* Forever Morning *
<<
เมษายน 2550
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
14 เมษายน 2550

สงกรานต์ - วันหยุดที่สุดเหงา

สงกรานต์ 2550
ยังคงไม่ชินกับการอยู่คนเดียว

ผ่านมา 4 เดือนแล้ว งานยุ่งสุดๆ ตั้งแต่ปลายปีทำให้อยู่มาได้อย่างสบายตัวสบายใจ
คอลัมน์ใหม่ๆ กิจกรรมสนุกๆ เพื่อนกลุ่มใหม่ดูดเอาเวลาในชีวิตไปจนหมด
จนคิดว่าสุขสบายดีแล้ว
แต่จริงๆ แล้ว ... ไม่เลย
.............

ช่วงวันหยุดยาวเป็นด่านที่สาหัสที่สุดที่จะต้องผ่านไปให้ได้

จากที่ปกติต้อง ออกก่อน กลับทีหลัง ชาวบ้านเสมอ
ตอนนี้กลายเป็นถูกทิ้งให้อยู่กับเมืองร้าง
ทุกคนหนีออกไปมีความสุขข้างนอกกันหมด
........

บางทีการยอมรับและยอมอยู่กับความเศร้ามันก็ง่ายกว่าทำเป็นมองไม่เห็นมัน
อยู่บ้านเฉยๆ คนเดียว นั่งเปิดเพลงฟัง
เปิดแม่งทุกเพลงเลยที่ทำให้คิดถึง
เหงาซะให้พอ เหงามากเข้า เดี๋ยวมันก็เหงาจนเบื่อไปเอง

พ้นวันหยุดนี้ไปก็สบายแล้ว
แค่ต้องผ่านมันไปให้ได้เท่านั้น
เดี๋ยวชีวิตก็จะกลับไปยุ่งเหมือนเดิม
มีคอลัมน์ต้องปิดชนิดไม่มีวันจบสิ้น
มีสัมภาษณ์ที่ต้องนัด มีคนที่ต้องพบ มีคำถามที่ต้องตั้ง มีเทปที่ต้องถอด
มีชีวิตคนอีกมากที่ต้องเข้าไปข้องเกี่ยว ไปเสนอหน้า

แล้วเดี๋ยวก็จะลืมความเหงาในวันหยุดยาวนี่ไปเอง

.........

ไล่ฟังเพลงไปทีละเพลง
แต่ละเพลงเก็บข้อมูลไว้ต่างกัน

เพลงแรก ของ Velvet Peach Seven - ไม่รู้ชื่อเพลง

ฟังเพลงนี้ครั้งแรกในงาน Fat Fest. ปี49
วงนี้เป็นวงอินดี้ญี่ปุ่นที่ป๋าเต็ดหมายมั่นปั้นมือมาก แต่คนกลับมาดูน้อยกว่าที่คิด
ยืนกับเค้าอยู่หน้าเวที เพลงอื่นก็ฟังเพลินๆ ดี
แต่พอเพลงนี้ดังขึ้น เหมือนทุกจังหวะ ทุกเมโลดี้มันคลิก
มันเพราะไปหมด
ยืนกอดคอกัน โยกตามจังหวะเพลง ฟังไปจนกลางเพลงก็เริ่มฮัมตามได้
การแสดงจบออกมา รีบพากันเดินมาตามซื้อซีดี
มีทั้งหมด 4 เพลง

"เริ่มสนุกล่ะสิ"
เค้าหันมาถาม เพราะตอนแรกไม่อยากมา แต่โดนลากมา
พอมาแล้ว กลับกลายเป็นความทรงจำที่น่าประทับใจที่สุดฉากหนึ่ง

ที่ทำให้เหงาจี๊ดใจได้มากที่สุด ฉากหนึ่ง

เปิดเพลงฟังกันตามทางที่กลับมา นั่งลุ้นกันว่าเพลงนี้จะมีอยู่ในอัลบั้มที่ซื้อมาไหม
....แล้วก็มีจริงๆ อยู่เพลงที่ 3

"เพราะเนอะ"
หันไปยิ้มกัน เป็นวินาทีที่แฮปปี้มาก เหมือนชีวิตนี้ไม่เคยรู้จักว่าความทุกข์เป็นยังไง

ทำนองเพลงออกจะเศร้า แต่เพราะจับจิต
เป็นเพลงที่ให้อารมณ์หวนคิดถึงอดีต
เป็นความคิดถึงที่มีความสุข
ภาพในตอนนั้นถูกบันทึกแบบโมโนโทน
ดูเก่าๆ เหมือนสีชา

แว่บหนึ่งในตอนนั้นคิดขึ้นมาว่า ถ้าเกิดมีวันต้องเลิกกัน เพลงนี้จะต้องทำให้เศร้ามาก
เพราะมันเพราะมาก
...
แล้วก็เป็นจริง

รถยังคงวิ่ง ถนนยังคงทอดยาวไกล
เพลงนี้ยังคงบรรเลงอยู่ในช่วงเวลานั้น
ฉายภาพในงานแฟต หน้าเวทีคอนเสิร์ต นักร้องใส่สูทพรมนิ้วลงบนสายกีต้าร์ ต่อคิวซื้อซีดี

และจบลงตรงรอยยิ้ม

..........

เพลงที่สอง วิน ศิริวงศ์ - ไม่รู้ชื่อเพลง

"เพราะมั๊ยเพลงนี้" เค้าหันมาถาม
เร่งเสียงเพลง
รถขับอยู่บนถนนรัชดา ขึ้นสะพานข้ามแยก มุ่งหน้าฟอร์จูนทาวน์
อากาศข้างนอกดีมาก เป็นวันฟ้าใส อารมณ์ดี
เรากำลังขับรถไปกินไอศกรีมสมุนไพรถ้วยละ 15 บาท เลือกได้ 4 รส ที่โกลเด้นเพลสกัน

"ว่างมากเลยเนอะ" เค้าหันมาหัวเราะ
"ขับรถไปกินไอติมถ้วยละ 15 บาท...
...ค่าน้ำมันเท่าไหร่รู้มั้ยเนี่ย!"
เสียงดุ แต่หน้ายิ้ม

รถไม่ติดเลย รถวิ่งฉิวอยู่บนถนนโล่งๆ สายยาว มีต้นปาล์มสองข้างทาง
ท่อนโซโลกีต้าร์พีคมาก--เพราะมาก

ไม่มีความหมาย...หากว่ามันไม่อาจคืนย้อนเธอมาใหม่
ก็ไม่เหลือความต้องการ ต่อให้สักเท่าไหร่
อะไรก็คงไม่น่าสนใจ...

ไม่มีความหมาย...โลกที่ไม่มีเธอก็เหมือนไม่มีใคร
อยากจะขอให้เธอนั้นเปลี่ยนใจได้มั้ย...
ช่วยอยู่ กับฉัน ได้มั้ย...หากว่าฉันยังมีความหมาย


เพลงจบ หันไปกดรีพีทอีกครั้ง
"ทำไม? ชอบเหรอ?" เค้าถาม
"อืม...เพราะดี"
"เหรอ" ยิ้มกว้างดีใจ
"ของใครน่ะ"
"วิน ศิริวงศ์"
.....
"สู้ กลับมา ของ ทูเดย์สอะโกคิดส์ได้มั้ย?"
หยุดคิดนิดหนึ่ง
"เกือบ"
"เหรอ" ยิ้มดีใจอีก "ยังไง"

"ทำนอง เนื้อเพลง ลงตัวสุดๆ"
"ฟังได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อเลยเนอะ" ยิ้มอีก พี่แกชอบมากจริงๆ

เปิดอีกที

เพราะเธอบอก...ความจริงที่ฉันรับมันไม่ไหว...

เค้าร้องคลอตาม
"เขาร้องว่า รอเธอบอก...ความจริงที่ฉันรับมันไม่ไหวต่างหาก"
"ใครบอก!" กดรีพีท เร่งเสียง "อ่ะ ฟังดีๆ"

เพราะเธอบอก...

เออ... เพราะเธอบอก จริงๆ ด้วย!
แต่ไม่ยอม
"เห็นมั้ย... รอเธอบอก..."
เค้าทำหน้ายุ่ง เถียง
"ฟังยังไงเนี่ย! ก็เค้าร้องว่า เพราะเธอบอก..."
"รอเธอบอก!"
"ตามใจ!"

ทั้งๆ ... ที่รักเธอ ... จนหมดใจ ...
ถ้าหากฉันเสียเธอไป ... อะไรๆ ก็
ไม่มีความหมาย


ไม่ว่าจะ รอ หรือ เพราะเธอบอกก็ตาม

ไม่มีความหมาย
โลกที่ไม่มีเธอก็เหมือนไม่มีใคร


เป็นภาพที่ฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถนนริมทางด่วน ต้นปาล์มสองข้างทางวิ่งเป็นเส้น
บ่ายวันอาทิตย์ รถวิ่งฉิว อากาศดี ท้องฟ้าใส
เพลงเพราะ--ที่เพราะพอๆ กับ กลับมา ของทูเดย์สอะโกคิดส์
คนสองคน นั่งฟังเพลง ฟังซ้ำแล้วซ้ำอีก
ตามองตรงไปข้างหน้า มุมปากยิ้ม

เราจะขับรถไปกินไอติมสมุนไพรถ้วยละ 15 บาทกัน

...........

เพลงที่สาม เพลงบรรเลง ไม่รู้ของใคร - ไม่รู้ชื่อเพลง

เพลงบรรเลงนี่สาหัสสุด
เหมือนที่เคยบอกไว้ในหัวข้อที่แล้ว
ยิ่งฟังเนื้อไม่ออก ยิ่งไม่มีเนื้อร้องกำกับ
ยิ่งอินง่าย

เพลงนี้บรรจุเอาไว้แต่ภาพรอยยิ้ม
ไม่ว่าจะในร้านจุฑารส สยาม
ในร้านบะหมี่เกี๊ยวฮ่องกง สยาม
ในร้านอินเตอร์ สยาม
ยามาเนะ สยาม
ฟูจิ โอโตยะ พารากอน
และอีกหลายๆ ร้าน

เรากินข้าวเย็นด้วยกันทุกวัน
ย้ำ
ทุกวัน

เสาร์อาทิตย์จะเพิ่มมื้อเที่ยงมาด้วย

ร้านโปรดของเราคือ Home Made ซึ่งปัจจุบันกลายเป็น My Place และย้ายไปอยู่ทองหล่อ
เหมือนจะยืนยันว่า ทุกสิ่งเปลี่ยนไป ตลอดเวลา

เค้าชอบสปาเกตตี้เบคอนผัดพริก อร่อยเด็ดมาก
จะให้ครบสูตรต้องสั่งมากินกับขนมปังอบชีส
เวลากินทีจะทำหน้ามีความสุขมาก
บางทีก็กินกับชาเย็น
จบมื้อค่อยสั่งเค้ก

เค้าชอบสั่งเค้กไวท์ช็อค เราชอบสั่งเค้กชาเย็น
สั่งเสร็จ ก็ไปแย่งไวท์ช็อคของเค้ากิน

เค้าชอบกินเค้กแบล็คฟอเรสต์ของกัลปพฤกษ์มาก
เราไม่เคยชอบเลย กินให้ตายก็ไม่อร่อย

เดี๋ยวนี้ จู่ๆ แบล็คฟอเรสต์ก็เกิดอร่อยขึ้นมา
มันเป็นรสชาติของความคิดถึง

........

เพลงที่สี่ ที่ห้า ที่หก ยังคงบรรเลงอยู่
แต่ไม่เขียนแล้ว เมื่อย

ต่อให้เล่นอีกสักกี่สิบกี่ร้อยเพลง
ก็คงไม่มากพอจะเก็บความทรงจำทั้งหมดเอาไว้

ความทรงจำตลอด 4 ปีออกจะเยอะเกินไปที่จะลืมได้ในเวลาแค่ 4 เดือน
บางทีการเรียนรู้ที่จะอยู่และมีความสุขกับมันอาจจะง่ายกว่า

ความทรงจำมักจะขี้โกง มันชอบฉายภาพสวยเกินจริง
เลือกแต่มุมที่สวยที่สุด ดีที่สุด ไม่ค่อยจะเก็บเรื่องไม่ดี
ทำให้เวลาเรามองเข้าไป จึงโหยหาและคิดถึงมันเสมอ

..........

สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากมันก็คือ...
ภาพกิจวัตรประจำวัน เมื่ออยู่ภาพเดียวโดดๆ อาจดูธรรมดา
แต่เมื่อภาพกิจวัตรประจำวัน มาอยู่รวมกัน สามร้อยหกสิบห้าคูณสี่ ภาพ
ถึงได้รู้ว่ามันมีความหมายขนาดไหน

.........

วันนี้ได้คิดถึงคนคนหนึ่ง

คนที่ช่วยแบกกระเป๋าขึ้นเนินเขาที่สิงคโปร์
คนที่ชี้ชวนให้ดูสะพานทอดยาวสู่มาเก๊า
คนที่ช่วยกันลากข้าวของไปให้ทันลงเรือเข้าฮ่องกง
นับถอยหลังรอดูไฟเก้อด้วยกันที่อเวนิวออฟสตาร์ส
นั่งกินสตาร์บัคส์ ดูผู้คนวุ่นวายด้วยกันที่ฮาร์เบอร์ซิตี้
นั่งสัปหงกรอเที่ยวบินดีเลย์ด้วยกันเกือบ 6 ชั่วโมงที่เช็กแล็ปก๊อก

คนที่วิ่งขึ้นไปแย่งที่นั่งบนแอร์เอเชียด้วยกัน
ไปเที่ยวภูเก็ตสองครั้งซ้อนในสามเดือนด้วยกัน
ไปนั่งฟังเสียงลมคุยกับชายหาดที่สมุยด้วยกัน

คนที่ลุกขึ้นมาแอบถ่ายรูปตอนเรานอน
คนที่สอนให้รู้ว่าการเที่ยวแบบไม่มีแผนเที่ยวเป็นยังไง
คนที่สอนให้กล้าไปในที่ที่ไม่รู้จัก
สอนให้รู้ว่าการนอนเกสท์เฮ้าส์นั้นอบอุ่นน่าสบายกว่าโรงแรมแข็งๆ เป็นไหนๆ

คนที่ทำให้ทุกวันหยุดยาวมีความหมาย
และทำให้มันกลายเป็นช่วงเวลาที่โหดร้ายที่สุด

......

บางทีการยอมรับว่าตัวเองเศร้า มันก็มีความสุขดี
ขอแค่ได้คิดถึงเท่านั้น

อีกไม่นานคลื่นความวุ่นวายในชีวิตประจำวัน
คงจะซัดเอาความทรงจำทั้งหมดนั้นออกไปเอง




 

Create Date : 14 เมษายน 2550
25 comments
Last Update : 14 เมษายน 2550 21:03:44 น.
Counter : 1202 Pageviews.

 

ครับ อีกไม่นานเราก็จะเก็บไว้แต่ภาพประทับใจ

ที่ผ่านมา ก็ไม่ได้บอกว่าเราผ่านเรื่องร้าย
ควรจะบอกกับใจไว้ตลอดว่า
"เรามีประสบการณ์ที่ดี แล้วจะเก็บความรู้สึกนั้นไว้ไม่ลืม"

เข้มแข็งมากแล้วครับ ที่ผ่านมาได้
และก็ขอให้ผ่านไปสู่สิ่งใหม่ วันใหม่ แบบความรู้สึกใหม่ๆ ได้เช่นกัน

..ด้วยความจริงใจจ้ะ น้องอุ๊...

 

โดย: ลุงโยฯ IP: 202.44.7.67 16 เมษายน 2550 14:33:48 น.  

 

: D

ขอบคุณค่ะพี่โยฯ

นี่ก็ใหม่แล้วค่ะ ใหม่เอี่ยมเลย
ตอนนั้นสงสัยว่างเกินเลยฟุ้ง - -''
ตอนนี้กลับมาปิดต้นฉบับหัวปั่นอีกแล้ว
(ต้องหอบงานกลับมาทำบ้านอีกแล้ว เซ็งงงง....- -'')

อาทิตย์หน้าไปเสม็ด
ไว้จะเก็บรูปมาฝากค่ะ : D

 

โดย: อูเคียว 21 เมษายน 2550 16:53:32 น.  

 

สดใสขึ้น...และรู้สึกขึ้นมากกว่าเดิมแล้วใช่มั้ยคะ
...
เข้าใจค่ะ และมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
...
แต่มันก็ไม่ยากเกินทนเลยนะคะ
...
ตอนที่เจอเรื่องแบบนี้เหมือนกันนั้น
...
เพลงไทยทุกเพลง เป็นเพลงของเรา เหอ เหอ
...
พอไปฟังเพลงฝรั่งดีกว่า อย่างน้อยก็ฟังไม่ครบทุกคำ
เผื่อจะไม่ต้องฟุ้งไปใหญ่
กลับต้องไปหา lyrics มาแปลและตาเปียกเปียกจนได้
ไม่รู้ทำทำไม เหมือนอยากจะเหงา เศร้า ให้สุดสุด
ให้สาแก่ใจ กันไปซะเลย น่าจะดีกว่า
...
แล้ววันนึง วันที่ทำความเข้าใจกับตัวเองว่า
อยู่คนเดียวได้...สบายมาก
...
หลังจากวันนั้นอ่ะค่ะ... น้ำตาก็เริ่มไหลยากขึ้น
...
ถึงวันนี้ เป็นตัวเองแบบที่เป็นแบบนี้
...
คิดถึง ...และนึกถึงเรื่องราวเก่าได้...
แบบมาเฉพาะภาพ แต่ความรู้สึกแบบเดิม
เปลี่ยนไปแล้ว ...
...
ข้อดี คือ ไม่เจ็บปวด เหลือแต่มุมดีดี
ภาพสวยสวยในใจ
...
ข้อที่คิดว่า ไม่ค่อยดีก็คือ สงสัยตัวเองค่ะ
ว่าข้างในใจของเรานี้เนี่ย...ยังมีความรู้สึกอยู่ใช่มั้ย
...
เวลา... ผ่านไปก็เลิกสงสัย
เพราะ ...พบคำตอบว่า... ยังรู้สึกได้อยู่อีก
...
เพลงนั้น ก็มีความหลังค่ะ
เหมือนกันกับทุกทุกเพลงที่ blog ที่มักจะมีความหลัง
...
ก่อนออกจาก blog นี้ไป...มีเพลงนี้มาฝากด้วยค่ะ ไม่แน่ใจว่าเพลงเดียวกับที่อยากสะสมรึเปล่า
ถ้าใช่ ก็ไม่แน่ใจอีกว่ามี...เวอร์ชั่นนี้รึยัง
...

Over the rainbow - Harry Nilsson


...
...
ยังไงก็...ขอให้มีความสุขกับทุกทุกวันของชีวิตนะคะ

 

โดย: Serendipity_t 13 พฤษภาคม 2550 16:09:01 น.  

 

เคยอ่านหนังสือเรื่อง คิดถึงทุกวัน ของพิมปาย มั้ยคะ
...
ตอนที่ 17 อ่ะค่ะ
...
สำหรับเราแล้ว มันเป็นอย่างนั้นจิงจิง
...
อ่านที่คุณเขียนข้างบนแล้ว นึกถึงหนังสือเล่มนี้ค่ะ

 

โดย: Serendipity_t 13 พฤษภาคม 2550 16:12:46 น.  

 

ลองหาอ่านดูนะคะ
คิดถึงทุกวัน...พิมปาย
เล่มสีชมพู
สำนักพิมพ์ ระหว่างบรรทัด ค่ะ

 

โดย: Serendipity_t 14 พฤษภาคม 2550 23:56:21 น.  

 




Over the rainbow - Eva Cassidy




วันนี้นั่งไร้ท์เพลงให้เพื่อนค่ะ
เลยเห็นว่ามีอีก เวอร์ชั่นนึง
เลย...เอามาฝากค่ะ

 

โดย: Serendipity_t 15 พฤษภาคม 2550 23:16:32 น.  

 

นึกได้อีกที่นึงค่ะ blog เพื่อน
...
ไปโหลดได้นะคะ ถ้ายังไม่มี
...
link นี้เลยค่ะ

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=saularis&month=01-2007&date=01&group=1&gblog=6

ท่าทางจะหมดละนะคะ ที่เคยฟังอ่ะค่ะ

 

โดย: Serendipity_t 15 พฤษภาคม 2550 23:42:54 น.  

 

ได้รับหลังไมค์แล้วรึยังคะ
แล้วสามารถเก็บไว้ในเครื่องได้รึยังคะ

 

โดย: Serendipity_t 23 พฤษภาคม 2550 21:42:30 น.  

 

: )

แวะมาดูลาดเลาเจ้าของบล็อคค่ะ
ว่าหายยุ่งหรือยัง

 

โดย: Serendipity_t 3 มิถุนายน 2550 19:05:40 น.  

 

ขอแนะนำหนังสือ คิดถึงทุกปี ของบินหลา สันกาลาคีรี ครับ เหมาะกับความรักฝังใจครั้งเก่า ความทรงจำที่เราไม่มีวันลืม

ดีใจและอิจฉาทีน้องมีความทรงจำดีๆ อย่างนี้นะครับ : )

 

โดย: Vip IP: 58.8.118.57 17 มิถุนายน 2550 22:38:34 น.  

 



::::::: H A P P Y :: B I R T H D A Y :::::::


ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ

 

โดย: หนีแม่มาอาร์ซีเอ 14 กันยายน 2550 0:26:53 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดครับ ขอให้มีความสุขในทุกๆวัน เชิญแวะเข้ามาดื่ม mexican coffee ได้ที่ blog นะครับ

 

โดย: veerar 14 กันยายน 2550 1:24:08 น.  

 

HappyBirthday นะค่ะ
ขอหั้ยคิดอาไรก้อสมหวังนะค๊ะ...

 

โดย: -นู๋จอย- (LomaJoy ) 14 กันยายน 2550 8:23:04 น.  

 



 

โดย: มิสเตอร์ฮอง 14 กันยายน 2550 9:38:32 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดค่ะ
มีความสุขนะคะ

 

โดย: ดอกหญ้าสีน้ำเงิน 14 กันยายน 2550 9:42:32 น.  

 

 

โดย: โสมรัศมี 14 กันยายน 2550 9:57:41 น.  

 

สุขสันต์วันเกิดนะคะ มีความสุขมาก ๆ สมหวังกับทุก ๆ สิ่ง Happy Birth Day คะ

 

โดย: คิมบกชิว 14 กันยายน 2550 14:19:28 น.  

 

 

โดย: joblovenuk 14 กันยายน 2550 14:28:24 น.  

 

happy birthday nakha ขอให้มีความสุขมากๆค่ะ คิดอะไรก็ขอให้สมหวังทุกประการเลยค่ะ เอาเค้กมาฝากนะคะ

 

โดย: aey_tara 14 กันยายน 2550 14:34:56 น.  

 

happy birthday มีความสุขนะ

 

โดย: ^_^ (ดอกฝิ่นสีชมพู ) 14 กันยายน 2550 15:21:34 น.  

 

สุขสันต์วันครบรอบวันเกิดค่ะ เจนนี่ขอให้คุณเจ้าของวันเกิดวันนี้ มีความสุขมากๆน่ะคะ คิดหวังสิ่งใดก็ขอให้สมหวังดังใจปรารถนา เจริญก้าวหน้า ในหน้าที่การงานน่ะคะ เป็นที่รักใคร่ของคนรอบข้าง สุขภาพแข็งแรงตลอดปีและตลอดไปค่ะ เพี้ยง เพี้ยง เพี้ยง ฮิฮิ

ป.ล. ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าของบล็อคค่ะ ว่างๆก็แวะมาทักทายเจนนี่ได้เสมอน่ะคะ ยินดีต้อนรับค่ะ

 

โดย: สาวอิตาลี 14 กันยายน 2550 17:40:36 น.  

 



*** สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ

พรใดที่เป็นของชาวโลก

สุขใดที่ช่วงโชติของชาวสวรรค์

รักใดที่อมตะและนิรันดร์

ขอรักนั้นและพรนั้นจงเป็นของ....จขบ. คะ***

 

โดย: หน่อยอิง 14 กันยายน 2550 21:02:25 น.  

 





ป้าพานางฟ้ามาอวยพรวันเกิดค่ะ
ขอให้พบแต่สิ่งดีๆ คนที่ดีมีจิตใจดี
และเหตุการณ์ดีๆนะคะ
หวังว่าคงจะไม่ช้าไปนะคะ
*********
*****


 

โดย: ป้าหู้เองค่ะ (fifty-four ) 14 กันยายน 2550 21:36:30 น.  

 

หวัดดีจ้ะ อุ๊ ไม่มาอัพเดทเลยอ่ะ
เติ้นเปลี่ยนเมลใหม่นะ ล๊อกอินใหม่ ชื่อกระเถิบ
ไว้คุยกานนะ
borbae@live.com

 

โดย: Sfumato (กระเถิบ ) 22 สิงหาคม 2551 10:02:21 น.  

 

ผ่านมาแล้วด้วยดี
เดินต่อไปนะ
เชื่อว่าตอนนี้ คุณเดินมาไกลแล้ว

 

โดย: คนที่ยังไม่รู้จัก IP: 125.26.241.63 13 พฤษภาคม 2552 7:21:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


อูเคียว
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อรุณสวัสดิ์ค่ะ : )

ชอบเพลง Somewhere Over the Rainbow มั้ยคะ?
พอดีว่ากำลังสะสมน่ะค่ะ

ถ้าใครมีเวอร์ชั่นไหนแปลกๆ
รบกวนมาแลกกันฟังนิดนะคะ
[Add อูเคียว's blog to your web]