สิงหาคม 2548
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
26 สิงหาคม 2548

หมอดมยาผู้ี่น่ารัก

หมอผ่าตัดที่ทำงานในโรงพยาบาลใหญ่มักมีวันที่ตัวเองเข้าผ่าตัดสัปดาห์ละ 1-2 วันแล้วแต่ว่าจะมีคนไข้มากน้อยแค่ไหน เมื่อวานผมทำผ่าตัดไป 4 รายคือ มะเร็งเต้านม เนื้องอกเต้านม นิ่วในถุงน้ำดี และปลูกถ่ายหนังที่เท้า ใช้เวลาไม่นานครับ บ่ายโมงกว่าๆก็เรียบร้อย โดยทั่วไปผมเริ่มทำผ่าตัดเช้าที่สุดที่เป็นไปได้คือประมาณ 9 นาฬิกา เหตุผลคือการผ่าตัดต้องทำงานเป็นทีม มีทีมหมอวิสัญญีหรือหมอดมยา และทีี่มพยาบาลห้องผ่าตัด ดังนั้นทุกฝ่ายต้องพร้อมก่อนจึงจะทำงานได้ครับและแน่นอน
ถ้าใครคนใดมาสายก็จะทำให้การทำงานล่าช้าไป ส่วนวันนี้ผมก็ต้องกลับเข้าห้องผ่าตัดอีกเพราะมีคนไข้ค้างอีก 4 รายเป็นมะ้ร็งที่ลำไส้ใหญ่หนึ่งราย มะเร็งที่ทวารหนักอีกหนึ่งราย ที่เหลือคือเนื้องอกเต้านม และลำไส้อุดตัน ผมเริ่มผ่าตัด 9.30 น จนกว่าจะเสร์จหมดก็ย่างเข้าไปสามทุ่มครับ นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกของหมอผ่าตัดที่ทำงานในโรงพยาบาลใหญ่ บางรายต้องทำผ่าตัดดิืดต่อกันนานกว่า 10-12 ชั่งโมงต่อหนึ่งราย ฟังดูแล้วน่าเหนื่อยแทนนะครับ คนไข้ผมสองรายแรกต้องใช้เวลาพอควรครับ รายแรกสองชั่วโมง ส่วนมะเร็งทวารหนักก็สามชั่วโมงเศษ หมอผ่าตัดบางครั้งเวลาพักก็มีไม่มาก สมัยยังเป็นแพทย์ประจำบ้านเวลาที่ทานข้าวมีประมาณไม่ถึงสิบนาที ก็คือช่วงที่เจ้าหน้าที่เข็นเตียงคนไข้ที่ผ่าเสร็จกลับไปแล้วนำผู้ป่วยอีกรายเข้าห้องจนปัจจุบันติดนิสันทานอาหารเร็วมาจนทุกวันนี้ครับ
ถ้าเราสนุกกับการทำงาน งานแบบนี้ก็ไม่เหนื่อยมากครับ โดยเฉพาะผลตอบแทนที่ได้น่าชื่นใจมากเมื่อคนไข้ที่เราผ่าตัดกลับบ้านไปแล้วมาหาเราตามนัดพบว่าผลการรักษาเรียบร้อยดี แค่นี้เราก็สุขใจครับ คนไข้ชาวบ้านๆบางทีก็ชอบนำขนมที่ตนเองทำหรือนำของฝากน่ารักๆเช่นไข่ไก่ มาให้หมอดูแล้วปลื้มใจดีครับ สิ่งเล็กๆน้อยๆที่แสดงถึงน้ำใจที่เขาตอบแทนมาให้เรานี่แหละที่หล่อเลี้ยงวิชาชีพหมอผ่าตัดอย่างผมให้สามารถปฎิบัติหน้าที่ได้อย่างดีเสมอมา
ตอนค่ำๆก่อนที่ผมจะผ่าคนไข้รายสุดท้ายราวๆทุ่มเศษก็พบกับแพทย์เวรที่เป็นเพื่อนกันมาผ่าตัด ผมก็ถามว่ามาทำเคสอะไร เพื่อนก็ตอบว่าไส้ติ่ง แต่ผมแปลกใจที่ทำไมคนไข้เข้าไปนานแล้วยังไม่ได้ทำเสียที พอเข้าไปดูในห้องก็พบว่าหมอดมยาที่ชื่อว่า โอ๋ กำลังง่วนทำผ่าตัดอยู่ ผมก็แปลกใจ พอเข้าไปใกล้ๆหมอโอ๋ก๋บอกว่าตอนแกทำงานที่โรงพยาบาลชุมชนแกชอบผ่าตัดมากก็เลยช่วยหมอเวรทำ ลองนึกดูหมอดมยาหลังจากทำให้คนไข้หลับก็เข้ามาทำผ่าตัดดูน่ารักดีจริงๆ นี่แหละหมอที่ทำงานทุ่มเทให้กับโรงพยาบาลช่วยเหลือกันเพื่อประโยชน์ส่วนรวม ผมก็ดีใจที่มีเพื่อนร่วมงานที่ดีทำให้เราสนุกกับการทำงานไม่ว่าจะเหนื่อยสักเท่าใดก็ตาม จริงๆแล้วสมัยผมไปทำงานที่โรงพยาบาลชุนชนที่มีหมอสองคนก็ทำแบบนี้ครับหลังจากให้ยาชาที่หลังเสร็จก็มาทำผ่าตัดต่อทำให้นึกถึงสมัยก่อนครับ วันนี้เหนื่อยมากแล้วขอไปพักผ่อนก่อนนะครับ


Create Date : 26 สิงหาคม 2548
Last Update : 27 สิงหาคม 2548 6:55:18 น. 7 comments
Counter : 1627 Pageviews.  

 
คุณหมอ

ตามมาขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่ช่วยตอบเกี่ยวกับยาโรแอคคิวเทน นะคะ

ขอบคุณค่ะ

ป.ล. อ่านข้อความข้างบนแล้วน่ารักจังค่ะ เคยผ่าตัดมาเหมือนกัน ไม่อยากกลับไปเปลี่ยนยาปีหน้าเลย กลัวเจ็บ คุณหมออยู่โรงพยาบาลอะไรเหรอคะ


โดย: ฟากฟ้าและดวงดาว IP: 202.13.5.157 วันที่: 27 สิงหาคม 2548 เวลา:9:03:46 น.  

 
อ่านข้อความด้านบนแล้วเหนื่อยแทนแต่ก็รู้สึกปลื้มใจจังค่ะ เวลาที่มีเพื่อนร่วมงานดี ๆ ก็เหมือนเป็นการทำให้เรามีพลังในการทำงาน ทำสิ่งดี ๆ มาก ขึ้นนะคะ อมยิ้มกับความน่ารักของคนไข้คุณหมอด้วยค่ะ เข้าใจความรู้สึกของคุณหมอแล้วว่าเวลาเรามีน้ำผลไม้ไปฝากคุณหมอเวลาไปทำฟัน คุณหมอรู้สึกยังไง ดีจังนะคะ ปลื้มใจทั้งคนให้คนรับ


โดย: 2die4 IP: 210.203.178.189 วันที่: 27 สิงหาคม 2548 เวลา:22:48:49 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ถึงตอนนี้หายเหนื่อยรึยังคะ

:)


โดย: nuipoleon IP: 203.151.140.120 วันที่: 28 สิงหาคม 2548 เวลา:17:59:18 น.  

 
สวัสดีคุณหมอครับ


โดย: Athlons วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:21:31:51 น.  

 
เราไม่ได้เป็นหมอ แต่ก็ชอบดมยา


โดย: buo วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:21:03:26 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งมากครับ....Extern KKU ครับ


โดย: MaDioW IP: 202.12.97.100 วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:35:40 น.  

 
เป็นการทำงานที่ดูอบอุ่นดีจัง


โดย: Abijan วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:01:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

drstit
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ศัลยแพทย์ทั่วไป หรือหมอผ่าตัดครับ ไม่ใช่หมอผ่าตัดเสริมสวยแต่ผ่าช่องท้อง ลำไส้ ถุงน้ำดี และอื่นๆครับ
[Add drstit's blog to your web]