เมื่อสำราญบานใจก็เฮกัน..ยามเศร้าพลันซึมเซ็ง ไม่เป็นไร..
Group Blog
 
All blogs
 

ปีหมูก็ปีของฉันแท้ๆ ไหงมันมีแต่เรื่องร้ายๆนะเนี่ย

ไม่เข้าใจเลยค่ะว่า การที่ปีเกิดตามนักษัตรเวียนมาครบรอบเนี่ย เหตุไฉน ถึงมีแต่เรื่องร้ายๆ เรื่องเศร้าๆเกิดขึ้นติดต่อกันต่อเนื่องมาหลายเดือนแล้ว กับคนเกิดปีอู๊ดๆอย่างดิฉัน..
ไล่เรียงมาตั้งกะปีใหม่ ที่วันหยุดก็น้อยผิดปกติไปจากทุกๆปี งานการก็ขลุกๆขลักๆ ลูกค้าก็หดหาย ให้ดิชั้นนั่งตบยุงเล่นเน็ตได้ทั้งวี่ทั้งวัน (ไม่ใช่เรื่องดีนะคะ..เพราะเจ้านายอาจเห็นเราเกะกะไม่มีประโยชน์ แล้วก็เลิกจ้างเราได้)
ไอ้เรื่องสถานการณ์บ้านเมืองก็..อย่าไปพูดถึงดีกว่า เอาเป็นว่า เมื่อไรเสดถะกิจดี งานการก็จะไหลมาเทมาเองล่ะค่ะ ตอนนี้ก็ร้องเพลงรออย่างอดทนไปก่อน
พอช่วงวันเกิดตัวเอง อุตส่าห์ไปทำบุญทำสังฆทานที่วัดกับป๊ะป๋าสุดที่รัก ไม่คิดเลยว่าจะเป็นการทำบุญร่วมกันครั้งสุดท้าย....อย่างน้อย ชาติหน้าเราก็คงมีบุญได้เกิดมาร่วมชาติกันอีกนะคะพ่อ..สู่สุคติค่ะ
กำลังทำใจให้สงบๆอยู่ งานการก็เริ่มกระเตื้องขึ้นมาบ้างแล้ว เดือนนี้ที่ออฟฟิศถูกญี่ปุ่นบุกค่ะ....ลูกค้ามาเนืองแน่น เต็มตลอดเดือนพฤษภาเลย จะว่าดีก็ดีค่ะ..อย่าให้ใครมากวนสถานการณ์ให้ขุ่นอีกเลย เจ้าประคู้น เด๋วเป็นแบบปีใหม่ที่ดังตู้มตั้งกะวันส่งท้ายปีล่ะก็ ...บรรดายุ่นทั้งหลายจะเปิดแน่บไม่มาอีกนานเลยค่ะ
คุณชายสุดที่รักช่วงนี้ยังกับสาวใหญ่วัยทอง อารมณ์แปรปรวนตลอด ขอละไว้ในฐานที่เข้าใจ(คนเดียว)ละกันค่ะ ว่า..ฮึ่มๆ จำไว้เลย..แค้นนี้ต้องชำระ !!
สุดๆก็วันนี้ล่ะค่า...โดนหมากัด.ง่ะ!! ร้อยวันพันปี ไม่เค้ย ไม่เคย วันนี้ก็เลยโดนซะ ซ้ายหมับ ขวาหมับ ทั้งสองขาเลยค่ะ..แสบมากไอ้ตัวดี เจ้าของมันก็น่าโดนต่อยเหมือนกั๊น ไหนว่าดูอยู่ เรียบร้อยดี แล้วพุ่งมาจากไหนฟะ หลบก็ไม่ได้ หนีก็ไม่ทันอยู่ดี เฮ่อ...โดนฉีดยาไปสามเข็มแว้วววว
ยังเหลืออีกห้าเข็มนะเนี่ย...เข็มเล็กจิ๊ดเดียว ไหงแขนบวมได้หว่า..
เอาละรายการบ่นไร้สาระก็จบลงแล้ว หากสถานการณ์เริ่มสงบและมีแววดีเมื่อไร ก็จะกลับไปอัพบล๊อคฟุตบอลใหม่นะคะ (สงสัยต้องรอฤดูหน้าโน่นแหละ ฤดูนี้จบข่าวแล้วค่ะ )




 

Create Date : 29 เมษายน 2550    
Last Update : 29 เมษายน 2550 22:45:35 น.
Counter : 172 Pageviews.  

ป้ารักเอ็งนะ เจ้าแกฟเฟอร์เอ๊ย..

วันนี้เป็นวันจันทร์ธรรมดาๆ ที่งานยุ่งแต่ต้นสัปดาห์เหมือนปกติ ชีวิตการทำงานที่แสนวุ่นวายและยุ่งเหยิงดำเนินไปเรื่อยๆ ตามครรลองของมัน ทำปากหวานใส่ลูกค้าบ้าง ทะเลาะกับน้องๆบ้าง ก็เป็นอย่างนี้มาตลอด ยังแอบคิดว่าเมื่อไรมันจะจบสิ้นกันซะที
เจ้าชีวิตอันแสนวุ่นวายและมีแต่ปัญหาให้ขบคิดต้องแก้ไขไม่รู้จบ
ย่ำค่ำ ใกล้จะกลับนิวาสถานก็ยังไม่วายเว้น มีเรื่องแสนจะกระจ้อยร่อยให้ต้องถกเถียงกับคุณชายที่มีจิตใจร้อนรนกระวนกระวายเป็นนิจสิน เฮ้อ..พร่ำเป็นถ้อยคำสำนวนนิยายก่อนปี2500 จริงๆเล้ยเรา..ฮีๆ..
ใครเลยจะคิดว่า ชีวิตอันน่าเบื่อน่ารำคาญตลอดทั้งวันที่ผ่านมา กลับมีเรื่องราวที่ทำให้หดหู่และเศร้าหมองอย่างไม่ทันตั้งตัว เมื่อได้รู้ว่าเด็กน้อยตาดำๆที่เพิ่งจะเกิดมาชมโลกได้ไม่ถึงปี กำลังต่อสู้กับโรคร้ายที่จู่โจมเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราดไม่คาดคิด น้องแกฟเฟอร์ลูกชายของรุ่นน้องที่ทำงาน ที่คบหานับถือกันเป็นพี่เป็นน้อง สนิทสนมเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน กำลังป่วยหนัก
ด้วยโรคที่ใครๆได้ยินก็ต้องหวั่นใจ ยุงตัวร้าย มันมากัดหลานเราเมื่อไรไม่มีใครรู้ หลานเป็นไข้สูงอยู่สองวัน ไปเมโยหมอบอกว่า หลานป่วยเป็นปอดอักเสบ ทานยา ดูอาการแล้วไม่ดีขึ้น เปลี่ยนไปรพ.เด็ก แล้วในที่สุดก็ไปที่บำราศ เพราะหมอพบว่าหลานมีเชื้อไข้เลือดออกด้วย...แม่ของหลานไม่เป็นอันทำอะไร ไม่หลับไม่นอน น้องชายเราก็แทบไม่เป็นอันทำงาน จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว เพราะหมอบอกว่า ไม่สามารถรับประกันได้เพราะเด็กอายุน้อยเหลือเกิน เกรงว่าจะต้องทำใจไว้ล่วงหน้า
ไม่จริงใช่ไหม หลานฉันออกจะอ้วนท้วนและแข็งแรง ไม่เคยเจ็บป่วยอะไร น่ารัก แก้มยุ้ย ผมดกดำ จิ้มลิ้มเป็นที่สุด สายตาที่แม่ของหลานและเจ้าน้องตัวดีเป็นประกายทุกครั้งเมื่อพูดถึงลูก เจ้าน้องฉันคนนี้ ช่วงที่แฟนของมันท้องนั้น..เกเรเหลือเกิน ทำให้เมียช้ำใจเพราะมีหญิงอื่น..ฉันต้องคอยปลอบใจ ให้กำลังใจ เพราะเธอทนไม่ได้ แทบจะขอแยกทางกันไปเลยทั้งที่ท้องอยู่นี่ล่ะ ฉันก็อยากให้หลานฉันมีครอบครัวที่สมบูรณ์ ได้แต่พร่ำบอกว่าให้อดทน เพราะฉันคิดว่า เจ้าน้องชายฉันมันคงหลงผิดชั่วครู่ชั่วคราว ด้วยลำพังพื้นนิสัยแล้วไม่ใช่คนเจ้าชู้โดยสันดาน ยังดีที่เธออดทนได้ พอคลอดออกมาเห็นหน้าลูกชายแล้ว เจ้าน้องตัวดีก็บอกว่า รักลูกเหลือเกินแล้วกลับมารักแม่ของลูกเหมือนเดิม มากกว่าเดิมด้วยซ้ำ
แล้วทำไมล่ะ..ในเมื่อพ่อกับแม่ฝ่าฟันอุปสรรคกันมาถึงขนาดนี้แล้ว จากที่ลำบากยากเข็ญมาด้วยกัน จนมีโซ่ทองคล้องใจสุดแสนจะน่ารัก ทำไมพระเจ้าถึงอยากจะพรากโซ่ทองเส้นนี้ไปจากชีวิตของเขาทั้งสองคนอีก น้องของฉันคุยกับฉันเรื่องอาการของลูกด้วยดวงตาที่แดงก่ำ ลูกผู้ชายคนหนึ่ง รักลูกอย่างที่สุด ทำใจไม่ได้ที่จะต้องสูญเสียสิ่งที่เป็นดังแก้วตา เจ็บปวดที่ได้ยินได้เห็นลูกทรมานด้วยอาการต่างๆนานา น้องชายเอ๋ย..พี่ละอยากจะแบ่งชีวิตที่แสนจะยืนยาวให้กับหลานได้จริงๆ ถ้าการมีชีวิตที่ได้เป็นที่รักของใครๆแม้จะเป็นช่วงสั้นๆก็มีความสุขยิ่ง ดีกว่าอยู่ยาวนานโดยไร้ซึ่งความสุข ทำได้แค่ปลอบใจน้องว่า ..หลานของพี่คงแข็งแรงพอ ที่จะฝ่าฟันกับโรคร้ายนี้ไปได้...เพราะกำลังใจและความรักจากพ่อแม่รวมทั้งพี่ป้าน้าอาที่รักหลาน จะส่งใจและอธิษฐานให้หลานที่รักหายป่วยในเร็ววันนี้ ..ป้าอยากเห็นหลานเติบโต..ได้เตะบอล ได้ไปเป็นเพื่อนป้าดูบอลเหมือนกับที่พ่อของหลานไปเป็นเพื่อนป้าทั้งที่เชียร์คนละทีมกัน.. จริงๆนะเจ้าแกฟเฟอร์เอ๊ย...สู้เค้านะลูก..ป้าจะรอนะ..




 

Create Date : 29 สิงหาคม 2549    
Last Update : 29 สิงหาคม 2549 0:22:06 น.
Counter : 78 Pageviews.  


takiendeutsch
Location :
นนทบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แนะนำตัวจ้ะ เป็นหญิงไทยใจกล้าชื่อต้น..อายุก็ปาไปสามกว่าแล้ว มีความสุขง่ายๆแค่ได้อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง คุยกับเพื่อน แล้วก็ดูบอลให้หัวใจเต้นแรงๆ(เวลาลุ้น) ยินดีคุยกับแฟนบอลคอเดียวกันทุกรุ่นจ้ะ
Friends' blogs
[Add takiendeutsch's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.