Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2561
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
27 พฤษภาคม 2561
 
All Blogs
 

เที่ยวคนเดียวในเมืองฝรั่งกับการนัดเจอหนุ่มตี๋หลาย ๆ คนจาก dating app ตอนที่ 2

ใครยังไม่อ่านตอนแรก
ตามลิงค์ด้านล่างนี้ไปอ่านก่อนได้นะคะ


เที่ยวคนเดียวในเมืองฝรั่งกับการนัดเจอหนุ่มตี๋หลาย ๆ คนจาก dating app ตอนที่ 1



วันนี้เวียดสุดหล่อก็ยังไม่แชทมาหาอีก
เราก็เลย เอาวะ เข้าทินเดอร์ใหม่
แต่เราไม่คาดหวังอะไร เราเอารูปหน้าเราออก ใส่รูปอาหารแทน
ใส่แค่รูปอาหารรูปเดียว แล้วก็ลบหน้าโปรไฟล์ออก ไม่เขียนอะไรเลย
กะว่า ถ้าใครทักคุยกับเรา แสดงว่าคนนั้นโอเคเลย เพราะเค้าก็คุยอย่างไม่คาดหวังเหมือนกัน
ถ้าคุยโอเค เดี๋ยวให้ดูรูป 555
เราก็ like ตี๋ทุกคนที่เห็นจนโควต้าเต็มเลยนะ
แล้วก็มีตี๋นึงทักมาเว้ย
เป็นตี๋ไม่หล่อ แว้น ๆ อ้วน ๆ เตี้ย ๆ มีรอยสักอันเบ่อเร่อกลางหลัง
คือหน้ามึงไม่แว้น แต่บุคลิกมึงแว้นมาก เพราะถ่ายกับรถแต่ง เป็นรถโตโยต้าสปอร์ทแต่งมาแล้ว
เค้าก็ทักมา เราก็ทักไป
เออ คุยดีเว้ย

เราก็บอกไปว่าเรามาเที่ยวแค่ไม่กี่วัน เดี๋ยวกลับละ
มันก็บอกว่า เฮ้ย เดี๋ยวพาเที่ยว พรุ่งนี้วันอาทิตย์ มันว่าง
อยากไปไหน เราก็บอกว่า อยากไปที่ ๆ มีต้นไม้เยอะ
จริง ๆ คิดไว้แหละว่าอยากไปอุทยานแห่งชาติ
แต่ถ้ามีคนขับรถมาเที่ยว ไปไหนก็ได้งั้น แล้วแต่คนขับเลย
ฮีก็บอกว่า งั้นไปอุทยานแห่งชาติอันนี้มั้ย ฮีเคยไปตอนเด็ก ๆ แล้วก็ไม่ได้ไปอีกเลย
โป๊ะเช๊ะเลย เป็นอันที่เราอยากไปพอดีเลยตอบตกลงเลย

นัดแนะเวลา และ สถานที่เจอเสร็จสรรพ
เราต้องนั่งรถไฟออกนอกเมืองไปแถวบ้านมันก่อน แล้วมันก็ขับออกนอกเมืองไปอุทยานแห่งชาตินั้นอีก


Image Hosted by PicturePush



Image Hosted by PicturePush



Image Hosted by PicturePush



Image Hosted by PicturePush



อิตี๋เตี้ยนี่มันก็แอบตกใจนะว่าทำไมอะไรมันจะนัดง่ายดายขนาดนี้ ฮา ๆ
ฮีก็บอกนะว่า
ยูอยากรู้อะไรเกี่ยวกับชั้น ยูก็ถามได้นะ
แต่รับรองได้ว่าชั้นไม่ใช่ฆาตกรโรคจิตแน่นอน
แหม่ ชั้นเชื่อ แค่ยูพูดแค่นี้ก็รู้แหละว่าเป็นคนดี
แล้ววันอาทิตย์
เราก็ออกจากโฮสเทลในเมือง จับรถไฟไปหามันนอกเมือง
มันมีการส่งรูปรถ 2 คันมาให้เลือกนั่งด้วยนะว่าอยากนั่งคันไหน
Honda Jazz หรือ Toyota 86


Image Hosted by PicturePush


แน่นอนว่าหลายคนเลือกรถสปอร์ตใช่มั้ย
แต่อิป้าอย่างดิชั้น ขอเลือกนั่งสบายเสียงไม่ดังค่ะ
เลยเลือก Honda Jazz
เช้าวันนั้นก็จับรถไฟไปนอกเมือง นั่งหลับ ๆ ตื่น ๆ อยู่ชั่วโมงกว่า ๆ จะถึงสถานีแถวบ้านมัน
มันก็มารับแล้วไปกินข้าวตอนเที่ยงกันก่อน
มันแว้นจริง ๆ เหมือนเด็กแว้นบ้านเราแหละ
แต่เปลี่ยนจากมอร์ไซด์เป็นรถสปอร์ต
คำพูดคำจาก็จะห้วน ๆ เฮ้ว ๆ รอยสักตรงหลังใหญ่มากอ่ะ
แต่หน้ามันตี๋น้อย ไม่มีความแว้นเล้ย ถ้าแกใส่แว่นซะหน่อย ชั้นนึกว่าแกเป็นเด็กเนิร์ดไปแล้วนะ ก๊าก ๆ


Image Hosted by PicturePush

มันเป็นตี๋จีนเวียดนาม
จริง ๆ มันเกิดที่ปราจีนบุรีบ้านเรานะ
แต่พ่อแม่พามันอพยพมาอยู่เมืองฝรั่งนี้ตั้งแต่เด็ก
มันก็แว้น ติดความเป็นฝรั่งมากกว่าตี๋
มันก็ถามว่าอยากกินไร
เลยถามมันว่าแถวนี้อะไรดัง
มันก็บอกว่าแถวนี้เป็นถิ่นคนเวียดนามอยู่ ที่ดังก็จะเป็นติ๋มซำกับอาหารจีนแล้วก็อาหารเวียดนาม
ตอบทันใด อยากกินติ๋มซำ เพราะชอบกินติ๋มซำอยู่แล้ว แล้วทริปนี้ยังไม่ได้ลองกินเลย
มันก็พาไปต่อแถวกินติ๋มซำ
มันบอกว่า เนี่ย เมื่อวานก็มากินร้านนี้
ไอ้เราก็ เฮ้ย งั้นเปลี่ยนร้านกัน
มันบอกว่า ไม่เป็นไร ชอบกิน กินซ้ำได้ เลยไปต่อคิวกิน


Image Hosted by PicturePush



Image Hosted by PicturePush


แล้วมันก็เล่าให้ฟังว่า มันเพิ่งเลิกกับแฟนได้ไม่กี่เดือน
คบกับแฟนมาตั้งแต่ high school
รู้สึกว่าแฟนเป็นอินโดหรือเขมร เชื้อสายจีนเนี่ยแหละ
พอเรียนจบม.ปลาย มันก็ไม่เรียนต่อนะ เพราะมันบอกว่ามันไม่ชอบเรียน (แว้นตัวจริง เสียงจริง)
มันก็เลยไปทำงานแบกหาม ขับรถส่งของ อะไรของมันก็ว่าไป
แล้วก็ไปอยู่บ้านแฟน เอาโรงรถของบ้านพ่อแม่แฟน เปลี่ยนมาเป็นห้องนอนรังรักของมันมาเป็น 10 ปีเลย
แล้วก็จับได้ว่าแฟนนอกใจเดือนกุมภาปีที่แล้ว
แล้วก็ประคับประคองกันมา เพราะจะแต่งงานกันในเดือนตุลา ปีเดียวกัน
การ์ดก็แจกไปแล้ว โรงแรมก็จองแล้ว เหล่าญาติที่ฝั่งซีกโลกก็บุ๊คตั๋วเครื่องบินมาแล้ว
จนเดือนสิงหา ก็เลิกกันจริง ๆ ต้องยกเลิกทุกอย่าง ก็เสียค่ามัดจำโรงแรมไป

ส่วนญาติที่บุ๊คตั๋วเครื่องบินจะมาช่วยงานก็ต้องบินมา แต่ก็บินมาเที่ยวกันไป
มันคงจะเศร้ามากจริง ๆ คบแฟนเป็น 10 ปี ดันมาแยกทางกันตอนจะแต่งงาน
มันก็เลยเศร้ามาก แล้วตอนนี้ปีใหม่แล้วก็ยังเศร้าอยู่ น่าสงสารอ้วนน้อยจริง ๆ
แล้วเราก็ได้กินติ๋มซำซักที
อร่อยมาก คำใหญ่ ได้ใจฝุด ๆ
มื้อนี้เราช่วยมันจ่าย จริง ๆ อยากจะเลี้ยงนะ แต่เค้าเอาบิลไปให้ผู้ชาย
เรากำลังเอาเงินสดออกมานับจ่าย เราเลยชิงยื่นให้ครึ่งนึงก่อนเลย
พร้อมกับของฝากจากเมืองไทยอีก 1 ชุด อิอิ



Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush



แล้วมันก็พามาซื้อน้ำอ้อย
ซึ่งตอนแรกเราไม่ได้อยากกินเลยนะไอ้น้ำอ้อยเนี่ย
เพราะมันแพง น้ำอ้อยบ้านเรา 20 บาทได้เยอะมาก
แต่น้ำอ้อยเกล็ดน้ำแข็งที่นี่ 2 แก้ว 5 เหรียญ แล้วคนต่อคิวยาวเหยียด
หนุ่มก็ไปต่อมั่งแล้วซื้อมาให้เราลอง
พอกินเท่านั้นแหละ
เฮ้ย โครตอร่อยเลย
ไอ้เกร็ดน้ำแข็ง มันไม่ใช่เกล็ดน้ำแข็งจืด ๆ แบบบ้านเราอ่ะ
มันเป็นเกร็ดเหมือนบิงซูที่เราน้ำอ้อยไปแช่แข็งแล้วทำมันเกล็ดมีรสชาติอ่ะ
ไม่เหมือนบ้านเรา เกล็ดน้ำแข็งก็คือน้ำเปล่าทำเป็นเกล็ด
คือมันไม่เหมือนน้ำอ้อยเกล็ดน้ำแข็งในตู้หมุนในห้างบ้านเราอ่ะ
อร่อยฟินกว่ากันเยอะ
แล้วที่สำคัญ เราได้กลิ่นส้มเช้งในน้ำอ้อยด้วย มันทั้งหวานน้ำอ้อย กรุบ ๆ เกล็ดน้ำอ้อย แล้วก็หอมกลิ่นส้มเช้ง
เข้าใจแล้วว่าทำไมคนถึงได้ต่อคิวยาวขนาดนี้


Image Hosted by PicturePush


รู้งี้ขอเพิ่มอีกแก้วดีกว่า
แต่เห็นคิวไปต่อใหม่แล้ว ถอดใจ
แล้วนี่ยังไม่ได้ไปอุทยานแห่งชาติเลย ก็บ่ายแล้ว
เลยนั่งรถไปดีกว่า


Image Hosted by PicturePush


ระหว่างนั่งรถทางไกลนั้น
เราก็คุยกันเนอะ
ฮีก็ถามว่า นี่ยูเสี่ยงมากเลยนะเนี่ย
เป็นผู้หญิงเที่ยวคนเดียว กล้ามากับชั้นได้ยังไงเนี่ย
ถ้าชั้นพายูไปไหน ยูจะรู้มั้ยเนี่ย เพราะยูก็ไม่เคยไป
เราเชื่อในสัญชาตญาณของเราน่ะ
คิดว่าอิตี๋นี่ มันไม่มีอะไรหรอก ก็เป็นเพื่อนกันก็ได้นี่
มีเพื่อนต่างชาติไว้ไม่เสียหลาย เวลายูมาเมืองไทย เดี๋ยวชั้นพาเที่ยวบ้าง
จริง ๆ แล้วเราก็มีแอบถ่ายหน้ามันแล้วก็ป้ายทะเบียนส่งไปให้เพื่อน ๆ ที่เมืองไทยอยู่นะ
กะว่าเฮ้ย ถ้าจู่ ๆ เราหายไปก็หน้านี้ ทะเบียนนี้นะโว้ย 5555


Image Hosted by PicturePush


นั่นไปไกลเหมือนกัน แต่ก็เพลินกับวิวข้างทาง
ถนนดีมาก ต้นไม้เต็มเลย คุยกันเพลิน ๆ ก็ถึงเส้นทางเดินป่าแล้ว


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush



เราชอบเมืองฝรั่งที่เจริญแล้วอย่างนึง
คือ ห้องน้ำ
คือไม่ว่าจะเป็นห้องน้ำในอุทยานแห่งชาติ มันก็จะเจริญและค่อนข้างสะอาด
ไม่เหมือนเมืองไทย ห้องน้ำในอุทยานแห่งชาติที่ต้องทำใจแล้ว ทำใจอีก ก่อนจะเดินเข้าไปปลดทุกข์ได้
เราเป็นโรคจิต เราต้องการห้องน้ำสะอาด
เวลาเลือกโฮสเทลหรือโรงแรม สิ่งแรกที่เราดูเลยคือห้องน้ำและห้องอาบน้ำ
ถ้าผ่าน ห้องนอนแบบไหนก็สบายมาก

แล้วเราก็เดินไปดูจุดชมวิว ซึ่งมันหลายจุดในหลายเส้นทางเดินป่า
อ้อ แล้วอีกสิ่งนึงที่มันชอบนอกจากแต่งรถและขับรถทางไกลก็คือ....มันเล่นกล้อง
โหย ชอบเลยมากับมัน
เราได้ทั้งเที่ยวอุทยานแห่งชาติที่อยากมา
แล้วได้รูปสวยจากกล้องโปรอีกต่างหาก
อิตี๋นี่มันเจ๋งจริง ๆ โว้ย 555




Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


แต่อันไหนดูไกล ตี๋อ้วนน้อยก็จะบอกว่า ไม่เอา ขอผ่าน เดินเยอะเกิน 555
เราก็เดินอันที่ไม่เกิน 5 กิโลไป กลับ
เห็นวิวภูเขาสลับซับซ้อน ต้นไม้เขียวครึ้ม happy ฝุด ๆ
แล้วก็ได้นั่งพักเหนื่อย แล้วได้ดูพระอาทิตย์ตกสวยดี


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush



ระหว่างทางจะกลับ มีร้านกาแฟ
เราก็เลี้ยงกาแฟตี๋น้อย
เย็น ๆ ก็ได้เวลากลับ
กลับมาถึงแถวบ้านเราก็คำมืด ประมาณ 3 ทุ่มได้
ก็ไปนั่งกินข้าวกันก่อน
มันกินนะ แต่เราไม่กิน เพราะยังอิ่มกับอิติ๋มซำคำโต ซัดไปตั้ง 5-6 เข่ง
แล้วมันสั่งอะไรรู้มั้ยจ๊ะ
คาโบนาร่า กับ บิงซู!!!!!
สำหรับกินคนเดียว!!!!!!!!!!

แต่มันก็เอาจานมาแบ่งให้เราชิมนะ
คือมันอร่อยและอ้วนมากกกกกก
ส่วนบิงซูเผือกก็อ้วนมากเช่นกัน ทั้งช็อคโกแลตและนมข้นหวาน โอ๊ย ไม่แปลกใจเลยทำไมมึงถึงอ้วนนนน


Image Hosted by PicturePush



มันบอกว่า
เนี่ย มันเพิ่งเลิกบุรี่มาได้ 3 อาทิตย์
มันมีแอพนับว่าตั้งแต่เลิกบุหรี่มาได้เนี่ย
มันประหยัดเงินไปเท่าไหร่แล้ว แล้วประหยัดบุหรี่ไปเป็นพันมวนแล้ว
คือมันสูบวันละ 30 มวนได้
พอไม่มีบุหรี่สูบ มันก็จะหากิน เพราะปากมันว่าง
น้ำหนักเลยพุ่งกระฉูดเลยเดือนนี้
แล้วดูสิ่งที่มันเอาเข้าปากสิ ไหนจะน้ำหวาน เนื้อสัตว์ แป้ง ชีส ครีม ไอติม ฯลฯ
อ้วน ๆ ทั้งน้าน
มือนี้เรากะจะเลี้ยงมัน
เพราะมันขับรถทางไกลพาเราเที่ยวทั้งวันเลย
มันไม่ได้เสียน้ำมันอย่างเดียวนะ จริง ๆ ถ้าคิด มันก็เสียเวลาพาเราเที่ยวด้วย
ตอนคิดเงิน เราเลยยื่นเงินสดให้พนักงาน ส่วนมันยื่นบัตรเครดิต
พนักงานก็เอาเครื่องไปแตะตัดบัตรเครดิตมันแทน ฮา ๆ
อย่างว่านะ เมืองฝรั่ง ถ้าสองคนแย่งกันออก ก็ควรจะให้ผู้ชายเป็นคนออกนั่นแหละ

แล้วตี๋ก็พาเราไปส่งที่โฮสเทล ซึ่งอยู่ไกลจากบ้านเป็นเกือบชั่วโมงเลยนะ
เพราะตอนเรานั่งรถไฟมาแถวบ้านมันนอกเมืองก็เป็นชั่วโมงกว่าเหมือนกัน
มันบอกว่ามันง่วงมากเลย เลยขึ้นทางด่วนไปเลย เลยได้เห็นวิวทางด่วน โล่ง สวยไปอีกแบบ


Image Hosted by PicturePush


แล้วมันบอกว่า ถ้ามันว่างอีกรอบ เดี๋ยวมันพาไปกินอาหารเกาหลีนะ
เราก็โอเคเลย เพราะ ณ จุดนี้ ไปกับใครก็ได้ แค่อยากมีคนพาเที่ยว ไม่ต้องเลี้ยงเรา เดี๋ยวเราขอเลี้ยงแทนนะ


ไว้มาเม้าต่อบล็อคหน้านะจ๊ะ
มีให้เม้าอีกหลายยยยยยยยยยคนมาก
ใครมาอ่านแล้วชอบ อ่านแล้วอยากติดตามต่อ
เม้นท์ให้กำลังใจกันหน่อยน้า
รักคนอ่านนะคะ




 

Create Date : 27 พฤษภาคม 2561
0 comments
Last Update : 27 พฤษภาคม 2561 20:37:34 น.
Counter : 281 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


หนูลีลี
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 91 คน [?]





โสด + อินดี้
เป็นผู้หญิงขี้บ่น
เลยมีเรื่องมาบ่น มาเล่าในบล็อคเยอะแยะเต็มไปหมด
แถมถ้าเล่า ก็เป็นคนเล่าละเอียดซะด้วยสิ

แล้วก็ผู้หญิงช่างอิน

ช่วงหลังมานี่
อินกับการเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจ
หลัง ๆ ก็เที่ยวคนเดียวซะส่วนใหญ่
จริง ๆ ไม่ชอบเที่ยวคนเดียว เพราะไม่ชอบหลง แต่ไม่ชอบเหงา
ชอบมีคนพูดด้วย
เลยใช้แอพต่าง ๆ หาเพื่อนเที่ยว
ไม่ต้องทำการบ้าน ไม่หลง มีเพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว เพื่อนคุย
ทำให้ตกหลุมรักการเที่ยวคนเดียว (แล้วไปเจอเพื่อนเอาดาบหน้า)
แล้วก็เก็บมาเม้าในบล็อคได้เยอะมาก
ลองอ่านดูในหลาย ๆ ประเทศที่แยกไว้เป็นหัวข้อเอานะคะ
เรื่องสถานที่อาจจะไม่แม่น
แต่เรื่องผู้ชายนี่จำแม่น เม้าได้เยอะ เม้าได้ยาวนะคะ อิอิ

ชอบดูหนังเอเชียเป็นชีวิตจิตใจ
โดยเฉพาะหนังญี่ปุ่น เกาหลี ฮ่องกง
แต่เป็นหนังที่คนเค้าไม่ชอบดูกันนะ
คือรันทด หดหู่ เศร้า สะเทือนอารมณ์ ดูแล้วปวดใจ + จิตตกไปหลายวัน
ไม่ก็หนังเงียบ ๆ นิ่ง ๆ เรื่่อย ๆ เอื่อย ๆ บทพูดน้อย ๆ แต่ดูจบแล้วรู้สึกอบอุ่น เรียบง่ายแต่งดงาม ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นหนังญี่ปุ่นซะเยอะ
แถมยังเรื่องมากไม่ดูหนังที่เด็กกว่าอายุตัวเองอีก


แต่อีกมุมนึงก็ชอบอ่านหนังสือเป็นชีวิตจิตใจเหมือนกัน
(แต่หลายปีหลัง แทบไม่ได้จบหนังสือเลย ขอสารภาพ)
ถ้าได้อ่านหนังสือแล้วก็ไม่อยากออกจากบ้านไปไหนนะ
จะนั่งขลุกตัวอยู่แต่ในห้องแล้วก็ท่องเที่ยวไปในจินตนาการของคนที่เค้าถ่ายทอดทุกตัวอักษร
นักเขียนที่ชอบน่ะเหรอ

แน่นอน ต้องพี่ 'ปราย พันแสง + พี่จิก ประภาส + อภิชาติ เพชรลีลา + เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย + พี่โหน่ง วงศ์ทนง + พี่เอ๋ นิ้วกลม + พี่ก้อง ทรงกลด + ใบพัด + พี่พลอย จริยะเวช + บัณฑิต อึ้งรังษี + พี่ตุ๊ก วิไลรัตน์ เอมเอี่ยม + พี่ตุ๊กตา พนิดา เอี่ยมศิรินพกุล + วิภว์ บูรพาเดชะ + คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง (merveillesxx) + เต๋อ นวพล + พี่บิ๊กบุญ ภูมิชาย + เราว่าเราชอบนักเขียนเกือบจะทุกคนใน A Book เลยก็ว่าได้นะเนี่ย


บางช่วงก็อินกับธรรมะ
กลับมาจากปฏิบัติธรรมก็จะอินกับธรรมะเป็นเดือน ๆ เหมือนกัน
เคยไปปฏิบัติธรรมมา 2 ที่คือที่ยุวพุทธ กับ เตโชวิปัสสนา

อินได้หมดทุกอย่าง
ขอแค่มีคนมาบิ๊ว หรือบางครั้วก็อินด้วยตัวเองแล้วก็ไปบิ๊วคนอื่น

บล็อคตัวเองที่คนเข้า search เข้าเยอะ ๆ ก็มี
รีวิวแป้งมิสทีนทุกรุ่น
วิธีการบริหารอาการปวดก้น ปวดสะโพก
การปฏิบัติธรรมแบบเตโชวิปัสสนากรรมฐาน
แล้วก็บล็อคที่เรารวบรวมคำพูดดี ๆ ประโยคสวย ๆ มาจากที่ต่าง ๆ

ถ้าอยากรู้ว่าทำไมคนถึงเข้าไปดูเยอะ ก็ลองเข้าไปตามอ่านกันนะคะ
ทิ้งคอมเม้นท์ไว้ในเราชื่นใจบ้างก็ได้ค่ะ เราเช็คทุกวัน
และค่อนข้างมีวินัยในการเขียนบล็อคใหม่ทุกอาทิตย์
(แต่หลัง ๆ เป็นทุกเดือนหรือทุก 2 เดือนจะอัพที)
ตามอ่านกันได้นะคะ มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้างสนอง need เจ้าของบล็อคล้วน ๆ ค่ะ
Friends' blogs
[Add หนูลีลี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.