Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2558
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
25 พฤษภาคม 2558
 
All Blogs
 

เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 13 วันสุดท้ายในโตเกียว วัดเซ็นโซจิและสวนอุเอโนะ

เพื่อความต่อเนื่อง
ไปอ่านตอนก่อน ๆ ได้ที่ลิงค์ด้านล่างนี้จ้ะ


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 1 การเลือกที่พัก



เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 2 เรื่องเล่าในสนามบินและบนเครื่องบิน


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 3 เย็นวันแรกที่สถานีโตเกียว


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 4 นัดเจอและเข้าไปนอนบ้านคนไม่รู้จักฟรี ๆ คืนแรก



เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 5 วัฒนธรรมภายในบ้านคนญี่ปุ่นที่เราไปค้างด้วย


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 6 ขึ้นรถไฟใต้ดินชั่วโมงเร่งด่วนเป็นครั้งแรก


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 7 ประทับใจกับจิตสำนึกของเด็กญี่ปุ่นที่เราไม่เคยถูกสอน


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 8 เทศกาลน่ารักที่ประทับใจที่สุดในทริปนี้


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 9 เจอหนุ่มในฝันบนรถใต้ดิน


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 10 พาไปเดินเล่นในสวนพร้อมพาช้อปย่าน KICHIJOJ


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 11 ให้คนญี่ปุ่นพาเที่ยวเข้าไปในยิมที่เด็กม.ปลายกำลังแข่ง


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 12 ไต้ฝุ่นเข้า เลยต้องเข้าดองกี้แทนตลาดนัดแบกะดิน




แอบเศร้าใจ
นี่เป็นวันสุดท้ายในญี่ปุ่นของผู้หญิงที่เที่ยวญี่ปุ่นคนเดียวเป็นครั้งแรก
ความรู้สึกว่ามันเร็วเหลือเกิน
หวัดก็ยังไม่หาย น้ำมูดยังยืด และยังไอและเจ็บคอสุด ๆ อยู่เลย
อันเนื่องมาจากว่าเที่ยวเยอะเกินในแต่ละวัน
เล่นเดินตากแดด ตากลม ในฤดูร้อนบ้านเค้า ที่ร้อนและแดดแรงไม่ต่างจากบ้านเรา
กลับมาวันแรกก็เริ่มเจ็บคอเลย
เดินตั้งแต่ 8 โมงยันหัวค่ำ นั่งพักตอนเดียวคือตอนนั่งกินข้าวแป๊บ ๆ
แล้วก็เดินทั้งวัน กินน้ำก็น้อย เพราะไม่อยากเสียเวลาหาและเข้าห้องน้ำสาธารณะ
แล้วน้ำก็แพง น้ำฟรีก็มี แต่ก็ไม่อยากจะแบกขวดอีก เรื่องเยอะชะมัด เลยอดน้ำแม่มเลยดีกว่า
แล้วเป็นไงล่ะ ร่างพัง หวัดกิน แต่รอบนี้ขาและหลังไม่พังนะ
ต้องยกความดีความชอบทั้งหมดให้รองเท้า TOMS เลยจริง ๆ
ตอนไปเกาหลีหน้าร้อน เราใส่รองเท้าแตะ เดินตั้งแต่เช้ายันเย็นแบบนี้เหมือนกัน
แต่หลังจากเดินไปซัก 4-5 ชั่วโมง เราเริ่มปวดส้นเท้าและหลัง
เนื่องมากจากร้องเท้าไม่ดี แต่จะให้ใส่ผ้าใบก็ร้อนไป ถ่ายรูปไม่สวยอีกต่างหาก เพราะมันไม่เข้ากะชุด ฮา ๆ
แต่ไปญี่ปุ่นรอบนี้ ลองตัดใจซื้อรองเท้า TOMS มาใส่ ทั้ง ๆ ที่คู่นึงก็ 2-3 พัน
ซื้อมาแบบไม่เคยใส่มาก่อน อ่านแต่รีวิวเมืองนอก ลุ้นมาก กลัวว่าซื้อมาแพงแล้วใส่ไม่สบาย
ไม่ได้ลองใส่ก่อนด้วย ซื้อมาแล้วก็เอาไปใส่ญี่ปุ่นเลย
เพราะเพิ่งได้ก่อนไปญี่ปุ่นวันเดียว ฮา ๆ
ปรากฏว่า ใส่ดีมาก ใส่เดินทั้งวัน ไม่มีอาการเมื่อยเลย (แต่เหม็น) ฮา ๆ
เพราะใส่หน้าร้อน เดินทั้งวัน เหงื่อออกทั้งวัน ถอดมาทีนึงนี่โครตอายเวลาถอดรองเท้าเข้าบ้านคนอื่นเนี่ย แต่ทำไงได้เนอะ


หน้าตาอาหารเช้ามื้อสุดในในบ้านหลังนี้และในญี่ปุ่น

Image Hosted by PicturePush

แล้วเราก็จากลาครอบครัวคนญี่ปุ่นที่ให้เราอยู่มาตั้ง 3 คืน
คุณแม่ญี่ปุ่นก็เอาอีกแล้ว มาส่งเราหน้าบ้าน นั่งพับเพียบสไตล์ญี่ปุ่น
แล้วก็โค้งคำนับพูดอะไรก็ไม่รู้เป็นภาษาญี่ปุ่น
เราก็ได้แต่พูดว่าขอบคุณมาก โค้งให้ได้มากกว่าที่เค้าโค้งให้เรา จนหัวจะติดหัวเข่า แหะ ๆ

แล้วคุณพ่อก็มากระเป๋าและตัวเราใส่รถไปส่งตรงสถานี Ueno ที่เราจะต้องไปฝากกระเป๋าแล้วไปเดินเล่นก่อนจะมาเอากระเป๋าแล้วนั่งรถไฟไปสนามบินตอนบ่าย
โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุดเทศกาล “โอ-บน” 1 สัปดาห์เต็ม ประมาณ 3 วันก่อนและหลังวันที่ 15 สิงหาคม เป็นต้นไป
ทำให้รถโล่ง คนก็โล่ง
เราก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเวลาเร่งด่วนวันทำงาน รถในโตเกียวจะเยอะเหมือนในกรุงเทพฯ รึเปล่า
เพราะเราก็มุดหัวลงใต้ดินตลอด
แต่ confirm ว่ารถไฟใต้ดินเวลาเร่งด่วนของญี่ปุ่นมันสุดยอดมาก ๆ
ถ้าได้เบียดกับซาราริมังหนุ่ม ๆ นี่ฟินเลย แต่ที่เบียดมาทุกวันเจอแต่แก่ ๆ ไม่รู้หนุ่ม ๆ มันไปไหนหมดวะ
มาดู 2 ข้างทางตอนเช้าในโตเกียวกัน

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush



อันนี้ถ่ายป้ายบนพื้นถนนในโตเกียวต่าง ๆ


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush



แล้วเราก็มาฝากกระเป๋าที่ตู้


Image Hosted by PicturePush

แล้วก็มาสู้ต่อว่ากรูจะเอายังไงกะชีวิตกรูดีวะเนี่ย
ดูแต่ละตู้ดิ ภาษาญี่ปุ่นล้วน ๆ


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

อย่ากระนั้นเลย ไปหาเจ้าหน้าที่ดีกว่า
แล้วเราก็ได้บัตรไปสนามบินสมใจ โดยจำไม่ได้แล้วว่าซื้อก่อน หรือค่อยกลับมาซื้อ
แล้วเราก็นั่งใต้ดินไปเก็บ 2 ที่สุดท้ายซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กันคือ
วันเซ็นโซจิ กับ สวนอุเอโนะ

บรรยากาศรถไฟใต้ดินวันนี้

Image Hosted by PicturePush



ถึงแล้ววววววว
วัดที่เราเฝ้าใฝ่ฝันถึงมานานร่วม 10 ปีตั้งแต่อ่านหนังสือโตเกียวไม่มีขา ของพี่เอ๋ นิ้วกลม ฉบับพิมพ์ครั้งแรก ๆ
หน้าตาโคมยักษ์ เป็นแบบนี้นี่เอง
เลือดลมสูบฉีด
แต่มาคนเดียว
ใครจะถ่ายรูปให้เนี่ย
3-4 วันในโตเกียว เที่ยวแต่ป่าแต่สวน ไม่มีคนไทยให้ร้องขอเล้ย
แต่พอมาที่นี่ โอ้ว เหมือนตลาดไทย คนไทยเต็มไปหมด
ขอให้ถ่ายรูปให้อย่างไม่ต้องทำภาษามือเป็นครั้งแรก หุหุ

มาดูบรรยากาศหน้าวัดกัน คนอย่างเยอะ นี่ขนาดแค่เช้า ๆ สาย ๆ นะเนี่ย

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

วันนี้เหมือนมีกลุ่มเด็กมาทำการบ้าน ประมาณว่าให้คุยกับต่างชาติหรือให้ตอบแบบสอบถามเนี่ยแหละ
แต่พอดีเราไม่มีเวลาเลยขอปฏิเสธพวกเค้าไป แต่ก็ไม่วายขอถ่ายรูปกับพวกเค้าด้วย


Image Hosted by PicturePush


พอเข้าประตูแรกผ่านโคมยักษ์มา
ก็มาถึงถนน Nakamise หรือตลาดละลายทรัพย์ ที่มีเรื่องในนักท่องเที่ยวได้เสียทรัพย์ร้านใด ร้านหนึ่ง

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

มาดู 2 ข้างทางกันว่ามีอะไรขายบ้าง

Image Hosted by PicturePush

อันนี้แอบให้ดูชุดนักเรียน อิอิ

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

ให้ดูพอเป็นน้ำจิ้ม
แล้วเราก็เดินฝ่าด่านร้านอรหันต์ทั้งหลายเข้ามาถึงเขตวัดชั้นในกัน

สวยงามอลังการ

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


เข้าไปในวัดกันเถอะ
หลังจากไหว้เจ้าแม่กวนอิมเสร็จ
ก็เลยลองเสี่ยงเซียมซีดู

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

เวง ได้ bad fortune แอบนอยด์เลยทีเดียว
เลยเดินถ่ายรูปแถว ๆ นั้น ให้น้องหนุ่มญี่ปุ่น อารมณ์เด็กมหาลัยช่วยถ่ายรูปให้หน่อย
พอถ่ายเสร็จ
น้องบอกว่าเราน่ารัก ยกนิ้วโป้งให้แล้วยิ้มเขิน ๆ แล้วก็เดินอาย ๆ จากไป
กรี๊ดดดดดดด.......... อยากเลี้ยงเด็กมหาลัยญี่ปุ่นขึ้นมาเลยทันที ค่าเทอมในโตเกียวแพงมั้ยน้อง ฮา ๆ
หรือนี่จะเป็น bad luck ของช้านนนน
แล้วก็จากกัน ได้แต่ยิ้มกลับให้น้องแล้วก็ขอบอกขอบใจน้อง
มีผู้ชายชมว่าน่ารักด้วย ปลื้มปริ่มไป 3 วัน 7 วัน น้องนี่มี perception แปลกดีนะ กร๊าก ๆ


เรามาเดินดูรอบ ๆ วัดกันต่อเถอะ

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

กลับมาที่ถนนละลายทรัพย์ขาออกกันอีกรอบ


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush



ตอนแรกว่าจะไม่เสียทรัพย์ละนะ
เพราะเป็นพวกใจแข็ง รู้ว่าพวกของที่ระลึกมักจะแพงกว่าปกติ
แต่ด้วยอากาศร้อน และอยากกินไอติม
จริง ๆ มันก็มีหลายร้านนะ แต่ร้านนี้ทำไมคนยืนกินข้างร้านเยอะมาก
เลยตัดสินใจเลือกร้านไอติมชาเขียวร้านนี้แหละ
300 หรือ 350 เยนมั้งถ้าจำไม่ผิด โคนละร้อยเชียวหนา ท่าทางต้องอร่อยแน่นอน
พอสั่งเสร็จ จ่ายเงิน เค้ายื่นป้ายนึงมีทั้งภาษาอังกฤษ จีน ไทยประมาณว่า
ถ้าได้รับไอติมแล้ว ไม่ให้เดินไปกินไป ให้ยืนกินข้างร้านให้หมดแล้วทิ้งตรงนั้น
ป๊าดดดดดดดด..... กลยุทธ์ทางการตลาดชัด ๆ (ไม่หรอก จริง ๆ คนญี่ปุ่นเค้าจะไม่เดินไปกินไปอยู่แล้ว)
พอได้ไอติมโคนชาเขียวมา กินเข้าไป
น้ำตาไหลเลย โคนละร้อยบาทของกรู หวานมากกก แล้วแทบไม่ได้กลิ่นชาเขียวเลย
นี่หลอกขายต่างชาติใช่มั้ย ชาเขียวมันต้องมีกลิ่นและขมหน่อยเซ่ เสียจายยย
เอาคืนมาเลย กินไอติมแมค 19 บาทยังอร่อยกว่าเบยยย

Image Hosted by PicturePush


ตอนขาออก
เจอ 2 สาวยุ่นใส่ชุดยูกาตะมาวัดด้วย
น่ารักดีเลยขอถ่ายไว้ซะหน่อย

Image Hosted by PicturePush


แล้วก็ลงใต้ดินไปสวนอุเอโนะกัน

เด็กที่เจอระหว่างทาง น่ารักมากกก
เป็นการถ่ายรูปคนในใต้ดินครั้งเดียวที่ขออนุญาต
ส่วนผู้ชายที่อยู่ในกล้องอิชั้นทั้งหมด เป็นการแอบถ่าย อ๊างง ถ้าไม่หล่อ ไม่ได้อยู่ในกล้องนะแจ๊ะ โปรดให้อภัย

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


ขึ้นจากใต้ดินมาก็แอบถ่ายชาวบ้านทันที หุหุ

Image Hosted by PicturePush

เอ๊ะ เราเคยเล่าให้ฟังแล้วใช่มั้ย
ว่าวัยรุ่นนักกีฬาเบสบอลทุกคนในญี่ปุ่นจะโกนหัวกัน
เพราะเค้าต้องการใส่ใจเรื่องการฝึกซ้อม มากกว่าห่วงหล่อ
มันคือ Japanese Spirit จริง ๆ

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

มาถึงแล้ว สวนอุเอโนะ
สิ่งที่เราอยากมาดู เป็นอะไรที่เรียบง่ายมาก คืออยากมาดูศาลเจ้า
ที่มีซุ้มไม้สีแดง เลียนแบบที่เกียวโต
ซึ่งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันอยู่ตรงไหนของสวน
แล้วสวนก็มีขนาดใหญ่มาก แล้วเราก็มีเวลาเดินเล่นในสวนนี้เพียงแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น
แล้วดูจากแผนที่แล้วก็ไม่รู้เลยว่าซุ้มนั้นอยู่ตรงไหน อยู่ตรงศาลเจ้าอะไร
มาถึงสวน เราทำได้เพียงปล่อยไหล
เดินเจอศาลเจ้าตรงไหนก็ไหว้ตรงนั้น ดูนก ดูไม้ ดูผู้คนไปเรื่อย

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

เดินมาถึงศาลเจ้าที่แรก
แอบบอกว่า พระหล่อมากกกกก


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

แล้วเดินมาถึงศาลเจ้าที่ ๆ สอง มีสระบัวขนาดใหญ่ก่อนถึงศาลเจ้าด้วย


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

ณ ศาลเจ้านี้เอง เราได้พบเพื่อนใหม่
เธอเป็นสาวฝรั่งเศส มาเที่ยวโตเกียวคนเดียวเหมือนเรา
เรากำลังจะกลับวันนี้ แต่เธอเพิ่งมาถึงเมื่อวาน
เราถ่ายภาพให้กันและกัน แล้วอวยพรให้เธอเที่ยวให้สนุก

แล้วก็มาถึงศาลเจ้าที่ 3

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

แล้วก็เดินเรื่อยเปื่อยมาศาลเจ้าที่ 4
ขุ่นพระ!!! เจอแล้วจ้าาา....

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

ฟินมากค่า
ใครอย่าได้เดินมาผ่านนะคะ
เป็นเหยื่ออิชั้นหมดค่ะ เพราะอิชั้นใช้ถ่ายรูปให้หน่อย
ทั้งยืน ทั้งนั่ง ทั้งไหว้ ฯลฯ
ใครถ่ายไม่สวย อิชั้นก็รอเหยื่อรายต่อ ๆ ไปจ้า
แล้วสาวฝรั่งเศสที่เจอศาลเจ้าที่แล้วก็เป็นเหยื่อคนสุดท้ายของเรา แฮ่

ฟินละ ได้เวลาจากลา สวนอุเอโนะ ซึ่งใหญ่มาก จะใหญ่ไปไหน
นี่ขนาดจุดมุ่งหมายเราแค่ศาลเจ้านะ ถ้าใครจะไปดูสวนสัตว์ museum คงทั้งวันอ่ะจ้ะ
แต่ ณ จุดนี้ ฟินละ กลับกรุงเทพฯ ได้ ได้ความแดงจากวัดและซุ้มในสวน

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush



แล้วเราก็มาเดินเล่นช้อปปิ้งกันต่อที่ตลาด Ameyoko
เราก็มาเดินเล่นเฉย ๆ ไม่ได้อะไรหรอก เพราะทุกอย่างเราซื้อที่ aeon ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แพ็คใส่กระเป๋าเดินทางเรียบร้อย ไม่สามารถแบกอะไรขึ้นเครื่องได้อีกแล้ว นอกจากขนมที่จะซื้อที่สนามบิน
มาตลาดนี้ก็ถ่ายรูปเล่นเอามาลงบล็อคเฉย ๆ
ตลาดนี้ต่างชาติค่อนข้างเยอะ เหมือนเป็นตลาดขายต่างชาติยังไงยังงั้น
ดังนั้น ผู้ชายที่ถ่ายมาจากตลาดนี้อาจจะไม่ใช่ญี่ปุ่น แล้วถ้าแต่งตัวจัด ๆ คาดว่าจะเป็นพี่ไทยเรานี่เอง ฮา ๆ
มาดูกันว่าผู้ชาย เอ้ย ตลาดนี้ขายอะไรกันบ้างง


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


เอาล่ะ
เดินดูผู้ชายข้างนอกมาเยอะละ
เราไปดูผู้ชายข้างในบ้างดีกว่า
เราไปเดินเล่นในรถไฟใต้ดิน ueno ซึ่งเป็นที่เชื่อมต่อรถไฟหลายสายมาก
สถานีเลยใหญ่มาก มีทางเข้าออกหลายทาง แล้วคนก็เยอะมากด้วย


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


Image Hosted by PicturePush


แล้วก็ได้เวลาที่เราจะต้องขึ้นรถไฟไปสนามบินซะที
ยังมิวายแอบถ่ายผู้ชายข้าง ๆ อิอิ


Image Hosted by PicturePush


หลังจากนี้อีก 1 ชั่วโมงครึ่ง ก็จะถึงสนามบิน
มอง 2 ข้างทางที่เป็นทุ่งหญ้า นาข้าว จนเริ่มเบื่อ
และในรถไฟไปสนามบินนั้น
ตอนแรก เราก็นั่งเดี่ยว ๆ อยู่คนเดียวล่ะนะ
ไป ๆ มา ๆ ก็มีคนขึ้นระหว่างทาง
แล้วเหมือนสวรรค์โปรด
มีเด็กวัยรุ่นประมาณมหาลัยหรือเพิ่งจบเนี่ยแหละมานั่งข้าง ๆ
มีกีต้าร์มาด้วย 1 ตัว
ตอนเข้าขึ้นมาเค้าก็คุยกันสนุกสนาน
เราก็รอให้เค้าหมดเรื่องคุย เพราะผู้ชาย 2 คนคุยกัน คงไม่มีเรื่องเม้าเป็นชั่วโมงไม่หยุดปากเหมือนที่เรานั่งเม้ากับเพื่อนสาวหรอก
แล้วก็ได้เวลาของเรา เมื่อ 2 คนนั้นหยุดคุย
เราก็เลยเริ่มชวน 2 คนนั้นคุยบ้าง
ทั้ง 2 คนทำงานแล้ว ภาษาอังกฤษดีซะด้วย
คนนึงเป็นนักดนตรี อีกคนเป็นพนักงานออฟฟิศ เพิ่งเริ่มงาน
กำลังจะไปปีนเขา Narita-san เพื่อนอีก 2 คนอยู่ที่นั่นแล้ว เพราะบ้านเค้าอยู่นาริตะ
ก็คุยไปคุยมา คุยมาก็คุยไป จนน้อง 2 คนเค้าลงไปก่อน
ก่อนลงก็มีถ่ายรูปคี่ 3 คน
แล้วรูปที่ให้ดูคือรูปที่แอบถ่าย น้องที่เป็นหนุ่มออฟฟิศ ไม่ใช่หนุ่มนักดนตรี
แต่ไม่เชิงแอบถ่ายหรอก น้องเค้าก็รู้ตัว มีมองกล้องด้วย
แต่ ณ จุดนี้ เจอกันครั้งเดียว อย่ากระนั้นเลย น่ารักถูกใจเจ้ เจ้ขอเก็บภาพหน่อย เจ้กลัวลืม ฮา ๆ


Image Hosted by PicturePush

Image Hosted by PicturePush


และแล้ว
การเดินทางของผู้หญิงตัวคนเดียว ที่ไปเที่ยวญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกก็จบลงด้วยความประทับใจ
ประทับใจทุก ๆ อย่างในญี่ปุ่นเลย ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางที่สะดวกสบาย ความเป็นระเบียบเรียบร้อยของคนญี่ปุ่น ธรรมชาติตนไม้สวนต่าง ๆ ที่มีเยอะมากในเมืองหลวง แล้วที่ขาดไม่ได้เลยคือ ผู้ชายญี่ปุ่น

ประเทศนี้ผู้ชายหน้าตาดีทุกอาชีพเลยจริง ๆ
ทั้งมนุษย์เงินเดือน ยาม พนักงานใต้ดิน เด็กเสริฟ พนักงานขนของ พนักงานขายของ คนแจกในปลิว หรือแม้แต่พระ!!!
ขออภัยผู้ชายญี่ปุ่นทุกคนที่โดนแอบถ่ายเอามาลงในบล็อคนี้นะคะ
แต่คุณรู้ตัวไว้ด้วยว่า ถ้าคุณอยู่ในรูปในบล็อคเรา แสดงว่าคุณหน้าตาดี ถูกใจเจ้าของบล็อคค่ะ
เรารู้ว่าคุณใส่ใจสิทธิส่วนรวมขนาดไหน และเราก็ได้ละเมิดสิทธิ์ของพวกคุณ
แต่พวกคุณน่ารักจนเราอดใจไม่ไหว แล้วก็มีอีกก็เยอะที่เราหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายไม่ทัน แฮ่

เราประทับใจญี่ปุ่นขนาดไหนน่ะเหรอ
ก็เบา ๆ เอง
แค่เรากลับมาแล้วเราอยู่ในภาวะซึมเศร้าไปร่วม 2 อาทิตย์เอ๊งงง
กว่าจิตเราจะกลับมาจากญี่ปุ่น เป็น 2 อาทิตย์ที่ทรมานใจเรามากกว่าที่เราจะผ่านไปแต่ละวัน
เรานั่งทำงานไป น้ำตาตก ปาดน้ำตาไปอย่างเงียบ ๆ ในคอกเราทุกวันตลอด 2 อาทิตย์
นั่งสมาธิก็เห็นแต่สวนญี่ปุ่น คนญี่ปุ่น วิวญี่ปุ่น ของขายที่ญี่ปุ่น อะไร ๆ ก็ญี่ปุ่น
ไม่บอกละกันว่าเรารักและอินญี่ปุ่นครั้งแรกตัวคนเดียวของเราขนาดไหน
แต่จากที่เราบรรยายมาคงก็ตอบคำถามนี้ได้

ขอบคุณทุก ๆ อย่างที่เราได้เจอ ได้สัมผัส การบริการและวัฒนธรรมของคนญี่ปุ่น ที่จะติดตรงตรึงใจเราไปอีกนาน แล้วเราคิดว่าไม่ใช่เราคนเดียวที่ไปญี่ปุ่นแล้วรู้สึกแบบนี้ (แต่คนอาจจะอินน้อยกว่าเราหน่อย แค่วันเดียวทุกคนคงกลับมาใช้ชีวิตปกติในกทม.ของเราได้แล้ว)

ขอบคุณโอกาส ขอบคุณความคิด ที่มีแรงดึงดูดให้เราได้ไปยืนอยู่หน้าโคมแดงจริง ๆ
ขอบคุณทุกเรื่องเล่าและบทสนทนา ที่ทำให้เราเรียนรู้และเติบโต
ขอบคุณหนังสือโตเกียวไม่มีขา ของพี่เอ๋ นิ้วกลม
ก็คงจริงอย่างที่พี่เอ๋บอกล่ะนะว่า...
การท่องเที่ยวทำให้เราเยาว์วัย--การเดินทางไกลทำให้เราเติบโต
Traveling is cheaper than therapy!!!
แล้วเจอกันใหม่นะ



ติดตามอ่านแต่ละตอนได้ตามลิงค์ด้านล่างนะคะ


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 1 การเลือกที่พัก



เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 2 เรื่องเล่าในสนามบินและบนเครื่องบิน


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 3 เย็นวันแรกที่สถานีโตเกียว


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 4 นัดเจอและเข้าไปนอนบ้านคนไม่รู้จักฟรี ๆ คืนแรก



เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 5 วัฒนธรรมภายในบ้านคนญี่ปุ่นที่เราไปค้างด้วย


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 6 ขึ้นรถไฟใต้ดินชั่วโมงเร่งด่วนเป็นครั้งแรก


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 7 ประทับใจกับจิตสำนึกของเด็กญี่ปุ่นที่เราไม่เคยถูกสอน


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 8 เทศกาลน่ารักที่ประทับใจที่สุดในทริปนี้


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 9 เจอหนุ่มในฝันบนรถใต้ดิน



เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 10 พาไปเดินเล่นในสวนพร้อมพาช้อปย่าน KICHIJOJI


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 11 ให้คนญี่ปุ่นพาเที่ยวเข้าไปในยิมที่เด็กม.ปลายกำลังแข่ง



เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 12 ไต้ฝุ่นเข้า เลยต้องเข้าดองกี้แทนตลาดนัดแบกะดิน


เที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรก แถมไปคนเดียว ตอนที่ 13 วันสุดท้ายในโตเกียว วัดเซ็นโซจิและสวนอุเอโนะ




 

Create Date : 25 พฤษภาคม 2558
2 comments
Last Update : 25 พฤษภาคม 2558 19:11:13 น.
Counter : 2333 Pageviews.

 

แอบเก็บภาพหนุ่มๆ มาตลอดทริปเลยน้าาาา

ปล. จะบอกว่าเราซื้อโตเกียวไม่มีขามาอ่านเพราะลีลีด้วยล่ะ

 

โดย: copo de nieve 25 พฤษภาคม 2558 22:29:58 น.  

 

ขอบคุณมากครับ พอดีวางแผนจะไปเที่ยวสิ้นปีเลย อ่านรวดเดียวจบ 13 ตอนเลย

 

โดย: Loucipher 30 กันยายน 2558 4:10:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BlogGang Popular Award#13


 
หนูลีลี
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 86 คน [?]





โสด + อินดี้
เป็นผู้หญิงขี้บ่น
เลยมีเรื่องมาบ่น มาเล่าในบล็อคเยอะแยะเต็มไปหมด
แถมถ้าเล่า ก็เป็นคนเล่าละเอียดซะด้วยสิ

แล้วก็ผู้หญิงช่างอิน


ชอบดูหนังเอเชียเป็นชีวิตจิตใจ
โดยเฉพาะหนังญี่ปุ่น เกาหลี ฮ่องกง
แต่เป็นหนังที่คนเค้าไม่ชอบดูกันนะ
คือรันทด หดหู่ เศร้า สะเทือนอารมณ์ ดูแล้วปวดใจ + จิตตกไปหลายวัน
ไม่ก็หนังเงียบ ๆ นิ่ง ๆ เรื่่อย ๆ เอื่อย ๆ บทพูดน้อย ๆ แต่ดูจบแล้วรู้สึกอบอุ่น เรียบง่ายแต่งดงาม ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นหนังญี่ปุ่นซะเยอะ
แถมยังเรื่องมากไม่ดูหนังที่เด็กกว่าอายุตัวเองอีก


แต่อีกมุมนึงก็ชอบอ่านหนังสือเป็นชีวิตจิตใจเหมือนกัน
ถ้าได้อ่านหนังสือแล้วก็ไม่อยากออกจากบ้านไปไหนนะ
จะนั่งขลุกตัวอยู่แต่ในห้องแล้วก็ท่องเที่ยวไปในจินตนาการของคนที่เค้าถ่ายทอดทุกตัวอักษร
นักเขียนที่ชอบน่ะเหรอ

แน่นอน ต้องพี่ 'ปราย พันแสง + พี่จิก ประภาส + อภิชาติ เพชรลีลา + เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย + พี่โหน่ง วงศ์ทนง + พี่เอ๋ นิ้วกลม + พี่ก้อง ทรงกลด + ใบพัด + พี่พลอย จริยะเวช + บัณฑิต อึ้งรังษี + พี่ตุ๊ก วิไลรัตน์ เอมเอี่ยม + พี่ตุ๊กตา พนิดา เอี่ยมศิรินพกุล + วิภว์ บูรพาเดชะ + คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง (merveillesxx) + เต๋อ นวพล + พี่บิ๊กบุญ ภูมิชาย + เราว่าเราชอบนักเขียนเกือบจะทุกคนใน A Book เลยก็ว่าได้นะเนี่ย


บางช่วงก็อินกับธรรมะ
กลับมาจากปฏิบัติธรรมก็จะอินกับธรรมะเป็นเดือน ๆ เหมือนกัน
เคยไปปฏิบัติธรรมมา 2 ที่คือที่ยุวพุทธ กับ เตโชวิปัสสนา

อินได้หมดทุกอย่าง
ขอแค่มีคนมาบิ๊ว หรือบางครั้วก็อินด้วยตัวเองแล้วก็ไปบิ๊วคนอื่น

บล็อคตัวเองที่คนเข้า search เข้าเยอะ ๆ ก็มี
รีวิวแป้งมิสทีนทุกรุ่น
วิธีการบริหารอาการปวดก้น ปวดสะโพก
การปฏิบัติธรรมแบบเตโชวิปัสสนากรรมฐาน
แล้วก็บล็อคที่เรารวบรวมคำพูดดี ๆ ประโยคสวย ๆ มาจากที่ต่าง ๆ

ถ้าอยากรู้ว่าทำไมคนถึงเข้าไปดูเยอะ ก็ลองเข้าไปตามอ่านกันนะคะ
ทิ้งคอมเม้นท์ไว้ในเราชื่นใจบ้างก็ได้ค่ะ เราเช็คทุกวัน
และค่อนข้างมีวินัยในการเขียนบล็อคใหม่ทุกอาทิตย์
ตามอ่านกันได้นะคะ มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้างสนอง need เจ้าของบล็อคล้วน ๆ ค่ะ
Friends' blogs
[Add หนูลีลี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.