|
ไม่อาจหยุดสายลมให้พัดผ่าน ...
ไม่อาจหยุดสายลมให้พัดผ่าน ... ได้แต่ยืนเดียวดายโอบกอบความเหงาไว้ และพร้อมที่จะยืนตายไปกับมัน
ในความรู้สึกที่อ้างว้าง สายลมพัดผ่านไป ไม่มีกลิ่นไอใดๆพัดพา เหลือไว้เพียงความแห้งแล้งในจิตใจ
สิ้น มลาย หลง เหลือ แค่วิญญาณ
| Create Date : 23 สิงหาคม 2552 |
| Last Update : 23 สิงหาคม 2552 0:36:47 น. |
| |
0 comments
|
|
|