ดั้นด้นค้นหาคุณธรรม

The Photo Library

DSCF_6179.jpg
DSCF_6183.jpg
DSCF_6226.jpg
DSCF_6246.jpg
DSCF_6248.jpg
DSCF_6270.jpg
DSCF_62506.jpg



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วได้เดินไปย่านเก่าแห่งหนึ่งและนึกไม่ถึงว่าจะได้ภาพเหล่านี้มาซึ่งในยุคนั้นบ้านเมืองยังสงบไม่มี Covid - 19 - Omicron อะไรทั้งนั้นคิดไปคิดมายุคก่อนนี้ดีกว่ายุคที่มีโรคระบาดหรือที่เรียกให้โก้ ๆ ว่า New normal life มากมาย

ความบางตอนจากหนังสือ วิมุติรัตนมาลี

ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงเป็นที่ พึ่งแห่งสัตวโลกทั้งหลายในอดีตชาติล่วงแล้วแต่หนหลัง ครั้งศาสนาสมเด็จพระนารทสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นพระองค์ผู้ทรงเป็นพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นชฎิลเศรษฐีมีทรัพย์สมบัติ มหาศาลแม้พิมพาข้าพระบาทนี้ก็ได้เป็นภรรยาของเศรษฐีนั้นนามว่า อนิมิต ตาเศรษฐีนี ครองฆราวาสสมบัติเป็นสุขอยู่ทุกทิวาราตรีกาลวันหนึ่ง ชฎิลเศรษฐีสามีเกิดปัญญาพิจารณาเห็นว่าความสุขในฆราวาสวิสัยเป็นความสุข ไม่เที่ยงแท้แน่นอนปรารถนาความ

สุขชั่วนิรันดร์ จึงออกไปบวชเป็นดาบสประพฤติพรตพรหมจรรย์บำเพ็ญสมถกรรมฐานอยู่ในอรัญ นางอนิมิตตาภรรยาอุตส่าห์เดินทางติดตามไปครั้นได้เห็นสามีบวช เป็นดาบสแล้ว ก็มีจิตผ่องแผ้วโสมนัสอนุโมทนาตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ก็อุตส่าห์ปฏิบัติรับใช้ นำเอาอาหารทูนเหนือศีรษะออกไปถวายแก่พระดาบสผู้สามีมิให้ต้องลำบากด้วยปัจจัย 4 แต่ประการใดโดยตั้งใจจะสนับสนุนเกื้อกูลให้ท่านดาบส รีบเร่งบำเพ็ญให้สำเร็จโดยไวสมัยนั้น ยังมีนางกินรีตนหนึ่ง เกิดความเลื่อมใสในองค์ดาบสจึงมาสู่อาศรมเพื่อประสงค์จะถวายนมัสการซึ่ง บาท

แห่งดาบสผู้ทรงพรตพรหมจรรย์ ก็บังเอิญเป็นเวลาที่นางอนิมิตตาเศรษฐีนีซึ่งเป็นโยมอุปัฏฐากนำเอา อาหารทูนเหนือศีรษะมา เห็นนางกินรีนั่งอยู่ในกุฎี จึงเกิดความเข้าใจผิดกล่าวต่อว่าดาบสด้วยความโกรธและน้อยใจว่าข้าแต่ท่านดาบส แต่เดิมทีสิ ท่านเห็นโทษในฆราวาสวิสัยจึงได้หนีออกจากเคหา ทิ้งข้ามาบวชอยู่ในป่า ข้านี่หรือก็มาสำคัญว่า ท่านบวชจริงจึงอุตส่าห์นำอาหารออกมาถวาย ต้องเดินทางไกลด้วยความลำบากหนักหนาเออบัดนี้ท่านมาผูกปฏิพัทธ์เสน่หากับด้วยนางกินรีรูปงามอยู่ในป่านี้อย่างมีความ สุขในโลกีย์โอหนอ ! ไม่

ควรเลยที่ท่านจะมาล่อลวงเราให้เป็นบาปช้าลามกอนิมิตตาเจ้ากล่าวด้วยความ เข้าใจผิดฉะนี้แล้ว ก็รีบออกมาจากป่าแม้ท่านดาบสจะพยายามชี้แจงแสดงความจริงอย่างใด ก็ไม่เชื่อฟังทั้งสิ้นตั้งแต่ วันนั้นมา นางก็ละเลยมิได้นำพาว่าจักเป็นเช่นไรปล่อยให้ดาบสผู้สามีอด ๆ อยาก ๆ ด้วยขาดปัจจัยสี่ข้าแต่พระองค์ผู้เคยทรงเป็นสวามีโทษผิด แห่งพิมพาข้าพระบาทนี้หากจักพึงมีในชาตินั้น โดยความเข้าใจผิดตัดพ้อต่อว่าแล้วปล่อยให้อดอยากซึ่งเป็นการแกล้งให้พระองค์ลำบากแล้วไซร้ ขอองค์สมเด็จพระจอมไตรโลกนาถจงทรงพระกรุณาอดโทษให้แก่ข้าพระบาทชื่อว่า พิมพา ซึ่งจักขอถวายบังคมลาเข้าสู่นิพพานในวันนี้เสียเถิดพระเจ้าข้า

หมายเหตุ...หนังสือ วิมุติรัตนมาลีเป็นหนังสือที่ยาวมาก รจนาโดย พระพรหมโมลี วิลาศ ญาณวโร ป.ธ 9 ตัว
ตัวเราเองมีอยู่เล่มหนึ่ง ยังอ่านไม่จบเลย เล่มหนาปึ๊กเลย ต้องค่อย ๆ อ่านวันละนิด - ละนิด แฮะ...แฮะ...แฮะ แต่ว่ายิ่งอ่านก็ยิ่งสนุกน่ะ ถ้าจะให้พิมพ์ลง(เนท)สงสัยต้องใช้เวลาตลอดชีวิตเลยเชียวแหละ

 


Create Date : 15 มกราคม 2565
Last Update : 15 มกราคม 2565 20:58:41 น. 0 comments
Counter : 212 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

suchu
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เงียบ ๆ และชอบสันโดษ ไม่พูดมาก ไม่พูดเพ้อเจ้อ ไม่ชอบคุย



https://leemupai.tumblr.com/post/167978216820/in-bangkok-1900


IMG0813 L

[Add suchu's blog to your web]