดรุ้ง หรือรุ้ง น้องสาวให้แต่งงานกับนายเทพพงค์ เพราะเห็นว่ามีความเหมาะสมกับหยาดรุ้งทุกประการ หากแต่หยาดรุ้งเองนั้นมีคนรักอยู่แล้ว คือ ธีรวัช น้องชายของนลิน แต่เพราะฐานะที่แตกต่างกัน ทำให้จิรภัทรทำทุกอย่างเพื่อกีดกันความรักของน้องสาว อีกเหตุผลคือจิรภัทรเองไม่เคยเชื่อในความรัก เขาไม่เชื่อว่าธีรวัชจะสามารถดูแลหยาดรุ้งได้ดีกว่าตัวเขาเอง และคิดว่าธีรวัชวางแผนเพื่อที่จะปอกลอกน้องสาวของตน 

 เมื่อรุ้งทนมาตราการและความเผด็จการของพี่ชายไม่ไหว จึงหนีไปกับธีรวัช จิรภัทรไปตามน้องสาวที่บ้านของธีรวัชและได้เจอกับนลินพี่สาว และคิดว่านลินรู้ว่าธีรวัชพารุ้งหนีไปที่ไหน จึงจับตัวนลินไปไว้ที่คอนโดเพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนให้ธีรวัชนำรุ้งกลับมาคืน จิรภัทรทั้งกล่าวหา ว่าร้าย และด่านลินสารพัด ทำให้นลินทั้งเจ็บและจำคำพูดของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะไม่พูดตอบโต้จิรภัทร เพราะคิดว่ายังไงจิรภัทรก็พาลและไม่ยอมฟังเหตุผลของเธอ พฤติกรรมหลายอย่างของนลินและความใกล้ชิด ทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นกับจิรภัทร เขาพานลินไปขังไว้ที่บ้าน แต่ให้พักอยู่ที่บ้านคนสวนเก่าที่ทิ้งร้างมานาน ทั้งสองมีทะเลาะกันจนจิรภัทรปล้ำนลิน ธีรวัชพาหยาดรุ้งมาคืนและเกิดการชกต่อยกับจิรภัทรเกิดขึ้น นลินจึงต้องพาธีรวัชกลับบ้าน ส่วนหยาดรุ้งก็ยอมแต่งงานกับนายเทพพงศ์ เพราะทนเห็นคนรักเจ็บไม่ได้ แต่งานแต่งงานก็ต้องล่มเมื่อคู่ขาของฝ่ายเจ้าบ่าวบุกเข้ามายิงเจ้าบ่าวจนหยาดรุ้งโดนลูกหลงด้วย จิรภัทรรู้ว่าตัวเองตัดสินใจผิด น้องสาวที่แสนห่วงก็กลายเป็นไม่อยากเห็นเขาและเกลียดชังเขา ทั้งยังย้ายไปอยู่กับธีรวัชหลังจากออกจากโรงพยาบาล เมื่อรู้ว่าทำผิด และรู้ว่าใจของตนเองนั้นรักนลิน จิรภัทรจึงทำทุกอย่างเพื่องอนง้อและขอโทษนลิน แล้วนลิน ที่เจ็บปวดจากการกระทำที่เลวร้ายของผู้ชายคนนี้จะยอมให้อภัยทุกอย่างให้แก่เขาได้หรือไม่

หลังจากอ่าน

พล็อตเรื่องแบบนี้คงหนีไม่พ้นนิยายน้ำเน่าหล่ะค่ะ แต่สำนวนการเขียนของนักเขียนก็ทำให้อ่านได้เพลินๆ แบบว่า คุณพี่ภัทรขา...อะไรจะใจร้าย ปากเสีย และดูถูกคนจนซะขนาดนี้ค่ะเนี้ย เป็นเราจะอดใจไม่ชกหน้าคุณพี่ภัทรได้ไหมหนอ แต่ก็สมน้ำหน้า เป็นไงหล่ะ ทำสาวเจ้าเขาไว้เยอะ ปฏิบัติการง้อก็เลยแทบหืดขึ้นคอ แต่ดีหน่อยแกมีกองเชียร์คอยเสริมทัพบ้าง อุปสรรคเลยไม่ค่อยเยอะ อ่านไปก็ให้อารมณ์หมั่นใส้พระเอกจริงๆ 

ส่วนตัวชอบนิสัยของนางเอกค่ะ เชิญคุณพาลคุณว่ามาเหอะ ฉันจะเงียบ ไม่พูด ทำเฉยๆ ซะ เดี๋ยวคนพาลมันก็เส้นเลือดในสมองแตกเพราะความโมโหไปเองแหล่ะ ชนะเลิศศศศศค่ะ เอาความเงียบสงบความเคลื่อนไหว แต่อาจจะมีส่วนติดใจตอนท้ายนิดหนึ่งคืออยากจะให้มีฉากหวานๆ ของคู่พี่มากกว่านี้ มันน้อยไปหน่อยอะ 

สรุปเนื้อเรื่องก็แนวนิยายไทยหล่ะค่ะ ไม่ต้องเดา ไม่ต้องคิดอะไรมาก สำนวนภาษาของนักเขียนก็โอเคเลย เรื่องนี้อ่านได้เพลินๆ เรื่อยๆค่ะ






^.^ เรื่องนี้ให้คะแนนส่วนตัว 7+




Create Date : 26 มกราคม 2556
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2556 19:46:29 น.
Counter : 1437 Pageviews.

2 comments
  
พล็อตแนวนี้ขายได้ตลอดเลยล่ะค่ะ แม้จะบ่นว่าน้ำเน่า แต่ก็ยังอ่านอยู่นั่นเอง
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 28 มกราคม 2556 เวลา:15:14:05 น.
  
นานจนลืมเลยเล่มนี้
โดย: พิณณ์อวี IP: 115.67.6.29 วันที่: 28 มกราคม 2556 เวลา:15:48:39 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ช่อม่วงสีขาว
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



lozocatlozocat
สวัสดีค่ะ...."ช่อม่วงค่ะ" เนื่องจากชื่อของยูสเซอร์ "Aomnova" ที่แสดงบนโปรไฟล์มีผู้ใช้ 2 คนค่ะ แต่การอัพเดทข้อมูลใน Bloggang เป็นหน้าที่ของช่อม่วงเอง....เพื่อนๆที่เข้ามาเยือนบล็อกนี้อย่าลืมทักทายกันบ้างนะค่ะ @@@@@@@@@@ . . . . . . . . . . . . . . . . . บางครั้งกาลเวลาก็สามารถช่วยให้เราได้ลืมบางเรื่องได้...จนกลายเป็นเพียงแค่ความทรงจำหนึ่งของเรา....เท่านั้น
lozocatlozocat
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
MY VIP Friend